Mam dość.

Forum poświęcone depresji oraz CHAD. Jeżeli czujesz, że sam/a sobie nie radzisz, nie zwlekaj z napisaniem o tym. A jeżeli depresje masz za sobą - możesz podzielić się wskazówkami.

Mam dość.

przez Black!end 08 lut 2010, 22:06
Witam!
Piszę ponieważ nie daję sobie już rady.
No, ale zacznę może od początku…
W 2007 poznałem pewną dziewczynę. Przez Internet. Zawsze byłem i jestem nieśmiały. Przez pół roku rozmawialiśmy na gg, pisaliśmy smsy. Różniliśmy się (i różnimy dalej). Ja jestem typem domatora, nie lubię dyskotek, barów, itd. , a ona wręcz przeciwnie. Ale w końcu poznaliśmy się na żywo i zaczęliśmy się spotykać. W końcu przerodziło się to w „chodzenie”.
Ona pomogła mi trochę się otworzyć na ludzi. Nie czułem już tak wielkiego dyskomfortu wśród ludzi. Ale jednak często dochodziło do kłótni. Głównie z powodu mojej zazdrości. Ona zaczęła robić jakieś (chore – wg mnie) jazdy z kolegami, z byłym, jakiś koleś poznany na wakacjach. Według niej powinienem być spokojny, bo przecież ona nic złego nie robi. I powinienem się śmiać że jakiś koleś się do niej przyczepia…
Hmm..nie wiem…może jestem nie z tego świata, ale nie umiem się z czegoś takiego śmiać.

Zresztą nie chcę o tym pisać, tylko o tym jak się teraz czuję.

W każdym bądź razie od lipca było między nami źle. Ale nie umieliśmy się rozstać i próbowaliśmy sobie jakoś poradzić z problemami. Ale w końcu na koniec roku już oboje nie wytrzymaliśmy i się rozstaliśmy.
Od początku roku czuje się jakbym miał roztopiony ołów w czaszce. Nie umiem się na niczym skupić, ciągle myślę o niej. Bez przerwy. Oboje mamy to samo. Raz chcemy wrócić do siebie, ale po chwili oboje wiemy ze to się nie uda. Boimy się spróbować raz jeszcze.
Nie wiemy co zrobić. Urwanie kontaktu byłoby chyba najlepsze. Próbowałem nawet przez dwa dni do niej nic nie pisać. Wyłączyłem telefon. Ale nie dało mi to poprawy nastroju.
Ostatnio myślę że chcę już umrzeć. Że wtedy osiągnę spokój. Nie będzie już nic. Zero problemów. Modlę się do Boga żeby mnie już stąd zabrał, bo sam tego raczej nie zrobię.
Nie umiem się na niczym skupić. Mało jem. Mało piję. Nie umiem sobie miejsca znaleźć. Nawet sen nie przynosi mi ulgi i nieważne ile godzin bym nie spał to i tak jestem nie wyspany. Czasem mam trudności z oddychaniem. Czuję się jakbym się dusił. Albo wybucham płaczem, najczęściej wieczorami.
Ona z tego co wiem ma tak samo.
Nienawidzę teraz ludzi. Nigdy nie przepadałem za nimi. Ale teraz po prostu nie lubię z nimi przebywać. Męczą mnie rozmowy z nimi. A muszę wśród nich pracować.
Gdy przychodzę do domu to praktycznie nie rozmawiam z rodziną. Już nie raz mama pytała co się ze mną dzieje. A ja nie chcę/nie umiem jej o tym wszystkim powiedzieć. Zawsze byłem bardzo skryty i trudno było ze mnie cokolwiek wyciągnąć.
Ale mimo wszystko, mimo wszystkie złe rzeczy dalej ją kocham. Ale wiem że już nam się uda. Zresztą teraz wiem, a za 5 minut będę sobie robił nadzieje.
Mam dość takie stanu. Stanu niezdecydowania. Nie umiem podjąć decyzji.
Jest mi bardzo źle na tym świecie…

Przepraszam za pewnie chaotyczny post. Ale nie umiem zebrać myśli i pisać składnie.
Offline
Posty
4
Dołączył(a)
08 lut 2010, 21:36

Re: Mam dość.

