Samotność

[qxy]

Gunnarr, niestety klasyczne. Kiedy problemy się zaczynają, to mnóstwo osób przypomina sobie o zostawionym żelazku w domu... To samo miałem i mam w sumie.

 

Moja samotność to jakaś desperacja, w sumie nie trzeba mi aż tak mocno fizycznie człowieka jak zrozumienia. Już nawet nie marzę o kimś bardzo bliskim, a szczytem dla mnie nieosiągalnym było by poznanie kogoś, kto wysłucha, nie oceni jak chorego, zrozumie bałagan w życiu i powie "To nic, chodź wypijemy kawę".

[Gość]

Gunnarr, niestety klasyczne. Kiedy problemy się zaczynają, to mnóstwo osób przypomina sobie o zostawionym żelazku w domu... To samo miałem i mam w sumie.

 

Moja samotność to jakaś desperacja, w sumie nie trzeba mi aż tak mocno fizycznie człowieka jak zrozumienia. Już nawet nie marzę o kimś bardzo bliskim, a szczytem dla mnie nieosiągalnym było by poznanie kogoś, kto wysłucha, nie oceni jak chorego, zrozumie bałagan w życiu i powie "To nic, chodź wypijemy kawę".

Może zacznij od bycia przyjacielem sam dla siebie

[qxy]

white Lily, Myślę, że jakoś to wychodzi. Chociaż i dla siebie mógłbym być nieco lepszy. Prawda, że to podstawa we wszystkim i jakby człowiek nie był zdrowy czy chory to od siebie zawsze trzeba zacząć. Bywa, że niektórzy o tym zapominają, a to przecież podstawa :)

[dar]

coraz częściej nie czuję prawdziwej samotności lub potrzeby bycia z kimś na stałe. Chwilami odczuwam tylko świadomość samotności przez logikę, że powinienem się z kimś związać, spędzić całe życie i inne takie bajki

Ale ostatnio mam wrażenie, że nie ma szans aby znalazł się taki człowiek z którym chciałbym i widziałbym sens bycia razem.

 

Ale to takie urojenie-powinność, takie głupie założenie, że każdego życie to musi być kobieta -> małżeństwo -> dziecko, oraz chore

przekonanie, że tak być musi bo niby to jest prawdziwe szczęście, zwykłe złudzenie, ile to ludzi żałuje np. tego że się pobrało i

teraz nie potrafią się z tego wycofać by nie ranić żony i dzieci.

 

Mój przyjaciel, który ma 54 lata wielokrotnie mi wmawia "nigdy się nie żeń, bo to Cię wykończy, poznawaj sobie kobiety i se romansuj ale nic więcej".

 

Prawdziwy i dorosły związek 2 ludzi to bardzo trudna rzecz i tacy zaburzeni jak my nie powinni sobie stawiać aż tak wysoko poprzeczki,

mimo fałszywego przekonania i tego społecznego parcia na to.

 

 

Nie nazwałbym tego urojeniem bo nie do końca o o to mi chodzi. Na pewno też w jakimś stopniu chodzi mi o te wszystkie bajki (urojenie) o ewentualnym możliwym szczęściu w byciu z kimś razem przez resztę życia ale bardziej mam tu na uwadze fakt, że jeżeli stworzy się z kimś rodzinę lub "pseudorodzinę" będzie się miało dzieci to na przypuszczalną starość można się bardziej spodziewać, że znajdą się osoby z którymi będzie się miało jakiś kontakt, opiekę i tutaj pojawia się moja logika. Właśnie dlatego napisałem, że chwilami odczuwam tylko świadomość samotności przez logikę, kalkulowanie.

Farmazony o miłości, szczęśliwym związku i spotkaniu odpowiedniej osoby to konkretna ściema. Jak się patrzę na to wszystko co mnie otacza spotkanie odpowiedniej osoby niekiedy wydaje się być tak możliwe jak wygrana w LOTTO. Za dużo nasłuchałem się już brudów w relacjach znajomych po rozstaniach, rozwodach itp. Poza tym przy niektórych osobach z jakimi miałem okazję się spotykać mam pewność, że to te kobiety powinny poszukać pomocy u psychologa, a nie ja i to mnie też odsuwa od myśli oraz potrzeb np założenia rodziny.

