Osobowość chwiejna emocjonalnie (typ BORDERLINE)

[Gość]

Bo nagle,z dnia na dzień,bez uprzedzenia,bez podsumowania 2.5 rocznej ciężkiej pracy z mojej strony.

Prawie 3 miesiące od tego momentu minęły a ja nadal przetrawić nie mogę.Ale cóż można oczekiwać innego od wariatki...

Marzę o częściowej amnezji...

 

Więc sama ją przerwałaś?

[huśtawka]

Conessa,

Nie,terapeutka mnie wy j ebała z dnia na dzień

[buszujacywtrawie]

W dodatku dziś uspano mojego 16 - letniego kota

[huśtawka]

W dodatku dziś uspano mojego 16 - letniego kota

Oooooj,przykro mi bardzo ...ściskam...

[Yvonne]

buszujacywtrawie,

tulę bardzo mocno... bardzo...

 

Mam nadzieję, że leki uda się odstawić z sukcesem... Ale kurna no... moim zdaniem jednak na psychoterapię iść powinieneś. Co tam same leki... w ogóle nie rozumiem jak może lekarz nie popierać psychoterapii

 

huśtawka,

trzymaj się tam dzielnie!

 

Flora3,

genialna teoria!! Co się stało, że na nią wpadłaś?

[buszujacywtrawie]

Yvonne, w dodatku moja dochtórka sama jest psychoterapeutą, i to podobnie jak poprzednia terapeutką psychodynamicznym. Powiedziała, że taką terapię jaką przechodziłem, to o dupę potłuc

[Yvonne]

Yvonne, w dodatku moja dochtórka sama jest psychoterapeutą, i to podobnie jak poprzednia terapeutką psychodynamicznym. Powiedziała, że taką terapię jaką przechodziłem, to o dupę potłuc

no to tym bardziej... skoro tamta była beznadziejna to potrzeba Ci lepszej

[Arasha]

Mam tyle lat a jednak nie radzę sobie z uczuciem odrzucenia

Ja też jestem już stara baba ( może trochę młodsza od Ciebie ), ale wszelkie odrzucenia i rozczarowania przeżywam bardzo podobnie I tak od przedszkola ( które olałam po 2 miesiącach braku akceptacji ze strony rówieśników i zamknęłam się na 3 spusty w bezpiecznym azylu u dziadków, którzy mnie nie odtrącali, a wręcz przeciwnie ... dawali dużo miłości i poczucia bezpieczeństwa ). W liceum wzięłam na to wszystko zlew, dawałam odpisywać zadania ... i nie domagałam się już większego zainteresowania ze strony innych. Wydawało mi się, że się znieczuliłam ... ale na studiach, jak sytuacja po raz kolejny się powtórzyła ... znowu zabolało

[Flora3]

Mam teorie i w 90% jestem pewna jej prawdziwości.

Nie jestem w żaden sposób zaburzona.

Jestem niewychowanym, rozpieszczonym, dużym dzieckiem któremu poprzewracało się w głowie z własnej głupoty i niefortunnie potoczonych losów swojej rodziny.

Jestem rozkapryszoną, niepoukładaną, przebiegłą i cwaną małą dziewczynką która gdy nie dostanie lizaka położy się na ziemi, będzie tupać nogami i wyć aż nie zedrze gardła. Żyję w przekonaniu, że jestem zaburzona, tak bardzo sobie to wkręciłam że zaczęłam wykazywać pewne cechy osoby zaburzonej, ale prawda jest taka że po prostu jestem idiotką, która sama sobie strzela w kolano.

 

Brawo!Skąd to wymyśliłaś??

Florka,a taki sposób myślenia przynosi Ci jakąś ulgę?Czujesz się z tą myślą lepiej?

