Leki ziołowe na depresję?

[Verinia]

Ziołolecznictwo. Czy coś zdziała na depresję? A może pomoże ukoić nerwy? Są takie, o których wiadomo, że działają. Nasza natura nie jest do końca zbadana. Tych specyfików naturalnych jest ogromnie dużo. Czy stosowałeś/łaś? Ja tak. Mogę się przychylić, co do działania dziurawca, bo pamiętam, że okres wtedy był doskonały. Łapała mnie czasem śmieszna głupawka, ale bardzo okay. Niestety nie mogę jednoznacznie stwierdzić, że była to "zasługa" dziurawca. No niestety... 

Działa na mnie również rumianke. Daję sobie kilka torebek i taki napar popijam na niepokoje różne. Działa. I uwielbiam ten smak. Jest też pomocny podczas PMS. Mi już stygnie, rumianek na nowo zagości na mej ... ławie? Dobra. Tutaj na dole macie wykład. Kto nie lubi czytać, odsyłam do innego tematu. Tymczasem głodni wiedzy na temat ziółek zostają i czytają. No i opowiadają, jakie roślinki lubią. 

 

 

 

 "Badania wskazują, że wpływ preparatów pochodzenia roślinnego na zdrowie może wiązać się z ich właściwościami antyoksydacyjnymi, z możliwym wpływem na procesy metabolizmu komórkowego. Mogą one modulować neurotransmisję poprzez bezpośrednie działanie na receptory, ale także wpływ na syntezę czy rozkład neurotransmitera. Możliwe jest także działanie poprzez modulowanie procesów immunologicznych. Sarris zwraca uwagę, że działanie leków pochodzenia roślinnego może opierać się na zjawisku synergii (a więc potencjalizacji efektu farmakologicznego jednej substancji zawartej w danej roślinie przez inną). Inna możliwość to działanie poliwalentne, czyli wywieranie przez poszczególne składowe różnych efektów farmakologicznych. Jeden ze składników może wywierać określone działanie farmakologiczne, ale inny może wpływać na jego absorpcję i dystrybucję.

 

 Herbonomika to koncepcja, aby efekty psychofarmakologiczne leków pochodzenia roślinnego analizować za pomocą złożonych technologii genetycznych obejmujących farmakogenomikę, epigenetykę, metabolomikę. Na przykład w odniesieniu do preparatów z dziurawca stwierdzono, że – tak jak imipramina – wpływały one na ekspresję niektórych genów kodujących białka odpowiadające za funkcje synaptyczne i metabolizm energii.

 

 Praktyka stosowania leków pochodzenia roślinnego wchodzi w zakres medycyny komplementarnej i medycyny alternatywnej (Complementary and Alternative Medicine – CAM). W ramach CAM stosuje się coraz częściej termin nutraceutyki na określenie różnych suplementów diety, preparatów ziołowych czy gotowych środków spożywczych, których stosowanie ma przynosić korzyści zdrowotne. Rynek suplementów diety i leków roślinnych może być atrakcyjny dla przemysłu farmaceutycznego. W ślad za tym obserwuje się postęp w zakresie naukowej standaryzacji prac nad lekami roślinnymi – dotyczy to jakości substancji czynnej, jak również badania mechanizmu działania, składu, farmakokinetyki i toksykologii preparatów. Wielu lekarzy uważa, że preparaty roślinne są zupełnie nieskuteczne, a ich stosowanie za postępowanie opóźniające podjęcie prawidłowego leczenia i pozbawione racjonalnych podstaw. W tej krytyce skuteczności preparatów roślinnych zapomina się jednak często o pochodzeniu leków, które odgrywają ogromną rolę we współczesnej medycynie, takich jak aspiryna, opiaty, digoksyna czy paklitaksel. Kontrowersji nie budzi również fakt istnienia listy roślinnych środków odurzających. Na istnienie swego rodzaju podwójnych standardów w interpretacji wyników badań kontrolowanych placebo dotyczących leków syntetycznych i leków ziołowych zwracał uwagę Kirsh. Z jednej strony nie ma powodu, aby traktować badania dotyczące leków pochodzenia naturalnego inaczej niż badania dotyczące leków syntetycznych, z drugiej strony badania takie powinny spełniać standardy Evidence Based Medicine. Sarris podaje, że liczba publikacji wyników badań dotyczących wpływu substancji pochodzenia roślinnego na różne zaburzenia psychiczne wzrosła o 50% w ciągu ostatnich kilku lat. Między innymi opublikowano w tym czasie kilkanaście randomizowanych badań klinicznych dotyczących oceny przeciwdepresyjnego działania substancji ziołowych."

