Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
padoks

Lepiej późno niż wcale

Rekomendowane odpowiedzi

Cześć. Dziś nadszedł przełom w moim życiu, stwierdziłem że dość tego, zmagam się ze stanem depresyjnym dwa lata, próbowałem to zapić (wiem nie tędy droga), próbowałem to z siebie wypocić na treningach, zaczytać w książkach czy przesiedzieć w domu. Stwierdziłem że sam nie dam rady, zrozumiałem to gdy złożyłem papiery do nowej szkoły i mnie przyjęli a ja nie miałem ochoty tam iść, nie mogłem spać w nocy na myśl że będę musiał poznać nowych ludzi, odnaleźć się w nowym środowisku. Moja samoocena jest okropnie niska zarówno jak i pewność siebie. Zdecydowałem że nie idę do tej szkoły, nie chce się wyniszczać od środka tym syfem i dzisiaj umówiłem wizytę do psychoterapeuty a do szkoły pójdę w następnym roku. Najgorsze jest jednak to że moja mama wraca za niedługo wraca z pracy i nie wiem jak jej o tym wszystkim powiedzieć? O zrezygnowaniu ze szkoły, depresji i wizycie u psychoterapeuty. Wiem że to będzie dla niej cios no bo kto by chciał mieć syna który jest w depresji, ale wierzę że jakoś łagodnie jej o tym powiem i nie sprawię jej zbyt dużego bólu. Nigdy nie planowałem takich spraw, no bo ilu z nas planowało kiedyś mieć depresję? Takich rzeczy się nie planuje ale one się zdarzają. Ciężko mi z tym że straciłem dwa lata życia na wegetacji ale nie chce stracić więcej, a tym bardziej nie chce popełnić samobójstwa. W ciągu tych dwóch lat prawie codziennie myślałem o śmierci, chciałem aby mnie znalazła i mnie wyręczyła abym nie musiał zrobić tego sam. Nie wiem czy się podniosę ale jeśli nic nie zrobię to na pewno nic się nie zmieni. Mam jeszcze jedną sprawę do was, gdy miałem 2,5 roku mój ojciec popełnił samobójstwo, nie wiem czy miał depresję czy inne problemy psychiczne ale mam pytanie do kogoś czy mogłem po nim coś takiego odziedziczyć genetycznie?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość

Trudna rozmowa to będzie, ale powinna zrozumieć to wszystko. A Ty walcz o sobie dalej. Jak długo uczęszczasz na psychoterapię?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
ciężko mi z tym że straciłem dwa lata życia na wegetacji ale nie chce stracić więcej, a tym bardziej nie chce popełnić samobójstwa.

 

Dlaczego szkoła miała by być przyczyną Twojego samobójstwa? A może pójście do niej byłoby przełomem? Jak chcesz dokonać zmiany, siedząc dalej w domu?

 

Mam jeszcze jedną sprawę do was, gdy miałem 2,5 roku mój ojciec popełnił samobójstwo, nie wiem czy miał depresję czy inne problemy psychiczne ale mam pytanie do kogoś czy mogłem po nim coś takiego odziedziczyć genetycznie?

 

A odpowiedź na to pytanie co by Ci dała? Geny mają jakiś tam wpływ na to jak się czujemy, ale nie sądzę by takie rzeczy jak osobowość czy tożsamość się dziedziczyło po innych. Nie jesteś kopią swojego ojca, jeśli się nad tym zastanawiasz. Największy wpływ na życie ma Twoja własna wola.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

×