 

uważam po prostu ze to bardzo prawdopodobne :) nie każdy poje baniec musi mieć zaburzenia

[Arasha]

Swoją drogą księża z mojej parafii chcą mnie wysłać do seminarium lub zakonu

Z jakiego powodu, jeśli mogę zapytać ? Czy to jakaś wiejska parafia ? Swoją drogą, czy oni nie wiedzą, że aby dostać się do seminarium trzeba być raczej zdrowym psychicznie. Hello, tak z marszu to oni tam nikogo nie wezmą. Poza tym bez powołania, jaki to ma sens ?

[huśtawka]

Mam teorie i w 90% jestem pewna jej prawdziwości.

Nie jestem w żaden sposób zaburzona.

Jestem niewychowanym, rozpieszczonym, dużym dzieckiem któremu poprzewracało się w głowie z własnej głupoty i niefortunnie potoczonych losów swojej rodziny.

Jestem rozkapryszoną, niepoukładaną, przebiegłą i cwaną małą dziewczynką która gdy nie dostanie lizaka położy się na ziemi, będzie tupać nogami i wyć aż nie zedrze gardła. Żyję w przekonaniu, że jestem zaburzona, tak bardzo sobie to wkręciłam że zaczęłam wykazywać pewne cechy osoby zaburzonej, ale prawda jest taka że po prostu jestem idiotką, która sama sobie strzela w kolano.

 

Brawo!Skąd to wymyśliłaś??

Florka,a taki sposób myślenia przynosi Ci jakąś ulgę?Czujesz się z tą myślą lepiej?

 

uważam po prostu ze to bardzo prawdopodobne :) nie każdy poje baniec musi mieć zaburzenia

Też przechodzę przez takie fazy odrzucenia swojego stanu zdrowia psychicznego ...Przejdzie Ci

[buszujacywtrawie]

Swoją drogą księża z mojej parafii chcą mnie wysłać do seminarium lub zakonu

Z jakiego powodu, jeśli mogę zapytać ? Czy to jakaś wiejska parafia ? Swoją drogą, czy oni nie wiedzą, że aby dostać się do seminarium trzeba być raczej zdrowym psychicznie. Hello, tak z marszu to oni tam nikogo nie wezmą. Poza tym bez powołania, jaki to ma sens ?

 

 

Dziękuję Ci Franco. Dzięki Tobie przestaję odwqiedzać to forum!

[milion_kawalkow]

Witam was- po kilkudniowej nieobecnosci. Wizyta u lekarza zbyt duzo mi nie 'przyniosla'. Ale moze jakos jestem spokojniejsza, ze znowu uslyszałam cos podobnego- jesli potafie cos nazwac to chyba latwiej bedzie mi nauczyc sie z tym zyc.

 

Ach, cierpie na wieczny niedobor bratniej duszy :)

[Gość]

Może nie żyć z tym ale zrozumieć siebie? ja nie chcę np żyć z tymi cechami, które mam.

[milion_kawalkow]

A co mi po tym, jak zrozumiem- a nie bede potrafila z tym zyc? To wydaje mi sie byc wazniejsze. Umiejetnosc panowania nad soba, umiejetnosc rozpoznawania stanow zanim sie rozwiną maksymalnie, umiejetnosc hamowania- czyli jedny slowem- zycie. Nie wierze w to, ze kiedykolwiek bede inna.

[Gość]

No to nie wiem.... ja mimo tego, że umiem z tym żyć to nie jest wcale łatwiej i nie umiem kontrolować, panować ani hamować. Może masz inaczej.... nie wiem. Może troszkę czasem umiem wyluzować dzięki tej świadomości ale w transie mało do mnie przemawia akurat ani moje głosy ani kogoś innego.

[caramel rose]

Będę jednak brać lek co drugi dzień, potem za jakiś czasz co trzeci dzień i coraz rzadziej. Wczoraj nie wzięłam i budziłam się co chwilę w nocy, wkręcałam sobie, że zacznę słyszeć głosy, zeświruję bez leku. Chyba się uzależniłam od niego psychicznie, ale muszę powoli odstawić.

