Ryś

Ale żeby nie było że tak bardzo jade na pregabaline, to pomaga mi ona wieczorami i w nocy. Bo w nocy mam takie lęki i jakby urojenia że duchy albo potwory są. Ja wiem że mogłoby się to wydawać śmieszne w końcu jestem dorosłym ale wiem że wiele osób chorych psychicznie tak ma że ma takie lęki i omamy.

A to będzie bardzo ciężko opisać. Polega to na tym poprzez porównanie z tym co było kiedyś, jak się czułem kiedyś a jak teraz. Po prostu nie mam teraz takiej kontroli nad sobą jak biore pregabaline. Robie jak automat jak robot. I bardzo mi to przeszkadza. Lubie mieć kontrole nad sobą a jak jej nie mam to czuje się żle. No i to "pijaństwo" po pregabalinie. Nie odczuwam abym był sobą robił to co chce bez przymusu tylko właśnie jest przymus, taki automatyczny przymus. Mnie to wkurza. Chce się czuć tak jak dawniej jak nie brałem tej pregabaliny.

Jeszcze dodam że na pregabalinie mam taki inny skrzywiony obraz odbioru własnej osoby no i po prostu pijany jestem. Chociaż ja brałem 150 mg tylko to wyobrażam sobie tylko jak się czuły osoby na 300 lub 450 mg. Kosmos.

Biore 150 mg pregabaliny ale zamierzam zejść do 75 mg rano i tak brać bo już nie wyrabiam. Nie wiem czy to od pregi ale mam wrażenie że wpadam w objawy kompulsywno-obsesyjne. Tak mi się wydaje ale co ja się znam...

Poza tym wszystko mnie męczy, nawet drobne czynności. Czy też tak macie?

A czy mieliście po pregabalinie takie coś z zaczęciem jakiejś czynności tzn. chcecie coś zrobić ale jest problem aby się przemóc i zacząć??? Biore tylko zolafren i pregabaline.

Byłem przede wszystkim euforyczny, pobudzony, nie myślałem logicznie, z zakupami przez internet bardzo przesadzałem, no i po paru latach brania akinetonu wpadłem w depresje, anhedonie, nic nie cieszyło.

U mnie obecnie mija 10 i pół miesiąca jak jestem całkowicie bez akinetonu i musze przyznać że dopiero teraz zaczynam odczuwać poprawe. Jestem przede wszystkim stabilniejszy, nie euforyczny, tylko tak normalnie. Pozatym poprawiło się w kwestii zakupów. Nie szaleje już tak. I humor mi się poprawił. Zaczyna coś cieszyć, coś radować. Brałem akineton przez 10 lat i zobaczcie ile czasu te 10 miesięcy musiało minąć bez akinetonu tak aby coś się poprawiło...

Myślałem o oddziale dziennym ale nie wiem czy dam tam rade z tymi ludzmi. Ja jestem troche aspołeczny, taki odludek, i nie wiem czy tam bym się odnalazł.

Zwiększyłem troche pregabaline aby sobie pomóc.

Najgorsze w tym że nie mam żadnego wsparcia. Tata i mama nie żyją a to oni mnie wspierali. No mam tą pania dr i mam asystentke taką opiekunke z fundacji ale to nie jest to samo...

To jest problem...

Z samego lorafenu pod względem lęków i niepokojów jest łatwo zejść tylko te urojenia wzrokowe mnie męczą. I te komentarze słyszałem że o ten to k... albo p... ,nie wiem z czego to wynika ale tak miałem że widziałem i słyszałem.

Niewiem, będe próbował... Kiedyś brałem 3 albo 4 mg lorafenu i udało mi się zejść do tego 1mg. Co mi z tego czy to krótko działa czy długo, ważne żebym ja nie miał tych urojeń wzrokowych, że ludzie się patrzą wrogo złośliwie. Bo to jest dla mnie największy problem.

Przymierzam się cały czas do odstawiania tego lorafenu dzisiaj nie wziąłem tego 1 mg w ogóle. Odczuwam taką ulge, taki spokój wręcz fizycznie w mózgu taką ulge. Postanowiłem że w miare możliwości nie będe brał tego lorafenu tzn. jak się będe czuł żle to wezme te 0,5 mg ale jak będzie ok to nie biore. Chce w ten sposób odzwyczaić organizm. To będzie długi proces. Tak to chce ugryżć. Dodam że nie boje się lęków czy niepokojów tylko tego jak ludzie się patrzą tzn. wrogo albo że mają złe zamiary.