"JĘCZARNIA"-czyli muszę się komuś wyżalić!

[Nike2]

Albo leki zaczną działać, albo szpital, albo samobójstwo.

Nic dodać, nic ująć

[( Dean )^2]

Stres,samotność,strach przed przyszłością,poczucie że zawsze będę sam,nastój ostatnich dni to moje życie w pigółce...

[amelia83]

cycki mi zmalały

[Kontrast]

amelia83, niedobrze, musisz o nie dbać;p

 

Ogólnie jest u mnie jakiś całościowy nieogar.

[amelia83]

sesto, dbamy spoko, tylko schudłam i cycki też

[Gość]

cycki mi zmalały

 

Nie szkodzi. Wszystkie cycki nasze są! (ściskałbym)

[Kontrast]

amelia83, No niestety tak zawsze jest, jedna z wad odchudzania. To ty jesteś chudzina co?

[amelia83]

Fugu, to wbrew pozorom jest powaznym problemem

szkoda mi , były fajne

[Gość]

amelia83 w porządku, rozumiem, ale jeżeli nie jesteś zupełnie płaska, to nie masz się czym martwić. sesto ma rację - chcąc zrzucić wagę, niestety dla Ciebie (i dla facetów) musisz się liczyć ze zmniejszeniem piersi. W końcu to głównie tkanka tłuszczowa, nie? A chudnąc tracisz ją równomiernie na całym ciele. Nie decydujesz o tym, w którym konkretnie miejscu ją spalisz.

 

Poza tym -pociesz się tym, że masz jakikolwiek wpływ na ich wielkość. Nam facetom od jedzenia czekolady ani od chudnięcia penis nie urośnie .

[amelia83]

Fugu, ahahahahhahahah całkiem płaska nie jestem schudłam ponad 10kg to chcąc niechcąc to nieuniknione trudno, moze jeszce przytyję hahaha

[Gość]

schudłam ponad 10kg

 

Ooo kurde, moje najszczersze gratulacje . Rozumiem, że masz faceta? (męża, narzeczonego, partnera etc.) Jeżeli on nie narzeka, to przyjmij, że wszystko jest w porządku i nie ma się czym przejmować. Te mniejsze na pewno również są fajne . Jeżeli planujesz ciążę to wtedy piersi na pewno trochę Ci urosną .

[amelia83]

Fugu, dziękuję za wysłuchanie i wsparcie, juz mi lepiej, moj partner nie narzeka o nie, by spróbował

[Gość]

moj partner nie narzeka o nie, by spróbował

 

To by następnym razem po łapach dostał, co?

[( Dean )^2]

Zamiast się uczyć ciągle ucieakm w fantazje...boże co ja robie ze swoim życiem....

[bei]

cycki mi zmalały

Witaj w klubie .

Dwa tygodnie temu moja reakcja była dokładnie taka sama, teraz pomału staram się z tym pogodzić.

[amelia83]

bei, ktoś mnie rozumie mi poprostu dziwnie bo mialam nadwagę od jakiegoś roku i od kwietnia jakoś udało mi się sporo schudnąć

[bei]

amelia83, doskonale rozumiem.

Też schudłam ponad 10 kg:). Na początku byłam załamana tym spadkiem w biuście, ale dzisiaj już nie jest tak źle.

[farfalla439]

