Samotność

[karolink]

Samotność kompletna pojawia się zawsze u mnie wtedy kiedy mam kłopoty. Np. z odłowieniem kota było łatwo, ale do dania mu domu lub poszukiwań dla niego domu już gorzej. Nie ma komu nawet psychicznie wesprzeć.

[saratsi]

W dniu 8.10.2018 o 22:04, dr. Psycho Trepens napisał:

rozważam pójście na oddział psychiatryczny, by chociaż móc się do kogoś odezwać

A czy to nie jest rozwiązanie tylko chwilowe? Wrócisz z tego szpitala, a problem braku osób do których możesz się odezwać dalej pozostanie nierozwiązany. Do tych szpitali psychiatrycznych można się z ławością przyzwyczaić. Jest tam łatwiej, bezpieczniej i tak jak mówisz, można się do kogo odezwać, ale to taka straszna iluzja, bo rzeczywistość poza kratami zawsze pozostanie niezmienna.

Ostatnimi czasy również czuję się bardzo samotny. Znajomi, zajęci swoimi sprawami, poszli gdzieś na drugi plan, a jedyną osobą z którą mogę szczerze i owocnie porozmawiać jest moja terapeutka. Brakuje mi takiej bliskiej osoby, która będzie ciągle i mimo wszystko, i zawsze postara się okazać wsparcia oraz zrozumienie. Na przestrzeni ostatnich lat pojawiały się takie osoby, ale za każdym razem mój paniczny strach przed bliskością będacy w sprzeczności z pragnieniem tej osoby posiadania brał nade mną górę i te relacje, po ciągłym ich sabotowaniu, umierały. Co prawda wierzę, że nie popełnie już tych samych błędów z przeszłości, ale jednak panoszy się po moim ciele uczucie, że wykorzystałem już w swoim życiu wzsystkie dane mi szanse.

[Gość weltschmerz]

A co to były za relacje, znaczy jaki potencjał miały? Koleżeństwo, przyjaźń, związki?

 

[saratsi]

@weltschmerz, świeże przyjaźnie z potencjałem na związek. Ale ja im nie dawałem szansy na rozwinięce swojego potencjału.

[Elme]

Kurczę, jak leki zaczynają działać to zaczyna mi brakować znajomych, których dawno już straciłem.

[KotJaroslawa]

W dniu 7.10.2018 o 18:33, Letmego26 napisał:

Jak znalazles Jezusa ?

za sałatą xD

[Gość]

ciekawe co mu powiedział;doradził

[Gość tosia_j]

ty nie patrz co jemu doradził, tylko co tobie powie

[anemon]

W dniu 8.10.2018 o 22:04, dr. Psycho Trepens napisał:

Od samotności mi na tyle odpierdala, że rozważam pójście na oddział psychiatryczny, by chociaż móc się do kogoś odezwać. Tam zawsze znajdują się ciekawe osoby, przy których nie trzeba niczego udawać.

Coraz bardziej zbliżam się do jebnięcia samobója, bo nie poradzę sobie z dalszym życiem i tym trwaniem bez sensu.

Jak się czujesz? Masz już skierowanie na zamknięty?

[Gość]

W dniu 11.10.2018 o 02:26, karolink napisał:

Samotność kompletna pojawia się zawsze u mnie wtedy kiedy mam kłopoty. Np. z odłowieniem kota było łatwo, ale do dania mu domu lub poszukiwań dla niego domu już gorzej. Nie ma komu nawet psychicznie wesprzeć.

Przykro mi przytulam wirtualnie. Pisz chociaż tutaj, może będzie łatwiej.

[karolink]

1 godzinę temu, stworzonabyzyx napisał:

Przykro mi przytulam wirtualnie. Pisz chociaż tutaj, może będzie łatwiej.

Hej dzięki. Stała się rzecz cudowna. Szybko znalazłam im domki na tym samym osiedlu i mam informacje co u kotków.

[Abigail_1Sm25]

Cytat

Szybko znalazłam im domki na tym samym osiedlu i mam informacje co u kotków.

Super!!!  

[Gość]

W dniu 22.10.2018 o 23:18, karolink napisał:

Hej dzięki. Stała się rzecz cudowna. Szybko znalazłam im domki na tym samym osiedlu i mam informacje co u kotków.

Super, bardzo się cieszę

[filipinka]

ixi jakbyś chciała się podzielić czymś ( mam na myśli leki ) to daj znać.Fragmentami jakbym czytała o sobie

[filipinka]

W dniu 8.10.2018 o 22:04, dr. Psycho Trepens napisał:

Od samotności mi na tyle odpierdala, że rozważam pójście na oddział psychiatryczny, by chociaż móc się do kogoś odezwać. Tam zawsze znajdują się ciekawe osoby, przy których nie trzeba niczego udawać.

Coraz bardziej zbliżam się do jebnięcia samobója, bo nie poradzę sobie z dalszym życiem i tym trwaniem bez sensu.

