bei

Szkoła zdecydowanie gorsza od pracy... i mam poczucie, że prace jednak łatwiej można zmienić. To uczucie gdzie ludzie zaczynają szkole, a ja urlop. Eh, żyć nie umierać. Ja książki miałam oprawiane w papier bo był tańszy niż okładki, a zeszyty w okładki (one nie były aż takie drogie.

Chwalę się bo ostatnio rzadko robię coś więcej niż zagotowanie wody. Zrobiłam sobie sałatkę z tuńczykiem, taką na szybko z 4 składników, ale jednak.

Miałam mieć dziś angielski, ale został odwołany. Jak tylko dowiedziałam się, że go nie będzie to zaczęłam mieć myśli w stylu "to nie opłaca mi się wstawać" i poczułam ogromną senność. Nie cierpię tego uczucia. Miałam wrażenie jakbym za chwilę miała zapaść w jakiś długi sen, ale zadzwonił budzik i wstałam żeby go wyłączyć. Czuje że powinnam wyjść z mieszkania jeśli nie chce przespać dnia, bo łóżko wydaje się zbyt pociągające.

Ponad rok. Czasami zapomina, albo prześpię czas kiedy powinnam je wziąć i przez to boje się podnieść dawkę. Przeczucie mi mówi, że to nie są leki dla mnie.

Jakby moja mama, (zresztą tata chyba też powiedziała), że była kiedykolwiek na basenie to by mnie chyba z wrażenia zatkało. Ją by pewnie zatkało gdybym jej zaproponowała wspólne pójście.

Taka mieszanka ekscytacji i stresu. Zdecydowałam się na Bułgarię.

Bo nie zawsze można płacić kartą. Na razie raczej nie dla mnie. Ja dopiero od tego roku płace telefonem.

Tak, sama. U mnie nie będzie. Sejf na być w recepcji. Na takim basenie hotelowym są szafki? Plaża nie daleko..., a z tym zapoznaniem w moim przypadku to może być ciężko. To bardziej kwestia braku doświadczenia, pierwszy samotny wyjazd. W hotelu to myślę żeby włożyć kasę gdzieś między ubrania, bardziej chodzi mi o to co zrobić z takimi rzeczami jak telefon, karta czy kasa jak będę wchodzić do wody. Może faktycznie lepiej nie brać ze sobą.

Czyli zwykle jest tak, że ktoś pilnuje rzeczy gdy ktoś inny jest w wodzie? Mam taką saszetkę (chociaż nie wiem czy można jej w100% zaufać jeśli chodzi o wodoodporność).

Ok, kupiłam wakacje... termin urlopu się zbliża, a ja stresuje się trochę jak to ogarnę. Zastanawiam się czy nikt mnie nie okradnie, np. gdy będę w basenie albo w morzu. Co ja mam zrobić wtedy z rzeczami, telefonem pieniędzmi? Jak zostawię je na leżaku to będą bezpieczne?

@ainoa bardzo fajnie, że czujesz się teraz lepiej, trzeba to doceniać. Ja w sumie odkąd mam problemy to nigdy nie zniknęły one do zera, Miałam taki okres dość znacznej poprawy, który niestety minął prawdopodobnie przez stres. Chyba nawet nie wierzę w całkowite ustanie objawów u mnie. Czuje, że tak naprawdę wystarczające byłoby dla mnie względnie dobre samopoczucie i stan który nie utrudniałby mi zbytnio codziennego życia.

Dalej zmęczona. Nie pomogło nawet że położyłam się po 20.00. Jak wstałam to myślałam, że będzie lepiej, ale już nie mam energii.

Zmusiłam się żeby pozbierać worek śmieci i teraz już jestem w łóżku. Jestem zmęczona. Nie pamiętam dokładnie jak miałam brać tę witaminę... wiem że ten poziom był niski, we wrześniu mam mieć kontrolną wizytę i będę robić badania. Trochę z bezsilności wzięłam. Nie polubiłam się z lekami od psychiatry... powiedziałabym, że chce zmienić ale zauważyłam dziś, że tyle ich mam... nie potrzebnie wykupiłam całą receptę.

Na receptę mam. Dzisiaj znowu wzięłam. Pomyślałam, że doda mi energii i będę mogła trochę posprzątać, ale nie zadziałało. Chce mi się spać .

Zaspałam do pracy. Boli mnie brzuch, może ze stresu, bo właściciel napisał rano że w pomieszczeniu pisemną są zacieki. Odpisałam mu, że woda z pralki wylała się na łazienkę. Nawet nie chce myśleć co się stanie jak będzie chciał wejść do mojego mieszkania.

Próbowałam zebrać wodę mopem z łazienki, która znalazłam. Wąż mi się wysunął na podłogę jak robiłam pranie, a że w łazience nie mam kratki to woda się praktycznie wylała za próg.

Mam problemy psychiczne co najmniej od wieku nastoletniego, więc w sumie nawet nie wiem jak wyglądałoby moje życie dorosłe bez nich. Wydaje mi się, że zarówno to co sama przeszłam jak i to co np. usłyszałam na terapii grupowej ukształtowało to jak patrzę na tą słabszą stronę ludzi. Zauważam, że wiele osób nie jest świadomych, że różne problemy mogą dotknąć również ich.

Wzięłam wczoraj 20000j (takie miałam). Dzisiaj udało mi się trochę posprzątać. To kropla w morzu, ale pewnie i tak więcej niż przez ostatnie 2 tygodnie.

Tak jeśli mogłabym przeżyć życie inaczej. 2010 albo 2007 byłoby idealnie.

Badałam, miałam chyba dość niski poziom.

W grudniu mieliśmy przerwę świąteczną więc z tydzień wolnego na pewno miałam. Jak w sobotę mam umówione np. lekcje angielskiego to bez problemu bym na nie wstała, ale wystarczy żebym dostała info o odwołaniu lekcji, to już się raczej nie podniosę. Najchętniej to wzięłabym chyba na to jakieś leki, skoro i tak biorę, tylko szkoda, że na to nie działają.

Co jeśli pod niektórymi względami wszystko wydaje się ok, a pod innymi nic nie jest ok? Jak to jest, że od poniedziałku do piątku pracuje i na zewnątrz wydaje się, że sobie radzę. W piątek po pracy zasypiam, w sobotę wstaje z łóżka np. raz żeby skorzystać z toalety, (czasami nic nie jem bo w piątek zapewniłam żołądek np. chipsami) i dopiero w niedzielę po południu/wieczorem wstaje żeby pójść do kościoła. Od nie pamiętam kiedy nie sprzątałam mieszkania, jestem przerażona tym, że gdyby ludzie widzieli jak ono wygląda, to nikt nie chciał by żebym u niego wynajmowała, a może nawet pracowała. Co to jest? Czy to jest depresja? Psychiatra powiedział, że nie umie mi z tym pomóc, endokrynolog, że to dobrze, że śpię w sobotę bo ona od tego jest. Chce jakimś sposobem przerwać to błędne koło.

Boli mnie szyja, chyba źle spałam. Na szczęście nie jest to silny ból, ale trochę mnie wkurza.

Mi Tui wychodzi najtaniej. No nic został mi jeszcze mój drugi wybór, bo od początku wahałam się między dwoma.

Ktoś tu chyba miał chorobę lokomocyjna jak ja. Jaka to była męczarnia, przeszło mi dopiero w szkole średniej.