 

I tutaj tak naprawdę najlepiej wypada dziurawiec. Z własnego doświadczenia pamiętam, że bardzo dobrze się czułam w okresie picia dziurawca. Czy to jego zasługa? Nie wiem. Może zadziałały bardziej leki. Nie umiem stwierdzić. 

 

Dziurawiec: składnik aktywny ---> Hyperforyna,  Hyporycyna.

Możliwy mechanizm działania ----->  modulacja transmisji monoamin – wpływ poprzez kanały sodowe. Nieselektywne hamowanie wychwytu zwrotnego monoamin. Wpływ na funkcję receptora 5HT1. Wpływ na aktywność dopaminergiczną. Modulacja neuroendokrynna. 

Badania kliniczne:  Potwierdzona Metaanaliza badań RCT (n = >5000) – działanie przeciwdepresyjne większe niż placebo oraz porównywalne z SSRI i TLPD (non-inferiority).

 

Potem lepiej wypada szafran.

 

 Krocyna Krocetyna Safranal to składniki aktywne. 

Działanie ---> Hamowanie wychwytu zwrotnego monoamin NA, DA (krocyna) Hamowanie wychwytu zwrotnego 5HT (safranal) Antagonizm NMDA Agonizm GABAα Aktywacja BDNF.

Możliwa Skuteczność szafranu wobec objawów łagodnej/umiarkowanej depresji wykazano w 2 RCT (n = 80) kontrolowanych placebo oraz 4 RCT (n = 154) kontrolowanych fluoksetyną 20 mg/dzień bądź imipraminą 100 mg/ dzień (non-inferiority)

 

  Lawenda 

linalol, octan linalolu

modulacja GABA

Niestety zbyt mało danych, aby potwierdzić działanie.

 

Ogórecznik lekarski

Kwas rozmarynowy, Kwas γ-linolenowy.

Hamowanie wychwytu zwrotnego 5HT Immunomodulacja?

(niepotwierdzone)

 

Różeniec górski

Salidrozyd, Tyrosol ,Rosawin.

Inhibicja monoaminooksydazy A. Modulacja transmisji monoamin .Normalizacja transmisji serotoninergicznej.

(niepotwierdzone)

 

Rumianek - mój ulubiony!

Modulacja GABA. Modulacja transmisji monoamin. Modulacja neuroendokrynna. Niestety działanie nie jest potwierdzone.

 

Szafran 

Krocyna Krocetyna Safranal

Hamowanie wychwytu zwrotnego monoamin NA, DA (krocyna) Hamowanie wychwytu zwrotnego 5HT (safranal) Antagonizm NMDA Agonizm GABAα Aktywacja BDNF?

Możliwa Skuteczność szafranu wobec objawów łagodnej/umiarkowanej depresji wykazano w 2 RCT (n = 80) kontrolowanych placebo oraz 4 RCT (n = 154) kontrolowanych fluoksetyną 20 mg/dzień bądź imipraminą 100 mg/ dzień (non-inferiority).

 

Żeń-Szeń

Ginsenozydy.

Modulacja osi przysadka–podwzgórze. Modulacja transmisji monoamin (DA i 5HT). Działanie antyoksydacyjne i przeciwzapalne. Inhibicja syntazy tlenku azotu .Agonista 5HT2A(?). Aktywacja BDNF i up-regulacja neurogenezy w hipokampie. (niepotwierdzone)

 

 Część z nich jest tożsama z mechanizmami, w których działają zarejestrowane leki przeciwdepresyjne: hamowanie wychwytu zwrotnego monoamin (dziurawiec, ogórecznik, szafran), hamowanie monoaminooksydazy (różeniec, rumianek), działanie na receptory serotoninowe (dziurawiec, żeń-szeń), gabaergiczne (lawenda, rumianek, szafran). Stwierdzono jednak również wpływ neurotroficzny, np. poprzez aktywację BDNF (szafran, żeń-szeń), jak i neuroendokrynny (dziurawiec, rumianek, żeń-szeń). Szafran okazał się antagonistą postsynaptycznych receptorów NMDA. Zgodnie z hipotezą glutaminergiczną depresji substancje, które hamują przekaźnictwo glutaminergiczne, mogą mieć działanie przeciwdepresyjne. Niskie powinowactwo do receptora NMDA jest cechą istotną, gdyż zastosowanie silnych antagonistów (jak ketamina) wiąże się ze złą tolerancją i potencjalnymi działaniami neurotoksycznymi.

 

Dziurawiec górą? 

