Osobowość chwiejna emocjonalnie (typ BORDERLINE)

[lucy1979]

Pytam dlatego właśnie, ze chce wiedzieć:) zastanawiam się jakie leki przepisuje się borderowcom, choćbym o nich poczytala

 

Stabilizatory nstroju typu np. lamotrygina plus antydepresant, ale leczenie bordera farmakologią to najglupszy pomysl na swiecie

[Gość]

lucy1979, a jako wspomaganie terapii?

[Argish]

maymonique, odpowiadając na twoje pytanie to glównie terapia powinna być wskazana dla osób z BPD, a leki dodatkowo zazwyczaj są to stabilizatory nastroju czasem dodaje się neuroleptyki przy objawach psychotycznych

[kasandra36]

No i chyba sporo borderów ma po prostu inne zaburzenia psychiczne, stąd np. antydepresanty.

[Gość]

ale syf ten border

 

dzięki za odpowiedzi

[Argish]

ale syf ten border

 

A no syf

[pneum]

Mam zdiagnozowane BPD i ChAD. Od jakiegoś czasu mam natrętne myśli dotyczące krzywdzenia szczęśliwych ludzi, głównie dzieci - z zazdrości. Miał ktoś podobne objawy? Nie wiem, czy byłabym w stanie coś komuś zrobić. Z jednej strony nigdy nie miałam skłonności do przemocy fizycznej, ale z drugiej - nie potrafię sobie zaufać. Moja lekarka mówiła, że na tej podstawie można mnie spokojnie wsadzić do szpitala, ale strasznie nie chcę dać się zamknąć, głównie z powodu studiów.

[huśtawka]

Mam zdiagnozowane BPD i ChAD. Od jakiegoś czasu mam natrętne myśli dotyczące krzywdzenia szczęśliwych ludzi, głównie dzieci - z zazdrości. Miał ktoś podobne objawy? Nie wiem, czy byłabym w stanie coś komuś zrobić. Z jednej strony nigdy nie miałam skłonności do przemocy fizycznej, ale z drugiej - nie potrafię sobie zaufać. Moja lekarka mówiła, że na tej podstawie można mnie spokojnie wsadzić do szpitala, ale strasznie nie chcę dać się zamknąć, głównie z powodu studiów.

 

Z tym szpitalem to całkiem dobry pomysł w takim stanie...

[tahela]

Mam zdiagnozowane BPD i ChAD. Od jakiegoś czasu mam natrętne myśli dotyczące krzywdzenia szczęśliwych ludzi, głównie dzieci - z zazdrości. Miał ktoś podobne objawy? Nie wiem, czy byłabym w stanie coś komuś zrobić. Z jednej strony nigdy nie miałam skłonności do przemocy fizycznej, ale z drugiej - nie potrafię sobie zaufać. Moja lekarka mówiła, że na tej podstawie można mnie spokojnie wsadzić do szpitala, ale strasznie nie chcę dać się zamknąć, głównie z powodu studiów.

moze jeszcze nerwica natręctw ci sie przypałetała, ja nie mowie ,ze tak jest tylko,ze moze byc z tymi myslami, TO WSZYSTKO JEST SYSTEM NACZYŃ połączonych te zaburzenia i pod wpływem czegoś moze sie cos uaktywnic nagle czego wczesniej nie było

[pneum]

Z tym szpitalem to całkiem dobry pomysł w takim stanie...

 

Ale ja się całkiem nieźle czuję przez większość czasu, bywało o wiele gorzej. Na co dzień dobrze funkcjonuję, jestem w stanie się uczyć, a nawet spotykać z ludźmi. Sama myśl o szpitalu mnie przeraża.

 

moze jeszcze nerwica natręctw ci sie przypałetała, ja nie mowie ,ze tak jest tylko,ze moze byc z tymi myslami, TO WSZYSTKO JEST SYSTEM NACZYŃ połączonych te zaburzenia i pod wpływem czegoś moze sie cos uaktywnic nagle czego wczesniej nie było

 

Bo BPD i ChAD to dla mojego mózgu za mało

[kaka84]

myślicie ze to kiedyś minie ze zacznie się normalnie życ bez leków terapii ?