[kardamon]

jakąś nadzieję jednak mam...

waaaaaaaaaaaaaaaaaa

napisałam to w końcu...

 

No i widzisz, jednak czasami można :)

 

Moja samotność to jakaś desperacja, w sumie nie trzeba mi aż tak mocno fizycznie człowieka jak zrozumienia. Już nawet nie marzę o kimś bardzo bliskim, a szczytem dla mnie nieosiągalnym było by poznanie kogoś, kto wysłucha, nie oceni jak chorego, zrozumie bałagan w życiu i powie "To nic, chodź wypijemy kawę".

 

Dokładnie. Czuję się praktycznie tak samo... No może poza tym, że wciąż marzę, że stanie się cud i w moim życiu pojawi się ktoś bliski.

 

A tak? Cudny, samotny piątek...

[Follow_]

ja siedzę sama...w piątek :)

piję kolejne piwo

i dochodzę do przerażających mnie coraz bardziej wniosków...

 

 

aaa

przyszły tydzień muszę się socjalizować z kolegami z pracy, po angielsku

po polsku idzie mi to słabo a co dopiero po angielsku...

 

ja...pier..rolę....

[kardamon]

Follow_, to chyba lepiej myślenie wyłączyć U mnie samo się wyłączyło.

 

A może po angielsku będzie łatwiej?

[Follow_]

Nie jest tragicznie z moim angielskim...ale średnio idą mi takie rozmowy o niczym po polsku

a po ang. w ogolę tego nie widzę...

z nauczycielem ang przygotowałam listę pytań "o niczym" heheheh

może mi to trochę pomoże..

 

próbuję...

odmóżdżam się filmami... :)

wolałabym obejrzeć je w towarzystwie ale cóż...

[kardamon]

Jak masz listę pytań, to jakoś powinno pójść. Zresztą, najwyżej upakujesz ściągawki w rękawie

 

Czym się odmóżdżałaś?

 

Ja poszedłem spać wcześnie i rezultat jest jaki jest...

[Follow_]

będziesz miał więcej czasu... w ciągu dnia

Dopiero wstałam...

i w sumie nie mam planów na dzisiaj...

będę się obijać o ściany w domu...

 

...

 

w sumie odmóżdżałam się Top Chefem i ciężko nazwać to filmem

ale Amaro zrobił swoje mam ochotę spróbować kuchni molekularnej...

[kardamon]

Taaa, dużo czasu... Przynajmniej skończyłem malowanie mieszkania. Jeszcze trochę i będę mógł się wprowadzić

 

Top Chef? Ja z kolei chciałbym spróbować ugotować coś z kuchni molekularnej

[Follow_]

lubisz gotować? :)

ja bardzo...

tylko nie mam komu...

jak sobie gotuję to nie mam takiego samozaparcia do tego...

dzisiaj na śniadanie grzanki, na obiad grzanki... na kolacje?

grzanki!

i piwo...

nie mam siły na nic więcej...

:<

teraz oglądam masterchea 5 us...

wiem ze to nikogo nie interesuje ale postanowilam to napisac

[Arhol]

teraz oglądam masterchea 5 us...

wiem ze to nikogo nie interesuje ale postanowilam to napisac

 

 

[Follow_]

o co Ci chodzi?

[Arhol]

Lubię tego typu adnotacje w postach

[Follow_]

aha! :)

myślałam że próbujesz tak tylko z czystej sympatii podkreślić jak to bardzo nikogo-gowno-to-obchodzi :)

 

ale super, że sprawiłam Ci przyjemność moją nic nie wnoszącą do Twojego życia, czy do życia tego forum uwagą, która miała znaczenie tylko dla mnie :)

[koszykova]

Nie ma nawet osoby z ktora moglabym sie dogadac, porozmawiac dluzej, poważnie

[Kalebx3 Gorliwy]

Koszykowa smutne ,,, ale masz zawsze Nas ,chętnych do wysłuchania ,,,

[devnull]

Ciągle się szarpię i przegrywam ze swoim oporem do ludzi.

