Nasze małe i wielkie sukcesy !! :)

[jasaw]

Monar, naprawdę gratuluję. Jesteś bardzo ambitna, oby tak dalej

 

-- 17 paź 2013, 19:50 --

 

kasiątko, Kasiu, śliczny ten piesek /przepraszam za offa, ale musiałam /.

[Monar]

kasiątko, dzięki :* jasaw, dziękuję :) było trudno, ale ważne, że dałam radę. pierwsze koty za płoty

[jasaw]

Monar, wyraźnie czuje się Twój zapał, zaangażowanie. Z tego mogą być tylko sukcesy

[mjp]

Już ponad rok mieszkam na dość wysokim piętrze mimo lęku wysokości. Początkowo bałem się na samą myśl o wejściu do tego mieszkania. Okien może jeszcze nie będę mył w najbliższym czasie ale i tak rozpatruje to w kategoriach sukcesu :)

[Daniel18]

Nie wiem czy to sukces ale zamiast wegetować w łóżku małymi krokami próbuje coś wykrzesać znaleźć osobe z którą będę się wzajemnie wspierać i która będzie miała taki sam problem jak ja. Bo kto mnie lepiej zrozumie?

[na_leśnik]

W końcu udało mi się niedawno przemóc i zadzwonić do poradni psychiatrycznej. Niestety na razie skończyły im się środki z NFZ, ale pani kazała mi dzwonić jeszcze w tym tygodniu. Po cichu liczę na to, że przyjmą mnie na oddział dzienny. Tak dalej jak obecnie żyć się po prostu nie da...

[Gość]

@Daniel18 , a nie lepiej spróbować iść po prostu do lekarza, psychoterapia itp?

Chyba że chcesz żyć w ''symbiozie'' ale problem pojawi się ,gdy Ty wyzdrowiejesz , a ta druga osoba nie. lub na odwrót

 

Dzień bez kofeiny.. Troche sennie ale myślałam że wcale nie wstane. Miłym plusem była zmiana czasu

[Daniel18]

Steviear, Psychoterapia nie jest w stanie mi pomóc. Tak stwierdzili psycholodzy którzy wywalali mnie z hukiem z gabinetu.

 

Zresztą ja też w to nie wierze tak jak w nic innego już.

[Gość]

No to jacyś nieporządni Ci psycholodzy. Pewnie z NFZ

Może prywatnie spróbój ? O ile oczywiście moja teoria się potwierdza

No to uwierz, bo ktoś musi w końcu. Ludzie Ci nie pomogą , jak sam nie zechcesz sobie pomóc

[Monar]

Kolejny plus z historii na studiach ^^

[Clementine]

Może ja wam coś opowiem? ostatnie dni były dla mnie koszmarem szczególnie nocą, brak snu, lęk, panika, histeria, dziwne zachowanie ciała...byłam u psychiatry, wypisał mi leki ale mimo to wegetowała w łóżku pewnie dlatego, że biorę leki od 3 dni a nie chcę brać leku na sen...zaczęłam szukać pomocy wszędzie i wczoraj trafiłam na księdza. To znajomy ksiądz, odbyliśmy długą rozmowę, wyspowiadał mnie, pomodlił się za mnie i dał mi pokutę do odmówienia. Zrobiłam to! a idąc do łóżka gorąco się modliłam ignorując sygnały wysyłane przez moje ciało, skupiając się na modlitwie i prośbach do Boga, na dziękowaniu i proszeniu o zdrowie i wiecie co? nie minęło kilka chwil a ja spałam jak zabita! chociaż nadal trochę obawiam się wieczorów...ale im więcej wieczorów prześpię tym mniej przestanę się ich bać! uwierzyłam w wiarę, w jego moc...może to dobry krok ku wolności?

[pinda]

to mój ulubiony wątek na forum (procz amfce, ma się rozumieć)

Lubię czytać o tym, jak powoli udaje się nam coś zmienić.

Moje małe sukcesy- ogarnianie nowego miejsca zamieszkania, nowe środowisko, więcej energii.

[Candy14]

idąc do łóżka gorąco się modliłam ignorując sygnały wysyłane przez moje ciało, skupiając się na modlitwie i prośbach do Boga,

Przestalas sie skupiac na objawach a zaczelas na czym innym.. nic dziwnego ze minelo. To nie wiara Cie uzdrowila a moze raczej wiara w to ze dasz rade.

Ja tak mam kiedy cwicze z ciezarkami.. kiedy skupiam sie jedynie na cwiczeniach jest cholernie ciezko i czuje jak boli mnie kazdy miesien. Od jakiegos czasu robie powtorzenia automatycznie ale ustawiam sie twarza do okna ...duzo latwiej sie cwiczy myslac o tym co sie dzieje na zewnatrz zamiast wsluchujac w bol miesni

[Arhol]

idąc do łóżka gorąco się modliłam ignorując sygnały wysyłane przez moje ciało, skupiając się na modlitwie i prośbach do Boga,

Przestalas sie skupiac na objawach a zaczelas na czym innym.. nic dziwnego ze minelo. To nie wiara Cie uzdrowila a moze raczej wiara w to ze dasz rade.

