Heledore

nie mam czym póki co xd super glue chyba nie podoła

Że mi mrówki do domu wchodzą przez szczelinę przy drzwiach balkonowych

jakoś nie do życia

Potrzebowałam się wykrzyczeć. Chociażby w tej formie.

Chce mi się krzyczeć, ale głos więźnie w gardle.

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

Mocno tak sobie.

Mniejsza na mnie nie działała A wymioty po zmniejszeniu dawki nie ustąpiły. Także wtedy miałam zmieniony na depakinę jeśli dobrze pamiętam. No normalnie nie jest, ale przynajmniej stabilnie.

Ale w sumie brałam wyższą dawkę, niż Ty, bo 1500mg/dobę. Byle jak ostatnio. Ciągle zmęczona. Przynajmniej już tak nie buja.

Brałam. Generalnie bez szału. Finalnie zafundował mi- wymioty po każdej dawce (przez to został zmieniony, bo branie go mijało się po prostu z celem), nieustanną biegunkę i niedoczynność tarczycy Ale mam nadzieję, że Tobie pomoże.

Dziękuję

Niech mnie ktoś dobije.

Że udało mi się kupić nasionka poziomki.

Zmęczona i jakoś tak- na nie.

To u mnie też jest jeden legendarny szpital, którym straszą. A wcale nie jest tak źle. Oba są w sumie na podobnym poziomie

Kawę, rosół z resztką makaronu i znowu kawę. I w sumie jeść się nie chce

O tym, że mnie głowa zaczyna boleć i zastanawiam się czy to migrena i zaraz będę cierpieć, czy jednak zwykły ból głowy

Piorę, gotuję makaron, szydełkuję, dopijam kawę i oglądam dokument na Netflixie o kolejnej mormońskiej sekcie. Właściwie pranie i gotowanie makaronu to się samo robi

No właśnie- MUSZĘ. Jak będziesz się zmuszać to nic z tego nie będzie. Bo zacznie Ci się negatywnie kojarzyć i będziesz na to źle reagowała. Najważniejsze to zacząć chcieć robić te rzeczy. Może nie wszystkie na hura, ale stopniowo, po trochu. Jak zobaczysz, że nic Ci nie zagraża, to ochota przyjdzie i na resztę rzeczy.

To dobrze. Oby tylko było tak jak najdłużej. Dzięki. Bez sensu mi zupełnie. Rzeczy mnie przerastają, zwłaszcza te, do których należy kontakt z ludźmi. Najchętniej cały czas bym spała.

Cześć

Bez sensu.

Trzymam kciuki, żeby Ci tam pomogli i finalnie, żeby było lepiej.

Że mi przemeblowali sklep i połowy rzeczy nie mogę znaleźć

Ja tak normalnie jestem introwertykiem. Spotkania z ludźmi zawsze na dłuższą metę mnie męczą. Z ludźmi, których uwielbiam, też. I potem zaszywam się w domu żeby odpocząć. W depresji jest to jeszcze bardziej pogłębione. A w hipomanii- cóż, dusza towarzystwa. Zupełnie jakbym nie była sobą.