Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
magdasz

"JĘCZARNIA"-czyli muszę się komuś wyżalić!

Rekomendowane odpowiedzi

@dumps spokojnie, jeszcze będzie dobrze 🙂 Zdrowienie jest trochę "tricky" i niestety nie jest linią prostą:

image.png.40aa7dcd06dc4aa292ae9de5b51b4ed8.png

Trzymaj się ciepło!

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
W dniu 23.01.2019 o 18:51, Lunaa napisał:

Chciałabym aby życie szybko mi przeminęło a robię wszystko aby je wydłużyć (rzuciłam palenie a teraz biorę się za zdrowe odżywianie i detoks organizmu) Sama nie wiem o co mi właściwie chodzi? 

Hej Lunaa. Mam tak samo, "wyłączył "bym się nawet jak dobrze się czuje.  rzuciłem palenie , zacząłem  zdrowo się odżywiać no i znów złapała mnie depresja że mam wszystkiego dość. Mam wszystkiego dosc, chętnie bym to zakończył  A i tak dalej coś planuje. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Cześć, nazywam się Oliwia, mam 26 lat.
Od dzieciństwa mam problemy z emocjami, jako dziecko byłam strasznie agresywna, chciałam być ciągle w centrum uwagi. Rodzice nie okazywali mi w ogóle czułości, nie przytulali mnie kiedy najbardziej tego potrzebowałam. Całe życie czułam że mnie nie kochali, dopiero mając 20 lat po raz pierwszy usłyszałam przez skype od mamy słowo "Kocham Cię", kiedy mieszkałam za granicą.Ojciec nieraz mnie uderzył, nadużywał alkoholu, przestał pić kiedy miałam 13 lat, nigdy nie dostałam od niego pochwały, do dzisiejszego dnia składając mi życzenia na święta życzy sobie abym "wydoroślała". Było mi strasznie przykro słysząc takie słowa. Z mamą też nie było lepiej, jako nastolatka często się z nią kłóciłam, w furii moja mama nieraz powiedziała mi przykre słowa typu "żałuję, że Cię urodziłam, mogłabym zrobić aborcję, gdybym wiedziała, że takiego szatana jak Ty urodzę". Wiele innych słów tutaj padło, ale gdybym miala je zacząć wymieniać, to zajęło by mi to strasznie dużo czasu. Odkąd pamiętam, to w okresie jesienno-zimowym zawsze czułam się psychicznie gorzej, często płakałam, tak aby nikt nie widział, nie potrafiłam spać po nocach, nie potrafiłam jeść, wraz z nadejściem wiosny objawy ustępowały. Jako nastolatka często zmieniałam partnerów, przejadałam się, nigdy nie czułam się dobrze sama ze sobą, zawsze czułam, że wyróżniam się od innych. Jestem mężatką i nie znosze rodziny mojego męża, cały czas jest we mnie przekonanie, ze oni chca mnie odsunac od mojego męża. Chodzę na terapię ale nie wiem, czy w niej wytrwam do końca.
Do dzisiaj mam następujące objawy takie jak:
chwiejne nastroje
częste uczucie pustki
agresja słowa i fzyczna przychodząca znikąd
uczucie niepokoju, lęku
objadanie się w stanach stresowych
idealizowanie ludzi
ciągłe uczucie bycia w centrum zainteresowania
uczucie nienawiści
uczucie ciągłego kontrolowania innych
uczucie satysfakcji, kiedy kogoś obrażę słownie
Juz sama nie wiem co mam ze sobą zrobić.

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@Heledore dobrze, że mi przypomniałaś, bo ja już myślałam, że wszystkie te linie "w dół" już mam za sobą i że juz idę tylko w górę hehe , ale cóż tak musiało być , czekam teraz na efekty leków, aż wejdą 😛

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@Butterfly923dlaczego obawiasz się, że nie wytrwasz w terapii? Co się takiego tam dzieje? A może nie dzieje się zupełnie nic? 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Coraz gorzej coraz gorzej gorzej myślę nad szpitalem . Nic nie działa tylko benzo działa , ileż mogę tak żyć ? Boję się że potem Sobie bez benzo nie poradzę bo tylko to mi daje chwilową wolność

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@dumps kiedy ostatnio byłaś u swojego lekarza? Może czas zajrzeć i z nim o tym porozmawiać?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

mam ochotę się użalać nad sobą i płakać..mój partner mnie nie rozumie..moja rodzina lubi wypierac i zamiata trudne rzeczy pod dywan..a rozmowa o uczuciach to dla nich oznaka słabości i zazwyczaj spotykam się z pasywną-agresja. Nawet jesli jestem do nich asertywna to koniec koncow...pojawia sie dzień jak dziś i mi brak oparcia..

