Zaburzenia osobowości (cz.I)

[milano3]

Monika1974, ja mam znowu na odwrót. Najczęsciej pochopnie podejmuje różne decyzje, bardzo ich później żałując. Wiec spróbuj sobie wszystko przemyśleć, ale nie zwlekaj za dlugo - możesz stracic wiele.

[New-Tenuis]

Vi., nie martw się, nikt Cię nie porzuca. :)

[Gość]

Monika1974, i chodzi o to, żebyś właśnie to zaakceptowała.,

A na początek to, że nie umiesz zaakceptować tego ^^

[*Monika*]

milano3, Kiedyś nie wspóldecysowałąm, może stąd wzięły się moje problemy. Bo teraz podejmuję decyzje. Moja praca polega na podejmowaniu decyzji-tu paradoks. Bo podejmuję. Tylko dlaczego tak się w tym babram? Rozmyślam? Analizuję? To mnie wykacza nerwowo i spala emocjonalnie.

 

Widziałam Twoje fotki. Bez podchlebiania się..........

Przystojny z Ciebie chłopak. Taka laleczka. Ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Nie laluś,żebyś omylnie nie zrozumiał. Do mojego siostrzeńca, którego uwielbiam często mówię " Moja Ty laleczko kochana".

[milano3]

Ja od poniedziałku nie chodze do szkoły ;/ Wychodze z domu, ale tam nie docieram. Nie mam siły na kontakty z ludźmi. Załatwilem od lekarza zwolnienie do środy później 4 dni wolnego. Jutro mam je zamiar zanieść do wychowawczyni, mam nadzieje, ze nie zadzwoni do matki bo ona nie wie ze bylem u lekarza i ze nie chodze. Boje sie, wszystkiego sie boje. To wsyztsko jest takie nieuzasadnione. A jak wy wspominacie czasy szkolne ?

 

[Dodane po edycji:]

 

Monika1974, dzięki za opinie o mnie :) ... miło mi.

[*Monika*]

milano3, Podstawówka-kucie , pobudka rano i kucie. Towarzystwo siostry i kuzynki. Liceum-kucie, ostatnia klasa -maturalna-imprezy, przychodzenie nad ranem, awantury w domu z tego powodu, tato mnie bronił. Studia- imprezy, alkoholem zakrapiane, dyskoteki i awantury z tego powodu w domu.

Ale niczego nie żałuję. Nawet tych sprzączek odbitych na rękach w przeddzień matury....przyszłam o 3 nad ranem, a o 8:00 matura.

[Helvetti]

Byłam w dyżurce. Psiknęła mi na te ręce czymś szczypiącym, i nie wierzyła że zrobiłam to paznokciami.

zła wiadomosć dla mnie: potłuklam lusterko, co równa się ostre odłamki....

[milano3]

Helvetti, postaraj sie zapanować nad swoimi emocjami. Nie rób niczego złego. To pomaga tylko na chwile. Uwież

[Helvetti]

milano3, ty również w to uwierz.

 

Spokojnej nocy życzę

[Korba]

Oluś, jak to rzuciłaś terapię i psychiatrę? wiesz, że po odstawieniu leków Cię może znowu ostro po..pierdolić. Sorry za słownictwo, ale wiem, że tak jest. Jazda zacznie się od początku i może być jeszcze gorzej. Martwisz mnie

 

Martwię się o Asię. Zawsze się pojawia rano, a wczoraj popołudniu też jej nie było.

[Gość]

Kacha, ja też pojawiam się tu nieregularnie. Asia się często pojawia rano i to dokładnie o 6:38.

 

Może o innej porze nie ma czasu ?

 

Ola, skutki odstawienne mogą być katastrofalne

[Gość]

Monika, piszesz, że nie możesz się zdecydować, że kupiłaś dwie torebki. Może powinnaś się z tego cieszyć? W końcu co dwie to nie jedna :) Ale nie martw się, też mam ten problem. W sylwestra gdy kupowałam sobie sukienkę, też kupiłam dwie, bo nie mogłaś się zdecydować, którą mam wziąć. Dopiero w domu dotarło do mnie, która jest lepsza i którą założę wieczorem. Na zakupy w ogóle chodzę z mamą, bo sama nie potrafię podjąć najprostszych decyzji, co mi się podoba a co nie, to ona za mnie wybiera.

Ten sam problem mam z chłopakiem. Nie potrafię podjąć decyzji czy chcę z nim jeszcze być. To jest takie przytłaczające...

[Gość]

Dziewczyny, a co gdybyście tak mogły sobie POZWOLIĆ na to niezdecydowanie?

[Korba]

paradoksy, piękne pytanie. ten stan mi się marzy, ale nigdy go nie osiągnęłam.

[Gość]

Wiem, że to bardzo trudne i nie chcecie sobie jednocześnie pozwolić ale może warto ? Mimo wszystko ?

[Helvetti]

Świeżo po terapii...

[Gość]

paradoksy, Basiu, nie bardzo zrozumiałam Twoje pytanie.

[_asia_]

sunset, Basi chodziło może o to, żeby nie dobijać się tym, że jest się niezdecydowanym, nie wyrzucać sobie tego i nie wykorzystywać do dokopania sobie tylko pozwolić sobie na to, zaakceptować w sobie, że nie mogę się na coś zdecydować. Że jesteśmy tylko ludźmi, mamy do tego prawo, nie jesteśmy doskonali...

 

[Dodane po edycji:]

 

Kasiu, jestem... Trochę się podłamałam po wizycie u lekarza i po posłuchaniu innych pacjentów leczonych na borelkę, w ogóle jestem strasznie rozbita i nic mi się nie chce.

[Korba]

_asia_, Asiu, biedactwo. Jestem z Tobą.

[_asia_]

Kasiu, dziękuję... :* Jest mi le, jutro przyjeżdża P. a ja nie mam siły, ledwo się ruszam. I z nastrojem też kiepsko...

[Korba]

Może jego wizyta poprawi Ci nastrój?

[_asia_]

No właśnie Kasiu nie wiem... Czuję, że on się zaangażował a ja w tym momencie się wycofuję... Za blisko, jest za dobry, za bardzo się troszczy, to mnie zaczyna denerwować, czuję się przytłoczona, tak jakby osaczona? Za każdym razem tak mam, gdy zaczyna się to przeradzać w coś poważniejszego... I w końcu zabieram nogi zapas i zwiewam. Nie wiem co robić, on mnie chce o coś zapytać jutro, ja przypuszczam o co i nie wiem co odpowiedzieć, nic nie wiem, nie chcę go zranić, nie wiem czy mi na nim zależy, chyba tak, czasem bardzo mi go brakuje, czasem wkurza mnie, gdy tak często dzwoni, no nie wiem...

[Korba]

_asia_, Asiu rozumiem Cię... To temat, który warto też omówić na terapii. Może warto się przełamać, nie uciekać...

[GG7]

Postaraj się mu odpowiedzieć prawdziwie , że obecnie trudno Ci dać racjonalną odpowiedź ( na jakieś pytanie, które przypuszczasz ). By nie pytał teraz/w tej chwili, może później. Jeżeli jest to gość , którego lubisz i który się o Ciebie troszczy itd. -jak bym go nie odpychał- to chyba może wyjść tylko na złe . Takie mam mniemanie.

[Gość]

Asiu, rozumiem jak to jest, chcesz być blisko ale jak ktoś się przybliża to się dusisz :/

 

Może powiedz mu o tym wszystkim i zapytaj czy mimo to chce ?

W takim wypadku pomyśl nad odpowiedzią.