Komu mówicie o Waszej chorobie?

[Gość]

3osoby czyli wszyscy którym powiedziałem=każdy komu powiedziałem.

 

Nie ma tego w twojej wcześniejszej wypowiedzi.

Widać rozumiem więcej niż ty. Jeśli chcesz być rozumiany bardziej to myśl nad tym co piszesz.

[Kontrast]

Bez jakiejś szczególnej obrazy, ale nie spodziewałem się jakiś wybitnych zdolności rozumowania, po gościu który o mało nie zesrał się na tęczowo, po tym gdy ktoś napisał ,,każdy,, w zdaniu w którym wyraża indywidualną opinie. Temat uważam za zamknięty, bo naprawdę nie chce myśleć, że jesteś debilem nie rozumiejąc tak prostego zdania. Wole myśleć że się czepiasz.

Edytowane 13 Sierpnia 2014 przez Gość

[Chada]

Nikomu.Dopiero teraz zauważyłem że post w temacie schizo ja mam depresję ale nikomu nie mówię

[Gość]

bez jakiejś szczególnej obrazy, ale nie spodziewałem się jakiś wybitnych zdolności rozumowania po gościu który o mało nie zesrał się na tęczowo, po tym gdy ktoś napisał ,,każdy,, w zdaniu w którym wyraża indywidualną opinie. Temat uważam za zamknięty bo naprawdę nie chce myśleć, że jesteś debilem nie rozumiejąc tak prostego zdania, wole że się czepiasz.

Teraz już przebiłeś wszystko. Właśnie o to chodzi, że taka indywidualna opinia wynika z osobistych przeżyć, dlatego często jest nielogiczna tak jak w tym przypadku.

Gówno mnie to obchodzi czego się spodziewałeś i to co myślisz.

[Kontrast]

papierowykot, Już już bo wybuchniesz, widać jak cię nie obchodzi haha

[Gość]

papierowykot, Już już bo wybuchniesz, widać jak cię nie obchodzi haha

 

W dupie mam opinię randomowego typa z neta. Dla mnie to tylko zabawa, a ty dzięki temu zrobiłeś z siebie idiotę.

[Kontrast]

Widać widać, jak ktoś miażdży twoją ,,lotność umysłu'' to masz wszystko w dupie i zaklinasz rzeczywistość. Słaby jesteś koleś musisz popracować.

[Gość]

Widać widać, jak ktoś miażdży twoją ,,lotność umysłu'' to masz wszystko w dupie i zaklinasz rzeczywistość. Słaby jesteś koleś musisz popracować.

No mam w dupie podludzką cipę, która pisze najpierw bzdurya a potem wyciąga błędne wnioski. To jest właśnie rzeczywistość.

[Kontrast]

Szybciutko się skończyłeś merytorycznie. Cóż ja zegnam bo to nie mój level, ale zawsze miło zobaczyć jak ktoś się szamocze z inwektywami nie mając argumentów. Pozdrawiam.

[Gość]

Szybciutko się skończyłeś merytorycznie. Cóż ja zegnam bo to nie mój level, ale zawsze miło zobaczyć jak ktoś się szamocze z inwektywami nie mając argumentów. Pozdrawiam.

 

Skończyłem ponieważ tyle wymagał temat. Jeśli nie rozumiesz nadal, że jak piszesz, że nie warto mówić nikomu bo każdy to wykorzysta a potem próbujesz wyszczekać się ze swojej głupoty jakimiś 3ma osobami i osobistą opinią, to faktycznie dalsza rozmowa z tobą jest pozbawiona sensu, gdyż nie pozostaje już nic innego jak napisać ci, żebyś znał swoje miejsce.

[Kontrast]

Naprawdę trzeba być mega frajerem żeby nie zrozumieć tego zdania, mega. Ale cóż wpadłeś po trolować i ci się nie udało, wiec pokazałeś tylko jak się szybko kończy twój ,,błysk'' a zaczyna wystawać słoma z butów.

[Gość]

A zamknij. Ten umysłowy biedak dostał już wystarczająco kopniaków.

[Gość]

Podajcie sobie numery GG albo Skype'a i tam się obrzucajcie błotem. W tym wątku odpowiadamy na pytanie "Komu mówicie o Waszej chorobie?".

[Gość liptint]

jak dwa koguty.

[bei]

Tylko osobom które (odgórnie) obowiązuje tajemnica, ale za radą psychoterapeutki wkrótce zamierzam powiedzieć siostrze... .

[DamianS97]

Tylko mamie i cioci. Nie lubię rozmawiać o moich chorobach psychicznych znajomym itd.

