Samookaleczenia.

[marcin0103]

dawno nie pisałem w tym temacie, a to akurat chyba dobrze.. też już jakiś czas nie robie tego, ale kusi, czasami kusi bardzo, nie spodziewałem się, że bedzię tyle blizn... jest lato, muszę kupić jakiś krem na blizny

[kite]

marcin0103, krem to nie takie hop siup. regularne, częste smarowanie i dużo czasu. ja noszę bandaż i jak się ktoś pyta to poparzyłam się herbatą

[buu]

Miałam wczoraj kryzys, ale ominęło się bez. Poryczałam sobie, pozłościłam się. A później po całej tej szopce czułam się jak naćpana, przymulona.

[TheGrengolada]

Hmm, też ostatnio zaczęłam myśleć, że moje blizny wyglądają okropnie i trzeba by coś z tym zrobić... ale coś mnie hamuje, tak jakby były one na moim ręku ,,ku przestrodze" i przypominały mi, żebym głupot więcej nie robiła.

[ewap99]

Gratulacje buuu ze ci sie udało:)

[BiałyLatawiec]

powiało optymizmem w koncu troszkę:) Ja tez koncze na samych zamiarach narazie.

Smaruje sudokremem, troche szybciej sie goją ale blizny wcale nie mniejsze

Jak tu nad wodę jakąs sie wybrać? lepiej wiecej zalozyc na siebie czy poobklejac sie plastrami

[kite]

BiałyLatawiec, ja chodzę wiecznie w bandażu. jak coś to herbatą się poparzyłam. nawet mam tak zabawnie rękę opaloną że biały pasek został

[BiałyLatawiec]

kite, pływanie w bandażu raczej nie sprawdzi sie, bo sie poprostu zsunie.

w spodenkach moglabym zaslaniajac uda, ale co z bliznami na brzuchu...

[Atalia]

Podobnie do kite, noszę obwiązany dość grubo nadgarstek, ale aksamitką. Nigdy nie odwiązuję, chyba, że zmieniam "opatrunek" na nowy. Wygląda dość "naturalnie".

 

Nie pocięłam się. Tym razem... ścięłam włosy. Długie, długie włosy na coś ledwie dotykającego ramion. Dziwne uczucie "w trakcie", jak i "po". Alternatywa dość jednorazowa, ale zawsze...

[Tanna]

Czy istnieją leki łagodzące impulsy prowadzące do samookaleczania? U mnie one stają się tak silne, że coraz trudniej mi nad nimi panować. Kilka miesięcy temu przestałam to robić, ale chęci do tego, ochota, wręcz momentami oszałamiająca są ogromne. Mieszkam ze swoim mężczyzną i gdyby odkrył, że się samookaleczam, to... nawet nie chcę sobie tego wyobrażać. Rozstanie? Hospitalizacja? Poinformowanie mojej rodziny? Chcę jakoś złagodzić te prześladujące mnie myśli o zrobieniu sobie "krzywdy" - chwilowej uldze, rozprężeniu, uwolnieniu gotującego się we mnie napięcia...

Edytowane 11 Lipca 2011 przez Gość

[buu]

No cóż udało się, ale i tak nieciekawie to wszystko wyglądało i długo. Nie byłam sama, męczyłam się. Takie parcie muszę, muszę coś szybko zrobić żeby tylko się uspokoić. Pamiętam to tak wszystko przez mgłę, później to dziwne uczucie, a dziś jakby w ogóle nie miało to miejsca.

Z nadgarstkiem można sobie jakoś poradzić, niektórzy ludzie jakoś przywykli. Choć ostatnio gość w autobusie pożerał mnie wzrokiem, po czym zatrzymał wzrok na ręce i się wgapiał całą drogę. Gorzej z udami w lecie. Ja mam dość wysoko, ale przy szortach, krótkiej spódnicy, albo jak siadam coś widać.

 

Tak sobie przypomniałam, ja robiłam zwykle dość drastyczne zmiany, ścinałam włosy do pasa na zupełnie krótkie, nagle zmieniałam styl na zupełnie inny. Jak już jakieś zmiany to zupełnie odmienne, widoczne.

[kite]

ja mam na udzie blizny ale spodenki noszę do kolan więc nie ma problemu

Tanna, ja dostałam na załagodzenie promazin ale uja on pomógł więc nie doradzę

[Atalia]

Tanna, po części służą stabilizatory nastroju, ale, jak nazwa wskazuje mając na celu m.in. zmniejszanie ogólnego napięcia itp., itd. ..