Ziele dziurawca jest najlepiej zbadaną pod kątem działania przeciwdepresyjnego substancją pochodzenia ziołowego. Metananaliza obejmująca 29 randomizowanych kontrolowanych badań klinicznych (n = 5489) wykazała, że preparaty z dziurawca w porównaniu z placebo wykazywały skuteczność wobec objawów depresji (RR = 1,28; 95% CI 1,10–1,49), ich efekt nie był gorszy niż inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (RR = 1,00; 95% CI 0,90–1,11). Ekstrakty z dziurawca były również porównywane z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (RR = 1,02; 95% CI 0,9–1,15). Należy tutaj zauważyć, że nowsze, lepsze pod względem metodologicznym badania wykazywały zwykle mniejszy efekt standaryzowanych wyciągów z dziurawca niż pierwsze doniesienia na ten temat [12, 16, 17]. Kasper i wsp. opublikowali badanie przemawiające za skutecznością dziurawca w długoterminowej profilaktyce nawrotu depresji.

 

"Dziurawiec charakteryzuje się łagodnym profilem działań niepożądanych. Odsetek pacjentów wypadających z badania (drop-out) z powodu działań niepożądanych wynosił od 0% do 5,7% i nie różnił się istotnie od placebo. W porównaniu z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny preparaty z dziurawca były nieco lepiej tolerowane. Opisano jednakże reakcje fototoksyczne, zespoły serotoninowe czy przypadki indukowania manii w trakcie stosowania preparatów."

 

"Istotnym ograniczeniem w przypadku preparatów z ziela św. Jana jest fakt, że przy ich stosowaniu (zwłaszcza wysokich dawek) dochodzi do indukcji izoenzymu CYP3A oraz p-glikoproteiny. W przypadku politerapii może to prowadzić do zmniejszenia stężenia w surowicy wielu leków, między innymi doustnych środków antykoncepcyjnych, digoksyny, warfaryny. Może zwiększyć się metabolizm i wydalanie ksenobiotyków. Co istotne, preparaty z dziurawca wchodzą w interakcje z wieloma lekami psychotropowymi: klomipraminą, citalopramem, alprazolamem, klozapiną, sertindolem, aripiprazolem, zopikolonem, diazepamem. Osobny problem to zła jakość niektórych preparatów i brak adekwatnej informacji na temat aspektów bezpieczeństwa – przede wszystkim ww. interakcji. To zresztą pogłębia problem dotyczący wielu leków pochodzenia naturalnego. W niektórych preparatach pochodzących z Indii czy z Chin stwierdzano obecność jonów metali ciężkich w stężeniu przekraczającym dopuszczalne normy. Reasumując, ekstrakty z dziurawca stosowane w dawkach 900–1800 mg/dzień mogą być wykorzystywane jako opcja leczenia drugiego lub trzeciego rzutu u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną depresją, którzy nie chcą zażywać leków syntetycznych albo ich nie tolerują. Ze względu na ryzko interakcji nie zaleca się łączenia preparatów z dziurawca z innymi lekami."

 

 

 

 

 

Nie będę Wam robić wykładu, więc jeszcze tylko napiszę o rumianku przeze mnie uwielbianym.

 

Amsterdam i wsp. przeprowadzili w 2009 roku badanie, w którym wykazali działanie anksjolityczne ekstraktu z rumianku (220 mg–1100 mg, standaryzowane do 1,2% apigeniny) w porównaniu z placebo po 8 tygodniach stosowania. Spośród 57 osób biorących udział w tym badaniu u 19 stwierdzono zaburzenia lękowo-depresyjne, u 16 zaburzenia lękowe i obecność depresji w wywiadzie, zaś u 22 wyłącznie zaburzenia lękowe. Analiza wyników uzyskanych w Skali Depresji Hamiltona pokazała, że redukcja objawów depresyjnych w grupie otrzymujących rumianek była większa niż w grupie otrzymującej placebo (p < 0,05). W grupie osób z współwystępującymi objawami lękowymi i depresyjnymi obserwowano ten sam trend, ale nie był on istotny statystycznie. Zdaniem autorów wyniki przemawiają za tym, że poza działaniem anksjolitycznym ekstrakty z rumianku mogą przejawiać także działanie przeciwdepresyjne. Rumianek jest ogólnie dobrze tolerowany. Opisano możliwość interakcji z warfaryną, statynami, doustnymi lekami antykoncepcyjnymi. Ze względu na działanie anksjolityczne może zwiększać efekt działania benzodiazepin. To obiecujący lek pochodzenia roślinnego, jednakże na obecnym etapie jego działanie przeciwdepresyjne nie zostało udowodnione.

 

 

 

 

 

 

 

[Lusesita Dolores]

Jak miałam 19 lat to łykałam codziennie systematycznie body max plus na bazie żeń-szenia i po miesiącu stosowania miałam bardzo dużo energii, nie byłam w ogóle śpiąca co oczywiście przekładało się na sen w nocy ( nie spałam ). No fajnie było, nie czuć zmęczenia. Chyba wypróbuję jeszcze raz.