Fobia społeczna!

[warrior11]

gosiaczek1985,

Skąd wiesz,czy ludzie wiedzą,co jest w twojej głowie?

Piszesz,że ludzie odbierają Cię za dziwaka,czasem Ci to mówią..Ile osób Ci tak powiedziało?

A może ci ludzie to jedna,albo dwie osoby a Ty już sobie wkręcasz,że ludzie tak Ciebie odbierają?

[sensual]

nie potrafie wyjsc z tej fobii :/ , zycie mi przelecialo miedzy paluchami i lipa....dalej w miejscu,Nie wiem co sie musi wydarzyć, zebym stanąl na nogi ? Chyba zaczne żreć lekarstwa na siłe - chce nieco pożyc sobie :/ , teraz to wegetacja.Mam taką fobie, strach z domu za dnia , wyjsc na miasto, mijać ludzi....,, wejsc swobodnie do sklepu wiekszego - i tak od lat...o fuck.Nie zale sie - opowiedzialem tylko kawaleczek o mojej fobii.

[kalikali1]

Ja też gnije w domu,żadne leki mi nie dają ukojenia tej pojebanej fobii,pomaga tylko klon,alpra czy lorafen.Od 13 roku zycia w tym syfie wegetuje do teraz.masakra...

[Dark Knight]

To moze cos od siebie tez cierpie na fobie spoleczna probowalem wszystkiego niestety zaden ssri nie pomaga pomagaja benzo najbardziej clon :/ niestety po wielu latach lykania roznych lekow wracam do serty ktora nie powoduje przynajmniej tej cholernej sennosci i tycia i mozna jako tako.funkcjonowac

[Marcin2013]

Ja tesz mam stwierdzonom fobie spolecznom

[Dark Knight]

Tez :) ktos z okolic slaska moze ma ochote na spotkanie

[mateusz0987]

fobia spoleczna to niska samoocena i brak przekonania o własnej wartosci i posiadanie przekonan w umysle niezgodnych z rzeczywistością. też mam i nie umiem sobie poradzic :)

[Dark Knight]

Ciezko sobie z tym poradzic czasami dochodza dodatkowe choroby z powodu ciaglego lęku nerwow ktore towarzyszą fobii spolecznej

[alka123]

Witajcie

 

Nie zgodzę sie z częścią z was .. że fobię można zwalczyć tylko lekami..

 

Fobia to tylko albo aż zaburzenie..nie urodziliśmy się z nią nie jest nam dana jako coś stałego... Tak samo jak nabyliśmy ją uważam że można się jej pozbyć.. leki to środek tylko doraźny... w skrajnych wypdakach ale po co zagłuszać lęk? Po co zamiatac go pod dywan?

Na swoim doświadczeniu widzę ale też osób które poznałam na forach o tematyce fobi społecznej .. że tylko zwalczanie problemu własnie problemem...daje efekt ..Lęku przed ludźmi nie da sie zwalczyć uciekaniem przed nimi, zamknięciem sie w domu .. a tylko wychodząc im na przeciw.. Terapia szokowa trochę.. oszczędza wielu lat terapii na kozetce itd:) Już jestem bardziej za terapią grupową żeby swój strach konfrontować .. I to na prawdę o ile na poczatku jest cieżko..to z czasem okazuje sie że sytaucje ktre np pół roku były nie do przejscia dziś nie zwracamy na nie zupełnie uwagi...Oczywiście są gorsze chwile i lepsze ale najgorsze co można zrobić to mówic ze nic sie nie da zrobić... widziałam ostatnio zdjecie gdzieś w sieci gdzieś jak stoii koń przywiązany do krzesełka... ipod tym podpis.."... Bywa że więzy które powstrzymują nas od bycia wolnym to tylko kwestia psychiki .."

 

Pozdrawiam serdecznie

Ta optymistka:)

[JużTuByłem]

Przez ostatnie pół roku zmieniłem moje myślenie i fobia społeczna spadła o 40% Wszystko to niska samoocena,poczucie gorszym od innych.Jednak wychodzenie na chama do ludzi bez odpowiedniego przygotowania,poznanie technik radzenia sobie ze lękiem,bez pracy zmiany myślenia jest bez sensu.To nic nie zmieni lek i tak będzie ,bo my dalej tkwimy w swoich błędnych myslach.

[abrakadabra xx]

Fobia to tylko albo aż zaburzenie..nie urodziliśmy się z nią nie jest nam dana jako coś stałego...

 

No pewnie, że się z nią nie urodziliśmy. Naturalnym stanem psychiki jest co najmniej spokój. Można powiedzieć, że sami sobie po części zrobiliśmy krzywdę będąc lękowcami. A wszystko przez zbędne, analizowanie wszystkiego, często w wyolbrzymiony, nie prawidłowy sposób.

[abrakadabra xx]

JużTuByłem, możesz zdradzić coś więcej o tym nowym, lepszym myśleniu?

[alka123]

Oczywiście że rzucać w bardzo silnie stresujące sytuacje społecznie nie byłoby najlepszy sposobem .