Objadłam się trochę, bo czuję ciągle pustkę, samotność,nie mam do kogo się odezwać, jedynie tutaj na forum, ale chciałabym do kogoś "żywego", kto by siedział obok mnie i przytulił. W pracy czuję, że ze mnie śmieją, szydzą, odrzucają mnie, każdy gest tak odbieram i zajadłam dziś te uczucia. Najpierw próbowałam zapchać się warzywami, żeby zdrowiej było, ale potem zjadłam trochę słodkiego mimo wszystko. Kupiłam sobie na jutro alkohol, żeby trochę się wyluzować. Myślę o moim lekarzu, o tym, że ja jestem u siebie, a on przyjmuje pacjentów, a ja jeszcze muszę czekać tydzień do wizyty, chciałabym się przytulić do niego, jak do taty, ale mi nie pozwolił nigdy. Jestem jak takie małe dziecko głodne miłości i bliskości i garnę się do każdego kto okazuje mi choć trochę zainteresowania. I wiem, że to żałosne.

[Gość]

Mam teorie i w 90% jestem pewna jej prawdziwości.

Nie jestem w żaden sposób zaburzona.

Jestem niewychowanym, rozpieszczonym, dużym dzieckiem któremu poprzewracało się w głowie z własnej głupoty i niefortunnie potoczonych losów swojej rodziny.

Jestem rozkapryszoną, niepoukładaną, przebiegłą i cwaną małą dziewczynką która gdy nie dostanie lizaka położy się na ziemi, będzie tupać nogami i wyć aż nie zedrze gardła. Żyję w przekonaniu, że jestem zaburzona, tak bardzo sobie to wkręciłam że zaczęłam wykazywać pewne cechy osoby zaburzonej, ale prawda jest taka że po prostu jestem idiotką, która sama sobie strzela w kolano.

 

Dodaj do tego jeszcze moje 10% potwierdzenia.

[Szubidka]

caramel rose - współczuję tej psychotycznej jazdy, którą opisałaś. Najlepsze jest to kiedy jest się jej świadomym, jakby jedna półkula mózgu wariowała a druga mówiła: ogarniej się świrze! haha miałam tak w ostatniej pracy. I galopujące myśli: zrób tak żeby nikt się nie skapnął, żeś świr, uważaj co mówisz, jak głośno się śmiejesz, na swoją minę, na agresywne gesty. uważaj uważaj uważaj, a oni i tak pewnie już wiedzą. Pewnie ona już wie i powie wszystkim. Ciekae kto jeszcze już wie. Wczoraj się śmieli, nie wiedziałam z czego, więc pewnie już wiedzą...

 

ah, co za gówno.

 

I co do tego co napisałaś powyżej o lekarzu. Przypomniałam sobie, że zupełnie niedawno byłam zakochana w prowadzącym moje zajęcia. I wyobrażałam sobie w głowie, co teraz robi, z kim i zajmowało mi to spory kawałek dnia. Masakra.

 

getmeoutofhere - czemu żeś napisał do Araszy Fraco? tego nie kumam.

[Yvonne]

No to nie wiem.... ja mimo tego, że umiem z tym żyć to nie jest wcale łatwiej i nie umiem kontrolować, panować ani hamować. Może masz inaczej.... nie wiem. Może troszkę czasem umiem wyluzować dzięki tej świadomości ale w transie mało do mnie przemawia akurat ani moje głosy ani kogoś innego.

podpisuje się pod tym... przerypane... ja mam potem jeszcze kaca moralnego i wyrzuty sumieia, że jestem taka słabaaa i beznadziejna

. Jestem jak takie małe dziecko głodne miłości i bliskości i garnę się do każdego kto okazuje mi choć trochę zainteresowania. I wiem, że to żałosne.

To nie jest żałosne... tule mocno....

Ach, cierpie na wieczny niedobor bratniej duszy :)

pod tym się też podpiszę...

