"JĘCZARNIA"-czyli muszę się komuś wyżalić!

[Gość]

Ciągle jem i jem, i mam dość tego.

ja też cały dzień się objadam!

ale to dlatego,że nie palę dziś prawie w ogóle! i mam apetyt większy

[Helvetti]

No to już wiem czemu tyle jem!

[Gość]

Helvetti, To normalne :)

cały czas apetyt...

[Helvetti]

To musze palić, noo.

[Gość]

JA tylko palę jak jestem poza domem... czyli w pracy jak jestem i jak gdzieś wyjdę to od razu

papieros w gębę

[Helvetti]

No ja w domu u mamy nie palę, i to dlatego przytyję.

[Gość]

No ja w domu u mamy nie palę, i to dlatego przytyję.

heh nie przytyjesz

lepiej jeść jakieś landrynki żeby coś mieć

w ustach!

[Helvetti]

Albo pić dużo herbaty, żeby zapełnić żołądek.

Wiem że piszę to setny raz, ale tęsknię za zamkiem

[Gość]

Zabrano mi prawo do obrony(to wiesz już dlaczego), potraktowane mnie tak, że w mózgu mi samo-motywacja pierdolnęła. Psychicznie 'padłem' prawie rok temu, a cały czas byłem potem jeszcze 'kopany'. Teraz mam życie rozpierdolone. To jest godność, a właściwie jej brak.

[Helvetti]

kiepsko mi sie pisze jedna reka. na drugiej rece ma glowke moja kotka.

to smutne, ze kotka jest jedyna osoba z mojego domu ktora potrafie przytulic...

 

-- 20 lut 2011, 14:33 --

 

Czy to jest normalne?...

Mama powiedziała, że nie pójdzie ze mną i siostrą zjeść obiadu na mieście jeśli...nie ułożę włosów!

[Gość]

Rozpierdolę dziś kogoś w robocie...

a tak było fajnie zero stresu i znów k u rwa muszę się wkurwiać z gównianych powodów...

[Korba]

czuję się opuszczona, zignorowana, zawiedziona.

czuję smutek, ale jednocześnie czuję jedną wielką pustkę.

mówię sobie, przecież wiadomo było, że marzenia się nie spełnią.

nikt mnie nie uratuje, nikt mnie nie otoczy miłością.

przecież wiedziałam to.

 

i najgorsze jest to, że część mnie nie chce tego czego chciałam.

[Gość]

MAKABRYCZNIE mnie wkurwia, ze nie mam internetu na swoim kompie, i najprawdopodobniej bede go miala dopiero w piatek wieczorem

KOSZMAR

[Gość]

Powiedzcie mi kochani jak ja mam wyjść z domu jeżeli nie mogę przestać wyć

[Helvetti]

Wariuję sama w domu.

[chojrakowa]

Bezsens.

Przerażająca paranoja wymagań, zachowań i rozmów.

[Gość]

Korba, tulę..

[Denial]

Chyba po prostu potrzebuję drugiego człowieka.

 

Dla mnie taka myśl to koszmar. Zawsze byłam zbyt dumna na to i radziłam sobie sama

[kite]

dziś ordynator spsk w lublinie stwierdził że na oddział weźmie mnie gdy podejmę jakąś pracę... pierwszy raz słyszę o takim wymogu. oczywiście nie mogli mi tego powiedzieć na początku. to nic że jeździłam na 3 kwalifikacje 140 km. to nic że czekałam kilka tygodni a przez ostatnie 4 dni nie mogłam się dodzwonić a jak już się udało to nikt nic nie wiedział. bo sobie pan marcin wymyślił kufa mać!!!

[stud23]

Tragedia. Nie potrafie sobie poradzić z myślą, że kiedyś umrę. Wszystko traci sens. Doprowadza mnie to powoli do obłędu, ponieważ leki zaczęły znowu gorzej działać ehh. Zazdroszcze wierzącym w tym momencie jak cholera :/

A w szpitalu miejsca ciągle zajęte. Dobrze, ze alprazolam coś tam z tym troche pomaga.

[stud23]

Czego? Tego, że są zahukani, że jak będą niegrzeczni to pójdą do piekła?

 

Tego, że nie obawiają się śmierci, bo wierzą, że po niej też jest życie. Dla nich śmierć to nie koniec życia, a jedynie początek nowego.

[Denial]

Jak nabroili za życia to mogą się bać śmierci.

Tego, że pójdą właśnie do piekła.

 

Nie wiem, ja lubię patrzeć od drugiej strony: życie to nie test przed wiecznością. Dzieje się teraz i teraz jest czas na wszystko i jedyna szansa. Trzeba się spieszyć. To mnie napędza. Przeważnie.

[mjp]

Wszyscy kiedyś umrzemy i nie wiadomo co będzie potem. Taki już nasz los. Jeśli nie możemy tego zmienić to warto próbować zaakceptować.

 

Staraj się dobrze wykorzystać życie. Myślę, że to ważne.

[Tlen]

Nie przejmuję się tym co będzie po śmierci...

W końcu każą żyć dzień za dniem a nie patrzeć w przyszłość...

jak dzisiaj miałem spieprzony dzień, to się zabijam i koniec...

dlaczego odganianie tych myśli trwa tak długo? a pojawiają się w chwilę... znów mam ochotę to zrobić, znów... tylko, że za każdym razem jest co raz trudniej znaleźć mi choć jeden maluśki powód, dla którego miałbym tego nie zrobić, bo szczerze mówiąc na razie jedynym powodem, który mnie jeszcze tu trzyma to nadzieja, że w końcu znajdę jakiś rozsądny powód, żeby żyć...

[stud23]

Cóż. Nie idzie mi póki co w życiu. To pewnie główny powód czemu tutaj jestem. Wydaje mi się, że moje natrętne myśli o śmierci są skutkiem, a nie przyczyną depresji. Obstawiam, że to obronna reakcja mojego organizmu na życie. W stylu: "nie przejmuj się życiem, umrzesz tak czy siak". Pozostaje uporać się z tą depresją jak najszybciej, bo póki co to ona nie pozwala mi zająć się życiem i próbować wyjść na prostą.