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
W dniu 29.01.2019 o 11:20, Lilith napisał:

@Butterfly923dlaczego obawiasz się, że nie wytrwasz w terapii? Co się takiego tam dzieje? A może nie dzieje się zupełnie nic? 

Za każdym razem kiedy czuję się lepiej dochodzę do wniosku, że terapia nie jest mi już potrzebna i z niej rezygnuje ;( takie wydarzenie było już 3krotne, teraz mam 4 próbę podejścia 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@Heledorebyłam w sobotę u psychiatry... Swojego lekarza mam 200km stąd więc byłam u innego. Wchodzę znów na leki więc jest ciężko, ten lekarz mi zakazał całkowicie benzo... A ja biorę bo inaczej bym nie dała rady. Teraz za miesiąc umówiłam się do innego lekarza, poleconego... Muszę tu na miejscu znaleźć kogoś dobrego dla siebie. Nie rozumiem czemu niektórzy lekarze daja benzo przy zejściu i wejściu na leki , a ten mi zakazał. Ja nigdy nie miałam problemów z benzo brałam naprawdę rzadko...dopiero teraz czuję że tego potrzebuje..

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@dumps a powiedziałaś mu właśnie, że bierzesz tylko wtedy, kiedy potrzebujesz? I że teraz jest ten czas? On pewnie boi się Twojego uzależnienia- stąd ta awersja do benzo. Trzymam kciuki za wejście na leki. Co dostałaś?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@Heledoretak, mówiłam mu, ale on to zignorował wogóle. No cóż, staram się nie brać sedamu choć jak już jest tak bardzo źle to mi obojętne co wezmę, chciałabym żeby tylko mi przeszło. Dziś jest lepiej i dałam rady bez - także progres. 

Dostałam pregabaline i setaloft. Nie wiem czy to dobre połączenie będzie , ale zobaczymy. Jak narazie biorę kilka dni i z racji tego, że byłam w rozsypce przed wizytą u lekarza to fatalnie się czuję fizycznie. Wymioty, biegunka, brak apetytu i do tego wszystkiego się nie wysypiam, bo pedałuje nogami pół nocy... Jakbym miała zespół niespokojnych nóg. Serio. Tak mi się czasem włącza - i to mnie irytuje dodatkowo.

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@dumps to trochę niefajnie z tym, że zignorował to, że musisz ratować się benzodiazepinami. W każdym razie- oby zestaw zadziałał i w jak najszybszym czasie zaskoczył. 

Co do nóg- może warto do lekarza zadzwonić, skoro tak bardzo Ci to dokucza? Niech coś poradzi. W końcu od tego jest!

Jak Ci dzisiaj?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@HeledoreDzisiaj lepiej. Mam nadzieję, że te najgorsze kilka dni zjazdów już za mną. Co do nóg też lepiej, w ogole chyba lepiej.. Czyli wydaje mi się że leki powoli zaczynają działać. Bo nawet jestem chyba ze 4 czy 5 dni bez benzo. Mam nadzieję, że utrzymam pracę. No i powoli muszę wracać do świata żywych i normalnych ludzi..... czego oczywiście nienawidzę i się boję... czyli powrót do szkoły, egzaminy, gotowanie obiadów, zakupy, muszę się zabrać za magisterkę - ubolewam nad tym, bo po takich trudnych dniach, ciężko mi potem tak wyjść do ludzi i udawać, że wszystko jest ok. 

