Czy wierzysz w wyleczenie?

[Tharna]

A owszem da się - bynajmniej w 95%

W moim przypadku pomogła zmiana środowiska, pracy, miejsca zamieszkania i praca nad sobą.

Dziś już nie boję się że serce mi wybuchnie z emocji, nie boje się wolnej przestrzeni ani zamkniętej, upałów, tłumu, autobusów i tramwajów, nowych miast, wycieczek poza granice, nie kręci mi się w głowie, nie dusi mnie, serce się uspokoiło, nie biorę juz leków.

Wszystko sie uspokoiło. Walczyłam 6 lat, bez objawów żyję od czterech lat. Nie mówię że nie wróci, bo nie znam przyszłości. Ale jest ok.

 

Czasami tylko w sytuacjach stresowych telepie mnie troszkę, ale nie zwracam juz na to uwagi. Czasem serce jeszcze stuknie (cierpiałam na lekką arytmię - dodatkowe skurcze) ale wystarczy że odkaszlnę i jest ok.

 

Troszkę się w ciągu tych 6 lat najeździłam po lekarzach, psychiatrach, byłam na oddziale dziennym 2 tygodnie w psychiatryku, nałykałam się różnych tabletek uspakajających.

 

Poznałam faceta, wyprowadziłam się z miasta do lasu (szok!) założyłam rodzinę, zaczęłam czytać książki o ludzkiej psychice i pracować z podświadomością.. Przeszło :-) czego życzę i Wam z całego serca

[wiejskifilozof]

Ja też ma lepsze i gorsze momenty .

[Spylacz]

Ja się już dwa razy z tego wyleczyłem. Okresy w których byłem zdrowy trwały razem 4 lata. Teraz mam nawrót choroby. Bardzo mi ona przeszkadza i utrudnia życie. Leki na okrągło nie mówiąc już o atakach w czasie podróży nawet tych krótkich. Choć jestem zły na to, że choroba wróciła, to jednak cieszę się na nią. Ostatnio byłem mniej doświadczony i lanie jakie jej sprawiłem było za słabe. Teraz tak jej dam w kość, że sobie pójdzie w kibini fini i to ona będzie miała paniczny paraliżujący lęk na samą myśl o powrocie do mnie. Oklepię ją teraz bardzo dokładnie.

[wiejskifilozof]

A może tak na cud , czekać .

[Gość]

Wierze że nerwica do śmierci mi nie odpuści.

[halenore]

A owszem da się - bynajmniej w 95%

 

Wyleczenie następuje w 100%, wszystko poniżej jest zaleczeniem, remisją.

[Zenonek]

Nerwica w sumie to prostu wynik zbyt emocjonalnej psychiki (czego praprzyczyna jest wadliwie dzialajacy mozgo), wiec obecnie nie da sie jako tak tego wyleczyc. Mozna po prostu poprawiac swoj stan przez wlasnie rozne "zabiegi" typu zmiana srodowiska na bardziej spokojne, zwolnienie tempa zycia itp itd (wiadomo setki sposobow)...nie mowiac o terapii oczywiscie.

 

Przykladowo po wygraniu 10-20 mln w Lotto kazdemu by sie poprawilo (kazdemu, ktory wie co sie robi z takimi pieniedzmi zeby spokojnie zyc).

 

Kiedys bedzie pewnie mozliwe pelne wyleczenie mozgu...tzn dzieki farmakoterapii zmienic kogos nadwrazliwego na kogos gruboskornego...Wedlug mnie juz by to bylo mozliwe.

 

Trzeba jeszcze troche poczekac.

[Amon_Rah]

Nie. CHAD mozna okresowo zaleczyc, ale nigdy, az do smierci sie go nie wyleczy. Niczym.

[Zenonek]

Amon_Rah, Natknalem sie na cos takiego, moze cos jest nowego :

 

http://www.toddlertime.com/med/new-bipolar-treatment.htm

[wiejskifilozof]

Realizm jest potrzebny , no chyba ,że ktoś głęboko wierzy w cuda .

[Spylacz]

Żadnych cudów tu nie potrzeba, ani żadnego zaleczania chwilowego. Moim zdaniem można to wyleczyć w 100%, ale nie jest to łatwe bo choroba lubi bissy.

[tolken24]

ja choruję juz 13 lat czyli od 12 roku zycia, zaczęło się od szumów w głowie, natręctwa myslowe, kompulsje, depresje, przumus ciągłego picia, przymus ciągłeego wychodzenia, natłok mysli przeszedłem przez wszystko ale tej jebanej DEREALIZACJI, tego filmu który kręci się z moich oczu nie jestem w stanie przezwyciezyć mam to już ponad 13 miesiecy

[nesca_]

Z atakami lęku i paniki WYGRAŁAM! W 3 miesiące! To co pozostało, to wyobcowanie, wrażenie, że to, co dzieje się w okół mnie jest nieprawdziwe i czasem beznadziejne myśli - gdy w ciągu pięknego dnia nagle przypomnę sobie, że cierpię na tą nerwicę, którą się nakręcam. Recepta? Płakanie i wyżalanie się do mojej najukochańszej osoby. Przez 3 miesiące co 2 dni.

