luos nettor

Tylko marzenia mam, niestety coraz częściej myślę, że nieosiągalne. Brak depresji, brak samotności, brak nałogów. Konsumpcyjno-materialnych brak.

A podcieranie się? Zawsze mnie to ciekawiło.

Wszedłem dziś na tą stronkę i praktycznie w Łodzi ofert prawie nie ma. Na nogę było zero i siatkówkę dwie. Choć w sumie jakby było więcej ofert to i tak, jest to dla mnie skok na głęboką wodę. No, ale nie wykluczam jeszcze niczego. Może w lepszy dzień odważę się zapisać. Dzięki za pomysł.

Żeby taki sport uprawiać to trzeba coś umieć i mieć minimum formy, a także nie mieć oporów do grania z obcymi ludźmi.

Zatem samotność do końca życia. Zajebista alternatywa. W pracy, w domu czy na ulicy nikogo nie poznam tym bardziej, bo przez całe życie w tych miejscach żadnej kobiety nie poznałem. Z apkami "bawiłem się" dopiero parę razy w ostatnim 1,5 roku, więc pomimo tego, co napisałem w poprzednich postach, to i tak tu właśnie widzę swoje największe, acz jednocześnie nikłe szanse.

Czego ja się spodziewam po ćwiczeniach fizycznych? Zawsze tego, że mnie dość szybko znudzą. I tak właśnie zawsze się dzieje, najpierw pojawia się irytacja, która z czasem przeradza się w hejt i totalne zniechęcenie. Nawet jeżdżenie na rowerze, kiedyś lubiane, stało się przykrym obowiązkiem, no bo ileż można jeździć samemu, poza tym zakres nowych tras też naturalnie się zmniejsza, przez co ich powtarzalność męczy.

Nie znałem tej "zależności". Nawet zabawne.

Po setkach mniej lub bardziej wnikliwie przejrzanych profili, wysłaniu kilkunastu czy kilkudziesięciu polubień moja nadzieja i cierpliwość zawsze się wyczerpuje. Zazdroszczę, tym co się nie zrażają, tych chyba nigdy dłuższa samotność nie dopadnie. Ja taką mam przez starych, a bezskuteczne szukanie kogoś na tych apkach tylko jeszcze ją wzmacnia. Także, zamiast sobie pomóc, jeszcze bardziej się dobijam.

W Łodzi właśnie zaczęła się upragniona "pompa". Mam nadzieję, temperatura że zejdzie ze 3, 4 stopnie w dół.

Jeśli dzieci są zawiązane w workach na wycieraczce przed drzwiami z karteczką "Zajmij się nami. Odbiór jutro o 12:00" to zdecydowanie jest patologia, jeśli umówiona wcześniej pomoc, to ja nie widzę problemu. Opieka nad dziećmi, bez dziadków może być naprawdę dużym logistycznym wyzwaniem, zwłaszcza jak oboje rodziców pracuje.

Świetny ten mem z introwertykiem. Faktycznie się uśmiałem, a nie zdarza mi się to często. Ja jako intrus oczywiście mam opory przed rozmową przez fona z kimkolwiek. Zawsze "piszę" w myślach scenariusz i kwestie dialogowe i ich opcje do wyboru jak w RPGach.

Mimo iż jestem zatwardziałym single playerem, to doskonale rozumiem. Samotność to taka trauma rozłożona w czasie. I jak każda trauma próbuje niszczyć (albo faktycznie niszczy) psychę. To "prawie" zawsze lepsze niż samo "nikogo".

O dziwo, ale nigdy w życiu nie zakupiłem telewizora. I zapewne się to nie zmieni. Jakby ktoś zakazał telewizji albo radia to nawet bym się nie kapnął.

Mnie pregabalinę psychiatra przepisał na zjazdy po katynonach, co pomaga mi się wyspać porządnie. Także mi zdecydowanie pomaga, ale nie wyobrażam sobie, żeby brać to codziennie. Za duży muł. Chyba że tolerka robi swoje.

A ja myślałem naiwnie, że takich ludzi nic nie może nadkruszyć. Współczuję Ci kolego, bo cóż innego mogę napisać. Traumy są kur.wa są zje..ne.