[Gość]

caramel rose - współczuję tej psychotycznej jazdy, którą opisałaś. Najlepsze jest to kiedy jest się jej świadomym, jakby jedna półkula mózgu wariowała a druga mówiła: ogarniej się świrze! haha miałam tak w ostatniej pracy. I galopujące myśli: zrób tak żeby nikt się nie skapnął, żeś świr, uważaj co mówisz, jak głośno się śmiejesz, na swoją minę, na agresywne gesty. uważaj uważaj uważaj, a oni i tak pewnie już wiedzą. Pewnie ona już wie i powie wszystkim. Ciekae kto jeszcze już wie. Wczoraj się śmieli, nie wiedziałam z czego, więc pewnie już wiedzą...

Podzielam to. Przeważnie mam wrażenie, że jestem obserwowana, że wszyscy obgadują mnie, śmieją się. Najbardziej to się uaktywnia z moim facetem. Kiedy krzyczę, płaczę, szaleję wtedy wkręcam, że już mnie nienawidzi, myśli, że jestem wariatką, znajdzie zaraz inną, usmiechniętą, zepsułam wszystko, jak ja wyglądam, nie chcę by mnie nie widział, krzyczę by wyszedł... mimo to nie potrafię przestać, a jak się uspokoję to jest ogromne upokorzenie.

[Flora3]

Mam teorie i w 90% jestem pewna jej prawdziwości.

Nie jestem w żaden sposób zaburzona.

Jestem niewychowanym, rozpieszczonym, dużym dzieckiem któremu poprzewracało się w głowie z własnej głupoty i niefortunnie potoczonych losów swojej rodziny.

Jestem rozkapryszoną, niepoukładaną, przebiegłą i cwaną małą dziewczynką która gdy nie dostanie lizaka położy się na ziemi, będzie tupać nogami i wyć aż nie zedrze gardła. Żyję w przekonaniu, że jestem zaburzona, tak bardzo sobie to wkręciłam że zaczęłam wykazywać pewne cechy osoby zaburzonej, ale prawda jest taka że po prostu jestem idiotką, która sama sobie strzela w kolano.

 

Dodaj do tego jeszcze moje 10% potwierdzenia.

 

 

[Szubidka]

Conessa - a jak zaczynasz krzyczeć, nie możesz znaleźć czegoś innego w sobie? Typu, oho zaczynam krzyczeć, czuję się strasznie....e, musze natychmiast pooddychac swiezym powietrzem->ide na dwór/za drzwi/na balkon. Sama mam napady złości tylko troche mniejsze, u mnie to idzie chyba w zlosliwosc [to taka mala zlosc] i sie zastanawiam czy dalo by sie kiedy to sie czuje nie isc w to tylko wyrwac. Wiem, ze jak mnie mama wkurza [a jest naprawde czesto] to tak trudno wyrwac sie z przyjemnego stanu szybkiego wkurwa, bo tylko on przynosi ulge. No ale 1. tak nie mozna zyc, 2. moze cos innego tez przynosi ulge? Moze wyswietlenie jakiegos obrazu w glowie, typu ze wysadzam swiat bombą nuklearną? Albo moze odwrotnie, ze jest laka i swieci slonce. No nie wiem...

[Yvonne]

Moze wyswietlenie jakiegos obrazu w glowie, typu ze wysadzam swiat bombą nuklearną? .

Mnie takie coś pomagało na chwilę jak dostawałam ataku furii, a nie mogłam rozładować nigdzie tego napięcia. Tzn. nie tak jakbym chciała... Wtedy tego typu fantazje pomagały... :/

[Gość]

Gdyby było to takie proste to nie miałabym napadów. I tak już w jakimś stopniu coś tam czasem potrafię zahamować.

Wyobrażenie czegoś? trochę też działa, w sytuacji kiedy dociera do mnie gwałtowny impuls, mam obraz kilkusekundowy jak rozpier dalam wszystko dookoła, albo kogos uderzam albo tnę się.. a mimo to dalej stoje bez ruchu, to mnie czasem faktycznie potrafi uspokoić na tyle by wyjść do innego pomieszczenia.