Dzisiaj czuje się...

[Niewkopomonowana]

3 godziny temu, burzowo napisał(a):

@Niewkopomonowanadobrze piszesz po prostu  trzeba to zrobić .I też przestrzeni mi brakuje w domu ,muszę wyrzucać rzeczy ,za dużo wszystkiego .aaa powoli wszystko ...

ja też mam ciągle mnóstwo rzeczy do wywalenia, pochowania. W różnych pomieszczeniach są zbędne rzeczy, ciuchy do poskładania. Nie mówiąc o moich ubraniach na półce, które są po prostu tam powrzucane, a nie poukładane. Żal....

[Heledore]

Nie mogę w to uwierzyć, ale... dobrze, po prostu dobrze  

[Niewkopomonowana]

Załatwienie papierkowych spraw w sprawie przedłużenia renty, potem do banku i na końcu na chwilę sklep. Jestem już padnięta i nie do końca zdrowa. Chyba pójdę spać 

[digital extasy]

Jak stary, zgorzkniały, zobojętniały dziad 

[Maat]

5 minut temu, digital extasy napisał(a):

Jak stary, zgorzkniały, zobojętniały dziad 

Ja coraz częściej czuję się jak stara baba, obolała, zmęczona itp itd 

[digital extasy]

@Maat przytulam, ,  

[Maat]

[Lusesita Dolores]

Hepi

[alone05]

czuję się wspaniale

[Dryagan]

Fizycznie jest już zdecydowanie lepiej. Mogę normalnie chodzić po domu, czytać, trochę pospacerować i nawet schody przestały wyglądać jak osobna dyscyplina olimpijska. Najgorsze jest to, że właśnie przez to zaczynam się czuć zdrowiej, niż prawdopodobnie jestem. Głowa coraz częściej mówi: „no dobrze, wystarczy tego chorowania, wracamy do normalności”, ale lekarze, żona i reszta organizmu najwyraźniej nie dostali tego komunikatu.

Psychicznie nadal różnie. Przez kilka godzin potrafię właściwie o tym nie myśleć, a potem coś mocniej zabije, zakłuje albo zabraknie mi na chwilę tchu i przypominam sobie bardzo szybko. Chyba zaczyna się etap, w którym mniej walczę ze słabością, a bardziej z własną niecierpliwością.