Psychoterapia dziala!Czekam na każdego posta z wasza opinia

[Gość]

To mój pierwszy post w tym wątku,a chciałam w nim zakomunikować, że zgadzam się z jego tytułem:) Terapia działa

[*Monika*]

naterapii,

[Alien81]

A ja z kolei przed paroma miesiącami po raz kolejny strzeliłem foch i porzuciłem terapię, a pomimo to niektóre trafne hipotezy psychoterapeutów wciąż dźwięczą mi w głowie, a więc chyba jednak terapia działa również w moim przypadku.

[Candy14]

Alien81, bo terapia dziala nawet po zakonczeniu psychoterapii. U mnie chyba najwiecej zaczelo sie zmieniac wlasnie wtedy kiedy sama musialam nad soba pracowac bez pomocy psychoterapeuty.

[Gość]

Alien81, strzelanie focha, groźby porzucenia terapii i inne zagrywki stosowałam kilkukrotnie podczas x-letniej psychoterapii. Kiedyś miałam nawet taką jazdę po sesji, że zadzwoniłam do terapeutki kilka dni po, żeby odwołać następną sesję, a gdy w jakiś sposób udało jej się nakłonić mnie do podania powodu, to wywaliłam, że to przez nią. Powiedziała wtedy coś, co mnie wręcz zbulwersowało: że to przez to, co mam w głowie Ale zanim rzuciłam słuchawką dodała, że będzie na mnie czekać o umówionej porze i że sama zadecyduję, czy przyjdę na sesję. No i przyszłam. Wiele sobie wtedy na tej kolejnej sesji wyjaśniłyśmy, a moje złość się zmniejszyła znacznie :)

 

Wiesz, najtrudniejsze w leczeniu zaburzeń osobowości jest ponoć to, że pacjent dociera do pewnego miejsca w terapii, kiedy uczucia do terapeuty są tak negatywne, że chce to wszystko rzucić w pi*du. Jeśli wtedy nie zajmie się tymi uczuciami i ich nie przerobi, to z każdym następnym terapeutą, w obojętnie jakim nurcie, dojdzie do tego samego punktu... W ten sposób można tak zaczynać terapię i jej nie kończyć w nieskończoność :)

[ala1983]

Alien81, bo terapia dziala nawet po zakonczeniu psychoterapii. U mnie chyba najwiecej zaczelo sie zmieniac wlasnie wtedy kiedy sama musialam nad soba pracowac bez pomocy psychoterapeuty.

Tak. U mojej koleżanki dopiero po ponad pół roku od zakończenia terapii zaczęłam obserwować diametryczne zmiany. Mam nadzieję, że ja ruszę tak samo, zresztą już jest nieźle

[edytka1976]

chodze na terapie od 7 lat z przerwami.

podczas nawrotu choroby i wychodzenia z dola , bardzo pomaga

kiedy czuje sie dobrze nie mam potrzeby chodzenia tam

czy pomaga?

kazdy musi to sam ocenic, mi pomoglo.

nauczylo mnie zyc z mojä chorobä i akceptowania jej.

nie wmawiam sobie ze z niej wyzdrowieje, bo tak raczej nie bedzie.

jednak to czego sie tam nauczylam , pozwala mi przerwac kiepskie dni

[Nika81]

Chodziłam na behawioralną, pomagała. Napadów paniki nie mam już dłuższy czas.

Męczy mnie jednak to, że cały czas mam objawy somatyczne nerwicy i lęk przed lękiem.

Czy w takiej sytuacji lepiej umawiać się częściej z terapeutą, np. raz w tygodniu, a nie w razie sytuacji awaryjnej, czy zmienić nurt terapii?

Behawioralna tak jakby pomogła na część objawów nerwicy, ale nie do końca...

[jasminowo23]

Dla mnie psycholog dziala swietnie! Po wczesniejszych doswiadczeniach z psychiatra ktory zaloze sie nie znal nawet mojego imienia i ograniczal sie do wystawiania recepty, moja psycholog byla sporym zaskoczeniem... Poza tym widze dużą poprawe. A do tego w praktyce wyglada to tak ze siedze w domu i odbywam wizyte online we wlasnym fotelu... Mam nadzieje ze komus to pomoze !

Edytowane 25 Sierpnia 2013 przez Gość

[Zupapomidorowa]

Pierwszy raz od dłuższego czasu poczułam się dziś na prawdę dobrze. Na terapię chodzę około 1,5 miesiąca. Do tej pory każda wizyta to był płacz, a pod koniec terapii czułam się jak przejechana walcem. Nie wiem czy za szybko się cieszę ale pojawiła się wyraźna nadzieja, że wyjdę z depresji. Ciekawe czy ktoś z Was czuł to co ja po dość krótkim czasie terapii?

