Derealizacja. Depersonalizacja.

[eleniq]

10 godzin temu, ms99 napisał(a):

Mam jeszcze takie jedno pytanie, czy to prawda ze w schizofrenii najczęściej słyszy się głosy ludzkie? 
Czy gdybym miał schizofrenie znajomi/rodzice zauważyli by ze jest coś ze mna nie tak? W sensie rozmawiałbym jakoś inaczej albo całkiem na inny temat??

2 pytanie: Czy w DD mogą występować szumy uszne?? Wrażenie jakby się słyszało „ćwierkanie ptaków”?? Czy to szumy uszne? Pojawia się to często.. 

 

Z tego co mój lekarz mówi, to dla schizofrenii najbardziej charakterystyczne są omamy słuchowe. Omamy wzrokowe występują w niej bardzo rzadko. Muszą występować też urojenia o dziwnej treści, typu że np. ktoś cię obserwuje przez ścianę, słyszy Twoje myśli itd. I to jest dla pacjenta bardzo realne, może mieć na początku jakiś powierzchowny krytycyzm, ale to i tak jest dla niego coraz mocniej rzeczywiste. Także to poważna choroba, znacznie utrudniająca funkcjonowanie.

Edytowane 9 Czerwca 2023 przez MarekWawka01

[ms99]

Albo jak z kims rozmawiam to analizuje co chwile co ktoś powiedział do mnie przed chwila (czy pamietam o czym był temat) 

[Szczebiotka]

12 godzin temu, ms99 napisał(a):

Druga sprawa co mi da taki szpital, skoro nie jestem w stanie w 100% zrozumieć lekarza bo az tak perfekt języka nie znam..

Nie wiem gdzie ty jesteś, ale np w takiej Szwecji gdzie nie idziesz to możesz poprosić o tłumacza. Wiem o tym bo siostra zaczęła chorować a szwedzkiego nie zna, angielski na poziomie podstawowym ale to nic nie dawało, więc jeśli szła do lekarza to mogła zaznaczyć że potrzebuje tłumacza, tak samo w urzędach czy szkołach.

[ms99]

Ja mieszkam w Niemczech, tutaj raczej takiego czegoś nie ma, bo gdyby było to by mi zaproponowała tłumacza pewnie

[ms99]

Co myślicie ogólnie o zmianie SNRI (wenlafsksyna) na SSRI? Ogólnie niby twierdzą że SNRI jest skuteczniejsze od SSRI? Zmieniał ktoś?

 

Nie mam ogólnie czasu na leczenie w szpitalu, chce iść do pracy, mam kredyt do płacenia, dobrze ze mieszkam jeszcze z rodzicami to mogę się z nimi dogadać.

[DEPERS]

Godzinę temu, ms99 napisał(a):

Co myślicie ogólnie o zmianie SNRI (wenlafsksyna) na SSRI? Ogólnie niby twierdzą że SNRI jest skuteczniejsze od SSRI? Zmieniał ktoś?

Skuteczniejsze w takim sensie, że nie sedują, ale jak myśli za bardzo hulają tak jak w Twym przypadku to chyba lepsze byłoby zmienić na SSRI. Ja zmieniałem wenle na paroksetyne, ale za bardzo mnie wgniatała w ziemię i jestem na wenli

[ms99]

Czy w zespole d/d można mieć „normalny humor” ale problemy z koncentracja gdy ktoś gada dookoła mnie to nie słucham wgl.. taki odcięty jestem i nie skupiam się na tym ://

[DEPERS]

39 minut temu, ms99 napisał(a):

Czy w zespole d/d można mieć „normalny humor” ale problemy z koncentracja gdy ktoś gada dookoła mnie to nie słucham wgl.. taki odcięty jestem i nie skupiam się na tym ://

No skoro tak masz , to chyba można. Nie zauważasz, że zadając pytanie od razu na nie odpowiadasz? 

[ms99]

Ale to jest bardzo męczące już.. czy farmakologicznie nie można tego wyleczyć?.. 

Czy papierosy i kawa mogą nasilać ogólnie nerwice i d/d?

[hopefully.00]

9 minut temu, ms99 napisał(a):

Ale to jest bardzo męczące już.. czy farmakologicznie nie można tego wyleczyć?.. 

Czy papierosy i kawa mogą nasilać ogólnie nerwice i d/d?

Można to zaleczyć lekami jeżeli masz to krótko ,ogólnie sens wyjścia z dd jest taki że trzeba ten stan zaakceptować , robić swoje i mieć wyjebane w to a w końcu bez twojej znacznej uwagi samo przejdzie. Im bardziej się tego boisz i tych odczuć tym sam sobie to przedłużasz , lęk to jebany manipulator ale to ty masz wpływ na to jak do tego podejdziesz 

[ms99]

Czyli te problemy z „odcinaniem się” podczas rozmów, zawieszenia, problemy z koncentracja to wszystko występuje w derealizacji?

[DEPERS]

2 godziny temu, ms99 napisał(a):

Ale to jest bardzo męczące już.. czy farmakologicznie nie można tego wyleczyć?.. 

Czy papierosy i kawa mogą nasilać ogólnie nerwice i d/d?

