CHAD- Choroba Afektywna Dwubiegunowa cz.III

[Gość]

Ja niedawno zwolniłam sie z pracy. Czuję się tak błogo hehehe. Wolność jest jednak cudowna. Mam tylko nadzieję, ze szybko uda mi się znaleźć nową pracę. Na razie jednak korzystam z pogody i bezrobocia i odpoczywam. :)

[refren]

czuję się chuujowo, prawie nie mam energii, totalnie boję się przyszłości, jestem rozdrażniona, jednocześnie wpadło mi dziś do głowy super rozwiązanie, żeby iść na kurs kucharski i w końcu zająć się tym, co lubię i teraz jestem nakręcona na maksa. rano pewnie będzie znów to samo, co od paru dni - total zmuł. a dziś jeszcze lekarz zwiększył mi kwetę do 250... yhhhh. Mam taki mętlik w głowie, że

 

joaszka, miewam podobnie, to znaczy też mnie miesza, mogę nawet w tym samym dniu czuć się rano mega depresyjnie, a wieczorem się nakręcić aż do lekkiej gonitwy myśli. Zwiększenie kwetipiny najpierw mnie stabiluzje i jest optymalnie, a potem zjeżdżam w dół i jest stabilnie, ale ch**

[huśtawka]

Mam pytanie jak oceniacie życie z chorobą po zaczęciu się leczyć? Czy jest dużo lżej? Już sama nie wiem co mam robić. Biorę tylko antydepresant bo chciałabym zajść w ciążę, męczę się tak już z pół roku. Jest ciężko, czasem bardzo, nachodzą mnie myśli s bo depresja daje popalić. Już nie wiem co mam robić... Nie wiem czy uda mi się zajść w ciąże, mój lekarz mówi, że ze strachu mam blokadę psychiczną i dlatego się nie udaje. Już sama nie wiem co robić, albo marzenia o dzidziusiu, albo leczenie. Czy u Was leki przyniosły dużą poprawę?

 

Jest to oczywiście tylko moje zdanie,ale jak Ty sobie wyobrażasz ciążę i macierzyństwo z depresją już na starcie???Hormony w ciąży tak dają popalić(uwierz,wiem co mówię), że na prawdę trzeba być dobrze do tego przygotowanym.Ciężki jest ten Twój wybór i nie zazdroszczę,ale logicznie ja bym zajęła się wpierw leczeniem- ustabilizujesz się i wtedy będziesz mogła pomyśleć o dziecku...

[zdiagnozowana]

Mam pytanie jak oceniacie życie z chorobą po zaczęciu się leczyć? Czy jest dużo lżej? Już sama nie wiem co mam robić. Biorę tylko antydepresant bo chciałabym zajść w ciążę, męczę się tak już z pół roku. Jest ciężko, czasem bardzo, nachodzą mnie myśli s bo depresja daje popalić. Już nie wiem co mam robić... Nie wiem czy uda mi się zajść w ciąże, mój lekarz mówi, że ze strachu mam blokadę psychiczną i dlatego się nie udaje. Już sama nie wiem co robić, albo marzenia o dzidziusiu, albo leczenie. Czy u Was leki przyniosły dużą poprawę?

 

Jest to oczywiście tylko moje zdanie,ale jak Ty sobie wyobrażasz ciążę i macierzyństwo z depresją już na starcie???Hormony w ciąży tak dają popalić(uwierz,wiem co mówię), że na prawdę trzeba być dobrze do tego przygotowanym.Ciężki jest ten Twój wybór i nie zazdroszczę,ale logicznie ja bym zajęła się wpierw leczeniem- ustabilizujesz się i wtedy będziesz mogła pomyśleć o dziecku...