Ja tak mam kiedy cwicze z ciezarkami.. kiedy skupiam sie jedynie na cwiczeniach jest cholernie ciezko i czuje jak boli mnie kazdy miesien. Od jakiegos czasu robie powtorzenia automatycznie ale ustawiam sie twarza do okna ...duzo latwiej sie cwiczy myslac o tym co sie dzieje na zewnatrz zamiast wsluchujac w bol miesni

ANDD....

WWIIIIILD ATHEIST STRIKES BACK

Werble

 

 

Co do moich sukcesów,niestety nie ma się czym chwalić :<.

 

No chyba że realizacja hobby to jakiś tam "sukces" :<

[Gość]

Co do moich sukcesów,niestety nie ma się czym chwalić :<.

Czyli post jest nie na temat, i zgodnie z regulaminem powinien zostać usunięty.

 

Mój wielki sukces: Złapałem moda podczas łamania regulaminu forum.

[Arhol]

No chyba że realizacja hobby to jakiś tam "sukces" :<

 

 

Czyli post jest nie na temat, i zgodnie z regulaminem powinien zostać usunięty.

 

Mój wielki sukces: Złapałem moda podczas łamania regulaminu forum.

Niestety,1 zdanie jest zgodne z tematem

Oklaski powyżej :>

[Gość]

właśnie wróciłam z dłuuuuuuuuuuuuugiego spaceru i.............. po raz pierwszy od 4 lat przeszłam przez wiadukt. Serce waliło mi jak oszalałe ale jakoś się przemogłam. Nie dostałam ataku paniki ale wiem, że bez paroksetyny nie zdobyłabym się na to. Nie mogę jeszcze w to uwierzyć i cała się trzęsę...

[Gość]

1.Sukces- Sprzatanie przez 2 dni

2.zapamiętanie faktów historycznych

3. kolejny dzień bez kawy/kofeiny!

[goszka53]

Witam.

Moją historią chciałabym przekonać wszystkich którzy boją się przestąpić próg gabinetu psychiatry. Ja rózne dziwne 'nerwowości' przeżywałam od małego , lecz kumulacja powstała w momencie gdy po ciężkim okresie ciąży urodziłam mojego ukochanego syna. Zostając z nim sama w domu dostawałam ataków paniki i wrażenia że mogę coś zrobić mojej kruszynce. I wtedy popełniłam największy błąd- 'zignorowałam' swój lęk . Przez kolejne dwa lata było tylko gorzej- na początku 2013 roku byłam już w takim stanie , że nie potrafiłam samodzielnie przestąpić furtki domu . Koszmar.

Lęki i napady paniki przeszkodziły mi w wychowywaniu synka i cieszeniu się macierzyństwem. W koncu w kwietniu 2013 zacisnęłam zęby i nikomu nie zwierzając się pojechałam do psychiatry. Pani doktor przepisała mi leki ktorych się bałam- jest to chyba normalna reakcja każdego: 'ja i psychotropy??'

lecz to okazało się strzałem w dziesiątkę- po półtora tygodnia zażywania leków odważyłam się sama pojechac autobusem do mojej mamy, pózniej powoli zaczelam wychodzic z synkiem. jak jest dziś?

W czwartek zaczynam nową pracę, jestem radosną matką i żoną, jedyne co to 20 kg przybyło mi od słynnego lerivonu. Ale szczerze- mam to gdzieś! Gdybym mogła cofnąć czas to zaraz po urodzeniu mojego szczęscia udałabym się na wizytę........

[hania33]

goszka53, Gratuluje

 

-- 04 lis 2013, 18:11 --

 

Jednak leki pomagaja..

[Rashid]

@ goszka53, również dołączam się do gratulacji :).

 

Mój dzisiejszy "sukces" to 1 wizyta u psychiatry i przełamanie strachu przed nim. Okazał się sympatycznym, tłustawym facetem po 30.

[kingkong]

Wreszcie zdecydowałem się na pójście do fryzjera Trochę się objawy fobii społecznej odezwały, ale generalnie jestem zadowolony, że mam to wreszcie z głowy :)

[Gość]

Moje artykuły

 

http://www.polekcjach.com/a/3237/1/Dzien-Zaduszny

http://terazlipno.pl/index.php?page=24&show=2999

http://terazlipno.pl/index.php?page=1&show=3019

 

-- 10 lis 2013, 21:35 --

 

http://www.polekcjach.com/a/3238/1/Dzien-Wszystkich-Swietych-Ku-pamieci-zmarlym

[PJT]

Kasia :*

przeczytalem o 11

[amelia83]

kasiątko,

mówiłamTobie, że jestem z Ciebie dumna bardzo