Samotność

[Medicinella]

48 minut temu, __Jack__ napisał:

Może jestem nienormalny ,ale mi samotność całkowicie odpowiada. Męczą mnie kontakty z ludźmi. Nigdzie nie wychodzę i nie czuje takiej potrzeby. Lubię spędzać czas ze sobą. Nie chcę mi się tworzyć żadnego związku z kobietą. Wygodnie mi się żyje jako singiel. Spędzam czas wolny głównie przed internetem oglądając streamy i livy sportowe.Zresztą dzisiejsze kobiety to w 70% zwykłe szmaciska. Widzę jak niektórzy koledzy się męczą w związkach. Sam też mam bardzo nieprzyjemne doświadczenia w relacjach z kobietami, ale to głównie z pracy. Lubią mącić,bawić się w intrygi. A nie daj Boże trafić na Babę, która jest twoją szefową - z moich doświadczeń to kaplica a ponad 10 lat jestem już na rynku pracy. W momencie rozstania robią wszystko ,żeby ujebać faceta, nawet wyssanymi z palca oszczerstwami.Zawsze śmiałem się z Arabów ,że ograniczają prawa kobietom i uważałem to za nienormalne i chore ,ale po latach widzę ,że to nie jest robione przypadkowo. W europie też kobiety miały ograniczone prawa do 21 wieku i siedziały cicho. Po milenium im się poprawiło. Większość chyba przez to się rozwydrzyła.

Tak szowinistego komentarza jeszcze nie było. Niektórzy koledzy męczą się w związkach? A ile kobiet się w nich męczy? Dobrze że zaczyna się w Polsce to zmieniać i kobiety głośno umieją powiedzieć że już nie chcą być sprzątaczkami, kucharkami dla swoich facetów, którzy wrócą z pracy i trzeba im obsługiwać.  Uczą się mówić o swoich potrzebach, rozwijają się zawodowo. Kobieta to nie tylko kura domowa i matka ale przede wszystkim powinna mieć poczucie spełnienia. @_Jack_ byłeś kiedyś w związku z kobietą?

[Regina Sofia]

Ja kiedyś uważałam, że samotność to coś wspaniałego i mi tego brakowało.

Ale teraz jakoś już mam jej dość, jakoś sama ze sobą nie daję sobie rady. Macie jakieś rady?

 

[Gość Xonar]

17 minut temu, Regina Sofia napisał:

Ale teraz jakoś już mam jej dość, jakoś sama ze sobą nie daję sobie rady. Macie jakieś rady?

A czemu jesteś samotna? Nie możesz kogoś poznać? 

 

[__Jack__]

Nie byłem. Swoje doświadczenia oczywiście mam w relacjach z pracy i podtrzymuje swoje zdanie, chociaż wiadomo ,że nie ma co wrzucać wszystkich do jednego worka i są kobiety które są ok, ale większość to niestety tak jak opisałem wyżej. Baba szefowa to najgorszy kanał.Nie bez powodu też ograniczano wam prawa do 21 wieku. Siedziałyście cicho i był spokój a teraz za dobrze się zrobiło...

Badań statystycznych nie przeprowadzałem ,ale tak na oko z moich obserwacji mi wychodzi. Myślisz ,że mało jest szlaufów na ulicach, dyskotekach itd. Na fb wystarczy popatrzeć co i jak- jakie zdjęcia niektóre wrzucają itd.. Byłem też na wakacjach za granicą i swoje widziałem.

To ,że mogły głosować to nic nie znaczy. Chodzi o dopuszczanie do stanowisk decyzyjnych.

[na_leśnik]

 

Cytat

(...) nie ma co wrzucać wszystkich do jednego worka i są kobiety które są ok, ale większość to niestety tak jak opisałem wyżej.

Żeby ustalić ilość tych "nie ok" kobiet wypadałoby najpierw przyjąć jakieś kryteria: co jest ok a co nie. No i "przebadać" jakąś większą grupę a nie bazować na swoich subiektywnych obserwacjach z pracy. 