[Chaotic]

Luktar, Trzymaj się tej nadziei z całych sił i korzystaj z tego. Musi być i będzie dobrze

 

-- 05 wrz 2013, 09:19 --

 

Piękny masz ten opis

[Candy14]

Luktar, beda jeszcze upadki ale to pierwszy znak

[Zupapomidorowa]

Chaotic, Candy14, dziękuję za słowa wsparcia. Dziś obudziłam się ponownie z wyśmienitym humorem. To jest niesamowite! I nie boję się. Jest nadzieja babeczki!

[Gość]

Luktar, bo terapia to ogromna, niesamowita siła.

[Zupapomidorowa]

Ramanujan, właśnie dopiero to odkrywam.

Przez ostatni rok nie miałam marzeń, od kilku miesięcy karmiłam się myślą, że ucieknę na wieś. Będę żyła ze zwierzętami o misce ryżu, pieniądze zdobędę malując "maryjki" dla sąsiadów. A od paru dni zaczynają mnie ponosić myśli, że za chwilę, jak będę miała wiecej siły postaram się o jakiś wernisaż w stolicy, chce mi się uśmiechać do ludzi. Chcę do nich wrócić, zobaczyć przyjaciół. Ja piernicze, jakie to jest dobre!

[Gość]

Luktar, ja bardzo mocno trzymam kciuki!

[Zupapomidorowa]

Ramanujan, dziękuję :* kochani ludzie tu zaglądają.

[Chaotic]

Luktar, Jak miło czyta się takie posty

Swoją drogą tez często mi przychodzi na myśl, że już nie dam rady, nic nie ma sensu i zostanę w swojej zakichanej mieścince i zacznę hodować zwierzęta... I tak już zostanie na zawsze

Ale cholera damy radę!

[Zupapomidorowa]

Chaotic, Chaotic ta mieścina dla nas to jest ucieczka a wydaje mi się że to pieruństwo dopadłoby nas nawet gdybyśmy uciekli na inną planetę. Trzeba stawić czoło problemom, przepracować je, dowiedzieć się o swoich słabych stronach. Przepracowane problemy w końcu "puszczą" i będzie nam lżej.

[Chaotic]

Luktar, Dokładnie, od siebie nie da się uciec choćby nie wiem co. I to jest w tym najgorsze. Czasami chciałoby się po prostu zniknąć Ale tu mamy pisać o dobrych rzeczach

[Zupapomidorowa]

Chaotic, Doskonale wiem o czym mówisz. Tylko człowiek bywa już bardzo zmęczony tą ucieczką i szuka pomocy. Cieszę się, że ją znalazłam. Mam nadzieję, że Ty też.

 

-- 07 wrz 2013, 14:05 --

 

Kolejny szczęśliwy dzień. Na ojca nie patrze jak na chodzące zło. Nie pamiętam kiedy ostatnio pomyślałam o nim ciepło. W głowie "słońce", coś jakbym wróciła do szczęśliwych momentów w dzieciństwie. Do niedawna nie pamiętałam, że takie były.

[Gość]

Jestem zadowolona z siebie, że chodzę 3 razy w tyg. na terapię psychodynamiczną i czuję, że działa. Może niekoniecznie na mój lęk, ale poznaję dogłębnie źródla moich problemów, to na co nie byłam w stanie sama sobie odpowiedzieć i czuję na przemian zdenerwowanie przed i po terapii jak i taką ulgę jak już wyjdę, nawet dobry nastrój. Mam komu zaufać, mogę powiedzieć dosłownie wszystko co chcę i nie zostanę zganiona za nic. I jest to też takie poczucie wsparcia, że mogę tam być prawdziwa, mówić to co naprawdę myślę, czasem słyszeć coś trudnego dla mnie, ale prawdziwego!

 

Ktoś z Was też ma tak, że w dniu terapii się denerwuje i po wyjściu?

[Nikita1982]

Ja w dniu psychoterapii-przed- zastanawiam się o czym chce powiedzieć terapeutce, a-po-psychoterapii mam tak poruszone emocje, że czasami mam objawy np. trzęsę się jak galareta, ale to znaczy tylko tyle że poruszyła temat z którym muszę się skonfrontować. Fajnie, że chodzisz 3 razy w tygodniu, ale wydaje mi się że to jest bardzo bardzo intensywna terapia, ja chyba bym nie dala rady, bo muszę mieć czas i przestrzeń żeby zastanowić się nad tematami, które poruszyłam na terapii.

[ala1983]

CórkaNocy, To super, że 3 razy w tygodniu. Gdzie taką dorwałaś?

[wieslawpas]

CórkaNocy, u mnie bywa roznie, czasami jest tak ze jestem niesamowicie spięty jak mam miec terapie ale z terapii wychodze w dobrym nastroju, który utrzymuje sie dłuższy czas. Bez wahania chodzilbym na terapie 3 razy w tygodniu gdybym widzial redukcje objawów. Na razie chodzę

raz w tygodniu, ale zawsze mam wrazanie ze w czasie tej godziny nie da sie omówić wszystkiego co sie dzieje. Zawsze jest niedosyt. W sumie moglbym chodzic, czesciej ale nie wiem czy to naprawde cos da niewspominajac o aspetach finansowych.