Avatar użytkownika
przez kotecek 08 lut 2010, 22:10
Myśle że dobrym rozwiązaniem w Twoim przypadku bedzie udanie sie na jakąś psychoterapie lub rozmowe z psychologiem. Mnie to wygląda na początki depresji.
Ze wszystkiego najbliższy wiary jest, być może, najbardziej zagorzały ateizm.
— Fiodor Dostojewski
Avatar użytkownika
Offline
Posty
103
Dołączył(a)
13 wrz 2009, 16:47

Re: Mam dość.

przez old-Wujek_Dobra_Rada 08 lut 2010, 22:11
Zawód miłosny. Być może nie Twój ostatni. I tyle. Przeżywalem podobne rzeczy. Co nie może zabić to wzmocni. Jesteś bogatszy o kolejne doświadczenie. Popatrz na to w ten sposób.

[Dodane po edycji:]

Ja po każdym powiedzmy poważniejszym związku można by powiedzieć, że mialem namiastkę depresji. Więc po ostatnim rozstaniu, mimo że bolało, wiedziałem, że to minie:)
old-Wujek_Dobra_Rada
Offline

Doradca Nerwica.com

przez Doradca Nerwica.com
Polecam tych psychologów i psychoterapeutów z Twojej okolicy
Doradca Nerwica.com

Re: Mam dość.

Avatar użytkownika
przez linka 08 lut 2010, 22:13
Hmm...no te myśli samobójcze są niepokojące....a myślałeś nad wizytą u psychologa? Każdy cierpi po rozstaniu ale to co opisujesz przechodzi troszkę poza normy, powinieneś udać się po pomoc do jakiegoś psychologa - taka jest moja rada.
Zawsze trzeba działać. Źle czy dobrze, okaże się później. Żałuje się wyłącznie bezczynności, niezdecydowania, wahania. Czynów i decyzji, choć niekiedy przynoszą smutek i żal, nie żałuje się...
Avatar użytkownika
Offline
Przyjaciel forum
Posty
11446
Dołączył(a)
10 gru 2007, 14:11
Lokalizacja
Rivia

Re: Mam dość.

przez Black!end 08 lut 2010, 22:17
Ale właśnie o to chodzi że nie umiem na to popatrzeć w ten sposób.
Próbuję. Ale po chwili nie widzę sensu w niczym..
Zresztą zawód zawodem..Ale wcześniej też nie byłem jakimś super szczęśliwym człowiekiem. Często miałem napady "smutności". Ale ona mnie jakoś trzymała w kupie.
Najgorsze jest to że ona też się teraz czuje podobnie do mnie.

Myślałem nad psychologiem. Ale jestem uparty. Nie wierzę w jakieś cuda u niego.
Nad śmiercią to już myślę dobrych kilka lat. Znaczy to nie było w ten sposób że już się będę zabijał, itd. Ale krążyły mi po głowie myśli o tej tematyce.."że i tak długo nie będę żył na tym świecie".
Offline
Posty
4
Dołączył(a)
08 lut 2010, 21:36

Re: Mam dość.

przez old-Wujek_Dobra_Rada 08 lut 2010, 22:20
Robisz największy bład uzależniając swoje poczucie własnej wartości do osoby. Rozstania sa bolesne i to zależy od Ciebie , czy będzie Ci to ciągle krążyć w głowie i dołować.
old-Wujek_Dobra_Rada
Offline

Re: Mam dość.

