Chciałam zostawić tutaj coś dla osób, które są teraz w takim miejscu, w którym wydaje im się, że już nigdy nie będzie normalnie.
Przez kilka lat żyłam z bardzo nasilonym zaburzeniem lękowym. Miałam ataki paniki, agorafobię, derealizację i momenty, kiedy zwykłe wyjście z domu, wejście do sklepu czy jazda samochodem wydawały mi się czymś nie do przejścia.
Dzisiaj od lat żyję normalnie. Jeżdżę, podróżuję, pracuję, wychodzę z domu bez analizowania, gdzie jest najbliższe wyjście i czy za chwilę dostanę ataku paniki.
Piszę to głównie dlatego, że sama kiedyś bardzo potrzebowałam usłyszeć od kogoś: z tego naprawdę można wyjść.
Jeżeli ktoś z Was jest teraz w podobnym miejscu i chce zapytać mnie o moją drogę, o to, co u mnie podtrzymywało lęk albo co zaczęłam robić inaczej — możecie napisać do mnie prywatnie. Jeśli będę umiała, chętnie podzielę się swoim doświadczeniem.