PAROKSETYNA (Arketis, ParoGen, Paroxetine Aurovitas, Paroxinor, Paxtin, Rexetin, Seroxat, Xetanor)

[marta_anna]

58 minut temu, drkwaw napisał:

Na początku mojej przygody próbowałem paroksetyny i wydawała mi się mocna w porównaniu do escitalopramu. Pracuje fizycznie i nie zauważyłem bym bardziej się męczył i miał mniej siły niż wtedy jak nic nie brałem. 

Hm... sama nie wiem o co tu chodzi. Może po prostu ten lek u różnych ludzi ma różne skutki uboczne?

 

Albo może chodzi o to, że pływnie jest sportem technicznym  - im masz lepszą technikę tym mniej się męczysz. Żeby pływać dobrze technicznie to trzeba umieć utrzymac napięcie pewnych grup mięśni przez cały dystans  - np napinać mięśnie brzucha i żeby brzuch się nie zapadał i nie powodował dodatkowych oporów. Mnie mięśnie tak osłabły po paro, że nie byłam w stanie utrzymywać tego napięcia. A jak brzuch się zapada pod wodę to trzeba generować więcej siły żeby się posuwać do przodu bo brzuchem hamujesz, jest większy opór wody, więc mocniej się męczysz.

Natomiast przy ćwiczeniach siłowych nie miałam problemów - jak machałam ciężarkami to było jak dawniej

 

 

Chyba nic tu nie wymyślę... Fakt jest taki, że jakoś na basenie się mocno męczyłam i nie byłam w stanie realizować treningów sprzed paroksetyny. Szybkość mocno spadła. Kiedy przestałam brać to nastąpiła taka oto progresja w pływaniu na 400 kraulem na 50metrowym (!!) basenie

 

1. na paroksetynie: 6:57 (tragedia!)

2. trzy dni po odstawieniu paro: 6:42

3. pięć dni po odstawieniu paro :6:14

 

dzisiaj mam dzień regeneracji i zobaczę co bedzie w poniedziałek. Spodziewam się dalszego przyspieszenia 

Edytowane 24 Stycznia 2021 przez marta_anna

[marta_anna]

sorki, że wywlekam tu szczegóły pływania, Ale niestety na forum pływackim o tym nie porozmawiam, bo nie mogę zapytać czy ktoś z pływaków brał paroksetynę i ma podobne doświadczenia. Wszak depresja i nerwica jest stygmatyzowana przez społeczeństwo  

 

#endthestigma

[marta_anna]

49 minut temu, acherontia styx napisał:

Mi jak kiedyś psychiatra włączył escitalopram i tydzień później wylądowałam w szpitalu, to tam escitalopram od razu odstawili, bo stwierdzili, że nie wiadomo na co on miał w moim przypadku zadziałać, skoro ja nie mam depresji  przeciwlękowo włączyli od razu coś innego zamiast esci. Moja lekarka też esci nawet nigdy nie brała pod uwagę.

Co Ci właczyli przeciwlękowo?

I czy jest coś przeciwlękowego co nie powoduje spowolnienia psychomotorycznego i spadku siły mięśniowej?

[marta_anna]

Mnie paro zamuliła i nie miałam cierpliwości czekać czy minie. Bardzo mnie to niszczyło psychicznie i byłam na skraju poważnej depresji. Pewnie sprawa indywidualna.... I bardzo żałuję, że tak się stało bo efekt terapeutyczny był rewelacyjny. 

 

Znalazłam na sieci psychiatrę z Łodzi który zajmuje się też sportowcami. Mam kawałek ze Śląska, ale jeśli zechce się umówić to pojadę. Może dobierze cos co dla mnie konkretnie będzie dobre bez indywidualnych działań ubocznych. Albo jeśli mnie będzie jakiś lek osłabiał i otępiał to taki lekarz da mi wsparcie i zapewni że to działanie czasowe i że warto się pomęczyć. Tu gdzie chodziłam niestety takiego wsparcia nie miałam. Ba! Nawet psychiatra niedowierzała i nie chciała tego  przyjąć że mam jakieś nieakceptowalne dla mnie działania uboczne.  

