Heledore

Mówisz i masz:

Miło Cię ponownie widzieć. I dziękuję Ci za te słowa. Sama choruję na ChAD. I jest mi z tym ciężko. Twój post daje nadzieję. Zobaczymy co dalej przyniesie los.

Noc pełna koszmarów, a dzień pełen rezygnacji.

Trochę kosmetyków do higieny, taki specjalny "kaptur" (czy jak to się tam nazywa) do suszenia włosów i termofor (winter is coming).

Konfesjonał dla głuchoniemych to taki pokój do rozmowy. No bo wiadomo- oni migają. Więc, żeby mieli komfort, że nikt nie podgląda.

Nie mam siły.

Tylko fluoksetyna jest SSRI, perazyna to starszej generacji neuroleptyk.

Terapia i fluoksetyna. Terapia była najpierw i sporo pomogła. Potem doszła fluoksetyna i *pyk* praktycznie myśli natrętnych nie ma. Teraz biorę jeszcze perazynę, to już w ogóle lęków nie mam.

znam, znam.

Sugerujesz, że zimą będziemy koksowniki robić?

Ja jestem przekonana, że w końcu ktoś naciśnie czerwony przycisk. Byle by tylko być jak najbliżej hipocentrum, żeby zdążyć zniknąć, zanim poczuje się ból. I tyle. I tu bardziej bym się spodziewała działań ze strony szalonych USA niż ze strony naszych wschodnich sąsiadów.

Kiepsko. Ale nie aż tak tragicznie jak wczoraj wieczorem.

Kiepsko.

Źle. Jestem już zmęczona.

Nie tak.

Aż się boję napisać, co mi siedzi w głowie.

Jak do tej pory -4.5kg

Nieciekawie.

To tak się w ogóle da, żeby podzielić tę tabletkę?

Kolejny kilogram pożegnany

W większości posprzątałam. Jeszcze tylko kurz mi został.

Najpierw kawa. Potem ogarnięcie domu na tyle na ile mogę zanim znów zacznie się dziać źle

Znowu smutno i bez sił zaczyna się robić... dobra- może to jakoś "rozchodzę".

Granatowa sukienka w kwiatki.