Przyjaciolka chce bym jej pomogł z laptopem i nie chce mi sie zebrać od dni,

wymyslam sobie dziesiatki usprawiedliwień, że mnie wkurwia - działa na nerwy,

że mnie nie do końca rozumie, że nie mam uczuć ludzkich, które nadałyby

sens temu spotkaniu.

Kiedyś szedłem na tzw. "aferę", obojętnie jaki nastrój czy co, to na siłę jakoś

starałem się pójść z kimś spotkać, ale doświadczyłem jeszcze gorszego,

złe emocje zawsze się udzielały, mój mózg szuka wytrychu na innych ludzi,

by się doszukać czegoś co mi wadzi, jakiś różnic, jakiś kontrowersji,

na coś na co się nie godzę.

 

Do póki moi starzy się nie zmienią to i ja się nie zmienię mimo, że mam

31 lat, spętali mnie, uzależnili, wsadzili do klatki, nieświadomy tego wszystkiego,

stałem się niewolnikiem emocjonalnym, kurva mać, z tego nie ma wyjścia,

to jest jak heroina, która raz wstrzyknięta nigdy nie wypływa spowrotem.

Jak można się uwikłać w taki syfilis ?

Jestem tak zagubiony i bezsilny, że szkoda gadać...

[lunatic]

ja od szkoły podstawowej miałem lęk przed ludźmi przez co teraz nie mam zadnych znajomych, jak już gdzieś jestem zmuszony do przebywania z innymi paraliżuje mnie lęk przed ich oceną, nie potrafie sie odnaleźć wsrod ludzi, mimo ze jest to jakiś inny rodzaj lęku niż był kiedyś to ciągle jest, jedyna znajoma jaką mam ze szpitala i czasem z nia gadam zaproponowala spotkanie i tak samo juz wymyślam rozne rzeczy zeby do tego nie doszło, nie wiem czemu

[koszykova]

Kalebx3, ale wlasnie to nie chodzi o osoby tylko do wysłuchania. Jakas głębsza rozmowa, zawrzeć normalna znajomosc, nie potrafie tego.

 

lunatic, pewnie lęk przed tym, ze ta jedyna poki co osoba i tak Cie zle odbierze, oceni, z czasem zostawi.

[Tojaaa]

Ja juz tyle razy byłam porzucana, ze chyba uodporniłam sie na ten ból. Choc zawsze boli inaczej. Mimo tego wierze w ludzi i nie mam obaw przed kolejnym razem

[kardamon]

lubisz gotować? :)

ja bardzo...

tylko nie mam komu...

jak sobie gotuję to nie mam takiego samozaparcia do tego...

dzisiaj na śniadanie grzanki, na obiad grzanki... na kolacje?

grzanki!

i piwo...

nie mam siły na nic więcej...

:<

teraz oglądam masterchea 5 us...

wiem ze to nikogo nie interesuje ale postanowilam to napisac

 

Lubię i owszem :) Ja z kolei wynoszę do pracy, jak za dużo ugotuję. Zawsze ktoś się ucieszy. A Masterchefa w wersji American nie lubię, bo Amerykanie są jacyś dziwni

[Gość]

Uciekam w samotność, izoluje się. Jednak lubię samotność, bo ludzie mnie męczą. Ale jak lepiej jest trochę, to lubię z ludźmi przebywać. niestety dłuższego kontaktu nie utrzymam np. z nowo poznaną osobą.

[Follow_]

Do póki moi starzy się nie zmienią to i ja się nie zmienię mimo, że mam

31 lat, spętali mnie, uzależnili, wsadzili do klatki, nieświadomy tego wszystkiego,

stałem się niewolnikiem emocjonalnym, kurva mać, z tego nie ma wyjścia,

to jest jak heroina, która raz wstrzyknięta nigdy nie wypływa spowrotem.

Jak można się uwikłać w taki syfilis ?

Jestem tak zagubiony i bezsilny, że szkoda gadać...

 

 

Co mają Twoi starzy do tego?