 

No nic, cross fingers, jutro dzwonię dowiedzieć się czy mnie przyjmie

[marta_anna]

ech... szkoda  

Ja już mogłabym mieć sraczkę, suchość w ustach, odbijanie, ból głowy, byle mi na kondycję nie wpływało  Ale działań ubocznych nikt sobie nie wybiera   

[PiotrekLondon]

A ja juz sie nacieszylem dobrym samopoczuciem, miesiac bylo dobrze a tu ciul lęk powrocil . Wczoraj i dzis znowu benzo poszlo w ruch bo w pracy trzeba funkcjonowac. Ale ogolnie nie wiem jaka mogla byc tego przyczyna, nic nie zmienialem z lekami i wogole. Chyba poprostu Paro nie daje rady nawet ze wsparciem Doxepiny. Chyba wytaczam ciezsze dziala Anafranil albo Nortryptyline. Wrrrrr

[PiotrekLondon]

Ok ale chyba taka bomba jak 60mg Paro plus Doxepin 75mg powinno lęki skasowac? Bo jak tu chodzic na terapie jak sie w lęku zyje. Ja uwazam ze zeby powaznie wziasc sie za terapie nalezy sie odpowiednio lekami podleczyc zeby w glowie nie bylo natloku mysli, przewaznie tych zlych bo nawet siedzac na terapi i sluchajac co terapeuta do Ciebie mowi myslami jest sie gdzie indziej. 

[eleniq]

26 minut temu, acherontia styx napisał:

Weźcie Wy wszyscy w końcu zrozumcie (a przynajmniej te osoby, które tak podchodzą do sprawy), że leki nie zrobią wszystkiego. To, że ktoś bierze leki p/lękowe nie oznacza, że lęki się nie pojawią w ogóle. Leki owszem, osłabią objawy, zminimalizują nasilenie ale sprawy nie załatwią całkowicie. Lekami co najwyżej zaleczycie problem, ale też nie całkowicie, jednak po odstawieniu większość objawów wróci jeśli nie przepracujecie przyczyn tego na terapii to nie jest antybiotyk, żeby leczył całkowicie chorobę/zaburzenie.

 

Ja jakbym miała takim podejściem się kierować to już dawno należałoby mnie uznać za lekooporną, bo u mnie żadne leki nie spowodowały ustąpienia objawów. Dopiero jak po iluś latach brania leków w połączeniu z najpierw nieudanymi terapiami, aż w końcu trafioną terapią, która mnie przeorała, ale pozwoliła przepracować wiele spraw pojawiła się poprawa na tyle, że leki powoli mogę odstawiać.

 

Potwierdzam. Ja byłem na samym Fevarinie jeszcze w liceum, a na psychoterapię zdecydowałem się dopiero w wieku 20 lat, no bo wtedy gdy zaburzenia depresyjne zaczęły mnie przewyższać, coraz bardziej się izolowałem, stwierdziłem nie chcę zakisić się w samotności w chorobie poszedłem na psychoterapię, z początku byłem bardzo dysforyczny i zagubiony, ale terapia pozwala odnaleźć się w świecie i znaleźć pewność siebie, którą zabiera choroba, bo żadne leki nie zmienią osobowości. Tu tylko psychoterapia. Chociaż w pewnym momencie psychoterapia stała się zbyt mocna i dostawałem napadów lęku po roku, bo zaczęły wychodzić coraz głębsze lęki i były mi potrzebne stabilizatory nastroju. Jak mówiłem leki są na objawy psychiatryczne typu lęk, problemy ze snem, łaknieniem, libido itp. ale leki nie zmienią myślenia, nie spowodują, że staniesz się normalny. Na zaburzenia adaptacyjne i fobię społeczną moim zdaniem nadrzędnie tylko psychoterapia. Jeśli chodzi o natłok myśli to jest to niewątpliwie zaburzenie pracy mózgu, ale to i tak bywa czasem silniejsze bo próbuje się przedostać z podświadomości. Psychika to bardzo skomplikowany twór i prawdopodobnie bardzo potężny, cóż. Też nie chcę martwić, ale jeśli ani leki ani psychoterapia nie pomaga to można pomyśleć jeszcze o elektrowstrząsach albo stymulacji magnetycznej, a jak lekarz stwierdzi inaczej, to nauczyć się z daną rzeczą żyć i tyle...