Hej jak masz na imię ? To oko wydaje mi się znajomę . I czytam jak o sobie.Pogoda robi swoję , a ja niby ciągle mam nadzieję ,że się poprawi ,że ktoś się do mnie odezwię .Ja sama chętnie bym się odezwała ,ale boje się ,że będę się narzucać , a la " Boże , to znowu ona " , " so annoying ".Niby czasem bywa lepiej ,ale masakra.Tylko bym słuchała muzyki która mnie dobija.Nawet nie potrzebuje impulsu do doła.To raczej życie , lub objawy sprawiają ,że czuję się tak jak nie inaczej.

 

Pewnie wyszłam na idiotkę , nikogo to nie interesuje co tu napisałam ,trudno.

[dr. Psycho Trepens]

23 godziny temu, filipinka napisał:

Hej jak masz na imię ? To oko wydaje mi się znajomę . I czytam jak o sobie.Pogoda robi swoję , a ja niby ciągle mam nadzieję ,że się poprawi ,że ktoś się do mnie odezwię .Ja sama chętnie bym się odezwała ,ale boje się ,że będę się narzucać , a la " Boże , to znowu ona " , " so annoying ".Niby czasem bywa lepiej ,ale masakra.Tylko bym słuchała muzyki która mnie dobija.Nawet nie potrzebuje impulsu do doła.To raczej życie , lub objawy sprawiają ,że czuję się tak jak nie inaczej.

 

Pewnie wyszłam na idiotkę , nikogo to nie interesuje co tu napisałam ,trudno.

Jacek.

Musisz być BARDZO młodą osobą

[karolink]

Pewnie na osiedlu mam już przyczepioną łatkę wariatki. Krzyczę jak hałasują. Po trzech latach budowy nie jestem w stanie tego już znieść. Teraz każdy się remontuje i na jakimś poziomie to rozumiem, ale na innym, tym emocjonalnym już nie.  Mija 4 rok. Kiedyś towarzyszyły mi odgłosy ptaków, remonty pewnie się zdarzały, ale nie irytowały mnie na tyle, żeby wyzywać, że kogoś zabiję, albo że mam nadzieję, że kogoś prąd kopnie, albo, że może powinnam zabić z 20 osób i wtedy ktoś zwróci uwagę na problem, bo w sumie nikogo nie obchodzi jak zmieniła się moja rzeczywistość w tym mieszkaniu od czasu gdy rozpoczęła się budowa. Pierwsze trzy lata nie dawałam innym odczuć jak mnie to wkurza, ostatnio jestem bardziej acting out bynajmniej jeżeli chodzi o przemoc słowną. Boli mnie gardło od darcia się. Znalazłam piosenkę na youtube "wypier-lać" przez 7 min śpiewają, następnym razem puszczę na całą parę. Na balkonie mam wywieszoną kartkę " Wypier-laj szlifująca chołoto". Nie przeszkadzają mi żadne inne odgłosy tzn. płacz dziecka, psy, samochody, samooty tylko ta szlifierka i wiertarka. Nawet jak nie robią tego bardzo głośnio mnie to strasznie irytuje, tak jakbym była uczulona na ten dźwięk, czasem budzę się przerażona w nocy bo słyszę ten dźwięk przez sen. Wiem można włączyć telewizor, choć czasem mam ochotę zwyczajnie od niego odpocząć, od zatyczek do uszu, wypróbowałam wiele dostaję zapalenia uszu. Chciałabym po prostu kilka tygodni odpocząć od tej budowy, tych remontów razem z kotami, a one czują się najlepiej właśnie w tym mieszkaniu, poza tym nie mam gdzie iść.

[karolink]

Dziwne doświadczyłam dwóch poziomów bycia samotną. Kiedyś byłam samotna z tym co robili mi rodzice, aczkolwiek miałam przy sobie jakieś osoby, które także były bardzo krzywdzone, ale nigdy o tym nie rozmawialiśmy ze sobą. Na tym poziomie żyłam we własnym świecie, byłam nieszkodliwa, praktycznie niezauważalna. Skromna, wycofana.

Teraz w swojej samotności rozpycham się rękami i nogami. Walczę o swoje, staję się nawet nieznośna, jak ktoś uprzykrza mi życie, ja uprzykrzam innym, mszczę się. Nie mam przy sobie żadnych osób, no prawie żadnych. To dziwne poznać te dwie strony. Mam wrażenie, że leki i psychoterapia wpłynęły na to, że tak się „przekształciłam”. Jakieś cechy tego kim jestem teraz oczywiście były we mnie, ale pozostawały z reguły uśpione. Sama nie wiem czy jestem bardziej sobą teraz czy byłam bardziej sobą kiedyś.

