Zaburzenia osobowości (cz.I)

[Gość]

Bura, o tak, niestety nie mogę napotkać książek, oglądałem tylko film.

 

coma, to powinnaś to gdzieś zapisać, bo możesz zapomnieć i powiedzieć na terapii.

Nie żartuję z zapominaniem, ja nie pamiętam części terapii bo czuję, że to zablokowałem.

[Gość]

coma też się tego bałam,ale ja sam raz byłam tym straszona

 

Ja nie byłam straszona, ale u mnie w domu takie rzeczy się działy, że myślałam sobie później nie wiadomo co. Ciągle się bałam

Albo, że mama wyjdzie i nie wróci, albo tata...Że tata zrobi coś mojej mamie. Jak ich nie było przy mnie to przychodziły mi same najgorsze rzeczy do głowy.

 

Jak ja mam do tego wrócić na terapii? Ja nie chcę do tego wracać. Ja nie chcę terapii.

 

 

Vi., zapiszę.

[Gość]

coma, bez powrotu do tego nie uwolnisz się od tego, to jest w twojej nieświadomości i będzie Cię męczyć

[chojrakowa]

Nagle przypomniałam sobie, że jak byłam mała to się bałam, że mój tata popełni samobójstwo...Dziwne Zawsze się bałam, że nie wróci, że mu się coś stało, albo że ktoś coś mu zrobił...

 

Miałam do samo z babcią.

Do paniki, histerii łez i telefonów po nocy.

[Gość]

Takie uczucia towarzyszą mi odkąd pamiętam. Mogłam mieć 4 latka, i tak do około 17 roku życia. Ich pierdolone awantury. A teraz przez nich jestem... jakimś nie wiadomo czym, które prędzej czy później zdechnie

[Korba]

studia,czy nie studia- tak bywa że w tym wieku człowiek robi się śmielszy i bardziej skory do zawierania znajomości-po nastoletnim okresie buntu,kompleksów i skupiania się bardzej na swoim wnętrznych przeżyciach,swojego miejsca w życiu

 

ja wręcz przeciwnie, w okresie buntu miałam bardzo dobry kontakt z rówieśnikami. byłam bardzo towarzyska. oczywiście tam gdzie mogłam zaznaczałam swoją odrębność, jednak ludzie mi byli potrzebni do życia jak powietrzne. na studiach też nie było najgorzej. z czasem zaczęłam się wycofywać z życia towarzyskiego, krąg znajomych zaczął się zmniejszać, bo boję się ludzi. nie lubię już ludzi. unikam ich. najchętniej byłabym sama w domu, albo spotykała się najwyżej z 1 osobą, ale też nie mam wielkiej potrzeby, aby się spotykać. I tak dziczeje...

 

moja praca trochę mnie ratuje przed tym zdziczeniem i jak się przełamię to potrafię w pracy funkcjonować, mam świetny kontakt z ludźmi, z którymi pracuję. więc ta praca jest dla mnie bardzo ważna.

[Gość]

Kasiu,, dobrze, że masz tą pracę.

To tak jak dla mnie chyba kontakt z nauczycielami.

 

Pani terapeutka(eks) powiedziała, że to jest coś pomocnego.

[kasia12]

http://www.eioba.pl/a107310/eksperyment_rosenhana_jak_atwo_zosta_schizofrenikiem

[Gość]

ale dzisiaj mam doła... masakra.

[Gość]

Michuj, co się dzieje ?

[*Monika*]

Kasiu, praca w Twoim przypadku to coś bardzo rozwojowego.

Tak jak i w moim.

W pracy rozwiązujesz problemy, masz kontakt z ludźmi. A w domu diedzisz samotnie. U mnie z domem jest trochę inaczej bo mieszkam z rodzicami. To nie jest dla mnie kostruktywne.

Zauważyłam,że dzielisz teraz życie na pracę wśród ludzi i dom, w którym przebywasz sama. To takie dwie skrajności. Nie zauważyłas tego?

Ale to nic złego. Po ciężkiej pracy odpoczywasz w domu.

Teraz jest jak jest. Napewno czujesz się samotna, ale z drugiej strony sama się izolujesz. Ja to rozumiembo to może wynikać z Twojego samopoczucia. Wycofujez się bo źle się czujesz. Albo...źle się czujesz i dlatego się izolujesz. Takie błędne koło.

Kasiu? Jak popatrzysz wstecz na swoje samopoczucie, np sprzed wakacji, albo zaraz po nich...to prawie pół roku..........zauważasz jakieś pozytywne zmiany u Ciebie?

[Gość]

Dobijająca sytłacja rodzinna, niepewność z pracą, problemy z finansami. Leki pomagają ale wszystkiego nie zakamuflują.

[*Monika*]

Michuj, To nie kamufluj. Czy gdybyś zmienił pracę na lepiej płatną i w miarę Cię interesujacą......to czy poczulbyś się zdrowiej?

[Gość]

Gdybym jakąkolwiek znalazł, to poczułbym się lepiej...

[*Monika*]

Michuj, Nic tam u Ciebie nie ma? Poważnie mówisz?

Współczuję, naprawdę. A myślałeś,zeby wyjechać stąd, np. za granicę?

[Gość]

Michuj, co się dzieje w rodzinie ?

Nie pracujesz ?

Grasz dalej w kasynach ?

[Gość]

Jasne, że myślałem. Kilka tematów jest w trakcie, ale nic się z tego nie urodziło...

[*Monika*]

Michuj, Może czasu potrzeba co?

[Gość]

Długo by opowiadać. I tak nie jesteście w stanie mi pomóc. Tak sobie jęczę poprostu.

[Gość]

Michuj, wyrzuć to z siebie, to pomaga.

[Gość]

Monika1974, W kwietniu będzie od rok, od ostatniej mojej pracy z prawdziwego zdarzenia. Powiedzmy...

[*Monika*]

Michuj, To nie oznacza,że nie znajdziesz takowej. Napewno się coś znajdzie! Życzę Tobie tego!

[Gość]

Już trace nadzieję, do tego dobijający domownicy. Ehhh

[Gość]

Michuj, znajdziesz, a domownicy jak to domownicy muszą zrzędzić.

Naprawdę nie ma pracy w P-niu czy myślisz raczej o czymś poważniejszym niż siedzenie na kasie ?

[Gość]

Nigdy nie siedziałem na kasie i nie zamierzam. Najbardziej prawdopodobna jest opcja wyjazdu za granicę, ale tu też lipa. Nic się nie dzieje... A czas leci.