Mogą, szczególnie palenie bo to wyrzut dopaminy i adrenaliny, a dla nerwicowca to pogorszenie objawów

 

1 godzinę temu, ms99 napisał(a):

Czyli te problemy z „odcinaniem się” podczas rozmów, zawieszenia, problemy z koncentracja to wszystko występuje w derealizacji?

DD to jest inny świat, zamknięta bańka, przed bodźcami które Cię przerosły

 

Ja mam DD od 13 lat i jakoś żyje

[ms99]

I żadne leki ci tego nie „usunęły”?

 

Depers ty masz chad? Czy ta choroba ogólnie jest genetyczna?

[ms99]

A może odstawić te wszystkie leki co biore? W sensie Wenlafaksyne i pregabaline? Może one zaczęły zle na mnie działać? Jest to możliwe? Żeby leki które na początku działały ok zaczęły działać zle na mnie? Albo inaczej? Biore je ogólnie już z 3/4 lata 

[DEPERS]

3 minuty temu, ms99 napisał(a):

A może odstawić te wszystkie leki co biore? W sensie Wenlafaksyne i pregabaline? Może one zaczęły zle na mnie działać? Jest to możliwe? Żeby leki które na początku działały ok zaczęły działać zle na mnie? Albo inaczej? Biore je ogólnie już z 3/4 lata 

Ty lepiej znajdź lekarza z tym tłumaczem, albo wynajmij tłumacza dopóki jeszcze się nie pogrążyłeś, a zadając na forum pytania typu odstawić leki, to już pokazujesz, że tracisz kontrolę

[ms99]

To co mam isc waszym zdaniem do szpitala?

[DEPERS]

55 minut temu, ms99 napisał(a):

To co mam isc waszym zdaniem do szpitala?

Ty nie pytaj nas o zdanie, bo to co opisujesz może być tylko wierzchołkiem góry. Jeśli nie możesz dogadać się w żaden sposób z lekarzem, to co zamierzasz zrobić? Nie wiem czy od razu szpital, ale próbowałbym znaleźć na początek lekarza z którym normalnie bym porozmawiał, a jak nie znajdziesz, no to nie widzę innego wyjścia jak szpital gdzie dobiorą Ci leczenie

[ms99]

Po rozmowie z rodzicami, doszedłem do wniosku, żeby iść jutro po skierowanie do szpitala, poddać się obserwacji na tydzień i żeby postawili mi konkretna diagnozę.. zauważyłem ze wieczorem mój stan jest trochę lepszy niż rano/południe.. mówią że Niemcy maja jedną z lepszych opiek zdrowotnych.. to zobaczymy czy będą potrafili mnie zdiagnozować i czy wyklucza mi schizofrenie którą jestem pewny ze mam.. pozdro

[eleniq]

W dniu 13.06.2023 o 22:14, ms99 napisał(a):

Po rozmowie z rodzicami, doszedłem do wniosku, żeby iść jutro po skierowanie do szpitala, poddać się obserwacji na tydzień i żeby postawili mi konkretna diagnozę.. zauważyłem ze wieczorem mój stan jest trochę lepszy niż rano/południe.. mówią że Niemcy maja jedną z lepszych opiek zdrowotnych.. to zobaczymy czy będą potrafili mnie zdiagnozować i czy wyklucza mi schizofrenie którą jestem pewny ze mam.. pozdro

 

Też myślałem, że tak trzeba by zrobić. W szpitalu mogą ci porobić sporo badań to potwierdzających albo wykluczających. Swoją drogą to sam podejrzewam u siebie tą chorobę, bo mam spore manieryzmy i żyję w takim jakby "odcięciu" sporym non stop. 

[Ilovewinter]

Miewam takie stany i ja to nazywam byciem "out of space", "wy*****a w kosmos" albo "dwunasty wymiar świadomości".

[Gość]

Mam pytanie do Was , Osób które znają ten stan …czy trauma może wywołać taki stan właśnie derealizacji? To jest okropne , nie do zniesienia na dłuższą metę…Jeszcze nie dawno myślałem że mam schizofrenię, która się uaktywniła ….teraz czytając o traumie np Gabora Mate wszystko wskazuje że moje traumatyczne doświadczenia jeszcze z dzieciństwa , kiedy zostały „rozdrapane rany” na terapii wywołują te stany u mnie….Ma ktoś może wiedzę czy to może być powodem? Pozdrawiam serdecznie. Czytam Wasze posty i dają dużo informacji i nadzieji jednocześnie

[Gość]

13 godzin temu, Verinia napisał(a):

@MrNobody07myślę, że tak. Derealizacja wlącza się nam, by mózg poradził sobie z trudnymi stresorem. U Ciebie to może być właśnie trudna terapia. Rozmawiasz o tym z terapeutą?

 

Ja mam derealizację od długich lat, ale u mnie jest to związane z innymi problemami. Okropny jest ten stan.. Człowiek w ogóle nie ogarnia, że żyje. Do tego te stłumione emocje. Wszystko jest senne.