[pneum]

Nie wiem, ja jestem tylko na lekach, do terapeuty nie chcę iść (próbowałam terapii kilka razy, ale to chyba jednak nie dla mnie). Sama nie wiem, czy leki leczą u mnie ChAD, czy BPD, ale nie wyobrażam sobie funkcjonowania bez nich.

[huśtawka]

Nie wiem, ja jestem tylko na lekach, do terapeuty nie chcę iść (próbowałam terapii kilka razy, ale to chyba jednak nie dla mnie). Sama nie wiem, czy leki leczą u mnie ChAD, czy BPD, ale nie wyobrażam sobie funkcjonowania bez nich.

 

Zasadniczo leki leczą Chad,na BPD najlepiej działa psychoterapia,a leki tylko objawowo i w połączeniu z terapią...

[huśtawka]

myślicie ze to kiedyś minie ze zacznie się normalnie życ bez leków terapii ?

 

Minie,minie,z czasem będzie lepiej...Mam na myśli oczywiście BPD ...

[Emily26]

Hej Wam. Widzę, że wątek jest długi, nie sposób go przeczytać w całości. Szkoda.

 

Też mam zdiagnozowane bpd. Wcześniej miałam diagnozę: schizofrenia i bpd, dlatego mam rentę do 2017 roku.

 

Co kilka miesięcy mam kryzysy. Np. ostatnio weszłam na dach wieżowca i chciałam z niego skoczyć, policja mnie stamtąd zgarnęła i zabrała do szpitala w Toszku. Mam w sumie 7 hospitalizacji.

 

Teraz zastanawiam się poważnie nad pójściem na półroczną terapię albo do Krakowa na Oddział Terapii Zaburzeń Osobowości i Nerwic albo do Warszawy na Oddział Leczenia Zaburzeń Nerwicowych. Ale raczej to będzie Wawa, bo mam termin bliższy i łatwiej jest się tam dostać. Czy ktoś z Was ma jakieś informacje na temat tych miejsc?

 

Wiem, że tam w obu miejscach można iść na pobyty diagnostyczne na dwa tygodnie i tak chyba zrobię - pójdę.

 

Ogólnie border to u mnie ogromna huśtawka nastrojów, samo okaleczanie się, sex z byle kim, ciągłe próby samobójcze i zaburzenia tożsamości (i płciowej i życiowej - studiowałam pedagogikę i budownictwo, informatykę i psychologię zarządzania - nie wiem, kim jestem i do czego dążę)

[pneum]

huśtawka, tak, ale myślę, że stabilizatory robią swoje.

[madseason]

Hej,

dołączam do wątku. Wiem, że samodiagnozowanie się jest głupie, ale z drugiej strony chciałabym znaleźć dla siebie samej odpowiedź. Na dwóch wypisach że szpitala mam diagnozę 'zaburzeń osobowości', ale niesprecyzowane jaki typ. myślę sobie, że z jednej strony wiele u mnie jest borderowego a z drugiej nie mam za sobą takich doświadczeń jak osoby tu opisują, typu impulsywny seks, narkotyki, ryzykowne zachowania.

 

Ja jestem osobą, która przede wszystkim ma syf w głowie odnośnie swojej tożsamości i bliskich relacji. Nie wiem czy jestem homo czy hetero, w związku zawsze waham się pomiędzy "chcę być/nie chcę być", na początku idealizuję a potem z całych sił odpycham od siebie ludzi bo nie rozumiem jak można w ogóle mnie pokochać. w efekcie jestem sama i tęsknię do bliskości, ale już relacji nie potrafię utrzymać. Mam wrażenie, że wszystkie rzeczy, które robiłam w życiu były nastawione na bycie zauważoną i polubioną (trochę narcystycznie), tylko wtedy nie czułam pogardy i nienawiści do siebie. Ale cokolwiek udało mi sie doprowadzić do końca, natychmiast dewaluowałam to i niszczyłam. Ciągle neguję własne wybory, ścieżkę życiową, aspiracje, mam nawracającą depresję na przemian z etapami wmawiania sobie, ze nic mi nie jest. Miałam też wyskoki typu wydanie wszystkich oszczędności, rzucenie leków bez wiedzy lekarzy, agresja na siebie. Jednocześnie, w porównaniu z objawami o których tu czytam wydaje mi się, że za mało we mnie silnych cech borderowych. i tak się chwieję również z diagnozą siebie i tego co ja w zasadzie leczę. . .

