Błędy i inne gafy w relacjach z innymi ludźmi.

[Verinia]

 

Witajcie 

 

Nie wiem jak obecnie jestem tutaj odbierana. Bywam podła, byłam podła. Często działam impulsem. Jestem teraz na maksymalnej dawce litu, bo nie chciał się podnieść. Biorę 1500mg litu, chlorprotiksen, ketrel i lamotryginę. Odkąd zmniejszono mi kwetę do 400mg czuję się rześka. Dziś rano, o 7:01 zaczęłam robić porządki. Wcześniej lodowaty prysznic. Włosy same mi wyschną, ale gorąco dziś nie będzie. Chwila ulgi. Teraz pijęmrożoną kawę. Obok sałatka z tuńczykiem i kanapka z rybą. Zjem za chwilę. Teraz muszę napisać ważne sprawy. A mianowicie chcę przeprosić  @Nie lubię świtu. Byłam złośliwa, agresywna słownie, obraziłam Cię. NIe chcę, by to brzmiało, że zrzucam winę na chorobę, ale tamte kilka dni były niespokojnie. Mocna dawka kwety, niepokój prawie cały dzień, rozdrażnienie. Dla mamy też byłam niemiła i złośliwa. Roozdrażniona. Rano czułam, że mogę coś zdziałać, a jednak mało planów wykonałam. Teraz czuję zmianę; Lit już na pewno jest na 0,8, albo i wyżej. Czuję się stabilniej, jestem spokojna w rozmowie z rodziną.W sklepach nikt nie wywołuje we mnie gniewu. Można się z tego śmiać, ale ja w rozchwianej głowie mam miliony myśli jak unicestwić wylosowane osoby... padło na Ciebie.

 

Chciałam napisać tę wiadomość prywatnie, ale mam blokadę na pisanie wiadomości, więc piszę ten wątek. Publiczność może wyciągnąć pistacje i pić mrożoną matchę czytając dyskusję. Jesteś spoko gościem. Bystrym, barwnie układasz zdania i byłeś taki sympatyczny dla mnie. To była też dla mnie czerwona flaga, której nie powinno być. Moje schizy nasunęły mi to, że możesz być jakimś stalkerem i próbujesz się zbliżyć, by się pośmiać lub wyciągnąć informacje. Teraz wiem, że to nie jest prawda. Jesteś tu, jak każdy z nas, po to by porozmawiać o problemach i o temaytach luźnych, śmiesznych.

 

Tak, usprawiedliwiłam się. Moja choroba porafi zmnieć mi energię, nastrój i skłoności do bycia albo miłą i kochaną, albo do bycia agresorem. Ale ja to nie tylko choroba. Jestem człowiekiem  z wadami i zaletami. Jestm trudna. Mimo, że na co dzień jestem życzliwa, gadatliwa, dbam o atmosferę w domu i pracy, to nachodzi mnie czasem poczucie pogardy.

NI ezmienię tego. NIektórzy ludzie są dla mnie gorsi i głupsi. Tak mam w głowie. Czy mam rację? NIe jestem kochana już dla każdego. Ae są ludzie których bardzo szanuję i lubię, sa ludzi, któ©ych akceptuję. Są ludzie obojętni mi. Są tacy, którzy irytują pozerstwem. Są ludzie głupi, nie sięgający nigdy po książki i nie słuchają dibrej muzyki - wisi mi to. Mamy społęczeństwo debilizmu. Młodzi juź nie przrjdą młodości, którą będzie można wspominać. Mają wspominać, że grali w Lola przez 9 godzin i klikną serce do dzuewczyny. Kiedyś facecu to się starali o kobiety. Teraz to kobiety latają, marząc o ślubie i dziecku. Świat się zmienił, a ja chyba gdzieś się pogubiłam. Jestem z innych czasów.

 

NIe lubię świtu - Jeszcze raz przepraszam. Moje obraźliwe teksty były niedopuszczalne. NIe piszę tego, by coś uzsykaćm, czy otrzymaćl oklaski. Jestem złośliwą typką. Jak coś mi się 

uroi, to nie wygram z umysłem. 

 

Skrajne emocje, skrajne reakcje. WIelki impuls, myś, mówię, piszę. Czasem mówię, coś po to, by kogoś sprawdzic, czy sprowokować. Może jest to badanie terenu. Lubię to robić, jednak powinnam zacząć szanować granice innych i nie przesadzać z bezposrednią reakcję, czyli obrażaniem, wyzywaniem. Jeszcze raz Cię P. przepraszam. 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Verinia