Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
Gość

Nerwica lękowa - Co zrobić? Moja historia część 1, zamknięta

Rekomendowane odpowiedzi

w nerwicy to jest podłe ze ona wraca kiedy juz nam jest lepiej to nas zniechęca , załamuje , odbiera siłe do walki . Jedynie bardzo wytrwali pokonują te chorobę...Smutne , ale prawdziwe

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Hej. Hydroxyzyna nie uzależnia, podaje się ją nawet dzieciom gdy mają problemy ze spaniem.Wiem to od psychiatry. Musisz się wybrać do psychiatry.Ja przeszłam przez to samo co ty.Na początku stwierdzono że to są bóle migrenowe, póżniej że od kręgosłupa.Był czas że mówiono ze mam niskie ciśnienie i od tego.Od 3 mies.lecze się u psychiatry na nerwice .Bóle głowy przeszły , a męczyłam się kilkanaście lat. Także trzeba się odważyć i odwiedzić psychiatrę a on napewno Ci pomoże. Ja od 3 mies.nie wzięłam ani jednej tabletki p.bólowej a bywały dni że zaczynałam dzięń od niej. Zycze odwagi i powodzenia w leczeniu. :roll:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

U mnie też nienajlepiej pod tym wzgledem. Czasami kiedy idę to wydaje mi się, ze jestem b. wysoka, a za chwile zmowu, że b. niska.

Wczesniej cierpiałam na bóle głowy, zwłaszcza w skroniach i z tyłu.

Mam też niesamowicie napięte mięśnie barków - twarde i bolesne.

I kulę w gardle, i uścisk w mostku, a podczas ataków kołatanie serca, brak oddechu, zimno a jednocześnie pot mnie zalewa

Nie ma lekko.

Na szczęście już wiem, że od tego nie umrę, chociaz podczas ataku trudno to sobie wytłumaczyć

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Zgadzam się - jk najszybciej do psychologa.

Ja tez już wcale nie piję alkoholu i nie żaluję.

Zamiast chcieć działać na siebie destrukcyjnie spróbuj konstruktywnie. Na pewno efekt będzie lepszy

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Mnie często rodzinka mówi, że jestem w innym świecie, jakaś nieobecna i nie można ze mną złapac kontaktu. Mam wrażenie, że wyłaczam się ze świata, bo on mi nie odpowiada. Nie ubolewam nad tym, bo mnie przynosi to ulgę, wyluzowuje.

Bywa, że mam wrażenie jakby świat był odgrodziny ode mnie niewidzialna szybą, jakbym była obserwatorem a nie uczestnikiem.

I czasami też czuję się na przemian niska i wysoka.

Może my, z nerwicą, mamy po prostu jakieś szczególne właściwości? Może jesteśmy bliżej jakiejś prawdy niz tzw. normalni? Może należałoby się z tego cieszyć a nie martwić?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Są tacy, którzy zwalczyli.

Trzeba wierzyć. I nie poddawać się

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam Cię serdecznie Kalisiak :lol:

Wszystko co opisujesz to tak jakbym opisywała swoje przeżycia sprzed roku. Dokładnie to samo się ze mną działo,szpital, zastrzyki, lekarze, badania i tak w kółko :? Po prostu koszmar, ale to wszystko minęło odkąd poznałam siebie i zrozumiałam, że to nerwica a nie jakaś choroba, miałam zrobione wszystkie badania. Polecam Ci zrobić USG serduszka i zobaczysz że wszystko jest ok. Życzę Ci zdrówka :lol:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

u mnie yez zaczęło sie od koscioła .niesamowita słabość .potem doszły sklepy i autobusy.zanim zdałąm sobie sprawę że to nerwica a nie rak mózgu minęło trochę czasu.niepodważalnie jest to straszne ale da sie przezwyciężyć.oprócz słabości mam straszne bóle nógjakby reumatyczne ,zaburzenia widzenia i wiele innych.jeżeli jesteś w stanie to pomyśl sobie to tylko nerwica nie boję się nie umrę zaraz przejdzie.a co do spania to na szczęście nie mam z tym problemów.pozdrowionka

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Pele ja się z tym męczyłam prawie20 lat.Gdybym wiedziała wtedy to co teraz nie straciłabym kawał życia. Ja od 3 mies.leczę się u psychiatry.Wszystkie objawy które ty opisujesz ja też miałam. Jedyna rada musisz zacząć się leczyć aby nie zmarnować sobie życia. Wiem że każdy wstydzi się iść do psychiatry.Trzeba się przemuc i się odważyć. Choć leczęsię od niedawna wiele objawów mi minęło.Potem będzie psychoterapia. Musisz wiedzieć że leki to tylko okres przejściowy , aby złagodzić objawy. Zobaczysz jak zaczniesz się leczyć to będzie dobrze.Trzymam kciuki . :roll:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

