Samotność

[obłąkany]

*Monika*, Wciąż słyszę że to minie, ale to niestety nie mija i jest coraz gorzej. Nie pomagają leki nie pomagają terapie. Czasem myślę że lepiej byłoby już nie żyć, nie męczyłbym siebie i innych.

[*Monika*]

obłąkany, Co robisz na co dzień? Masz jakieś zainteresowania, pasje? le czasu chodzisz na terapię?

[nieboszczyk]

Mnie samotność męczy równie mocno jak dłuższe przebywanie z ludźmi. Jestem sam, chciałbym towarzystwa a po paru godzinach towarzystwa mam jego zwykle dosyć i chcę być znowu sam.

może ty boisz się ludzi?jesteś dzikusem?

[Gość]

Ja w przyszłym tygodniu wracam do portali randkowych, nie mam szczęścia do poznawania osób w sposób "zwyczajny". Wszystkie osoby które wybieram na obiekt westchnień są już z kimś- tak się zawsze okazuje.

[Gość]

Od dawna jestem sam. Jednak nie potrafię odnaleźć się w świecie. czasami mam wrażenie że jestem tak brzydki i głupi że nawet rozwódka mnie nie zechce.

 

Co Ty rozwódki mają gigantyczne wymagania również

[lunatic]

na samotność dostałem pierwszy antydepresant, tak się leczy w Polsce

[RepairMySoul]

Przeprowadziłem sie do Poznania, poznałem kobiete - boże najdrozszy - uwierzcie mi na słowo ze z nikim nie dogadywałem sie tak jak z nią, wyznała miłość - pierwszy raz w zyciu uwierzyłem ze ktoś mnie kocha takiego jakim jestem .. Trzy najpiekniejsze miesiące mojego życia, aż wkoncu rzuciła mnie za pomocą smsa .. niby dawałem rade jakos bez niej - ale cholernie boje sie że tym razem moje mysli samobójcze dojdą do głosu i to jest chyba najgorsze w tym wszystkim .. jestem kurewsko samotny.

[dar]

U mnie jak? A no tak że nie mam znajomych, kolegów. Jestem samotnikiem, nie potrafię spędzać z ludźmi czasu , szybko się denerwuje - nie interesuje mnie kto z kim o czym. Czasem potrzebuje z kimś wymienić ciekawe informacje. Nie ma z kim, nie ma ludzi którzy się potrafią zaangażować i docenić moje towarzystwo

 

Mnie samotność męczy równie mocno jak dłuższe przebywanie z ludźmi. Jestem sam, chciałbym towarzystwa a po paru godzinach towarzystwa mam jego zwykle dosyć i chcę być znowu sam.

 

Mam podobnie

[koszykova]

A może towarzystwo na dłuższą metę meczy bo to nie są ludzie z którymi sie dogadujemy i miło spędzamy czas, tylko ludzie których jesteśmy w stanie tolerować.

Chciałabym poznać kogoś kto by był dla mnie taką pokrewna dusza

[obłąkany]

obłąkany, Co robisz na co dzień? Masz jakieś zainteresowania, pasje? le czasu chodzisz na terapię?

 

Tak mam, ale co z tego jak ciągle nie wychodzi tak jak powinno.

[Gość]

A może towarzystwo na dłuższą metę meczy bo to nie są ludzie z którymi sie dogadujemy i miło spędzamy czas, tylko ludzie których jesteśmy w stanie tolerować.

Chciałabym poznać kogoś kto by był dla mnie taką pokrewna dusza

 

Szkoda, że jesteś z tak daleka, bo chętnie bym Ciebie poznał

[Don Kamillo]

Najgorsze jest to gdy osoba przy której czujesz się wyjątkowy z dnia na dzień odchodzi, zrywa kontakt..

 

Bolesne i dołujące, ale trzeba żyć.

[koszykova]

tomasz_xyz, dziękuję. Myślę, ze odległość nie ma wielkiego znaczenia. Skoro człowiek może się czuc samotny bedac wśród ludzi, to... Tutaj może byc odwrotnie.

Jakiś czas temu przebywalam z ludźmi tylko online. Nie było to takie zle. Co mi z "przyjaciół" których mam pod reka a którzy mają gdzieś mój los? Bo mówię o czymś więcej niż tylko wspólnej gadce przy herbatce. Herbatę wole pić sama - taniej bo dzielić się nie musze i sluchac jak ktoś wydaje z siebie odgłosy picia.

 

Don Kamillo, jeśli z dnia na dzień odchodzi Ale nie umarla, to po prostu znaczy ze za baduzo idealizowales ta osobę i ta relację. Przykro mi

[Semir]

Ja staram się zawsze z umiarem dawkować ludzkie towarzystwo. Ostatnio jestem bardzo rozchwiany pod tym względem. No i dalej obawy przed akceptacją chociaż to powoli mija :)

[Mae]

Czy jest ktoś, z kim mogłabym porozmawiać o swoim problemie sercowym? Niestety zostałam ze wszystkim sama i potrzebuję oparcia.