[huśtawka]

A Tobie się wydaje że u wszystkich borderow objawy są w taki stopień nasilone?? Co rozumiesz pod "silne objawy"??Nie można generalizować..Nawet ospa przebiega w różny sposób i z różnym nasileniem u ludzi,a co dopiero zaburzenia osobowości..

A w jaki sposób przebiega leczenie tego....na co nie jesteś pewna czy chorujesz? Leki,psychoterapia?

[madseason]

No właśnie z tych opisów, które czytałam wyłaniał się bardzo ostry, impulsywny charakter. a ja jestem tylko bierno-agresywna dla innych i czynnie w kierunku siebie, ale nie robiłam nigdy jakiś ostrych jazd. tak przynajmniej mi się wydaje. więc nie wiem co leczę, jakie zaburzenie osobowości. a jak leczę? dwa razy byłam na oddziale dziennym, 3 lata w terapii indywidualnej, brałam leki na depresyjne epizody. teraz terapeutka rozłożyła ręce, że nie umie mi już więcej pomóc a psychiatra poleca iść na całodobowy bo za długo już się bujam w takim stanie zawieszenia i pustki.

[huśtawka]

Jeśli terapeutka czuję się bezsilna by Ci pomóc to powinna Ci polecić innej osoby.Jeśli masz możliwość iść na całodobowa terapię,to idź. Jeśli Twój stan Ci przeszkadza,to szukaj pomocy.

[kaka84]

myślicie ze to kiedyś minie ze zacznie się normalnie życ bez leków terapii ?

 

Minie,minie,z czasem będzie lepiej...Mam na myśli oczywiście BPD ...

Ja już za długo brałam leki teraz wolę terapię. Ciesze się ze mówicie że przejdzie ,ale czas ucieka a gdzie miejsce na rodzinę itp. Wiem że to nie wyklucza ale wystarczy ranienia więc czekam...

[madseason]

kaka84: mam dokładnie tak samo.poczucie, że czas sie kurczy. większośc moich znajomych jest w związkach, lepiej lub gorzej radzą sobie w pracy, biorą kredyty na mieszkania. a ja tkwię mentalnie w sytuacji jakbym miała lat 17cie a nie dwa razy tyle. nic mnie nie dobija jak świadomość ile czasu marnuję i jak bardzo jestem do tyłu z życiem, którego ubywa a nie przybywa. z roku na rok coraz mniejsze szanse na bycie z kimś. samotność mnie przeraża i wpędza w myśli samobójcze. takie radosne uczucia.

[buszujacywtrawie]

U mnie podobnie, czas przecieka przez palce...- bo jestem owszem humanista i przyrodnikiem, ale nie mogę się przebić, mimo wiedzy

[chojrakowa]

Madseason, terapeuta do zmiany.

Pachnie jak border, moglybysmy przybić sobie piątkę.

Ja właśnie zakończyłam etap pt. "Nic mi nie jest, wszystko ogarniam, robię dobrze, leki do śmieci, feta nie szkodzi"

Oczywiście tym samym osiągając poziom zero.

[madseason]

buszujący: coś o tym wiem. też ze mnie humanistka, ze stypendium dla najlepszych, zdolna i wspaniała i dobrze się była zapowiadała. i co z tego skoro całe życie leży odłogiem a całe to chwalenie można sobie gdzieś wsadzić skoro nie ma absolutnie ŻADNYCH perspektyw na pracę w tym w co inwestowałam. nie wiem czy bardziej gardzę sobą, czy tym systemem któremu dałam się naiwnie oszukać.

 

chojrakowa: piona zatem! ja też ostatnio miałam etap a po co mi w zasadzie te leki, przesadzam i żebrzę o opiekę, do kosza z tym wszystkim. cóż. lekarka miała bardzo okrągłe oczy jak mnie zobaczyła po miesiącu

choć impulsywna w sumie mało jestem, moje ostatnie pół roku nazwałabym raczej letargiem i otępieniem.