Wieczni samobójcy

[Dalila_]

Poznałam wielu ludzi którzy ciągle mówią że się zabiją a tego nie robią i bardzo możliwe że nie zrobią. Co myślicie o tym zjawisku, zauważyliście je też? Ja myślę że samobójstwa lubią ciszę...

[Sigrid]

Na swój sposób to toksyczne zachowanie. Od razu kojarzy mi się z BPD i ich szantaże, jak grożą samobójstwem bo coś tam. Jednak są ludzie, którzy w ten sposób wołają o pomoc. Niemniej na każde zachowanie suicydalne należy reagować bo ostatecznie nie wiemy, co komu strzeli do głowy. Ja jestem osobą "cichą" jak to określiłaś. Nie mówię o tym. Po prostu... jak pęknę to...

 

Obojętnie z jakich powodów ludzie mówią o samobójstwie nie jest to normalne. Bo normalny, zdrowy człowiek, który ceni swoje życie posiada instynkt samozachowawczy, który każe mu chronić swoje zdrowie i życie.

[shadow_no]

Trudny i bardzo indywidualny temat, którego na pewno nie można lekceważyć nawet, gdy mamy doświadczenia, że to taka gadka dla gadki.

Niestety zarówno z życia realnego jak i wirtualnego znałem osoby, które odebrały sobie życie. To nie jest tak, że nikt o tym wcześniej nie wspominał i że zrobili to zupełnie po cichu bo sygnały zdecydowanie były widoczne. Ale zdecydowanie nie było to rozpowiadanie o tych zamiarach non stop, a chyba o to zapytałaś. Były to bardziej subtelne sygnały.

Ale ludzie są różni i nie wiadomo nigdy jaki kto ma zamiar tak naprawdę.

 

Tylko pytanie jakie możliwości reakcji mają osoby w otoczeniu? To już tak jak napisałem na początku bardzo indywidualne tematy i ciężko pisać ogólnie. Tak ogólnie to mogę jedynie powiedzieć, że próby wciągania innych w szantaż emocjonalny i obarczanie ich takim bagażem jest po prostu podłe. Ale widocznie psychika osób które mówią o tych zamiarach działa w podobny sposób skoro to dosyć powszechne zjawisko.

 

[Heledore]

Ja w sumie nie wiem. Chyba w większości o tym nie mówię. No chyba, że lekarzowi.

Ale wiem, że jak już stanę nad krawędzią bez odwrotu (do tej pory jednak skłaniałam się ku wyciągnięciu jednak ręki po pomoc), nie żadnych prób. Tylko premiera.

[Lusesita Dolores]

Niechcący może się udać.

[Żaba Monika]

Moze to wolanie o pomoc, trudno powiedziec.

[brum.brum]

Niestety to nie tak że Ci co straszą że odbiorą sobie życie, tego nie zrobią. To mit. Znałem kilka osób które o tym mówiły i niestety to zrobili. 

[conditioner]

Ludzie którzy odwiecznie marudzą że się zabiją raczej się mało przejmują swoim życiem, więc mogą na przykład przez przypadek przedawkować albo sobie spowodować jakąś inną przypadłość

Ale generalnie zabijają się ci którzy tego nie zapowiadają

[seleneles]

Jestem taką osobą, właściwie byłem, bo wydarzyły się pewne rzeczy, po których musiałem połknąć cały swój żal i smutek, zacisnąć zęby i nie martwić więcej rodziny, udawać, że życie mnie interesuje, mam cele i plany do zrealizowania. Pewnie się cieszy, że "wyszedłem na prostą", chociaż wcale tak nie jest. Ględzę czasem, rzadko, żeby nie denerwować, o samobójstwie chłopakowi, głównie w żartach, tak jakoś samo wychodzi, ale faktem jest, że nie zależy mi na życiu i nigdy nie zależało. Samobójstwo nie musi być nagłe, można umierać na wiele sposobów, w baaaaardzo dłuuuugim czasie, po prostu się sabotując, powoli wykańczając, organizm sam zrobi swoje pewnego, pięknego dnia.