[Nastia]

Wie cała moja najbliższa rodzina, wiedzą wszyscy moi bliscy znajomi. Gdy studiowałam to wiedział mój dziekan, bo brałam zdrowotne. Nie mówiłam znajomym z pracy (w ogóle w pracy) i nie mówię nowym ludziom, których dopiero poznaję (a takich na razie jest niewielu).

[sebastian86]

wie pare osob z rodziny,ktore tez same chorują no i ze dwoch znajomych.ja zawsze sie balem ze inni znajomi sie dowiedza o mojej chorobie i przerazala mnie ta wizja.zostalbym załatkowany pewnie.

[bei]

bei, zaznaczyłaś, że mówisz osobom, które obowiązuje tajemnica. Dlaczego to dla Ciebie takie ważne? Czego się obawiasz ze strony osób, które formalna tajemnica nie obowiązuje?

 

Artemizja, bo nie ufam ludziom. Nie ufam ze kiedyś nie wykorzystają tego faktu przeciwko mnie, że będę z tego powodu cierpieć, itd.

W tym przypadku u mnie chyba nie sprawdza się zasada, że lepiej żałować że się coś zrobiło niż że nie, choć... właśnie przymierzam się do powiedzenia siostrze (za radą T.).

[dar]

Powiedziałem rodzicom po kilku latach, że mam te swoje chwilowe problemy co jakiś czas. Dotarłem do momentu, że nie wiedziałem już kompletnie z czego się to bierze i jak temu podołać więc zdecydowałem się ich poinformować że sam szukam pomocy i oczekuje jej też od nich a głównie czy mają jakieś pomysły do kogo się zwrócić. Kilka lat temu zdecydowałem się też powiedzieć jednej koleżance/przyjaciółce (już byłej) chociaż miałem chwilowe obawy czy powinienem jej mówić. Teraz wiem, że dopiero jak jestem bardzo pewien osoby którą znam i nie mam żadnych wątpliwości wówczas zdecydowałbym się na powiedzenie o tym co kiedyś było.

Prawda jest taka że trzeba uważać i nie ważne czasem jak długo znasz pewne osoby tylko jakimi oni są ludźmi- czy wartymi zaufania, czy są "rozumni" - jakby tego nie określić ale człowiek na poziomie zrozumie różne problemy a "głupek" nie ogarnie nawet prostych problemów/chorób.

[mark123]

Nikomu; co prawda moja matka czytała kiedyś karteczkę od neurologa na której pisało o podejrzeniu zaburzeń osobowości i zachowania, ale raczej nic z niej nie zrozumiała.

[wiejskifilozof]

Myślę,że wiele osób domyśla się,że coś mi jest.Bo renta socjalna,w wieku 37 lat.

[bei]

choć... właśnie przymierzam się do powiedzenia siostrze (za radą T.).

 

Już (nie spodziewałam się, że nastąpi to tak szybko). Szczegóły zostawię dla nas.

 

Kilka lat temu zdecydowałem się też powiedzieć jednej koleżance/przyjaciółce (już byłej) chociaż miałem chwilowe obawy czy powinienem jej mówić. Teraz wiem, że dopiero jak jestem bardzo pewien osoby którą znam i nie mam żadnych wątpliwości wówczas zdecydowałbym się na powiedzenie o tym co kiedyś było.

Prawda jest taka że trzeba uważać i nie ważne czasem jak długo znasz pewne osoby tylko jakimi oni są ludźmi- czy wartymi zaufania, czy są "rozumni" - jakby tego nie określić ale człowiek na poziomie zrozumie różne problemy a "głupek" nie ogarnie nawet prostych problemów/chorób.

 

Zgadzam się w 100%, z tym że może niekoniecznie jest tak, że osoba która nie zrozumie jest "głupkiem", myślę ze nie zawsze musi być.

[dar]

 

Zgadzam się w 100%, z tym że może niekoniecznie jest tak, że osoba która nie zrozumie jest "głupkiem", myślę ze nie zawsze musi być.

 

Dlatego wziąłem "głupkiem" w cudzysłów.

[zmęczona_wszystkim]

A ja byłam pozytywnie zaskoczona reakcją wielu ludzi, którym mówilam o swoich problemach. Oczywiscie, było kilka głupawych reakcji, ale po moich wynurzeniach ludzie zaczynali się otwierać. I okazywało się, że i oni sami mieli epizody może nie stricte depresyjne, ale jednak wymagające wizyty u lekarza, albo ktoś z ich rodziny też miał, a czasami nawet kilka sztuk Niektórzy obawiają się, że ktoś uzna ich za chorych, ale jeśli dowiadują się, że inni mówią o tym swobodnie, to też przestają się ukrywać.