[BiałyLatawiec]

tym razem nie był to impuls...wczoraj wieczorem lekkie naciecia.

[Korba]

a dzielimy się tu między sobą, bo nam jest raźniej i nie mamy komu powiedzieć.

widać, że nie masz pojęcia o temacie.

dziękujemy za rady. bardzo mądrze radzić ludziom, którzy mają problem z autoagresją, jak i gdzie się mają ciąć.

[Korba]

tu jesteśmy wśród swoich.

poza tym wiele z nas ma zaburzenia, które wiążą się z potrzebą zwracania na siebie uwagi.

ja rozmawiam o tym z terapeutką, no i mam już prawie 4 miesiące bez cięcia.

[linka]

Głos_w_głowie,

Jeśli nie macie się komu wygadać to może dobrym pomysłem jest psycholog?

Poczytaj sobie temat zanim zaczniesz udzielać takich "złotych rad"

Większość osób jest pod opieką psychologów, psychiatrów.....

[Gość]

Głos_w_głowie, empatia z Ciebie bije po prostu...

wyobrażasz sobie żebym np ja codziennie latała do psychologa??

jeśli nie rozumiesz to może lepiej nie komentuj i nie oceniaj...

[buu]

Ja w upały muszę być lekko, luźno ubrana bo inaczej mam wrażenie, że zemdleje.

 

Głos_w_głowie, był już poruszany kiedyś podobny temat i stwierdziliśmy, żeby pisać w miarę możliwości o stanie w jakim się wtedy jest, o towarzyszących emocjach, o przyczynach. O udanych próbach również. A nie tylko informacji 'zrobiłam sobie coś'. Jak wychodzi to wychodzi, każdy i tak pisze co chce. Nie wiem czy problem ten dotyczy również Ciebie. Wiem, że czasem ciężko to zrozumieć.

Mi się wydaje, że większość ludzi w stanie autodestrukcyjnym nie wybiera sobie miejsca, po prostu działa. Potem przychodzi poczucie winy i myśl 'o boże znowu to zrobiłam'. To nie jest fajne. Nikt tego nie chce. Są inne formy i przez cały wątek przewinęło się ich więcej, nie tylko nacinanie, cięcie skóry. Jedak z tego co zauważyłam widok krwi na większość 'bardziej działa'.

 

Powiem wam tyle, że mnie ostatnio gówno obchodzi co obcy ludzie sobie pomyślą jak coś zobaczą. I tak ich nie znam. Bliskich znajomych to jakoś nie odstrasza. Radzę sobie, rany pogojone. I jestem z siebie dumna.

[BiałyLatawiec]

Głos_w_głowie, Nawet nie chce mi sie komentować Twojej ignorancj, a tym bardziej zaspokajac Twojej pseudo ciekawości.

Poprostu nie zagladaj na ten wątek jesli Ci coś nie pasuje albo dowiedz sie cos wiecej na temat mechanizmow autodestrukcji.

[buu]

Głos_w_głowie, widzisz, to jest to samo tylko osiągnięte w inny sposób. Bo tak naprawdę nieważny jest sposób, tylko to co chcemy osiągnąć. Poczuć coś, rozładować napięcie, uciszyć ból psychiczny.

Myślę, że dzielenie się tutaj nie przynosi takiej ulgi jak sama autoagresja. Gdyby tak było to byłabym prze szczęśliwa...

 

Proszę was nie zaczynajmy znowu, dość mamy problemów

[Gość]

chcę przestać to robić... tracę kontrolę... nic nie pomaga... tnę coraz głębiej... patrzę na żyły pod skórą i mam ochotę się do nich dodziobać...

[Atalia]

Aaaaghhh...

 

Ciągle walczę by nie.. i powoli przegrywam z "silną" wolą..

Nie, postaram się nie, kolejny dzień - NIE!

[buu]

Cieszę się, że walczycie ze sobą, naprawdę

U mnie póki co w miarę spokojnie, daję sobie ładnie radę. Myślę, że to przez tzw 'sprzyjające warunki'. Korzystałam kilka razy z uspokajaczy, ale chęć zrobienia czegoś i tak jest ogólnie o wiele mniejsza. Mam jednak wizję ubiegłego roku, gdzie przez te miesiące wakacyjne było znacznie spokojniej, a potem czar prysł..

[Gość]

Tak z ciekawości mam pytanie ''techniczne''. Jeśli się tniecie, to mniej więcej na jaką głębokość są te rany?