U mnie te objawy są po terapii właśnie jako metody terapeutycznej i przede wszystkim terapii grupowej, więc ciężko mi zaufać teraz terapeutom…Nie mogę po latach zrozumieć jak można kogoś trigerowac i potem siedzę z fleszbekami tygodniami…Jeśli to jest leczenie to ja dziękuję….Niestety nie stać mnie prywatnie żeby chodzić na sesje indywidualne plus te zaburzenia nerwicowi lękowe które cały czas się nasilają z roku na rok i jestem 

 w czarnej d….jedynie filmy na YT o tej tematyce i forum jest moją „platformą” do wiedzy…jestem świadomy że wiedza to tylko element świadomości swoich zaburzeń psychicznych….potrzebna jest terapia…ale za każdym razem kiedy z nadzieja i lekiem szedłem aby zacząć proces zdrowienia pojawiały się osoby które z premedytacją trigerowaly mnie , powodując w konsekwencji, ciągnące się tygodniami stan derealizacji , takie typowe objawy ptsd ( bo chyba że mam schizofrenię ale nie jestem świadomy tego )…Chciałem zapytać , czy zawsze leczenie wiąże się u Was z takimi stanami? Czy po prostu trafiam na te grupy, które stosują metody jak dla mnie okrutne trochę?

[Gość]

6 minut temu, acherontia styx napisał(a):

Tylko bez rozdrapania tych ran nie da się przepracować. To są "uroki" terapii. W pewnym momencie dochodzi się do punktu krytycznego i jak się go przetrwa na terapii, to później jest coraz lepiej.
I tak, wiem co mówię, mam/miałam rozpoznanie CPTSD i na dzień dzisiejszy rzeczy, które kiedyś były potężnym triggerem mnie nie tyle nie ruszają, co nie powodują rozpadania się na kawałki.

Teoretycznie rozumiem ten proces i wierzę Ci…ale jak przychodzą te stany ciężkie, te fleszbeki i stan coś jak psychoza, coś jak obłęd i trwa to, po takiej „sesji kilka tygodni” to wierz mi proszę, że odechciewa się terapii….Troche czytałem, terapeutka również mi tłumaczyła, że to jest tak na prawde skuteczny sposób zdrowienia…no ale właśnie …

Edytowane 31 Grudnia 2024 przez MrNobody07

[Gość]

19 minut temu, acherontia styx napisał(a):

@MrNobody07 ja nigdzie nie napisałam, że to jest proste i przyjemne. Jedynie, że to jedyny skuteczny sposób.

No właśnie, jedyny? Pytam, bo nie znam się, a jak odczułem na własnej skórze i psychice to jest to przerażające ( dosłownie ). 

[nieprzenikniona]

@MrNobody07 Dla osób silnie dysocjujących standardowe metody terapeutyczne mogą być bardziej szkodliwe niż pomocne. Jeśli masz tak silne reakcje po terapii to najpierw porusz to na terapii - natomiast jeśli to terapia grupowa to niewiele wniesie mówienie o tym. 
Jedyna racjonalna droga w takim wypadku to indywidualna terapia u psychotraumatologa, który będzie ogarniał temat dysocjacji i nie pozwoli Ci wpadać na tak długo w takie stany.

Jako osoba z CDD (złożone zaburzenia dysocjacyjne) przez zwykłe przeniesienie terapeutyczne i regres potrafiłam chodzić w stanie derealizacji i depersonalizacji non stop ponad miesiąc po jakiejś sesji, która to wywołała…takie leczenie nie ma sensu bo w tym stanie Twoja nauka przez doświadczenie jest zerowa.

To nie prawda, że terapia traumy musi „boleć” albo polegać na „rozwalaniu starych ran” nawet jeśli nie jesteś w stanie tego na dany moment udźwignąć. Terapia traumy to przede wszystkim w pierwszej kolejności stabilizacja i nauka radzenia sobie z trudnościami.

 

Ja dla swoich zaburzeń (P-DID i C-PTSD) mam wskazania terapii trójfazowej. Dany fragment z zaleceniami  z mojej opinii diagnostycznej poniżej. Generalnie te zalecenia pasują ogólnie do leczenia zaburzeń potraumatycznych z dysocjacją (nie tylko DID/P-DID/OSDD) - u mnie różnica jest tylko taka, że terapeuta musi pracować z wieloma „ja” a nie jednym (taka terapia indywidualna ale jakby rodzinna/grupowa heh) 

 

Aaaa i wg tego co powiedziała mi osoba diagnozująca - mogę nigdy nie wyjść poza pierwszą fazę terapii, czyli tak na prawdę mogę nigdy nie dojść do punktu przetwarzania traum a cała terapia (niestety prawdopodobnie do końca życia) będzie opierać się na stabilizacji systemu (w Twoim przypadku byłaby to stabilizacja jednostki) i redukcji objawów…

No ale to już kwestia bardzo indywidualna, zależy od rodzaju/ ilości traum i ogólnych możliwości przetwarzania tego…

Wiem, to mało pocieszające ale chyba lepiej zderzyć się z prawdą niż mieć błędne wyobrażenia o czasie i metodach leczenia…

Edytowane 1 Stycznia 2025 przez nieprzenikniona
Z