[PiotrekLondon]

Stymulacje juz mialem 8000zl poszlo w bloto , niby lekarz mowi ze powinienem zrobic meinatenace sessio czyli jedna sesje tylko podtrzymujaca ale wydaje mi sie ze to kicz niestety. A psychoterapie oczywiscie uczeszczam raz na tydzien , ale kurna online

[marta_anna]

2 godziny temu, acherontia styx napisał:

 

 

Ja jakbym miała takim podejściem się kierować to już dawno należałoby mnie uznać za lekooporną, bo u mnie żadne leki nie spowodowały ustąpienia objawów. Dopiero jak po iluś latach brania leków w połączeniu z najpierw nieudanymi terapiami, aż w końcu trafioną terapią, która mnie przeorała, ale pozwoliła przepracować wiele spraw pojawiła się poprawa na tyle, że leki powoli mogę odstawiać.

I tu nie do końca się zgadzam. To, że Ty tak masz nie znaczy że to reguła. Ja na przykład mam za sobą chyba z 15-20  lącznie terapii, która nie dała nic. Natomiast leki pomagały. Paroksetyna na objawy lękowe była super, tylko odrzuciłam, bo nie mogę sobie pozwolić na te objawy uboczne które występowały. Sertralina wyeliminowała depresję. Więc w moim przypadku można powiedzieć, że jestem terapiooporna a dobrze reaguję na leki.

 

Wszystko jednak jest sprawą indywidualną jeśli chodzi o psychikę - to mechanizm zbyt złożony żeby, wnioskując wedle siebie, ustalać ogólnie prawdziwe zazady 

[zoom]

@acherontia styx
Zgadzam się z Tobą że leczenie powinno iść dwutorowo czyli leki+terapia bo przecież ten nasze objawy chyba skąd tam pochodzą, nie wzięły się z powietrza. Sam byłem aż 2x na terapii i muszę przyznać że po tych dwóch razach poczułem się lepiej, być może samo to że mogłem się wygadać mi pomogło. Tak czy siak po dwóch razach uznałem że jest ok i zakończyłem temat

Na dziś sam się zastanawiam czy nie podejść do tego kompleksowo i raz porządnie spróbować pochodzić tyle ile będę musiał żebym później mógł sobie spojrzeć w twarz że chociaż próbowałem. Czytając przypadki z jakimi tutaj zmagają się ludzie to moje chyba nie są najgorsze - ale wiadomo każda przypadłość jest dla danej osoby najbardziej uciążliwa.

Ja czasem się zastanawiam ze może to sobie wszystko wmawiam te moje objawy ze może moja psycha tego potrzebuje? A może nawet takie myślenie to objaw choroby. Też tak macie?

[zoom]

2 godziny temu, PiotrekLondon napisał:

Stymulacje juz mialem 8000zl poszlo w bloto , niby lekarz mowi ze powinienem zrobic meinatenace sessio czyli jedna sesje tylko podtrzymujaca ale wydaje mi sie ze to kicz niestety. A psychoterapie oczywiscie uczeszczam raz na tydzien , ale kurna online

Mam takie pytanie do ciebie- jak ty funcjonujesz na tylu lekach które bierzes/brałeś. Ja brałem tylko Paro 20mg i teraz Lamo, ale jak patrzę na twoje bomby to się zastanawiam czy nie ma jakiś mega uboków etc, no i ilości ja to bym chyba się nie podniósł po tym czy takie dawki pozwalaja normalnie funkcjonować?