[mała_mi123]

14 minut temu, seleneles napisał(a):

Samobójstwo nie musi być nagłe, można umierać na wiele sposobów, w baaaaardzo dłuuuugim czasie, po prostu się sabotując, powoli wykańczając, organizm sam zrobi swoje pewnego, pięknego dnia.

 

Sabotując w jaki sposób? Nie używając pumeksu do pięt, nie jedząc warzyw czy paląc codziennie zioło? 

[seleneles]

W ogóle jest to trudny temat, mocno indywidualny, tak jak shadow zauważył. Osobiście nigdy nie szantażowałem, że się zabiję, może czasem w kłótni, robiąc sobie przy okazji jakąś krzywdę, głupie i żałosne zachowanie, więcej tak nie robię, bo to są moje problemy w głowie i nie powinienem nikogo innego obarczać swoimi negatywnymi emocjami, prowadzącymi tylko na dno. 

Teraz, mała_mi123 napisał(a):

Sabotując w jaki sposób? Nie używając pumeksu do pięt, nie jedząc warzyw czy paląc codziennie zioło? 

No chociażby, to i wiele innych gorszych, niszczących rzeczy.

[seleneles]

Nie chcę pisać za wszystkich, ale wydaje mi się, że mając mindset wiecznego samobójcy, rzadko szuka się pomocy, wręcz odrzuca się jakąkolwiek formę pomocy, bo cel jest tylko jeden, tylko może być on rozłożony w czasie. A czemu o tym prawią wszem i wobec? Nie wiem, może to jakaś forma buntu przeciwko zdrowym ludziom ze zdrowymi celami.

[mała_mi123]

24 minuty temu, seleneles napisał(a):

No chociażby, to i wiele innych gorszych, niszczących rzeczy

 

Nawet nie chce wnikać co masz na myśli.

[Krejzi1]

4 godziny temu, mała_mi123 napisał(a):

 

Sabotując w jaki sposób? Nie używając pumeksu do pięt, nie jedząc warzyw czy paląc codziennie zioło? 

Nie pomagając sobie / nie szukając pomocy, wyłączając sie z zycia, nieszukaniem radości w zyciu, izolując sie od ludzi, zatracaniem sie w swoim stanie, nie podejmowaniem prob zmiany. Nie szukaniem ratunku 

W dziwnym sensie pogodzeniem ze swoim losem bo nie widzi sie sensu i możliwości zmiany 

a tak czysto fizycznie to może nie dbając tez o jakies profilaktyczne rzeczy zdrowotne pogarszając swój stan sukcesywnie 

Edytowane 17 godzin temu przez Krejzi1

[Morvena]

Każde mówienie o chęci zabicia się jest wołaniem pomoc. Wyjątkiem może być sytuacja, gdy ktoś szantażuje... "Jak ode mnie odejdziesz, to się zabiję" - no okej, może chcieć popełnić samobójstwo, ale może być to zwykle straszenie się dla zwrócenia uwagi lub zatrzymania kogoś.

Nie wiem, czy jesteśmy w stanie odróżnić realne niebezpieczeństwo samobójstwa, a zwykłe gadanie manipulacyjne. Ktoś może też mówić o tym po to, by ktoś zwrócił ku niemu pomocną dłoń.

 

Jedni będą o tym mówić i mieć kilkanaście nieudanych prób s, drudzy nic nie powiedzą i nagle znikną bez ostrzeżenia. A jeszcze inni będą wspominać o chęci samobójstwa i planować je, inni to zignorują, a samobójca w końcu wykona swój plan.

 

Także nie ma co generalizować.