Bardzo boję się ciąży i zdaje sobie z tego sprawę rozmawialam na ten temat z lekarzem psychiatrą i ginekologiem prowadzącym kobiety z chorobami psychicznymi. Mój lekarz mówi że gdyby dorzucił lamo to byłoby lżej ale dalej po odstawieniu to wróci więc jest to bez sensu. Nie da się tej choroby ustabilizować i potem odstawić leki bo z reguły po odstawieniu leków jest dużo gorzej... Uwierz borykam się z tą decyzją od roku i na wszystkie sposoby szukałam informacji. Ogólnie lekarz u którego się lecze mówi ze wg niego lepiej teraz zajść w ciążę a potem leczenie. Odstawianie większej ilości leków jest cięższe. Teraz pomimo wszystko pracuje i żyje. Zjazdy są co pare dni. Gdyby się udalo będę na L4 i pocieszam się tym że statystyki mówią że chad w ciąży łagodnieje. Na ewentualną depresję poporodową miałabym pomoc.

[Gość]

Dowiedziałam się wczoraj, że jestem w ciąży. Tzn. byłam. Rano poroniłam. Wczesne poronienie, jakiś 7-8 tydzień? Ciężko powiedzieć.

Jestem rozwalona. Tyle myśli. To musiało się stać tuż przed tym, jak T. mnie zostawił. Wczoraj mu powiedziałam. Jest w szoku.

Ja sobie mówię-dobrze się stało. Byłby kłopot. Potem: co by było, gdyby...? A może chciałabym urodzić? A może T. chciałby do mnie wrócić?

 

Na terapii nauczyłam się: osadzaj się w tu i teraz. W teraźniejszości.

A więc: nie ma żadnej ciąży. Nie ma żadnego faceta.

Siedzę w domu i ślizgam się z dnia na dzień. Czasem pójdę do pracy, raz w tygodniu na uczelnię. Marzę, żeby czuć spokój. Żeby ręce się nie trzęsły. Żeby nie było tego gówna, które zalewa mi myśli od przebudzenia.

Terapeutka przekonuje mnie, że jest dobrze: zaliczone kolokwia na uczelni, praca. Tylko czemu kurwa czuję się tak źle?

[marwil]

W tej chorobie bieżące wydarzenia - pozytywne, czy negatywne - mogą mieć, ale nie muszą, wpływ na aktualne samopoczucie.

[kazimierz61]

To jest prawda, wczoraj byłem na pogrzebie męża mojej kuzynki i tak strasznie zrobiło mi się jej żal kiedy płakała nad trumną swojego męża 56 l. że cały czas myślę o tym wydarzeniu, złapałem doła na całego i narazie nie mogę się otrząsnąć.

[Gość]

U mnie stabilnie. Czuje się w miarę ok. Funkcjonuje cały czas tak samo, czyli z pozoru dobrze. Obczaiłem fajny las u siebie w okolicy. Tam jeżdżę codziennie po pracy na nordic. Cytryna sprawuje się bez zarzutu. Lokatorzy nie dokuczają, czyli jest git. Wybieram się do Wolfxa na majówkę. Zarezerwowałem też sobie wyjazd w czerwcu do Francji na Euro 2016. Dogadałem już się z typem i pojadę blablacarem. Tak, więc najbliższe dwa miesiące zapowiadają się u mnie ciekawie.

[Gość]

Bode Miller, Wszystko przygotowane możesz wbijać

[Gość]

Carica Milica, Dzięki za pozdrowienia,widzimy Cię w całości w Naszym pięknym kraju -Polsce

[Zupapomidorowa]

Witajcie ptysie.

Mnie po trzech latach w końcu zdiagnozowano - choroba afektywna dwubiegunowa. Czytałam u kępińskiego, że to zaburzenie depresyjne z rodzaju psychopatii. Znaczy co, że psychopatką jestem? Wszyscy w tym temacie jesteśmy psychopatyczni? Ja akurat jestem strasznie wrażliwa, no ale nie powiem, jak ktoś podniósłby na mnie rękę to bankowo bym oddała.

