"JĘCZARNIA"-czyli muszę się komuś wyżalić!

[Helvetti]

Narazie jestem na etapie wmawiania sobie sensu życia, marzeń etc. połączonych z poczuciem braku gruntu pod nogami.

 

Nie, Kasiu.... Niestety..... nie wiem ....

 

-- 08 kwi 2012, 21:47 --

 

Jestem złym człowiekiem, bo robię takie awantury które pewnie niejednemu z was złamały życie.

[Gość]

Helvetti, każdemu z nas przynajmniej raz w życiu zdarzyło się powiedzieć coś strasznego pod wpływem złości.Ludzkie...Masz teraz wyrzuty to świadczy o tym,że masz dobre serce w sumie.

[Helvetti]

Jakie raz. Mi się zdarzało kiedys codzień.

 

Mam wyrzuty, i z tego się leczę.

[Gość]

Helvetti, mi się też zdarzało codziennie

[Hope.]

Zbliża się wieczór...

[Gość]

Hope., przeraża Cię wieczór?

[tahela]

Brus,

hej poruszuł mnie Twój wpis uwazam ,z e zyjąc prosto ma sie o połowę mniej problemow, jak zaczynasz analizowac, myśleć. przezywac ,mieć wyrzuty sumienia to swiat sie staje od razu duzo bardziej trudny i skomplikowany, czy róznimy sie czymś od zwirzt nie wiem ....

Helvetti,

jesli masz wyrzuty to znaczy ,że jesteś człowiekiem myślącym i komplikuje i to skutecznie życie tyle w rach pocieszenia , chociaż pewnie kiepskie to pocieszenie

[beti19]

a mnie dopadły smutne wspomnienia, jak to w świeta przystało

człowiek cały dzień ma dobrą minę do złe gry ........... wszystkim mówi: "jest oki" a tak wcale nie jest !!!!!!!!!!!!

 

jest źle, bardzo źle, smutno, ciężko, ponuro

po co mi takie życie ?

czasem człowiekowi nic się nie chce, bo po co ? dla kogo?

ciąglę tęsknię za przeszłością, za nim ........

[Brus]

tahela,

 

A moim zdaniem to emocje wplywaja na to jak sie czujemy na tym swiecie. Dzieki mysleniu mozemy miec obiektywny obraz, ktory sprowadza sie do tego, ze swiat to straszne miejsce w ktorym jestesmy samotnymi ludzmi, skazanymi na smierc. I tutaj zalancza sie rozczarowanie, niechec i smutek..

 

Ciekawy cytat apropo

 

Boże, daj mi cierpliwość, bym pogodził się z tym, czego zmienić nie jestem w stanie. Daj mi siłę, bym zmieniał to co zmienić mogę. I daj mi mądrość, bym odróżnił jedno od drugiego.

 

— Marek Aureliusz

[Duran84]

Znowu w życiu mi nie wyszło...

Znowu sie zakochałem. Niestety po raz setny w osobie, która jest juz z kimś w związku. I nawet nie moge powiedziec tej osobie co czuje. Ja to mam po prostu takiego pierd...o pecha, że nie wiem. Mam już serdecznie dość!!!!

[Gość]

Duran84, Witaj w klubie...nie martw się nie jesteś z takim problemem sam,należy sie więc zastanowić dlaczego ,,znowu nam nie wyszło,,najlepiej na terapii bo przyczyna takiego stanu rzeczy przecież istnieje....Pozdrawiam trzymaj sie!

[Helvetti]

Ceny wynajmu w Warszawie mnie kiedyś zabiją....

[Denial]

No naprawdę, mam ochotę się nawalić.

Co za beznadzieja...

[kornelia_lilia]

Denial, a co się stało?

[Denial]

Denial, a co się stało?

 

Walczę z pracą dyplomową. A raczej ona ze mną.

 

Za trzy miesiące powinnam skończyć studia, a ja mam szczerą ochotę to rzucić w piz... Od roku najprostsza czynność z nimi związana sprawia mi ogromne trudności. Nie mam siły........... Można by rzec, że się wypaliłam. Kochałam to, a teraz tego z całego serca nienawidzę. To jest jakiś koszmar. Ktoś z boku by rzekł, że każdy tak ma, wszyscy jęczą, a w końcu się bronią. Nie wiem czy każdy tak ma. Czasem zaczynam wyć, zanim w ogóle otworzę ten dokument tekstowy. Jak ktoś mnie pyta jak postępy w pracy to dosłownie ciśnienie mi skacze - serce mam w gardle. Ciężko to wszystko w ogóle opisać. Najczulszy z czułych punktów.

