IceMan

Właśnie jestem niemile zaskoczony tą farsą ze sterownikami. Dzisiaj miałem w rękach tel z pojemnościowym i faktycznie niebo a ziemia. Niestety w momencie kupna tego telefonu nie miałem do dyspozycji żadnego innego Androida w tak atrakcyjnej cenie. A co do pakietu... no przecież że to konieczność i go mam. I po prostu chciałem wykorzystać go na komputer, żeby choćby odpalić Steama, który wymaga logowania online do odpalenia jakiejkolwiek (też offlinowej) gry.

Wiem i wiem :) A problemu z modemem (a właściwie tetherem, a to lekka różnica ) nie było. Problem był z gapą, który nie ściągnął sterowników do usb na kompa i z ręką w nocniku wylądował bez neta.

Ja mam LG GT540, więc nie pierwszej nowości sprzęcik. Wada - ekran dotykowy. Przydałby się multitouch. No i jest koszmarnie niemożliwy w kalibracji, ale to raczej moja wina, bo telefon miał pewnego razu spotkanie pierwszego stopnia z betonem. Na innej wadzie sparzyłem się wczoraj. Padł mi net w mieszkaniu (na amen, wymagało na drugi dzień interwencji technika w skrzynce przy ulicy), więc chciałem pociągnąć neta z telefonu na komputer. A tu okazało się, że bez sterowników do usb komp (świeżo po formacie) jest tylko ładowarką dla telefonu. Mimo, że tą niedogodność da się obejść, łącząc urządzenia przez bluetooth/wifi i tak przekazać ściągnięte na telefonie stery, to karygodny jest brak adekwatnych paczek na stronie producenta, co skutkuje marnowaniem czasu i ściąganiem sterów z nie wiadomo jakich forów. Co do wydajności Androidów - z pewnością nie jest jednakowo przy każdym sprzęcie i wersji systemu. Od pewnego czasu bawię się w zmiany systemów, więc miałem kolejno 1.6, 2.1 (Plus), 2.1 (Orange), 2.3.7 (SwiftDroid) i na koniec wylądowałem przy pewnym mało popularnym wydaniu 2.2 (2 ostatnie systemy modowane - przerabiane z innych modeli - wsparcie producenta skończyło się na 2.1). Jestem kompletnie zaskoczony, ale system jeszcze do tej pory po ponad 2 tygodniach użytkowania nie sprowokował mnie do instalacji task killera. W 2.3.7 telefon musiałem 2x dziennie restartować, bo mimo zabijania procesów zamulanie postępowało, a wolnej pamięci ubywało. Więc zależy, na co się trafi. Nie zamieniłbym androidowego telefonu na żaden inny i nawet nie chcę się upewniać z tego powodu, że dzięki Androidowi telefon zamienia się w komputer, który posiada odpowiednie wejścia/wyjścia i można z nich korzystać w kompletnie dowolny sposób, bo aplikacje stworzono już praktycznie do wszystkich, nawet najdziwniejszych, zastosowań. Od bajerów takich jak kierownica z akcelerometra, poziomica, apka do pomiaru tętna po takie przydatne rzeczy, jak aplikacje blokujące smsy i połączenia z wybranych numerów (koniec z zapełnianiem wyimaginowanego garażu wygrywanymi codziennie BMW i Mercedesami), tethering (udostępnianie połączenia z telefonu na wifi jako access-point), rewelacyjne mapy Googla, aplikacja do zmiany przeróżnych parametrów (głównie głośności dzwonka) w różnych porach dni tygodnia i prawdopodobnie najskuteczniejszy istniejący na telefony budzik .

Hej, Wpadłem tutaj z dość nietypowym pytaniem. Gdybyście na przełomie marca i kwietnia dostali kamerę na 24h w celu stworzenia 4 minut filmu o dowolnej tematyce (byleby trzymało się to w normach obyczajowych ), o czym byłby taki film?

Hej, Wpadłem się przywitać pod długim niepobycie. Nie wiem nawet, czy jest tu choć trochę osób, które mnie kojarzą ( oczywiście jest Shad ). W sumie przed chwilą uświadomiłem sobie swój sukces. Obecnie studiuję, czemu towarzyszą oczywiście zajęcia seminaryjne. Pamiętam jeszcze na studiach inżynierskich, jak paraliżował mnie strach przed wystąpieniem publicznym. Na prezentacji byłem w stanie tylko słowo w słowo czytać slajdy i notatki do nich dołączone. Byłem tak sparaliżowany, że nie potrafiłem myśleć. Nawet na przerwie między zajęciami, jeśli większa część grupy wykazała zainteresowanie tym, co powiedziałem, co skończyło się skupieniem wzroku kilku albo więcej osób na mnie, oblewał mnie zimny pot i już miałem zagwarantowane kiełbie we łbie (i nie wiedziałem nawet, co powiedzieć). Jednak praktyka czyni mistrza. Postanowiłem całym swoim skupieniem przeciwstawiać się takim objawom. Emocje, jakie temu towarzyszyły można porównać do "emocjonalnego granatu" (nagły skok adrenaliny, ciśnienia, tętna, rozchodzące się po całym ciele - niczym fala uderzeniowa - dreszcze), którego wybuch starałem się tłumić w sobie zachowując trzeźwość myśli. Poziom emocji podobny zupełnie jak przy niebezpiecznej sytuacji na drodze, gdy liczą się ułamki sekundy i trzeba podjąć natychmiastowo racjonalną decyzję. Zachowałem opanowanie, mimo potężnego dyskomfortu z kamienną twarzą robiłem, co trzeba i jak trzeba. Doszło do tego, że z ludźmi rozmawiam praktycznie swobodnie, a mimo pewnego poziomu stresu przed ostatnim seminarium w ostatniej chwili wyluzowałem się do tego stopnia, że poprzedzającą seminarkę kumpla przeziewałem, zamiast trząść się z nerwów. W sumie wpadłem, żeby podrzucić link do pewnego artykułu, który skojarzył mi się walką z takimi problemami: http://lifehacking.pl/2011/11/16/jak-praktykowac-wytrwalosc/ Nie poddawać się! Powodzenia wszystkim walczącym, z wytrwałością dacie radę