Boicie się rozmawiać przez telefon?

[Dalila_]

Ograniczam tak forum ale powoli niee xd

Lubicie gadać przez tel czy jednak was to stresuje? Ja nie lubię bardzo na żywo mogę rozmawiać z kimś ale przez telefon nie lubię. Znaczy porozmawiam jak muszę wiadomo ale takto to mi to kortyzol podbija. Podobno autystycy tak mają że nie lubią gdy nie widzą czyjejś twarzy bo potrzebują widzieć mimike żeby lepiej rozumieć czy coś takiego. Ale z drugiej strony są memy o moim pokoleniu z że strach jest przed zamówieniem pizzy, a to się znikąd nie wzięło 

[Żaba Monika]

Nie boję się, ale nie lubię. 

[take]

Ogólnie nie boję się rozmawiać przez telefon. Pomimo tego, że mam diagnozę zespołu Aspergera od kilkunastu lat.

[Infinite Inanity]

Nie lubię ale się nie boję

[shadow_no]

Jest mi to zupełnie obojętne. Lubię gadać z ludźmi których lubię to czy to telefon czy kamerka czy na żywo nie ma większego znaczenia

[Dalila_]

Widzicie jak dużo osób nie lubi. Coś w tym jest nieprzyjemnego 

[lily was here]

Kiedys bardzo nie lubiłam. Teraz ujdzie w tłoku. Nauczyłam sie, ze cześć rzeczy szybciej i łatwiej załatwić przez tel. Kiedys chciałam tylko pisać

[Infinite Inanity]

Nie ma interakcji takiej jak na żywo

[Perłowy]

U mnie zależy. Jak sie czuje znośnie to mi to rozmowy telefoniczne nie przeszkadzają nawet z obcymi. Nawet, nazwijmy to z niedoboru ludzi w moim życiu, często brakuje takich rozmów " pozapracowych". Jak sie czuję gorzej to wtedy praktycznie każdy kontakt z ludźmi jest ciężki z racji przeciążonej i nie fukncjonujacej głowy. 

[KochamElcie]

To zależy z kim raczej i do kogo zadzwonić i w jakiej sprawie jak sobie w UK gadałem przez telefon z Panią Doktor albo terapeutką po angielsku to spoko xD 

[Żaba Monika]

No na zywo lepiej sie rozmawia, choc z drugiej strony gdybym miala za kazda sprawa chodzic zeby z kims porozmawiac to jednak bylaby to strata czasu.

[Cynthia]

Bardzo się boję i stresuję. Mogę bez problemu rozmawiać z rodziną, ale jeśli chodzi o obcych ludzi to wpadam w panikę. Jak np. mam dzwonić do obsługi klienta o coś zapytać to muszę najpierw psychicznie się nastawić, a to może trwać dwa dni xddd z nowo poznanymi osobami, czy to przez internet czy przez real (bardzo rzadko się zdarza jednak) to mam początkowo opory, bojję się, że wyjdę na idiotkę, zacznę się jąkać czy coś takiego. Ale jak się oswoję to jest dobrze.

[Żaba Monika]

1 godzinę temu, Cynthia napisał(a):

Bardzo się boję i stresuję. Mogę bez problemu rozmawiać z rodziną, ale jeśli chodzi o obcych ludzi to wpadam w panikę. Jak np. mam dzwonić do obsługi klienta o coś zapytać to muszę najpierw psychicznie się nastawić, a to może trwać dwa dni xddd z nowo poznanymi osobami, czy to przez internet czy przez real (bardzo rzadko się zdarza jednak) to mam początkowo opory, bojję się, że wyjdę na idiotkę, zacznę się jąkać czy coś takiego. Ale jak się oswoję to jest dobrze.

Wiesz co, pracowałam kiedyś w call centre I jeśli klient był grzeczny to już byłam wdzięczna. To, że czegoś nie wiedział nie było żadnym problemem, w końcu po to dzwonił żeby się dowiedzieć, problemem było gdy się darł i wyzywał.