[villah]

100%, da jestem żywym przykładem, ale trzeba wygrać ze sobą, zmienić swoje nawyki, a więc wyrwać kawałek siebie i wrzucić do styksu, co jest bardzo trudne, z drugiej strony to jedyne wyjscie.

[maxiorek89]

guzik prawda,ze wygranie w totolotka daje szczescie.....powiem tak nie narzekam na brak pieniedzy,a moje male uzaleznienie to praca,nie wiem jak z tego wyjsc/nie potrafie odpoczywac........nie chcialbym ani tych pieniedzy,ani problemow jakie mam.

[wiejskifilozof]

Bogaty nie oznacza szczęśliwy .

[Czapla]

Ja nie wierzę w całkowite wyleczenie. Nie ma szans. Zmagam się z tym już prawie 10 lat. Po pierwszym etapie, który trwał może cztery miesiące wszystko minęło samo, jakby bezpowrotnie. Nawet o tym zdążyłam zapomnieć. Nie miałam ani ataków paniki ani lęku, czyli wyzdrowiałam? A potem nagle w nocy wróciło bez zapowiedzi: skok cisnienia, ssanie w żołądku i ten potworny lęk że zaraz umrę. Chodzę teraz na terapię, mam doraźnie leki.

Jestem cudownym przykładem tego, że z nerwicy nie da się wyleczyć, bo ona wraca. Do tego moja psycholog powiedziała mi, że nikt mi nie da gwarancji, że ataki nie wrócą. To samo powiedziała psychiatra. Obie stwierdziły, że problem polega na tym, żeby umieć sobie radzić jak nadchodzą, żeby tego nie rozkręcać aż do paniki. Tylko co mi po tym, że będę sobie to racjonalizować i posiądę taką umiejętność?????? To znaczy, że ataki będą mnie nachodzić w nieskończoność i mam się tak najzwyczajniej w świecie z tym pogodzić

[Gość]

To wraca...później,szybciej,niespodziewanie...nie wierze w wyleczenie,wiem jednak,że najlepiej jest tą wredotę jakoś starać się oswoić...by żyć..czerpać z życia radość istnienia.

[fiolka34]

W moim przypadku nie sądze,że mogłabym się wyleczyć tak jak napisał Noopii będzie to wracać ...pewnych rzeczy nie da się wymazać z pamięci

[djmajonez]

gdyby nie wiara w wyleczenie to nie wiem co by bylo. wiara dodaje nam sił do codziennego zycia, pozwala nam walczyc o kazdy pozyteczne spedzony dzień.wiara jest motorem napedowym działan.:)

[Gość]

Wierzę w "zaleczenie"nie w całkowite wyleczenie.

[kop]

Ja wierzę w wyleczenie,

jednak trzeba zrozumieć niektóre sprawy i inaczej spojrzeć na świat,

nerwica jest tylko kawałkiem naszego życia, jak wyjdzie się poza ten kawałek można zobaczyć resztę.

[Czapla]

Wierzę w "zaleczenie"nie w całkowite wyleczenie.

 

Ja też Laima wierzę w "zaleczenie", nie w całkowite wyleczenie. Jak biorę doraźnie leki, to czuję sie świetnie, ale to nie oznacza, że jestem zdrowa. Mam wtedy nerwicę zaleczoną. A jak leki odstawiam i nawet o tym nie myślę, to i tak wraca, mimo terapii u psychologa. I co z tego, że osiągnę umiejętność radzenia sobie z lękami, oswajania się z nimi, przepędzania ich, skoro są i będą powracać? Przecież ja ich bardzo często nie wywołuję samym myśleniem o nich. Potrafia pojawić się nagle bez przyczyny..

[marcja]

Nie wierze i nigdy nie wierzylam w calkowite wyleczenie. Nie spedza mi to jednak snu z powiek - kwestia podejscia. Wiem, ze czasem nie mam nerwicy, a czasem mam - to jest czesc mnie i nie da sie tego zmienic. Doceniam dzieki temu te dni/tygodnie/lata kiedy moge bez leku wyjsc z domu i ciesze sie tym, a ci ktorzy nerwicy nigdy nie mieli, nie zrozumieja nigdy jakie to szczescie byc wolnym czlowiekiem, a nie niewolnikiem leku:)

[Atalia]

Czasami, po cichu wierzę, ale to nie ma prawa bytu - właściwie, po prostu wyobrażam sobie swoje życie bez zab.os. i innych bonusów. I.. nie potrafię się w tych wyobrażeniach odnaleźć...