 

Ale to forum teraz parszywie wygląda. Nienawidzę kafelkopodobnych szablonów.

[obłąkany]

Może i użalam się nad własną osobą, ale z obserwacji wiem że zostanę sam na zawsze. Nie ma drugiej osoby na świecie której bym pasował.

[Beata idiotka]

Wiem, jak jest z samotnością, kiedy chorujesz na depresję. Jak ja. Unikam bliższych kontaktów, bo boję się rozczarowań, braku zrozumienia. I mam świadomość, że mogę być męcząca dla innych. Od lat nie umiem się śmiać, cieszyć z czegokolwiek. I widzę, że inni nie próbują być ze mną w bliższych relacjach, bo nie wiedzą jak się zachować. Koło zamknięte. Wynik? Jestem samotna, choć na świecie są miliardy ludzi. Czasami chciałabym umrzeć, ale nie mogę. Jeszcze nie. Muszę wychować córkę. Teraz udaję zatem, że nikogo nie potrzebuję. A to jest piekło, dużo gorsze od tego,którym nas straszy Kościół. Ale jest przecież już słynne powiedzenie " Taki mamy... " (a tu możesz wpisać, co Ci akurat na sercu leży...

[Decevante]

Wszyscy w moim wieku mają już po setki znajomych, a ja nie mam nikogo, po prostu nikogo, nikogo nie interesuje. Jest mi tak smutno, każdy mnie odrzuca, a ja nic nikomu nie zrobiłam. Jestem sama i nigdy nie będę mieć przyjaciół. To chyba ze względu na mój wygląd, albo dziwne dla nich zachowanie. To tak rani. Zazdroszczę wam przyjaciół.

[filip133]

Też się nie spotykam z żadnymi znajomymi, mam tylko trochę internetowych "przyjaciół".... Zawsze mi się wszelkie kontakty urywały po jakimś czasie, ludzie często i łatwo nagle "ot tak" zrywają ze mną kontakt, widocznie jestem fatalny z utrzymywaniu znajomości...

[obłąkany]

Jestem słabym beznadziejnym człowiekiem.

[dr. Psycho Trepens]

Jestem słabym beznadziejnym człowiekiem.

 

a ja jestem twoją kopią, która jest kopią kogoś jeszcze innego i tak dalej.

samotnośc mnie pożera i uzależnia, truje i zabija.

[obłąkany]

Więc witaj w grupie samotnych ludzi.

[Bertha]

Podpinam się pod topic jako kolejna samotna osoba. Praktycznie nie mam znajomych. Mam nierzadko wrażenie, że ludzie się do mnie odzywają głównie wtedy, gdy mają do mnie jakiś interes. To jest przykre. A ja marzę o tym, żeby ktoś mi napisał esemesa z prostym i banalnym pytaniem: "Co słychać"? Chciałabym, żeby ludzie czuli się dobrze w moim towarzystwie, żeby nie spoglądali się nerwowo na zegarek, żeby nie kończyli ze mną spotkania tłumacząc się jakimś banalnym powodem. Inna kwestią jest to, że ja z kolei czuje się źle w towarzystwie innych osób. Chcę być bardziej wyluzowana i spontaniczna, mniej zalękniona. Nie chcę przejmować się, gdy pojawia się niezręczna cisza. Nie chcę myśleć o sobie w ten sposób: "ale Ty jesteś głupia, nudna itp."

[Gość]

Może i użalam się nad własną osobą, ale z obserwacji wiem że zostanę sam na zawsze. Nie ma drugiej osoby na świecie której bym pasował.

 

To takie prawdziwe, że aż zabawne, ta chwila, w której po poznaniu ogroma ludzi spod naprawdę wielu gwiazd uświadamiasz sobie, że prawdziwego zrozumienia ani uczucia, które mogłoby ignorować twoje wady nie doznasz NIGDY, że zawsze będziesz sam, więc lepiej jest ignorować wszystkich innych i porzucić nadzieję. To jest tak przytłaczające, że we mnie wywołuje już tylko pusty uśmiech.

[Gość]

jestem sama na tym swiecie, nikogo nie obchodzi moje istnienie, przypuszczam, ze nawet ten post kazdy zignoruje. nawet go nie przeczyta. nie ma wiekszej samotnosci niz ta ktora przezywam aktualnie. czasem chcialabym zeby pewni ludzie czytali w moich myslach. zeby wiedzieli ze potrzebuje ich. ich obecnosci, czasami potrzeby wysluchania, przytulenia sie... eh