[Cynthia]

8 minut temu, Żaba Monika napisał(a):

problemem było gdy się darł i wyzywał.

nie no ja zawsze pełna kulturka 

[bei]

Jak sobie porównam do rozmowy bezpośredniej której sie dużo bardziej boje to czuję się zobowiązana odpowiedzieć, że umiarkowanie. Dawniej miałam z tym o wiele większy problem, teraz się wyćwiczyłam i mogę zadzwonić praktycznie wszędzie. Rozmowy przez telefon za zwykle zdecydowanie bardziej sprecyzowane, zwykle dzwoni się po coś i to mnie ratuje. Ja nie umiem w takie lanie wody i gadanie o niczym, wtedy już wolę milczeć.

[lily was here]

5 godzin temu, Cynthia napisał(a):

Bardzo się boję i stresuję. Mogę bez problemu rozmawiać z rodziną, ale jeśli chodzi o obcych ludzi to wpadam w panikę. Jak np. mam dzwonić do obsługi klienta o coś zapytać to muszę najpierw psychicznie się nastawić, a to może trwać dwa dni xddd z nowo poznanymi osobami, czy to przez internet czy przez real (bardzo rzadko się zdarza jednak) to mam początkowo opory, bojję się, że wyjdę na idiotkę, zacznę się jąkać czy coś takiego. Ale jak się oswoję to jest dobrze.

Kiedys tez tego nienawidziłam. Do jakichś instytucji. Ale im dluzej to robiłam tym mniejsze wrażenie to na mnie robi wiec może kwestia tez ile razy to zrobisz aż do uodpornienia

[Pieprz w moździerzu]

Nie cierpię załatwiania spraw przez telefon typu urzędy i przychodnie. Jedynie z mamusią mogę przegadać godzinę, ze znajomymi wolę formę pisemną.

[Prince of darkness]

Nie lubię już rozmawiać z ludźmi tak w ogóle niezależnie, czy na żywo, czy przez telefon, video rozmowy. A bać się nie boję z racji wykonywanych obowiązków służbowych to warunek sine qua non.

[Nie lubię świtu]

Pełen luz.

 

Z ludźmi których znam to po prostu jeden ze sposobów na komunikację.

 

Jeżeli nie znam to staram się być maksymalnie zaangażowany (jasno, wyraźnie, konkretnie) - tego też oczekuję od rozmówcy.

 

Uwielbiam, kiedy ktoś jest sobą i mimo rozmowy o charakterze oficjalnym, wstawia coś od siebie, "uśmiecha się", kiedy taka osoba jest jakaś. Bardzo mi wtedy przyjemnie.

[KochamElcie]

Ja np. w UK jak jestem i dzwoniłem przez telefon czy to próbować załatwić benefity, czy to lekarz i gadałem z jakąś angielką, to mega podjarany, bo podoba mi się ich akcent i jarałem się, że mogę sobie pogadać z angielką przez telefon  

 

[shadow_no]

3 godziny temu, Nie lubię świtu napisał(a):

"uśmiecha się", kiedy taka osoba jest jakaś. Bardzo mi wtedy przyjemnie.

To prawda, że przez telefon bardzo "słychać uśmiech"

1 godzinę temu, KochamElcie napisał(a):

jarałem się, że mogę sobie pogadać z angielką przez telefon  

Możesz do niej powiedzieć Czelsi przez "Cz" i nie zauważy błędu :d 

[lily was here]

11 godzin temu, Pieprz w moździerzu napisał(a):

Nie cierpię załatwiania spraw przez telefon typu urzędy i przychodnie. Jedynie z mamusią mogę przegadać godzinę, ze znajomymi wolę formę pisemną.

O to ja nie cierpie takich gadek towarzyskich przez telefon. 100x wole sie spotkać, wtedy mogę i 4 gadac. Ale tel uzywam do krótkich gadek na szybko ustalić coś. Za to pisać mogę w nieskończoność (zaskoczenie nie ).

[Żaba Monika]

Ja długo rozmawiam głównie z mamą i z siostrą, choć wtedy ja głównie słucham, a one mówią też wolę na żywo, no ale są zbyt daleko by się spotkać.