[my_name]

A u Kępińskiego nie było tak, że on psychopatią nazywał wszystkie zaburzenia osobowości, czy jakoś tak? Coś mi w każdym razie kojarzy, że psychopatia nie była tym samym co socjopatia.

[Zupapomidorowa]

socjopatia i psychopatia była czymś innym. W książce "Melancholia" tak podzielił zaburzenia:

Depresja w psychopatiach:

-depresja cyklofreniczna

[Zupapomidorowa]

Czyli co jesteśmy pojebanymi psychopatami jak Ci co siedzą w pierdlach za zabójstwa? Totalnie mi to poryło dziś dzień jak przeczytałam. Wiecie coś więcej na ten temat? Jak się ma CHAD do psychopatii?

[kazimierz61]

Najlepiej poczytaj w internecie z fachowych źródeł, nawet na nerwicy możesz poczytać. Ja wiem, że dwubiegunówka to choroba nastroju, ze skrajności w skrajność, albo w górze albo na dole, no i pomiędzy tym. To w takim największym skrócie.

[my_name]

Czyli co jesteśmy pojebanymi psychopatami jak Ci co siedzą w pierdlach za zabójstwa? Totalnie mi to poryło dziś dzień jak przeczytałam. Wiecie coś więcej na ten temat? Jak się ma CHAD do psychopatii?

No właśnie chyba nie (piszę o punkcie widzenia Kępińskiego), bo ci pojebani psychopaci, których masz na myśli, to socjopaci:)

[pneum]

Wydaje mi się, że topiramat powoli zaczyna działać. W tym tygodniu miałam tylko jeden ChADowy stan depresyjny, który następnego dnia zamienił się w hipomanię. Poza tym... jest normalnie (???), tylko borderline szaleje (szczęście w nieszczęściu, że topiramat zlikwidował mi libido). Chyba odnalazłam TEN lek!

[Gość]

Bode Miller, Pędzi do mnie pociągiem TGV z Warszawki,ma być o 15:20 Miłego weekendu psychopaci

[marwil]

W dniu biało-czerwonym wszystkiego naj.

Kto żyw i nie złożon, niechaj żyje. Pozostałym niechaj przejdzie.

[kazimierz61]

Wszystko jest do du... y, a najbardziej moje życie.

[Gość]

A my byliśmy wczoraj w Zabrzu w kopalni Guido:).Trzeba to oddać ugoszczenie u Wolfxa było na najwyższym światowym poziomie:)

[Brenna]

INTEL 1, dziękuję za zaproszenie :) zbierałam się od rana żeby tu zawitać i w końcu się udało witam wszystkich :)

[Tańczący z lękami]

dziś jest nie do wytrzymania, nie potrafię zatrzymać kołowrotka w głowie i tego potężnego wkurwa bez powodu. Musi być źle skoro znów ląduję na tym forum. Wziąłem na przeczekanie- leżę cały dzień z niemocą zrobienia czegokolwiek a zarazem czuję tak wielką negatywną energię ale tylko w mojej głowie. Jak chciałbym znaleźć się w pokoju z lustrami i je wszystkie porozbijać albo w coś zapierdolić. Dziwne, bo z reguły jestem spokojnym człowiekiem a jednak nie wiedzieć dlaczego od czasu do czasu zdarzają mi się takie dni szaleństwa. Siedzę w samotności, nikt nie może się zbliżać bo dostaję szewskiej pasji. Kompletna izolacja i brak energii do działania? wszystko spalam w sobie, kompletne marnotrawstwo. Kilka dni temu miałem stresujące chwile może to przez to. Poza tym dzisiejszym no i wczorajszym dniem jest nieźle, nie mogę narzekać. Ale w takim stanie jak dziś nie wytrzymałbym chyba tygodnia aby nie walnąć łbem w ścianę. Czuję nienawiść do stwórcy

[Gość]

Brenna, Hej

[Gość]

Monster6, Hej,zaczynasz sensownie pisać,myślę że się w końcu jakoś dogadamy