Heledore

No, ale jak są małe i są śmiertelnie chore, czyt. nie ma szans na wyzdrowienie, to moim zdaniem powinno się im dawać nadzieję na to, że jeszcze się z rodzicami spotkają, że trafią w dobre miejsce, a nie znikną z powierzchni ziemi, a ich doczesne szczątki zostaną pochowane w ziemi/spalone czy jeszcze coś. Niektóre rozmowy w niektórym wieku są po prostu za trudne.

Krzyczeć mi się chce, tylko głos więźnie w gardle.

No niestety, ale czynienie dobra, bardzo często, a właściwie nawet najczęściej jest okupione jakimś poświęceniem czy wyrzeczeniem- mniejszym bądź większym.

Nienawidzę upałów. Gorąco, strasznie się człowiek poci, puchną dłonie, nogi. No u mnie to dramat. Przed lekami aż tak nie było, ale z drugiej strony- to już prawie, że zamierzchła historia. Za to zima, (ale taka prawdziwa, nie -5°C) to jak najbardziej.

Tu jest temat o ChADzie. Jeśli chcecie dalej dyskutować- przenieście się proszę do odpowiedniego tematu.

To było już tak jak ja na forum przyszłam, czyli 10 lat temu, jeśli dobrze pamiętam Nom. Temat założony w 2007.

Znowu wleciał Szklany klosz Sylvii Plath.

Moje zaczynają przynosić ukojenie, że jednak zawsze jest jakieś wyjście. Ale do niczego mnie nie ciągnie.

Źle, ale mniej intensywnie niż wczoraj.

Fatalnie.

To, że mają nawroty to wciąż świadczy o tym, że chorują. Przecież nie trzeba mieć nieustannie objawów- można mieć remisję.

Czuję się cholernie zmęczona. Wszystko mnie boli i fizycznie i psychicznie. Rzygam otaczającą mnie rzeczywistością i udawaniem, że wszystko jest ok.

Źle

Masakrycznie.

Dość. Mam dość.

Trochę krótko ta terapia. Może warto spróbować ponownie?

Jak długo trwały te terapie? Sama terapia ma Cię tylko nauczyć jak sobie radzić. Resztę musisz zrobić sam.

Zmęczona wszystkim. Sobą też.

Raczej się uzależnisz. Zwłaszcza, że piszesz, że regularnie.

No nie wiem, czy moje doświadczenia będą miarodajne, no ale ok. Kiedyś brałam pregabalinę, chyba nawet 150mg. I chyba nie działała, bo się pożegnaliśmy. No, ale wtedy lamotrygina też niebardzo działała. Z drugiej strony to było przed EW. A przed EW właściwie żadne leki nie działały. Teraz lamotrygina bardzo fajnie wytłumiła mi epizod mieszany. Ale też biorę w wyższej dawce niż najczęściej przepisywana.

Serio? Tyle zamiast wsparcia? Inni mają gorzej. Sam chciałbyś to usłyszeć? @Adam... próbowałeś terapii?

Niech mnie ktoś dobije.

Przypominam, że nie wstawiamy imion i nazwisk terapeutów/psychologów/lekarzy.

Jqkby mnie walec przejechał

Smutno. I sił brak.