jak wyglada wizyta u psychologa, psychiatry, psychoterapeuty

[Gość]

a daleko skierniewice ile km od warszawy ?? dlugo sie czeka

 

na wizyte?

pomogla Tobie?

[Ania]

Z Warszawy jest około 60 km. Czeka się tydzień, dwa - to

 

zależy. Dostałam bardzo dobre proszki, poza tym jest to kobieta, która doskonale rozumie nasze problemy i świetnie wszystko

 

tłumaczy.

[sad_girl]

...kiedy chodziłam do

 

psychiatry ten oprocz lekow polecił mi wizyte u psychologa...to było rok temu...w kwietniu skonczyłam z lekami i przez jakis

 

czas bylo dobrze...teraz znow wraca ...chce isc do psychologa ale tak naprawde nie wiem ...w sumie to co mi to da??? moze

 

troche sie boje...sama nie wiem...powiedzcie - czy to pomaga????czy to ma sens????

[cicha woda]

Myślę że psycholog może pomóc, czytam większość postów na

 

forum i widzę że ludzie są zadowoleni z wizyt u psychologa. Ja narazie nie chodzę ani do psychiatry ani do psychologa, walczę

 

sama z chorobą. Postanowiłam, że jeżeli moje objawy będą się pogarszać wybiorę się do psychologa.

[Gość]

to poprosze o kontakt

[Ania]

Odezwij się do mnie na gg, albo na meila. Podam Ci numer

 

telefonu. Pozdrawiam

[Ania]

Oczywiście jeżeli trafisz na dobrego psychologa, to on Ci

 

pomoże. Warto spróbować psychoterapii. Ale moim zdaniem najlepsze efekty przynosi połaczenie metody farmakologicznej z

 

psychoterapią. Pozdrawiam

[Olka]

Sad girl......pytasz

 

czy psycholog pomaga.......i czy to ma sens????!!!!! Powiem tak - to własnie jest jedyne sensowne rozwiązanie!!!! Nie

 

zapominaj, ze nerwica to choroba emocji, którą leczy się terapią:)))) Leki to metoda wspomagająca, tak wiec bez terapi ani

 

rusz!!!!!!!:))))

[paula]

ja tez uważam, że wizyta u psychologa jest potrzebna w tej

 

chorobie!ja sama chodziłam do psychologa, terapia pomogła, choc teraz mam nawrót, ale staram sobie sama radzić, psycholog

 

pomoże Ci zrozumieć pewne zachowania w nerwicy, dlaczego sie pojawiaja ataki, i poradzi jak nalezy sie zachowywać w czasie

 

ataku!

[osia nie dam sie pokonac!]

ja mysle ze najlepsza sprawa jest psychiatra + leki

mi to

 

pomoglo bardzo i czuje sie swietnie a psychika sama sobie radze i to daje efekty

 

poradze ci co robic w

 

czasie ataku moze moj sposob ci pomoze:

-ogladanie telewizji z chodzeniem uspokaja

-piwko( gora 2!!!)

-rozmowa z

 

kims

-ksiazka

 

przy tych sposobach b.szybko dochodze do siebie

 

p.s

jak powiedzialam mojemu psychiatrze

 

jak radze sobie to sie zszokowal bo wlasnie chcial mi sprzedac podobne patenty hehhehehehe

 

 

DAMY RADE!!!

[KOREK]

Dochodza do

 

mnie glosy,ze niektore osoby obawiaja sie wizyty u psychiatry lub psychologa.Powodem tych obaw jest to,ze sa przekonane o tym

 

iz zaczna w czasie takiej wizyty po prostu ryczec czyli"beczec".Przyznam sie,ze podczas pierwszej wizyty tez mi sie lezka

 

zakrecila w oku.Ciekawe jak u was to wygladalo?Wydaje mi sie ,ze oni/lekarze/sa do tego przyzwyczajeni.

[Olka]

Na pierwszej wizycie wyłam jak bóbr!!!! Zeszta w trakcie

 

terapi tez mi sie zdarzało:) A na terapi grupowej nieraz wszyscy wylismy....... ( pamietam jak czytalismy listy do ojca)

 

najpiwer drżał mi głos, a potem sie totalnie rozkleiłam........ a zaraz za mną niemalże cała grupa zaczeła:) a potem sie

 

wszyscy przytulaliśmy - to było cudowne:)

[shadow_no]

Pierwszej wizyty dokładnie nie pamiętam...

Ale te

 

późniejsze... O tak, czasami małe jeziorko w oku się zrobiło. Ale ja to w ogóle mam tendencje do płakania, nie wiem czemu.

 

[cicha woda]

Ja również tego sie obawiam, wstydze sie popłakać przy obcej

 

osobie. Mam nadzieję że wszystko bedzie dobrze, w końcu oni sa przyzwyczajeni do takich widoków.

[agnes]

Mi również kilka razy zadzrzyło się rozpłakac. Myślę, że nie

 

ma w tym nic złego i łez nie należy się wstydzic, choc pewnie większośc z Nas stara się ukrywac łzy, złe samopoczucie. Myślę,

 

że w tej szczególnej sytuacji nie ma takiej potrzeby. Po pierwsze, tak jak wielu z Was zauważyło, dla

 

psychologa/psychiatry/psychoterapeuty to sytuacja normalna. Po drugie to też jest jakas informacja, to tak jak ze "słowami

 

pomiędzy słowami".