Edytowane 13 godzin temu przez Morvena

[eleniq]

U mnie myśli samobójcze najczęściej bywały sygnałem przeciążenia. Przez 5 lat walczyłem z dość mocno nasilonym lękiem, choć jego początki pojawiały się jeszcze przez 4 lata wstecz od momentu ich poważnego nasilenia. Lęk przejmował nade mną dużą kontrolę, zniekształcał mi postrzeganie siebie i innych. Było to bardzo trudne, bo odnosiłem wrażenie, że niewiele da się na to poradzić. Jednak całe szczęście to minęło. Stosowane leki i terapia dużo mi pomogły, tak podejrzewam. Teraz co prawda miewam tak przelotem te myśli samobójcze, ale to tylko w takich momentach naprawdę dużego przeciążenia czy też w momencie znalezienia się w sytuacji jakby "bez wyjścia". 

[Morvena]

Ja jako tako, to nie miałam myśli s. Nawet, gdy miałam mocną depresję, to nigdy nie chciałam się zabić. Nigdy też się nie cięłam. Wolałam inne sposoby. Niekoniecznie zdrowe. Jednak z takimi myślami lub czynami się nie zmagałam. U mnie zawsze dominuje lęk przed śmiercią. Ewentualnie rozkminy nad przemijaniem i tego, co może dziać się po zakończeniu życia. 

[Melodiaa]

23 godziny temu, shadow_no napisał(a):

Tak ogólnie to mogę jedynie powiedzieć, że próby wciągania innych w szantaż emocjonalny i obarczanie ich takim bagażem jest po prostu podłe. Ale widocznie psychika osób które mówią o tych zamiarach działa w podobny sposób skoro to dosyć powszechne zjawisko.

 

A może to próba szukania pomocy? Często ludzie nie wiedzą jak sobie pomóc. 

Znam wiele osób którzy zniknęli z tego świata i wiem, że część dawała nie bezpośrednie sygnały, część mówiła ale inni nie dowierzali a kolejni nie zdradzali żadnych sygnałów. Nie ma reguły na nic. W każdy bądź razie wszelkie sygnały dla mnie osobiście nie można lekceważyć. Oczywiście, że w pewnym sensie są obciążeniem i to sporym (to zależy od wrażliwości drugiego człowieka). Znam takich co powiedzieliby- idź i się powieś. To też nie jest w porządku. 

 

 

Edytowane 3 godziny temu przez Melodiaa

[Lusesita Dolores]

Mój ojciec kilka razy mówił mojej siostrze, że się zabije. No i w końcu to zrobił, a jeszcze tego samego dnia dzwonił do niej że to zrobi. 

[Catriona]

W dniu 15.04.2026 o 15:01, shadow_no napisał(a):

Tak ogólnie to mogę jedynie powiedzieć, że próby wciągania innych w szantaż emocjonalny i obarczanie ich takim bagażem jest po prostu podłe. Ale widocznie psychika osób które mówią o tych zamiarach działa w podobny sposób skoro to dosyć powszechne zjawisko.

Pamiętaj, że osoby stosujące szantaż emocjonalny najczęściej nie są nawet świadome, że go stosują. Wiadomo, jest to sytuacja trudna i obciążająca adresata takich komunikatów, ale to należy porozmawiać z taką osobą jak już emocje opadną i uświadomić jej, że stosuje taki szantaż. Zawsze istnieje ryzyko, że ktoś pod wpływem impulsu może zakończyć swój żywot, mimo, że wcześniejsze słowa takiej osoby były "tylko" szantażem emocjonalnym mającym na celu uzyskanie czegoś.
Ja jak miałam myśli samobójcze, a nawet nie myśli tylko już tendencje, to może nie "chwaliłam" się tym na prawo i lewo, rozmawiałam o tym raczej tylko ze specjalistami, tylko właśnie ja jestem taką osobą, u której stwierdzono wysokie ryzyko samobójstwa pod wpływem impulsu przy dekompensacji psychicznej.