 

Ile ja bym dała, żeby mieć to już za sobą...

[kornelia_lilia]

Denial, też miałam problemy z pisaniem swojej pracy dyplomowej i tez miałam ochotę olać to, broniłam się dopiero jesienią. Ale miałam wsparcie przyjaciół z uczelnii i świetnego promotora. Fakt, wielu jęczy. Moze odpocznij jakiś czas od pisania pracy. Powodzenia

[Denial]

Denial, też miałam problemy z pisaniem swojej pracy dyplomowej i tez miałam ochotę olać to, broniłam się dopiero jesienią. Ale miałam wsparcie przyjaciół z uczelnii i świetnego promotora. Fakt, wielu jęczy. Moze odpocznij jakiś czas od pisania pracy. Powodzenia

 

Nie mogę. Mam jedną stronę.

Jedną stronę, naprawdę - a męczę się z tym od stycznia. Tak wewnątrz. Absurd. To po prostu przerażające.

 

Część praktyczna też nie wyszła jak trzeba - a to potwornie rutynowe, nudne i bezsensowne badania. Dwie trzecie do kosza. Muszę wrócić do laboratorium. Horror.

 

Porozmawiam jutro z promotor. Chyba jesień i dla mnie będzie odpowiednia. Może jak wrócę do domu to w wakacje się ogarnę - nie wiem...

[Snejana]

Dobra teraz ja chce sobie pojęczęc. dziś popołudniu miałam iść z przyjaciółką na lody, ale gdy wpadamy w dobry nastrój zaczynamy szaleć i przepieprzać pieniądze: wsunelam pizze, lody, ciastko i jeszcze piłam drinki i kawę z whisky... a nie powinnam pic alkoholu przy lekach. Jestem nieodpowiedzialna i wydałam prawie 100 zł na nic ;/ Najgorsze jest to, że wtedy tak dobrze się czulam, nie chcialam wracac do domu, bo wiedzialam, ze wtedy zejdzie ze mnie ten cały dobry humor i bedzie czarna rozpacz, chce przestać istnieć.

[( Dean )^2]

Znowu rozdrapałem największą i najstarszą radę,co to za odruch żeby gdy boli,zadawać sobie niemal umyślnie jeszcze więcej bólu,to chyba jakaś próba obrony,dążenie do tego żeby ból był tak duży żeby zapomnieć jaka jest jego przyczyna.

[Absinthe]

po wczorajszej wizycie w szpitalu i przeleżenia całego dnia pod kroplówką w "świetnym"towarzystwie ledwo żywam.Dziękuje dobranoc...

[Lady Em.]

Niby wszystko jest dobrze, ale coś jest nie tak, z tym że nie wiem co. Masakra

[tahela]

sama ni wiem jak ,nijak dzisiaj

[Abbey]

Nie umiem wytrzymać, gdy ONA jest w moim pokoju. Zawsze mnie inwigiluje, nie umiem siedzieć po prostu z włączonym komputerem. I gdy wchodzi, jest atak paniki. Kurczowe chwytanie się wyłącznika od monitora, blabla. Zachowuję się jak niepoczytalna. To jest chore, ale nie umiem tego powstrzymać. Nie umiem jej zaufać, pokazać tego, co piszę, że w ogóle piszę, że jestem na forum i się tu udzielam. Dla niej zawsze jestem głupim zerem. Wpadłam w chore relacje z własną matką. Nie umiem sobie wybaczyć, że nie potrafię jej zaufać. Nie po tylu latach.

[Gość]

Abbey, też nie ufam swojej mamie,nikomu z rodziny,ale nie widzę nic w tym złego,nic co bym mogła mieć sobie za złe.

[jasaw]

Abbey, to strasznie przykra sprawa. Taka sytuacja nie wzięła się znikąd..Mama najwyraźniej popełniła błąd w jakimś momencie. Myślę, że w tej sytuacji to Ona powinna starać się zmienić Wasze relacje...choć znam przypadki /bardzo przykre/, że do porozumienia nie dochodzi nigdy..

Ja nie wyobrażam sobie tego, swoje relacje z Synami budowałam powoli, starałam się Ich nie ranić, pomagać Im..to dało rezultaty.

 

-- 13 kwi 2012, 20:14 --

 

Laima, rozumiem, że Tobie też łatwo nie jest...ale zrozumiałaś, że sama niczego nie zdziałasz, że chęci muszą być z obu stron, niestety