żałuj Venom żałuj :) - żartuje mnie to wkurza niesamowicie

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Cześć, witam Was moi drodzy na forum...Mam już dosyć mojej nerwicy...nie radzę sobie komoletnie...cały czas trzęsę się okropnie..mam ataki jak dostanę złą ocenę i się zdenerwuję to już atak gotowy...nie wiem co trzyma mnie jeszcze przy życiu....Usilnie walczę w stanie wyczerpania...boję się panicznie tego że jeśli ktoś zacznie znów wtrącać się w moje życie...ktoś kto mnie nie rozumie nie dam dłużej rady...codziennie siedzę i ledwo wytrzymuję ze swoim lękiem...napadami złości...wystarczy że byle czym się zdenerwuję i mam silny atak..czuję wtedy że umieram...nie trwa to długo nie zawsze ale jest bardzo męczące...często jak się zdenerwuję myślę by pójść do toalety i się okaleczyć...albo cokolwiek zrobić by sobie ulżyć...Coraz częsciej myślę że to koniec...nie mam innego wyjścia...niż skończyć ze sobą..to smutne że niektórych los kończy się tak tragicznie ale cierpienie czasami jest zbyt silne by wytrzymać...drgawki, odrzucenie przez ludzi, naśmiewanie się...lęk przed chorobą psychiczną... :(

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

masz typowe objawy napadów paniki. Jesli jestes mloda nie trzeba robic zadnych badan serca (a tak robia lekarze ktorzy nie znaja sie na psychiatrii) tylko pójść do psychiatry (dobrego). To naturalne ze Twoi doradcy mowia Ci 'wes sie w garsc' -pewnie sami nie mieli napadow paniki.

pozdr

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

meliska ma racje, nic na sile, pomalutku...

 

PABLO...ja Ci w lekach nie pomoge, bo ich nie biore :) biore ziolowe i to mi narazie starcza. Kiedys brala afobam najdluzej przez 2 tyg, ale czulam sie fatalnie...tzn leki mialam i w dodatku kolejny lek-od uzaleznienia, lekarz, ktory mi je przepisal odeslal mnie do psychiatry a ja nie umialam sie z tym pogodzic, potem sie balam,ze jestem juz swirem,ze zamkna mnie w wariatkowie...nie chce wracac juz nawet do myslenia o tym co bylo...sama stopnoiwo przerwalam lek, zastapilam je ziolowymi i poczula roznice...taka,ze sie nie balam uzaleznienia!! widzisz co umysl moze zrobic??!!generalnie dzis juz akceptuje to co mam, zaglebiam sie w siebie itp...czasu bylo trzeba by to zrobic. Teraz moze jeszcze mam mala awercje do psychiatry, chemii, szpitali, ale wiesz... jak bedzie trzeba i moj stan na tyle sie pogorszy, to pojde... narazie zyje i zmieniam sie i staram sie pomalutku porozwiazywac swoje problemy, te ktore doprowadzily mnie do nerwicy. Tobie niestety polece psychoterapie i nic wiecej. Nie wiem dlaczego od razu zaczales brac chemie, przeciez zauwazylam w Tobie duzo motywacji do tego, by sie nie poddawac. A leki sie bierze juz w stanie, jesli nie da sie funkcjonowac!! A nie zauwazylam,ze masz z tym duzy problem. Jednak jak je zaczales musisz kierowac sie zaleceniami lekarza. JA Ci wiecej nic nie poradze...ale nerwicy nie wyleczysz lekami...pamietaj o tym!! musisz poszukac...w sobie... zmienic siebie... potem neriwica powinna minac... ja w to wierze, choc i tak ja mam,ale... jak meliska napisala, pomalutku, ale do przodu :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Mysle, ze czesto tak jest, ze okolicznosci sie zmieniaja, a stare myslenie pozostaje.

Trzeba nad tym pracowac.

 

Oczywiscie ze tak.

 

Trzeba pracowac nad soba ,ale zeby moc to robic trzeba tez posiadac odpowiednie "narzedzie" do tego ,ja moge powiedziec tak ,ze jedynym znanym mi narzedziem skutecznej pracy nad soba to artykuly dotyczace rozwoju ducha (zdaje sobie sprawe z tego ze ignornaci tacy jak np. reirei moga przesmiewczo nawac mnie - guru :) ) ale jakie to ma tak naprawde znaczenie :?: gdyby nie moj rozwoj ducha to bardzo przejal bym sie takim stwierdzeniem , dzieki temu zas ze pracowalem nad soba wyrobilem w sobie przekonania tkwiace tak bardzo gleboko wewnatrz mnie ,ze chyba nic ani nikt nie jest w stanie wyprowadzic mnie z tej rownowagi jaka osiagnalem.

jednym z tych glebokich przekonan jest tez to ze przeszlosc fizycznie juz nie istnieje , a skoro nie istnieje to nie istnieje tez potrzeba czerpania z niej i napedzania z tego zrodla poczucia zagrozenia. jedynym sposobem na to zeby zrzucic z siebie ten ciezki bagaz jest pogodzenie sie z nia , pelna swiadoma akceptacja wszystkich (zlych i dobrych) wydarzen ktore mialy miejsce rok temu, miesiac temu ,tydzien temu i wyciagniecie z nich nauki na przyszlosc.

