Myśli samobójcze

[shadow_no]

8 minut temu, Heledore napisał(a):

Tylko widzisz, ja codziennie coś robię, nawet jakbym miała się zmusić  

Nie pomagasz xd

[Heledore]

Godzinę temu, shadow_no napisał(a):

Nie pomagasz xd

  

[kamysto]

brak mysli samobojczych. odkad zaczalem prace to sie wyleczylem. teraz mam duzo czasu ale tez jest ok. chce zyc

[Gość cynthia]

Dzisiaj nie chcę umrzeć, ale i nie chcę żyć. Cóż za konflikt tragiczny. Niczym w greckiej tragedii.

[Gość cynthia]

8 minut temu, brum.brum napisał(a):

Paskudny stan. Znam. 
zadbaj o kocyk, herbatkę ciepłą , może muzyka?

Dobry pomysł! Może jakaś książka i ideolo

[Heledore]

Niestety są w każdym bardziej intensywnym depresyjnym epizodzie. Nauczyłam się, żeby im nie ulegać, kiedy jest bardzo ciężko pozwalam sobie na alprazolam. A kiedy już nie daję rady- psychiatryczna izba przyjęć

[Gość cynthia]

2 godziny temu, Heledore napisał(a):

Niestety są w każdym bardziej intensywnym depresyjnym epizodzie. Nauczyłam się, żeby im nie ulegać, kiedy jest bardzo ciężko pozwalam sobie na alprazolam. A kiedy już nie daję rady- psychiatryczna izba przyjęć

Dobrze, że masz takie dojrzałe podejście. To świadczy o tobie i twojej walce z chorobą. Że chcesz wygrać. Buziaki i trzymam kciuki za Ciebie.

[Heledore]

1 godzinę temu, cynthia napisał(a):

Dobrze, że masz takie dojrzałe podejście. To świadczy o tobie i twojej walce z chorobą. Że chcesz wygrać. Buziaki i trzymam kciuki za Ciebie.

Dziękuję  Wiesz, przez te 10 lat nauczyłam się takiego podejścia  

Do zdrowienia też trzeba dorosnąć.  

[shadow_no]

W dniu 14.02.2026 o 19:22, Heledore napisał(a):

Do zdrowienia też trzeba dorosnąć.  

O jakie to dobre! Można dodać że często w zdrowieniu sami jesteśmy dla siebie największymi wrogami

[Heledore]

3 godziny temu, shadow_no napisał(a):

O jakie to dobre! Można dodać że często w zdrowieniu sami jesteśmy dla siebie największymi wrogami

Tak, bo przyzwyczajamy się. Może być naprawdę źle, ale jednak jest to znany stan. Poprawa jest wielką niewiadomą. A przecież nieznanych rzeczy się boimy w większym lub mniejszym stopniu.

[Heledore]

Znów są. Na razie delikatnie szepczą, tak, że można chwilami nie zwracać na nie uwagi.

[Heledore]

Znów są. Czekają tylko, żeby wyjść na światło dzienne.

[shadow_no]

9 minut temu, Heledore napisał(a):

Znów są. Czekają tylko, żeby wyjść na światło dzienne.

Japa tam z tyłu

[Heledore]

20 godzin temu, shadow_no napisał(a):

Japa tam z tyłu

wykorzystują chwile nieuwagi

[Heledore]

Niech mnie ktoś dobije.

[Cynthia]

2 godziny temu, Heledore napisał(a):

Niech mnie ktoś dobije.

Nie dobiję, ale przytulam wirtualnie.  

[Heledore]

3 godziny temu, Sigrid napisał(a):

Nie dobiję, ale przytulam wirtualnie.  

Dziękuję  

[Jurecki]

Nie mam ich teraz, już chwilę czasu.

[Heledore]

I znowu ich ciche podszepty. A może to, a może tamto... Tyle dobrze, że na razie dość subtelnie.

[Cynthia]

12 minut temu, Heledore napisał(a):

I znowu ich ciche podszepty. A może to, a może tamto... Tyle dobrze, że na razie dość subtelnie.

Zdusić w zarodku te skurwysyny!! 

[Heledore]

1 minutę temu, Cynthia napisał(a):

Zdusić w zarodku te skurwysyny!! 

Niestety nie ma cudownego sposobu na nie.

[Cynthia]

Teraz, Heledore napisał(a):

Niestety nie ma cudownego sposobu na nie.

Jedyny sposób to szpital... Żeby być obserwowanym i nie mieć ku temu jak to zrobić 

[Heledore]

2 minuty temu, Cynthia napisał(a):

Jedyny sposób to szpital... Żeby być obserwowanym i nie mieć ku temu jak to zrobić 

Nie jest tak źle, żeby wybierać się do szpitala. 

A z resztą- za często w nim bywam. Żebym się tylko nie zadomowiła.

[Cynthia]

Teraz, Heledore napisał(a):

Nie jest tak źle, żeby wybierać się do szpitala. 

A z resztą- za często w nim bywam. Żebym się tylko nie zadomowiła.

Ja już się zadomowiłam nic mi nie robi kolejna hospitalizacja. Jedyne co to frustracja że nie mogę nic tu robić by się zadowolić dniem. Leki, posiłki, leżenie, spanie i tak w kółko czasem gra w karty lub Chińczyka. To jedyne zajęcia tutaj. 

[Heledore]

2 minuty temu, Cynthia napisał(a):

Ja już się zadomowiłam nic mi nie robi kolejna hospitalizacja. Jedyne co to frustracja że nie mogę nic tu robić by się zadowolić dniem. Leki, posiłki, leżenie, spanie i tak w kółko czasem gra w karty lub Chińczyka. To jedyne zajęcia tutaj. 

Ja w ciągu ostatnich 2 lat byłam tam 3x. Trochę za dużo jak dla mnie.