Byłem w paru związkach, raczej nie mam problemu w takich codziennych relacjach z płcią przeciwną. Ale nigdy do głowy by mi nie przyszło, żeby formułować twierdzenia w stylu "większość kobiet to i to". Większości kobiet nie znam bo to nie możliwe. A te które znam są tak przeróżne, że ciężko tu się silić na jakiekolwiek uogólnienia.

Cytat

Ja kiedyś uważałam, że samotność to coś wspaniałego i mi tego brakowało.

@Regina Sofia ja przez długi czas cieszyłem się samotnością. Ale z czasem coraz bardziej zaczyna mi doskwierać.

Cytat

Ale teraz jakoś już mam jej dość, jakoś sama ze sobą nie daję sobie rady. Macie jakieś rady?

Wyjdzie trochę tak, że "ślepy ślepemu drogę wskazuje" ale trudno. Jest taka mądrość krążąca po forum, że "żeby z kimś żyć najpierw trzeba nauczyć się żyć samemu ze sobą". Od tego bym zaczął.

[Regina Sofia]

Ale jak nauczyć się żyć samemu ze sobą?

 

[na_leśnik]

Ja kombinuję tak. Co mi w sobie przeszkadza do tego stopnia, że jak zostaję sam w pokoju to mam ochotę wyjść. Jak to ustaliłem (z pomocą terapii) to zacząłem nad tym pracować. 

To nie jest oczywiście jakaś recepta na sukces w pigułce. Ale dzięki temu myślę o sobie o niebo lepiej niż kiedyś. Partnerki/partnera to nie załatwia z automatu ale myślę, że to dobry punkt wyjścia jeśli się chce kiedyś związek zacząć.

[Gość]

@_Jack_

Nietzsche nazywa to resentyment

Ja nazywam to byciem żałosnym, sfrustrowanym dupkiem

[Gość Xonar]

Dzisiaj, w walentynki pewnie większość par właśnie pije sobie winko podczas romantycznej kolacji we dwoje, później będą uprawiać dziki i namiętny seks ...a ja będę tyrał w robocie na nocce  Moje życie, takie piękne...

[Regina Sofia]

A może to wszystko jest przekłamane i na siłę.

Walentynki są raz w roku i ludzie często wszystko na pokaz robią, a w co w ciągu roku?

 

[Martinez22]

Ja też przez dłuższy czas myślałem o walentynkach jak o czymś wyolbrzymionym, zakłamanym i na siłę ale doszedłem teraz do wniosku że gdybym miał dziewczynę to obchodził bym to święto. No ale nie można mieć wszystkiego naraz niestety, zamiast ugotować coś dobrego dziewczynie i miłego spędzenia czasu to siedzę czuję wzmożoną peralstyke jelit i słucham Ratatat.

[na_leśnik]

Cytat

Dzisiaj, w walentynki pewnie większość par właśnie pije sobie winko podczas romantycznej kolacji we dwoje, później będą uprawiać dziki i namiętny seks.

Podpatrzone w Lidlu

[Traveller]

Boję się samotności, uważam, że na dłuższą metę jest wyczerpująca i dla wielu ludzi niebezpieczna. 
Sasze życie składa się z ludzi, z kontaktów z nimi. 
Samotność bywa prozaiczna, gdy chce się po prostu do kogoś "gębę otworzyć". Czasem albo i często jesteśmy sami w tłumie. Bywa też głęboka, gdy wiemy, że nie chcemy iść solo, a trudno nam trafić na tego kogoś.

[na_leśnik]

Cytat

Bywa też głęboka, gdy wiemy, że nie chcemy iść solo, a trudno nam trafić na tego kogoś.

I t chyba bywa najboleśniejsza.

Mimo wszystko, my po prostu nie jesteśmy tak zbudowani że możemy obyć się bez drugiego człowieka. W kontakcie z innymi dopiero się poznajemy, dookreślamy, zmieniamy. 

 

[Traveller]

Cytat

 W kontakcie z innymi dopiero się poznajemy, dookreślamy, zmieniamy. 