przez miki74 09 lut 2010, 00:12
Black!end napisał(a):Myślałem nad psychologiem. Ale jestem uparty. Nie wierzę w jakieś cuda u niego.
Bo to nie jest cudotwórca. Jest to ktoś, kto uczył się i chodził na różne staże po to, by poznać, to co ludzkość (a więc pokolenia ludzi mądrzejszych często od Ciebie i ode mnie) osiągnęła w dziedzinie rozwiązywania ludzkich kłopotów (np. z dziewczyną). Napisałeś tu na forum, poprosiłeś o radę, czyli szukasz rozwiązania, porad związanych z Twoimi problemami. Czemu nie zwrócisz się z tym samym do specjalisty w tej dziedzinie, czyli właśnie psychoterapeuty? Jesteśmy tu fajni na forum i dajemy różne fajne rady, lecz sam chyba rozumiesz, że raczej nie możemy być mądrzejsi od specjalisty? Z dwóch powodów- gdybyśmy mieli studia psychologiczne, staże, praktyki i analizowanie własnej psychiki (superwizje) za sobą, to raczej nie siedzielibyśmy tu na forum, lecz zawodowo pomagali ludziom (bo bylibyśmy właśnie profesjonalistami od tego). Drugi powód - napisałeś kilka zdań o sobie. I my na ich podstawie mamy Ci dawać jakieś przegłębokie rady życiowe? Z psychoterapeutą nie zadawalasz się rzuconymi paroma zdaniami, tylko przeprowadzacie długą, dorosłą, dojrzałą rozmowę na temat Ciebie.

Piszę o dwóch powodach tego, że forum nie zastąpi psychoterapeuty, nie bez przyczyny oczywiście. Moją radą pierwszą i najważniejszą jest - idź do psychoterapeuty.
Black!end napisał(a):Nad śmiercią to już myślę dobrych kilka lat. Znaczy to nie było w ten sposób że już się będę zabijał, itd. Ale krążyły mi po głowie myśli o tej tematyce.."że i tak długo nie będę żył na tym świecie".
Wyświadcz sobie samemu przysługę i zamień myśli o śmierci na myśli o sposobie zwiększenia szczęścia i radości w swoim życiu. Idź do psychoterapeuty. ;)
miki74
Offline

Re: Mam dość.

przez Black!end 09 lut 2010, 07:36
Rozumiem że psycholog to nie cudotwórca. Ale myślę, że jeśli ktoś nie chce poprawy to i najlepszy psycholog na świecie nie pomoże. Mylę się?
Nie pamiętam już kiedy czułem się szczęśliwy dłużej niż 2-3 godziny. Nawet obrona pracy magisterskiej cieszyła mnie jakieś 2 godziny, a potem było mi to obojętne...
Przez całe życie tak mam. Chyba nie umiem się cieszyć z niczego, a jeśli już to krótko, i wracam do swojego "ciemnego" świata.
Jestem pełen sprzeczności. Raz chcę dobrze. Chcę się czuć dobrze na tym świecie, być szczęśliwy. A za chwilę myślę "mam gdzieś cały ten parszywy świat, chcę być inny od wszystkich i żyć w swoim chorym świecie".
Offline
Posty
4
Dołączył(a)
08 lut 2010, 21:36

Re: Mam dość.

przez miki74 09 lut 2010, 11:24
Black!end napisał(a):Rozumiem że psycholog to nie cudotwórca. Ale myślę, że jeśli ktoś nie chce poprawy to i najlepszy psycholog na świecie nie pomoże. Mylę się?
Różnie to pewnie bywa, ale zasadniczo chęć poprawy jest bardzo ważna. Piszesz, że nie chcesz poprawy. Czy mam rozumieć, że Ci dobrze ze swoim stanem? Jeśli tak, to z jakiego powodu odezwałeś się na forum? A jeśli nie, to czemu wolisz pisać o swoich problemach tu na forum, zamiast porozmawiać z osobą kompetentną, który poświęci Ci znacznie więcej uwagi i znacznie więcej się o Tobie dowie w porównaniu do nas dysponujących paroma zaledwie zdaniami na Twój temat?
miki74
Offline

Re: Mam dość.

przez Black!end 09 lut 2010, 17:00
@miki74
Napisałem wyżej że jestem pełen sprzeczności. Raz chcę poprawy mojego stanu umysłu, a za chwilę mam to wszystko gdzieś.
Nie wiem czemu postanowiłem tu napisać. Czułem taką potrzebę.
Offline
Posty
4
Dołączył(a)
08 lut 2010, 21:36

Re: Mam dość.

przez miki74 09 lut 2010, 19:37
No to może spróbuj trochę poeksplorować intelektualnie tę potrzebę. :) Może dojdziesz do tego, po co tu napisałeś. I być może w nowym świetle odczytasz wszystkie napisane powyżej posty. :smile:
miki74
Offline

Sortuj wg

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 20 gości

Przeskocz do