[marta_anna]

15 lat terapii,  nie 15 terapii. Trzeba chcieć zmian. Ja widać nie chce

Edytowane 28 Stycznia 2021 przez marta_anna

[PiotrekLondon]

10 godzin temu, zoom napisał:

Mam takie pytanie do ciebie- jak ty funcjonujesz na tylu lekach które bierzes/brałeś. Ja brałem tylko Paro 20mg i teraz Lamo, ale jak patrzę na twoje bomby to się zastanawiam czy nie ma jakiś mega uboków etc, no i ilości ja to bym chyba się nie podniósł po tym czy takie dawki pozwalaja normalnie funkcjonować?

 

Cos Ty na pelnym luzie funkcjonuje, ja malo ktore leki czuje wogole. Jedyne co doskwiera to suchosc w ustach taka ze az jezyk sie robi brazowy. Te leki cos na mnie nie dzialaja , nie likwiduja lekow.... jakas masakra. Stad lekarze nie boja sie ciezszej artyleri

[marta_anna]

Nie mogłam się powstrzymać

Ja na paroksetynie  

 

Edytowane 29 Stycznia 2021 przez marta_anna

[Chorujacy]

Po co w ogóle kogoś zachęcać. Lepiej już odradzać terapię. 

[marta_anna]

1 godzinę temu, Chorujacy napisał:

Po co w ogóle kogoś zachęcać. Lepiej już odradzać terapię. 

ooops. nie chciałam żeby tak zadziałało. Jak co to przepraszam i cofam!

 

Chodziło mi o to że paroksetyna na mnie konkretnie tak działa.

U mnie jest problem dość specyficzny: uprawiam sport, zależy mi na wynikach i wszelkie spadki kondycji i siły są od razu widoczne.  Rozbawiła mnie  adekwatność tego zdjęcia do mojego stanu  na treningu i dlatego to tu wkleiłam. W normalnym życiu spadek energii jest prawie niezauważalny. Nawet jeśli rekreacyjnie ktoś coś trenuje to nie zauważy. Ale mnie mocno siekło kiedy próbowałam cisnąć koszmarnie mocne interwały. Stąd całe nieporozumienie.

 

Generalnie uważam ze, z psychologicznego punktu widzenia, paroksetyna jest bardzo dobrym lekiem na stany lękowe i lęk uogólniony. Jeśli komuś nie przeszkadzają działania uboczne polegajace na pewnym osłabieniu  siły mięśniowej i na spadku libido to powinien to brać.

 

U mnie lek się nie sprawdza  z uwagi na wspomniane działania uboczne ale na lęki zadziałął świetnie. Od 2 tygodni nie biorę i kondycja jest już tip top, ale lęki niestety wróciły. W moim przypadku jedyne sensowne działanie to znalezienie innej metody, innego leku. A Ty bierz koniecznie paroksetynę i sprawdzaj czy działania uboczne są dla Ciebie akceptowalne. Powodzenia!!!!

[Chorujacy]

A to jest opcja najgorsza z możliwych. Bez względu a rodzaj leku każdy serotoninowy lek pogarsza stan i to bez względu czy brany tydzień czy pół roku. A co do psychoterapii to nie spotkałem terapeuty który by zachęcał pacjenta. 

Edytowane 30 Stycznia 2021 przez Chorujacy

[marta_anna]

hm.... biorę od 11 lat asertin/sertralinę i nie ma problemów z kondycją przy tym leku. Tyle że, w moim przypadku, na lęki g... daje. Wydaje mi się że jednak paroksetyna pod tym wzgledem jest najgorsza, bo działa sedatywnie. Inne serotoninowe nie mają działania usypiającego     

 

 

Oto co mi napisał lekarz sportowy odnośnie paro: "Może tak być  [tzn paro może pogarszać kondycje sportową] ze względu na mechanizm działania.

Wykazuje niewielkie powinowactwo do receptorów muskarynowych, adrenergicznych α1, α2, β, dopaminergicznych D2, serotoninergicznych 5-HT1 i 5-HT2 i histaminowych H1.

Głownie chodzi o receptory dopaminy, adrenaliny - może je troszkę blokować."

