"JĘCZARNIA"-czyli muszę się komuś wyżalić!

[cynthia]

3 minuty temu, Heledore napisał(a):

Siedzę i ryczę. Tylko na co i po co? To i tak niczego nie zmieni.

Czasami człowiek musi się wypłakać. Tulę mocno. 

[Heledore]

2 minuty temu, cynthia napisał(a):

Czasami człowiek musi się wypłakać. Tulę mocno. 

Dziękuję.

[StaticLine]

Hej

Piszę, bo jak tego nie wyrzucę z siebie to mnie chyba rozsadzi od środka.

Dostałam wiadomość, która uruchomiła we mnie wszystko co złe. Wszystko czego człowiek nie chce czuć. I nie chodzi o zwykłe „ktoś był niemiły”... Nie... To ten rodzaj kontaktu, po którym masz wrażenie, że ktoś Ci wbił do głowy brudnymi butami, zostawił ślady i jeszcze miał czelność nasrać na środku.

Od kilku dni czuję się jakbym była w trybie przetrwania.

Niby żyję, niby robię normalne rzeczy, ale w środku jest ciągły alarm... Taki, który nie wyłącza się nawet wtedy, kiedy próbujesz się uspokoić i wyciszyć... napięcie w ciele, ścisk w żołądku, roztrzęsienie i potem nagle pustka. Nic... Jakby mój układ nerwowy raz wchodził w tryb ucieczki, a raz w zamrożenie.

I to jest chyba najbardziej wkurwiające: że człowiek wie, że jest w swoim domu, że ma bliskich obok, że jest bezpieczny… a ciało i tak reaguje tak jakby zagrożenie było tuż obok.

Jakby mój mózg krzyczał - to już minęło, a ciało mówiło -gówno prawda, jesteś w niebezpieczeństwie. 

Nie mam ochoty wdawać się w szczegóły, bo nie chcę się tłumaczyć, nie chcę analizować, nie chcę niczego udowadniać. Po prostu czuję się jak śmieć. Jak coś, co ktoś próbował sprowadzić do roli przedmiotu. I co najgorsze, takie wiadomości są napisane tak, że człowiek zaczyna w to wierzyć. I tak, pojawia się wstyd. Ogromny. Tylko nie dlatego, że ja coś zrobiłam. Tylko dlatego, że ktoś z zewnątrz potrafi wcisnąć w człowieka brudne słowa i zostawić go z tym samemu. Jakby to był mój problem, że ktoś jest chory i przemocowy. Jestem wściekła.... bezdrana. Bo ja nie mam już siły za każdym razem zbierać się z podłogi... Nie mam siły przechodzić przez ten sam schemat- szok, napięcie, obrzydzenie, próba uziemienia i dalej nic...

A potem jeszcze dochodzi myśl, że "przecież to tylko słowa", więc powinnam to zignorować. Tylko że to nie są "tylko słowa". To jest upokorzenie i odebrania człowiekowi poczucia bezpieczeństwa.

Najgorsze jest to, że takie rzeczy zostają w głowie jak pasożyt...

Siedzisz potem i niby masz normalny dzień, ale w środku czujesz się jakbyś była brudna, inna, niepasująca... Jakby coś było nie tak z Tobą... Jakby ktoś Cię dotknął, mimo że fizycznie nic się nie stało.

I nie umiesz tego po prostu „wyłączyć”, bo ciało pamięta.

I jeszcze jedna rzecz, która mnie doprowadza do szału:

to poczucie, że ta osoba istnieje gdzieś obok świata normalnych ludzi. Że może napisać coś obrzydliwego, odpalić w człowieku traumę i pójść dalej robić sobie herbatę. A ja zostaję z trzęsącymi się rękami i ściśniętym żołądkiem...

Więc piszę tutaj, bo potrzebuję to wyrzucić, bez obciążania nikogo. 

Nie po to, żeby ktoś mnie naprawiał.

Tylko po to, żeby nie siedzieć z tym sama, bo to jest taki stan, w którym człowiek ma wrażenie, że zaraz eksploduje albo zniknie.

Na ten moment czuję się jak ktoś, kto próbuje oddychać pod wodą.

I tak, jestem wkurwiona.

I tak, jest mi niedobrze.

I tak, czuję się psychicznie pobita.

I mam dość.