Myślę, że czasem drugi człowiek może być lustrem, w którym siebie zobaczymy

[ghost84]

W dniu 1.03.2019 o 21:17, Traveller napisał:

Myślę, że czasem drugi człowiek może być lustrem, w którym siebie zobaczymy

Hmm, idąc tym tropem to ja potrzebuję partnerki, z którą by się przyjemnie milczało :). Będę takiej szukał :).

[alone05]

Kiedyś jak widywałam na ulicy pary trzymające się za ręce to im zazdrościłam, że ja to jakaś gorsza jestem od jakiejś blondynki, bo ona ma chłopaka a ja nie.

[ezojaa]

Czy zdrowa osoba świadomie chciałaby się związać z kimś kto jest chory psychicznie?

[ghost84]

Godzinę temu, ezojaa napisał:

Czy zdrowa osoba świadomie chciałaby się związać z kimś kto jest chory psychicznie?

Zdecydowanie nie jestem specjalistą od związków, ale wydaje mi się, że w takiej sytuacji trzeba by się zapytać co miałoby być łącznikiem, jakie emocje i uczucia? Jeśli osoba chora jest w pełni świadoma tego co czuje i wie, że potrafi tą drugą osobę obdarować tym, czego co najmniej sama od niej oczekuje i dodatkowo potrafi to okazać, to nie widzę powodu, dla którego ktoś zdrowy nie miałby się taką osobą zainteresować. Oczywiście ta zdrowsza strona musiałaby dysponować odpowiednią dawką empatii, żeby mogła zrozumieć problem z jakim zmaga się jej połówka.

[ezojaa]

Tylko, czy od osoby chorej można czegokolwiek oczekiwać? 

A uczucia, z początku wiadomo zauroczenie, fajne spędzanie czasu razem, ale z drugiej strony świadomość śmietnika w głowie drugiej osoby. Leki, psychoterapia.. depresja, lęki, manie. Ciężko. Trudno określić czego można się po takiej osobie spodziewać. I jak może wpłynąć swoimi schizami na tą drugą osobę. 

Boję się, że ta druga, powiedzmy zdrowa lub niezdiagnozowana, osoba wejdzie w to i nieświadomie podejmie jakaś chorą rolę, np. uzdrowiciela.

 

[ghost84]

Myślę, że osoba zdrowa powinna zostać uświadomiona, że uzdrowicielem nie zostanie, ale może być dobrym wsparciem dla osoby chorej do kontynuowania leczenia. Być może motywacja do wychodzenia z choroby lub zmniejszania jej skutków sprawiłaby, że związek nie wymagałby jakichś nadzwyczajnych poświęceń.

[ezojaa]

Czy osoba chora, ze zrytą psychiką może być wsparciem?

 

[ghost84]

Świadomość tego, że jest ktoś komu na tobie zależy i coś w tobie widzi też może być motywująca do bycia lepszym. Zdrowe osoby też mają przecież problemy, dołki itp. i samo chociażby takie przytulenie, czy kilka miłych słów to też wsparcie.

[ghost84]

Hej @ezojaa, pomogłem Ci chociaż trochę rozwiać wątpliwości, czy e tam?

[Haru]

W ciągu ostatniego roku straciłem wszystkich przyjaciół, a nie miałem ich zbyt wielu w sumie, ostatnio rozstałem się z dziewczyną. Nawiązuję teraz jakieś bezsensowne znajomości przez internet, a właściwie to do mnie podbiła dziewczyna, która mieszka daleko..i to jest to w sumie dziwne dla mnie, bo po co? Z jednej strony wyobrażam sobie, że będziemy się spotykać bla, bla dobry plasterek na niedawne rozstanie, a z drugiej no poza tym, że  mi się podoba, to nie bardzo mnie interesuje. Kurcze, to moje postępowanie to chyba efekt tragicznej samotności, która mnie dopadła. Chce mi się płakać i nie bardzo momentami widzę sens życia dalej. A ta znajomość wpędza mnie w straszne huśtawki nastroju.