Umówiłam się na 26 lutego do innego lekarza. Podobno jest dobry. Zobaczymy co on na to wszystko 😉 Ale do tego czasu mam nadzieję, że się ustabilizuję. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@dumps no to bardzo się cieszę! Wiadomo, że niełatwo z powrotem założyć maskę. Ale wiem, że dasz radę. A niedługo i maska nie będzie Ci już potrzebna 🙂

A co do lekarza- warto mieć dobrego. Nie tylko w chwilach kryzysu. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

No niestety bardzo mi przykro, że Pani doktor, która mi wiele pomogła i chodziłam do niej ok 3 lat jakoś jest tak daleko. Gdyby nie przeprowadzka nadal bym do niej jeździła. I jeździłam na początku, ale wiesz jak to jest z czasem..zaczynasz mieć mniej czasu na takie rzeczy, potem siły, żeby aż taki kawał jeździć do lekarza. No i pozostaje mi znaleźć jakiegoś fajnego tutaj na miejscu 😉

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Czas mija i w końcu psycholog uznała, że prawdopodobnie w moim przypadku problemem jest nie stres, a lęk. Tak myślałem od dawna, ale chyba mi ciężko to od siebie odróżnić.
Kiedyś wychodząc na imprezę czy wyjeżdżając na wakacje czułem może lekkie podekscytowanie teraz przed wyjściem do pracy/dentysty/lekarza czuje się jakbym miał gorączkę do tego wręcz coś w stylu dreszczy fakt nie zawsze, ale coraz częściej to się zdarza. Z tygodnia na tydzień trudniej chodzić mi do pracy mimo, że nic złego się tam nie dzieje po prostu męczy mnie sama obecność wśród tylu różnych osób i trzymanie "fasonu" przez cały dzień. Sądzicie, że to może być kwestia lęków? Ma ktoś może podobnie?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
W dniu 5.12.2018 o 21:24, kazashi napisał:

Może załóż taki temat na forum? Też o tym myślałem :}

Kolejny kiepski dzień, w piątek wieczorem złapała mnie grypa żołądkowa dostałem 3 dni L4 i jutro mam wrócić do pracy, ale nadal mój żołądek jest w kiepskim stanie... Jestem mega osłabiony, biję się z myślami czy iść do pracy, czy dam sobie radę, czy może iść dalej do lekarza...  Jak zawsze ze stresu mam aż szumy w głowie i zawroty głowy. Jednak mimo to wszystko psychiatra sądzi, że nic mi nie jest i sam się tak nakręcam. Tylko nie do końca się z tym zgadzam bo skoro nie daję sobie z tym rady to chyba coś jest nie tak? Dziś czeka mnie kolejna nie przespana noc, a atarax raczej nie pomaga może minimalnie zamula, ale i tak nie uspokaja ani nie usypia. Coraz częściej zastanawiam się nad depresją, bo przy lekarzu kiedy jest ok to pewnie stwarzam takie wrażenie, ale najgorsze są wieczory. Ostatnio często też mam myśli o śmierci itd co raczej nie jest normalne. Wydaje mi się, że na wszystko ma ogromny wpływ stan zdrowia bo kiedy byłem zdrowy było wszystko ok, ledwo zachorowałem to się zaczęło...

Kazashi ja ciebie rozumiem.

Tak to lek

Ja mam tak w nowejpracy ze 2 mcechodze zestresowana.ze cos zle powiem,zle zrobie,zle spojrze.taki irracjonalny lek.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
14 godzin temu, dumps napisał:

ale wiesz jak to jest z czasem..zaczynasz mieć mniej czasu na takie rzeczy, potem siły, żeby aż taki kawał jeździć do lekarza. No i pozostaje mi znaleźć jakiegoś fajnego tutaj na miejscu

Oj wiem, wiem. Czasami nie ma siły podnieść się z łóżka, a co dopiero wybierać się na tak daleką "wyprawę" do lekarza. A co do fajnego na miejscu- może coś pomoże Ci portal znany lekarz? Tam są różne opinie, to można sobie posprawdzać.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Znowu żyję w ciągłym stresie. 

Znowu boli mnie każdy oddech i każda minuta istnienia. Nie potrafię sobie poradzić. Nie mam swojego miejsca. Nie mam swojego celu. Chciałabym zniknąć, ale nie potrafię. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×