[Dryagan]

@StaticLine Pamiętaj, że ta wiadomość, którą otrzymałaś, wcale nie mówi prawdy o Tobie. Ona mówi prawdę o kimś, kto ją napisał – o jego brudzie, potrzebie kontroli i upokorzenia. Wstyd, który czujesz, też jest „pożyczony” od sprawcy. To on powinien go nieść, nie Ty. Jeśli możesz, zrób teraz jedną rzecz dla siebie: odetnij dopływ tego syfu. Zablokuj, usuń, nie wracaj do treści, nie przewijaj tego w głowie „żeby zrozumieć”. To nie jest materiał do analizy, tylko rana do opatrzenia. A opatrunek na teraz to ciepło i uziemienie: coś do picia, prysznic, koc, muzyka, spacer po domu, kontakt z kimś bliskim – cokolwiek, co powie ciału „jesteś bezpieczna, nic ci nie grozi”.

[Verinia]

Jęczę, bo stopy bolą od tego maszerowania po korytarzu ale zaraz kawa i jedziemy dalej

[Verinia]

No teraz się wkurzyłam

Na dwóch typów 

 

Jeden wisiał.mi od piątku paczkę i coś tam bredził że jeszcze nie ma. Jeden podbija do werki a ma dziewczyne a ona taka młoda. Robi jej nadzieje. Wkurzam się tymi pustyni facetami co myślą że są alfą. A nie ma ich w alfabecie.

[Kataklizm]

Mam mętlik w głowie i nie wiem co robić

[Heledore]

Nawet oddychać mi się nie chce.

[Kataklizm]

Bardzo chciałbym iść na całodobowy oddział terapeutyczny, bo już nie daję sobie rady, jedni dnia jest ok a drugiego lęki dają o sobie znać. Ale nie mogę sobie na to pozwolić, bo rachunki się same nie opłacą a ja nie mam pracy. Więc najpierw muszę iść do pracy, którą straciłem przez choroby psychiczne. I tak się to wszystko kręci w kółko

 

Edytowane 23 Lutego przez Kataklizm

[Kataklizm]

13 godzin temu, brum.brum napisał(a):

Trzymaj się. Jest ciężko, rozumiem. Ale wiedz, że musi kiedyś wyjść słońce zza chmur i dla Ciebie

Rzeczywiscie najlepiej podłapać prace bo finanse wiadomo są mega istotne

 

Nie mam siły na to aktualnie 

[Heledore]

Nie lubię sprzątać! Ale lubię mieć czysto...

Edytowane 24 Lutego przez Heledore

[Dalila_]

Boli mnie gardlooo

[burzowo]

Znowu załamanie u mnie ,b.źle

[Melodiaa]

Tylko spokój nas uratuje!!!

 

Edytowane 26 Lutego przez Melodiaa

[Jurecki]

@Melodiaa tylko jak ten spokój zachować?  Masz jakąś  receptę?

[Melodiaa]

7 minut temu, Jurecki napisał(a):

@Melodiaa tylko jak ten spokój zachować?  Masz jakąś  receptę?

Nie. Właśnie nie mam. Gdybym miała to bym nie miała czasem z tym problemu ale miewam. Uczę się spokoju. Polegam ale nie poddaje się. Spokój nas uratuje. 

Kiedyś pozwalam aby wszystko wolno płynęło obok mnie a ja robiłam swoje. Jednak gdy się skumulowało na kilku polach- poległam. 

Wiem jedno zbyt wielkie zaangażowanie daje większy powód by zbłądzić. Tak więc lepiej nie angażować się emocjonalnie zbytnio. To będzie dobre dla mnie. 

Edytowane 27 Lutego przez Melodiaa

[Jurecki]

15 godzin temu, brum.brum napisał(a):

Receptę na xanax 

Xanax to nie recepta na długi spokój, trwający latami.

[Dalila_]

Jeszcze 2 miesiące temu inaczej teraz ma 8 miesięcy i charakterek szwagra mam wrażenie się pokazuje, czyli centrum uwagi na mnie

[jetson]

Czy jest jakiś sposób na ogarnięcie życia i stanie się w końcu dorosłym facetem, bo mnie qrwa ilość gówna, które wokół się pojawia, coraz bardziej przeraża mnie. Kiedyś siadałem codziennie do książki, oglądałem filmy, uczyłem się czegoś nowego, robiłem różne rzeczy ciekawe w domu. A dziś ciągle mi się czegoś nie chce, siedzę w tym pojebanym necie i przeglądam te gówna, oglądam te wypindrzone piz... z wywalonymi cycami.

Oszaleje w końcu....

[Doktor Indor]

Bo sobie pewnie układ nagrody rozregulowałeś.