 

Tak jest tylko z paroksetyną. Inne SSRI takiego blokującego działania na  receptory dopominowe i adrenaliny nie mają. Więc nie powinny obniżać kondycji

 

Edytowane 30 Stycznia 2021 przez marta_anna

[marta_anna]

Jeśli chodzi o psychoterapię - też mam złe doświadczenia. 15 lat terapii i albo o d... rozptrzaść - nie działą. Albo ktoś zniechęca. Tak więc  - the same here! 

[eleniq]

Czy paroksetyna zaburza sen? Czy powodowała u kogoś z was żywe sny albo koszmary, nieprzyjemne marzenia senne??? Czy długo pamiętacie swoje sny po niej?

[buraczek58]

marta-anna , ja biorę paroksetynę miałam koszmarne leki, wszystko minęło. Oprócz paro biorę też pregabalinę. W sumie czuję się tak niebiańsko, tylko siedzieć w fotelu i popijać kawkę. Paroksetyn a z pewnością rozleniwia, człapię jak mój żółw, mam problem z mięśniami, są ciężkie ,kondycja zerowa, ale to już moja wina, ale mnie to nie przeszkadza , choć w młodości też uprawiałam sport-koszykówkę.Skakałam po 3 schodki na raz. Teraz zero takich wygibasów. Wyciągnij wnioski.

[marta_anna]

@buraczek85

 

Bardzo dziękuję za opinię o paroksetynie. Dokładnie opisujesz moje doświadczenia. 

Jestem Ci bardzo za ten opis wdzięczna, bo to tylko dowodzi, że moje odczucia to nie wytwory chorej wyobraźni. Ostatnio pani psychiatra stwierdziła, że ja sobie WMÓWIŁAM ten spadek formy na paroksetynie a potem WMÓWIŁAM sobie poprawę kondycji i wzrost siły mięśni po odstawieniu paroksetyny. Bo, jak pani dr stwierdziła, będąc osobą lękową "somatyzuję" sobie moje lękowe wyobrażenia i ulegan autosugestii. Hm.... z tego wynika, że leki nie winne tylko ja. Do tego jeszcze winny jest zegar basenowy, bo uparcie pokazywał znacznie gorsze czasy kiedy pływałam na paroksetynie (mimo mega wysiłku jaki wkładałam w każdy ruch), a potem, skubaniec, wyzłośliwił się jeszcze bardziej pokazujac już moje najlepsze "startowe" czasy w dwa tygodniu po odstawieniu leku 

 

Mam 49 lat i wiem, że już nie tak wiele mi zostało by spełnić swoje marzenia i jeszcze coś w tym sporcie pokazać startując w amatorskich zawodach "Pływanie Masters". Na razie formę mam bardzo dobrą, bo wiem jak komponować treningi tak by z wiekiem kondycja pozostawał wciąż na bardzo wysokim poziomie (fajna książką Joe Friel "Szybkość i siła po 50tce" - czytałaś? Polecam!)

Póki co znalazłam psychiatrę który zajmuje się sportowcami i należy do międzynarodowego stowarzyszenia Psychiatrii Sportu (Piotr Wróblewski - Łódź). Wybieram się do niego w połowie marca i mam wielką nadzieję że spojrzy całościowo na mój problem i nie będzie starał się leczyć lęków kosztem osiągnięć sportowych.

 

Przy okazji - znalazłam też fajny artykuł na temat psychiatrii sportu który porusza nasz problem: Sport Psychiatry: An Emerging Specialty - Psychiatry Advisor

 

Może nie poddawaj się? Jak co to mocno trzymam kciuki!!!!!!!  

[marta_anna]

Ja przeszłam płynnie z asentry na paroxinor i od razu brałam 20 mg. Efekt przyszedł bardzo szybko. Chyba właśnie dlatego że synapsy były już wysycone serotoniną po sertralinie

[marta_anna]

11 lat zażywałam asertin. Paroxetynę 3 tygodnie ale byłam niezadowolona z efektów ubocznych - tzn znacznego spowolnienia, więc wróciłam do asertinu i chyba tak już zostanie.