[DarkAngel]

Witam!!!

Według mnie to normalne ze wspominajac przeszłośc

 

(szczególnie tą niemiłą) łza sie w oku zakręci.... Szczególne że zwierzamy się osobie, której praktycznie nie znamy. Mi też

 

łezka stanęła w oku na pierwszym spotkaniu, choć nie należe do osób które płaczą.

Uważam więc że to normalna reakcja,

 

popatrzcie dziewczyny nawet chłopy potrafią uronic łezkę i nie ma sie czego wstydzić.... hehe

 

Pozdrawiam!!!!

 

[Magda]

Mówią, że łzy oczyszczają duszę. Jak źle się czuję i jak

 

sobie popłaczę to robi mi się lżej. Najgorzej, że nie mogę tego robić często. Czerwony nos i zapuchnięte oczy na drugi dzień

 

nie upiększają mnie. :)

[marlow]

ja już chyba zapomniałem jak się płacze, czasami mi się łezka

 

w oku zakręci ,ale żeby tak histerycznie się rozpłakać to chyba nie potrafił bym (a mam czasami uczucie żeby to mi się

 

przydało)

[Fermina]

Mi ostatnoi zwiększyła się częstotliwość płaczu :) Gdybyście

 

2 m-ce temu zapytali mnie kiedy ostatnio płakałam odpowiedziałabym, że nie pamiętam. Teraz zdarza to mi się co najmniej raz w

 

tygodniu ale nawet lubię sobie popłakać, bo naprawdę czuję się po tym o wiele lepiej. U psychologa(to już niedługo) też

 

pewnie zmoczę niejedną chusteczkę :)

[baraqs]

Ja to płaczę, z byle powodu, przeważnie, jak już nie

 

wytrzymuję ciągłego lęku, strachu, a mam zespół lęku napadowego, więc zdarza mi się to dość często, ale jak zauważyłem, to

 

jest właśnie objaw nerwicy, częsty płacz, z byle powodu, jak naprzykład sytuacja w jakimś filmie

[cicha woda]

Ja również zauważyłam że od kiedy mam nerwicę płaczę częściej

 

niż zwykle. Jutro mam umówioną wizytę u psychiatry, wolałabym się jednak nie rozpłakać ale myślę że nie wytrzymam.

[Fermina]

Cicha Wodo, napisz koniecznie jak było... I nie wstydź się

 

płakać, to może tylko pomóc Ci się odblokować a psychiatra to zrozumie, podejrzewam nawet, że będzie na to przygotowany :)

 

Życzę powodzenia !!! :)

Ja niestety mam wizytę dopiero 7 grudnia (ach ta nasza polska służba zdrowia :) ). Już odliczam

 

dni...

[cicha woda]

Fermina ja na wizytę czekałam 3 tygodnie. Napewno jutro

 

napiszę o mojej wizycie, może niektórych przekonam do podjęcia tego kroku. Pozdrawiam!

[Fermina]

Ja czekam od 18 listopada - wtedy się umówiłam. Do 7-go też

 

są prawie trzy tygodnie. Zdecydowanie za długo dla człowieka, który szuka pomocy czyli dla mnie :) No ale sama świadomość,

 

że kiedyś wreszcie ten 7 nadejdzie też mnie trochę podnosi na duchu, jeszcze "tylko" 10 dni :) Jakoś wytrzymam :) z pomocą

 

forum oczywiście

[Saturn]

Mnie wizyta u psychiatry przyszła z ogromnym trudem (o czym

 

coponiektórzy wiedzą - prawda Dark Angel?:). Jak przyszedłem do poradni byłem uśmiechnięty i wyluzowany (bo ja jestem

 

wyluzowanym nerwicowcem:P ) ale z każda minutą byłem coraz bardziej spięty. Byłem ciekaw jaki będzie lekarz i tego się

 

obawiałem. Gdy tak czekał i ktoś wychodząc z gabinetu otworzył szeroko drzwi zerknąłem ukradkiem na lekarza i doznałem ulgi -

 

był to młody, spokojny facet o dobrotliwym choć przenikiliwym spojrzeniu. Wtedy dałem na luz. Ostatnie 5 mnut rpzed wejściem

 

to była katorga, był zimne rączkii kołatanie, zawroty - czyli tzw. ful, wypas:) W momencie gdy wszedłem wszysko jaky

 

przycichło,. Usiałem i zacząłem nawijać, chybaz dobre 25 minut a doktor zadał mi moze 4 pytanka. Byłem baaaaardzo rozmowny a

 

lekarz pozytywnie nastawiony i na luzie. I z tego sie ciesze, ze to nie był jakiś gbur:/ Następnie pod koneic wizyty lekarz

 

wyszedł ze mną do portierni i umówił mnie z psycholog (niezły motyw)!Ogólnie wrażenie:pozytywne,pozdro