Samookaleczenia.

[L.E.]

nazywam się niewarto, świetnie Cię rozumiem.

Powiem Ci, że u nas na wydziale jest straszliwy wyścig szczurów i każdy coś tam robi, a się ukrywa przed resztą, żeby nikt nie wiedział co robi, robił mniej i potem był gorszy. Wyścig oczywiście po stypendia przede wszystkim...

Mnie to nie bawi... Owszem też dużo robię, ale nie ukrywam się z tym i jak gdzieś jadę na konferencję czy szkolenie to zawsze ludziom o tym mówię, jak chcą to niech też jadą... I jaki efekt? Jak powiedziałam, że się wyłamuje i nie bawię się w wyścig szczurów to reakcja była: "Taaaak? To nie jeździj na konferencje i nie składaj wniosków o stypendia.".

Noż piorun jaśnisty mnie strzelił. Ludzie są pojebani...

[czarnobiała mery]

L.E., wśród wykładowców ten wyścig jest zakamuflowany i bardziej wyrafinowany, najczęściej wprost Ci nikt nie powie, o co chodzi, ale będzie Ci utrudniał życie. Ja nawet nie rozumiem, w jakim to celu. Bo przecież my nie musimy rywalizować o stypendia, bo każdy przecież dostaje swoją wypłatę. Nie rozumiem, czy nie lepiej po prostu zacząć coś samemu robić naukowo, niż wkurzać się na tych, którzy osiągają cele.

[Niktita]

A skąd weźmiesz pieniążki na działalność naukową, która pochłania miliardy dolarów, nazywam się niewarto?

[czarnobiała mery]

Niktita, ja jakoś nie mam z tym problemu, jak chcę coś robić naukowo, to zawsze znajdą się pieniądze na wydziale czy w innych instytucjach.

[Pomidorek12345698]

Dokładnie, jak projekt jest interesujący to sponsor się nim zainteresuje

[Abbey]

Nie jest to dla mnie już tak znakomite jak kiedyś.

[mandy3244]

pamiętam jak w dzieciństwie drapałam strupki, wszystkie, dopóki rana się nie zagoiła. teraz mam tak samo... tnę się, potem zdzieram te głupie strupy i patrzę jak wszystko się goi.

no i nigdy nie cięłam ręki a przedwczoraj podrapał mnie mój kotek właśnie w nadgarstek... matko, dziś prawie cały dzień przyglądałam się tej szramce, taką mam ochotę wziąć żyletkę i zatopić ją właśnie TAM, raz i dobrze...

[mandy3244]

tnę się około roku, długo wcześniej zwalczałam tę ochotę ale jak później już coś pękło we mnie, to już poszłooo...

rozmawiałam o tym z moim psychiatrą i panią psycholog do której zostałam skierowana na badanie osobowości,(ale wydawało mi się że ona w ogóle uznała to za nieistotne, ogólnie traktowała mnie jak jakiegoś gówniarza który sobie coś ubzdurał)

[mandy3244]

Nefertari, nie, nie korzystam z psychoterapii

[Abbey]

Nefertari, nie wiem, nie daje mi to już tego kopa, już mnie tak nie uszczęśliwia.

Coś mnie trzyma na granicy całkowitego nieopanowanego zatracenia się, tej masakrycznej autoagresji i zdrowego rozsądku.

Myślę o tym często, ale nie potrafię...

Może to dlatego, że aktualnie jestem w nieco lepszych niż zwykle stosunkach z matką - a to ona mnie popędza do złego..

[mandy3244]

Nefertari, myślałam, ale nie mam na razie takich możliwości niestety

[Abbey]

Nefertari, zastanawiałam, ale nie znalazłam odpowiedzi. Nawet te wszystkie moje zainteresowania jakoś tak odeszły w cień, raczej traktuję je z przyzwyczajenia i "a co ludzie powiedzą, jak nie będę znać aktualności"

[mandy3244]

Nefertari, chodzi właśnie o te 2 powody co wymieniłaś, ale kiedyś na pewno zdecyduję się na terapię

[mandy3244]

Nefertari, wiem, wiem, tylko po pierwsze nie mam na razie warunków żeby dojeżdżać, a poza tym to bardzo bym chciała żeby moim terapeutą był mój obecny lekarz, ale na terapię przyjmuje tylko prywatnie

[Gość]

znowu dzieje się zle w moim życiu i znowu mam ochotę się pociąć przez to, mam ochotę wyładować całą nienawiść do świata na sobie, nienawiść do świata czy do siebie? już sama nie wiem... jestem totalnie pogubiona...

[Lusesita Dolores]

Jestem straszna. Nie umiem utrzymywac dobrych relacji z ludzmi. Chłopak zaprosił mnie na rocznice ślubu swoich rodziców a ja jak dzikus nie chce jechac. Okaleczyć sie porządnie to mało.

[trust_me]

to takie błędne koło, ale lepiej mi jak się wyżyję na sobie, czuję że mi się należy... wszystko ze mnie ucieka, schodzi. oprócz wyrzutów sumienia które rosną do kolosalnych rozmiarów. nie umiem inaczej. nie umiem żyć i boję się, że już nigdy się nie nauczę.

[Abbey]

trust_me, w naszym gronie forumowiczów są osoby, które wygrały z autoagresją. Oczywiście było to przekupione wielką i ciężką walką, ale istnieją tacy ludzie i najprawdopodobniej można się nauczyć bez tego żyć...

[Pomidorek12345698]

Ja się okaleczałem swego czasu, ale zmusiłem się w odpowiednio wczesnym momencie do tego, aby tego nie robić. Głównie szło o to, że jestem panem samego siebie i żadna halucynacja, depresja i inne cholerstwo nie przejmą nade mną kontroli. No i widok krwi mnie uspokaja, co mam do dzisiaj...

[czarnobiała mery]

Płaczę, mam ochotę się pociąć.

[Niktita]

nazywam się niewarto, Nie rób tego, bo tylko zaszkodzisz sobie. Jeszcze policja zawita do Ciebie, jak do mnie i co wtedy? Wytrzymasz 1.5 miesiąca w psychiatryku?

[Monar]

Płaczę, mam ochotę się pociąć.

Zrobiłaś to?

[Lusesita Dolores]

przyznalam sie na oddziale ze sie okaleczam a oni chca mnie wyslac do szpitala na zamkniety :/ nie tego sie spodziewalam

[czarnobiała mery]

Nie, ale dalej czuję się beznadziejnie

[trust_me]

trust_me, za co miałoby Ci się należeć?

 

 

za to jaka beznadziejna jestem i za to jak nie radzę sobie z życiem.