[Rysieq]

@karolink 10 metrów od mojego bloku budują nowy i też mam czasami dość, ale nie aż tak. Faktycznie szlifierka najbardziej irytuje, ale z drugiej strony nie siedzisz trochę zbyt długo w domu? Ja tylko ostatnio mam z tym problem, bo chodzę podpierając się o kulach i muszę siedzieć w domu. Zwykle podczas pracy i innych aktywności poza domem, nawet nie zwracam uwagi na ten remont.

[karolink]

Wiesz nie siedziałam dużo w domu w wakacje i wcześniej. Aczkolwiek od kilku lat pracuję w domu, ale to lato spędzałam na zewnątrz min. na spotkaniach biznesowych, poza tym korzystałam z pogody. Teraz siedzę w domu, bo oszczędzam, a czekam na rozwiązanie pilnej transakcji. Nie mogę się na niczym skupić np. na pracy, nauce itp. Czasem wychodzę na spacer, ale generalnie tak wolę być w domu, bo na zewnątrz za dużo wydaję kasy, a jak wspomniałam teraz musiałam przycisnąć na chwilę pasa. Poza tym remonty mają miejsce dzień w dzień, poza świętami, a i to nie zawsze. Uwielbiałam spędzać czas z kotami na balkonie, czytać książki, a teraz to praktycznie niemożliwe. Coś się we mnie zmieniło po tych 3 latach, tzn. ta cała budowa miała na mnie ogromny wpływ, także na moją pracę, nie byłam w stanie rozmawiać z klientami, wyspać się kiedy zaczynali o 6. Właściwie przez chwilę zaczęłam nawet wstawać o 4 w nocy, żeby korzystać trochę z ciszy. Przestawiłam się zupełnie nie z potrzeb personalnych, np. dostosowania się do pracy, ale tak jakby pod nich, żeby mieć odrobinę dnia bez tych odgłosów, a to chyba nienormalne.

[Rysieq]

Mam to samo  kilka razy w tygodniu muszę rozmawiać z klientami przez telefon i robię to właściwie w domu. Kiedyś wynajmowaliśmy ze znajomym małe biuro, ale było zbędne i kasa leciała bez sensu. Na szczęście u mnie remontują od 7 do 1, potem spokój jest. Jak z rana się uczę, to jednak nawet w upały musiałem zamykać okna, żeby mieć ciszę. Spróbuj coś robić dla relaksu kilka razy w tyg. I może jednak przypilnuj się na zewnątrz, nie bierz portfela, tylko idź na spacer lub basen. Ogółem postaraj się zająć umysł czymś innym, bo jak śni Ci się dźwięk szlifierki to jest grubo 

[karolink]

No tak robiłam latem, że nie dosyć, że chodziłam na spotkania to jeszcze basen, spacery itp. Teraz zrobiło się nerwowo ze względu na te kilka transakcji na których rozwiązanie czekam. Chciałabym praktycznie przespać ten czas, albo przesiedzieć w domu. Mam jakieś opory przed wychodzeniem. Kiedy kasa lała się strumieniem jakoś łatwiej było mi się relaksować. Bardzo się staram zająć umysł czymś innym, myślałam nawet o hipnozie, ale nie mam zaufania do tej metody, poza tym drogo w Wawie za sesję, a potrzeba niby takich trzech, żeby na coś zaprogramować mózg np. do polubienia odgłosu szlifierki, albo choćby zignorowania. Czasem potrafię przez jakiś czas się wyłączyć i to ignorować, wkładam w to dużo wysiłku, ale potem nagle wybucham tym co zdążyło się we mnie skumulować, choć w momentach kiedy wydaje się, że zapanowałam nad tym jestem już pewna, że takiej akcji nigdy nie powtórzę, ale jednak tak się dzieje.

[zzzzz]

przypadkowo trafiłem na ten film dokumentalny i wrył mnie w fotel dosłownie :
"Jakiego koloru jest miłość  (2016)"

https://vod.tvp.pl/video/jakiego-koloru-jest-milosc,jakiego-koloru-jest-milosc,33448367

albo tu
 

 

[PsychoStuntman]

Będę sam. Żadna dziewczyna mnie nie chciała, nie chce i nie będzie chcieć. Nie mogę skończyć sam. Muszę mieć dziewczynę, jak to nie, będę zmuszony dokonać samobójstwa, bo, co innego mi pozostało.

[kazashi]

3 godziny temu, PsychoStuntman napisał:

Będę sam. Żadna dziewczyna mnie nie chciała, nie chce i nie będzie chcieć. Nie mogę skończyć sam. Muszę mieć dziewczynę, jak to nie, będę zmuszony dokonać samobójstwa, bo, co innego mi pozostało.

Robisz coś z tym? Starasz się coś zmienić czy czekasz, aż samo się coś zmieni? To wszystko to nie tylko kwestia, żeby ktoś chciał być z Tobą Ty też musisz chcieć. 

Ostatnio czuje się mega samotnie, niby piszę z kimś, mam najbliższe osoby przy sobie, ale to chyba nie samotność, a brak miłości. Chciałbym poczuć jeszcze to co czułem kiedyś do Niej...