W jaki sposób rozmówilibyście się z "przyjacielem/przyjaciółką", który od co najmniej pół roku Was olewa, i spotyka się z innymi znajomymi? Jestem bardzo samotna, jeżeli wychodzę z domu to praktycznie tylko do szkoły, z rodziną lub na zakupy. Początkowo myślałam, że to również moja wina, bo ja też nie zabiegałam specjalnie o bliższy, pozaszkolny kontakt z tą przyjaciółką (oczywiście kiedyś spotykałyśmy się znacznie częściej, inaczej nie zaprzyjaźniłybyśmy się) i zaczęłam proponować jej różne spotkania. Chyba przez te kilka miesięcy znalazła czas tylko raz, nie licząc spotkań w grupie, kiedy ktoś inny zapraszał nas obie i siłą rzeczy się widywałyśmy. Ona ani razu nie zaproponowała mi żadnego spotkania, ani w ogóle nie przejawiała chęci, żeby gdziekolwiek wyjść... I teraz do sedna, jak mam jej powiedzieć o swoich odczuciach? Jestem do niej teraz bardzo zniechęcona, zła i w ogóle nie zależy mi specjalnie, żeby to naprawić, bo my w sumie już od dawna się sobie nie zwierzamy, nie rozmawiamy szczerze, nasza przyjaźń się tak, jakby wypaliła... Jestem osobą zupełnie niekłótliwą, miałam nadzieję, że odezwie się w ten weekend, bo coś tam ode mnie chciała, i wtedy powiedziałabym jej co o niej myślę, ale teraz będę musiała zrobić to w szkole... tak ni z gruchy ni z pietruchy, walnąć, że złość z tych sześciu miesięcy się we mnie skumulowała i nie zamierzam w ogóle się z nią widywać (coś mówiła o jakimś koncercie, na który prawdopodobnie jej koleżanka nie może jechać)... a w środę jeszcze byłam dla niej miła i w ogóle. Od kilku dni dopiero się nad tym zastanawiam, bo wcześniej cały czas ją usprawiedliwiałam, aż teraz ktoś mi powiedział, że nasza przyjaźń w ogóle jest toksyczna...

A teraz gratulacje dla kogoś, kto w ogóle to przeczytał. Moglibyście mi coś poradzić?

[bei]

farfalla439, to że spotyka się z innymi znajomymi to chyba dobrze , nigdy mi się nie podobało jak ktoś uwarza że ktoś jest "jego przyjacielem", "jego chłopakiem/dziewczyną" i od innych powinien się trzymać z daleka.

 

Po co chcesz się z nią rozmówić, naprawdę zależy Ci żeby zrobić z tego aferę na całą szkołę?

Choć po części Cię rozumiem (nie odbieraj moich słów jako atak na Twoją osobę.

 

Jak masz jej powiedzieć?- spokojnie . Tak naprawdę trudno tu coś powiedzieć, bo nie wiadomo dokładnie jak to jest, ale skoro jesteś osobą "zupełnie niekłótliwą" to może taką pozostań, po co robić w tej sytuacji coś wbrew swojej naturze;) Pamiętaj, że raz wypowiedzianych słów się nie cofnie. Powodzenia .

[fobik90]

Doszłam do takiego punktu, gdzie wiem, że sama już sobie nie poradzę.

Od kilku dni nie mam ochoty wstać z łóżka, a moje egzystencja ogranicza się do włączenia komputera i leżenia, czasem jem.

Nawet moje ulubione smakołyki nie smakują, więc czuję, że jest coś nie tak.

 

Czuję się bezużyteczna, szczególnie w kwestii braku znalezienia pracy od 1,5 roku....(byłam tylko na 2 rozmowach...)

[farfalla439]

bei Ja jej nie mam za złe tego, że ma innych znajomych, ale powinna jakoś dzielić czas, a nie z nimi umawia się bez przerwy, a mnie ma gdzieś... Dzięki za odpowiedź.

[Gość]

Ja pierdolę, kurwa mać !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość SmutnaTęcza]

Lekarz rodzinny zapisał mi tabletki na anemię, do tego mama nie da mi teraz żyć i będzie we mnie wciskała wstrętne nieprzyprawione buraczki, tony (dosłownie) pietruszki i morele, których nienawidzę

 

-- 23 cze 2014, 22:29 --

 

Poza tym mimo tego, co się zdarzyło w ostatnich miesiącach... nadal czuję się paskudna, to może być dysmorfofobia, ale ja niczego sobie nie wmawiam...

[eurydyka1]

apogeum chorób fizycznych minęło, więc cały organizm wrócił do stanu codziennego, czyt: totalnie derealkowego. oczywiście było to do przewidzenia sprawdziła się zasada: 'dopóki czujesz ból, to istniejesz'.

dziś znów nie czuję. znów mnie nie ma. w sumie już od wczoraj. dzisiejszy dzień cały przeleżany w łóżku/fotelu/przed kompem + dziwny epizod lękowo-qasi psychotyczny (? nie wiem jak to już nawet nazwac)

bardzo, bardzo źle, ale...nie wiem już co się da z tym zrobic (czy w ogóle się da)

[Gość]

eurydyka1, bardzo Ci współczuję. Nie wiem jak jestem stanie wytrzymać w tej derealizacji, ja unikam sytuacji ją wywołujących jak ognia... Kiedy idziesz do lekarza?