 

przeszlosc nie istnieje :idea:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
dokładnie liczy sie to co jest tu i teraz

 

parafrazujac - przeszlosc jest tylko wspomnieniem , przyszlosc tworem wyobrazni a jedyne co istnieje naprawde to chwila obecna TU I TERAZ , kiedy mijamy sie z nia,uciekamy od niej,boimy sie jej, i jej nie lubimy to tak naprawde mijamy sie ze swoim zyciem :!: to chwila obecna tworzy wspomnienia przeszle i jest perspektywa przyszlosci ,dobrze ja wykorzystujac odnajdujemy klucz do szczescia :idea:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

melisskaa czasem nawet mi zdarza sie napisac cos trafnie

:)

pzdr

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

pewnie macie rację tylko czy jest to realne zapomniec o wczesniejszych chwilach i wydarzeniach :?:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
pewnie macie rację tylko czy jest to reale zapomniec o wczesniejszych chwilach i wydarzeniach Question

 

nie w tym rzecz zeby o nich zapomniec ale je zaakceptowac , oczywiscie nie stanie sie to nagle , ale praca ze swoim umyslem pod tym wlasnie katem moze spowodowac olbrzmie odciazenie psychiki ,mysle ze pelne pogodzenie sie z przeszloscia jest najwazniejsza podstawa w drodze do rownowagi :idea:

 

a to w 100% realne :!:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

pozostaje mi nadzieja :D i jeszcze mnóstwo pracy nad sąbą :twisted:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Didado dzieki za maila juz odpisalam , raz jest lepiej a raz gorzej ale trzeba żyć. Nie martw sie moze juz niedługo mnie odwiedzisz?Razem damy radę !!!!! (ostatnio mam totalna zmienność nastrojów he, he) :lol::lol: Pozdrowionka :lol:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jak mi to wszystko przejdzie obiecuję pierwsi się o tym dowiecie :D:D:D

agapla

dzięki za zaproszenie jak tylko będę gotowa i dam radę skorzystam :D pozdo

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Oczywiście że normalne,i wcale sie nie przejmuje ale ostatnio mi to trochę komplikuje życie ,bo za duzo sie zastanawiam co bedzie dalej i stad te mieszane uczucia.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Codziennie rano budze sie i odczuwam ból ..nie umiem go namierzyc , jest gdzies w srodku moze kolo serca? a moze brzucha? wiem , ze jest nieuchwytny i zatruwa mi zycie .. nie umiem sie go pozbyc , a ile mozna juz brac leki przeciwbolowe na nerwowy bol? a moze nerwobol? z reszta czy to wazne ?? kiedys przeczytalam takie piekne zdanie , ze jak wie z czym sie walczy to jest latwiej... jestem sklonna sie z tym niezgodziz( mowiac delkatnie) , bo ja od niedawna wiem ze mam nerwice i wcale od tego czasu nie jest mi lzej..

Boże ja nie jestem taka zła... za co ten bol?? to moj zyciowy krzyz?? chyba za ciezki dla mnie...

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

hej! jesli chodzi o srodki przeciwbolowe to u mnie jest jeszcze gorzej kiedy je wezme(naczytalam sie kiedys o tych okropnych skutkach ubocznych :D )to prawda ze latwiej jest walczyc kiedy zna sie wroga, tyle ze w przypadku nerwicy zapoznanie sie z jej taktyka zajmuje niestety :cry: wiele czasu. nie poddawaj sie, na pewno kiedys z tego wyjdziesz. a jesli chodzi o ten "krzyz" to pamietaj ze nigdy nie dostaniesz wiecej niz jestes w stanie udzwignac :D ja mysle, ze nerwica jest wlasnie konsekwencja naszej wrazliwosci i tego ze wszystkim sie przejmujemy.paradoksalnie jestesmy po prostu za dobrzy:)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

czesc co u was slychac dalej mecza was szumy bo u mnie jak bylo tak jest i ciekawa jestem ile jeszcze to potrwa

narazie pa :(

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość
Ten temat został zamknięty. Brak możliwości dodania odpowiedzi.

×