Mowie do siebie

[Gość]

Od kilku dni ,jest mi tak koszmarnie źle i ciężko. Że zacząłem mówić do samego siebie .Wcześniej tez tak sie zdarzało ,lecz rzadko.

Teraz prawie non stop ,pilnuje się tylko żeby nikt mnie nie słyszał ,dzięki Bogu za technologie GSM ,bo ludzie na ulicy myślą ,ze rozmawiam przez telefon. A to plee,ple,plle,ple do samego siebie powoduje strach i rodzi myśl o rozdwojeniu jaźni .

czy ktoś tak ma? Walczy ktoś z ple,pl,ple ?

[chojrakowa]

Mnie zdarza się mówić do siebie, najczęściej gdy się boję, albo stresuję. To swego rodzaju ukojenie i uspokojenie, odcięcie się od świata i zapadniecie w samego siebie - przynajmniej jak dla mnie.

[Gość]

Ja mówię do siebie od wielu lat. Już nie walczę, podobnie jak Ty po prostu się pilnuję, żeby nikt nie słyszał.

Na grupie dda przyznałem się do tego i się okazało, że połowa ludzi gada do siebie.

A moja terapeutka nie stwierdziła w związku z tym żadnej poważnej choroby...

[MOCca]

brokenwing, to skojarzyło mi się z chad, przymus mówienia (98% chorych), potrzeba mówienia do siebie może wynikać z innych źródeł, np. protej potrzeby towarzystwa.

[Gość]

Roberrrto, Tak ,mi psycholog też powiedział ,że rozmowa ze sobą o niczym złym nie świadczy.

Wiesz problem w tym ,że te wewnętrzne dialogi zaczynają wyglądać jakby dwie osoby rozmawiały ,jedna głośno druga telepatycznie i to mnie niepokoi.

 

[Dodane po edycji:]

 

brokenwing, to skojarzyło mi się z chad, przymus mówienia (98% chorych), potrzeba mówienia do siebie może wynikać z innych źródeł, np. protej potrzeby towarzystwa.

 

mam towarzystwo WAS

 

HA HA zobacz na czas naszych postów

[MOCca]

Szybko odpisałeś, a chciałam literówkę poprawić. brokenwing, to może i dobrze, bo ja przeważnie mało mówię z początku, a towarzystwo trzeba rozbawić. :}

 

Wrózka Elwira nie próżnuje, działa.

[Gość]

MOCca, Ty mnie śledzisz ,normalnie .

Chcesz ,żebym wpadł w paranoje ?

[MOCca]

Niedobrze mi Krwiopij,

[Gość]

Krwiopij,

A odnosisz czasem ,to pieprzone wrażenie ,że ten drugi glos w głowie jest obcy?

[MOCca]

Wytrzyj usta.

[Gość]

krwiopij ja też od 7-mego r.ż. Byłem bardzo samotnym dzieckiem, a to mówienie do siebie dawało złudzenie, że nie jestem sam. Teraz jestem samotnym dorosłym, więc... Głupie jest to, że jak mam sobie dużo do opowiedzenia, to pół nocy potrafię nie spać :)

[Zenonek]

brokenwing,

 

To normalne, ze mowisz do siebie, pod warunkiem, ze wiesz, ze "gadasz do siebie".

 

To bardzo pomaga np przy ukladaniu jakiegos planu, przygotowywaniu sie do czegos itp itd

 

Normalna sprawa. No chyba, ze ktos naprawde przesadza, no ale to jak ze wszystkim, ze co za duzo to niezdrowo.

[MOCca]

Krwiopij, mogę się podzielić, jak lubisz.

[linka]

Do psa, do kwiatków, czasem stosuję monologi do komputera ( niezbyt cenzuralne), do siebie czasem, teraz już nie ale jak byłam młodsza to nagminnie. Ja byłam zawsze rozgadana i jak się bawiłam to cały dom mnie słyszał, tak samo jak szłam spać, śpiewałam gadałam do siebie itd. Coś mi zostało bo jak się uczę łatwiej mi kiedy czytam sobie materiały na głos.

[Gość]

Szykuje się orgia gotycka z piciem krwi

[shadow_no]

Monologów jako takich nie przeprowadzam (na głos), ale często komentuje pod nosem co się dookoła dzieje. Szczególnie jak coś nie idzie po mojej myśli, lubię soczyście skomentować. :) Często też jak mam coś do zrobienia a nie wiem jak się za to zabrać to mówię coś w stylu 'jak by to...', 'a może by to tak...' itp. Zazwyczaj po chwili w głowie pojawia się rozwiązanie problemu.

[MOCca]

Na pewno próbowałaś, każdy przecież próbował, nie znam człowieka co nie żuł nigdy gumy balonowej.

 

Do tematu, to ja często rozmawiam ale w myślach, prowadze dialogi, kontynuuje rozmowy, tam jest świat idealny, w realu często spalam za sobą mosty.

[Gość]

to gadanie do siebie kojarzy mi się ze schizofrenią

[Gość]

nnn,

No , mi tez .

 

[Dodane po edycji:]

 

Coś jeszcze ,od jakiegoś czasu miesiąc półtora miesiąca .

Wpadam dziwne skrajne nastroje smutek na kilka chwil zamienia się w jakieś euforyczne szczęście.Zupełnie bez powodu .

Wybucham śmiechem bez powodu,strasznie obawiam się ,że to jakaś poważna choroba np-właśnie schizofrenia .

A może to jakiś mechanizm obronny organizmu przed brakiem któregoś z istotnych związków chemicznych ?