 

u mnie to było tak ze zaczęłam chodzić na kursy powoli powolutku.. krok po kroku na początku pamiętam do dziś.. jak czułam jak pot spływa mi po plecach bo ktoś siedzi za mną a ja mam problem żeby sie poruszyć..że czuję sei obserwowana co ktoś pomyśli, że na pewno ludzie widzą moją blokadę.. a dzisiaj sobie myślę.. że ja nie jestem i nigdy nie byłam pępkiem świata dlaczego nam sie wydaje że inni nie mają co robić tylko na nas sie koncentrować..

I tak stopniowo było coraz lepiej nie od razu nie na drugi dzień.. ale z czasem zouwazyłam że pewne blokady puściły same.. naturalnie.. jakby samoistnie .. kiedy zaczęłam być aktywna..Im bardziej sie skupiamy na działaniu nawet początkowo bardzo bolesnym tym bardziej nie skupiamy sie na myśleniu a na działaniu..

To już zalezy od nas samych jakie to beda działania... dla jednego to będzie pójście do sklepu , kupienie czegoś, dla kogoś podjecie pracy, czy jakis kurs jak w moim przypadku od tego zaczęłam...Wiele było takich sytuacji w których przełamywałam siebie zreszta tak jest do dziś.. ale bywają momenty olbrzymiej satysfakcji kiedy coś sie uda...

Pamiętajmy ze te blokady te wszystkie straszne relane sytuacje.. to są twory naszego umysłu...pozwalamy im na to by nas żywiły...ale można na nie zwracac uwagi wtedy och nie karmimy...tak obrazowo mówiąc:)

[Dark Knight]

Fobia to syf i zmarnowane zycie :/:/ chyba ze znajdzie sie kogos kto nas zaakceptuje z ta choroba w 100% ale ciezko kogos takiego zaakceptowac

[alka123]

Fobia to syf i zmarnowane zycie :/:/ chyba ze znajdzie sie kogos kto nas zaakceptuje z ta choroba w 100% ale ciezko kogos takiego zaakceptowac

I tak i nie... z jednej strony dobrze mieć z kim pogadać, kogos z tzw swojej bajki... ale z drugiej nie jest dobre tylko w drugiej osobie dopatrywać się swojego 'uleczenia'... to już w teorii sprawia uzależniamy sie od kogoś...że wyleczenie się wyjście z nerwicy odpowiedzialność za to przenosimy na kogoś innego zamiast na siebie.. zamiast na prace nad sobą.a stad bycie z kimś to moim zdaniem może być tylko środkime doraźnym ..Ktoś nie załatwi za nas swoją obecnością naszych prpblemów ze sobą.. predzej czy później uważam ze to doprowadzi do toksycznej relacji...

Obecnie sama nie mam najlepszego etapu w życiu ale cały czas wierzę jestem pewna zdaje sobie sprawę ze praca nad sobą leży tylko po mojej stronie...Oczywiście otoczenie jest bardzo wazne.. bo jednak sa ludzie wśród których czujemy sie lepiej.. latwej sie integrujemy..i to na pewno ma wpływ na stany lękowe..

[ala1983]

Można powiedzieć, że sami sobie po części zrobiliśmy krzywdę będąc lękowcami.

Tylko po czesci, bo nie mielismy wplywu na to jakie mechanizmy przyjmie nasz umysl do walki w sytuacjach w ktorych sobie nie radzilismy. Nie mielismy tez wplywu na to, ze urodzilismy sie bardziej wrazliwsi.

To raczej nasi najblizsi zawiedli, my sie tylko bronilismy.

[abrakadabra xx]

Można powiedzieć, że sami sobie po części zrobiliśmy krzywdę będąc lękowcami.

Tylko po czesci, bo nie mielismy wplywu na to jakie mechanizmy przyjmie nasz umysl do walki w sytuacjach w ktorych sobie nie radzilismy. Nie mielismy tez wplywu na to, ze urodzilismy sie bardziej wrazliwsi.

To raczej nasi najblizsi zawiedli, my sie tylko bronilismy.

 

Ciekawa uwaga ale ja mam jeszcze inne teorie, nie mówię, że jednoznacznie z nimi się utożsamiam. Wszystko zależy od punktu widzenia.

 

Pierwsza z teorii głosi, że sami to sobie zrobiliśmy nie właściwie reagując, druga mówi, że to inni nam to zrobili, poprzez nie właściwe zachowania wobec nas, które przyczyniły się do powstania zaburzeń. Czyli zachowania, które jak najbardziej są ludzkimi. A konkretnie: dyskryminacja wobec inności, wobec słabości psychicznej, fizycznej. Skłonności do ośmieszania innych, szykanowania, drwin, dręczenia, agresji, zaszczepiania poczucia winy, odtrącania przez grupę. Takie zachowania są wyraźnie widoczne w szkole. Nic dziwnego, że u jednostek wrażliwszych czy słabszych pojawiają się lęki, nerwice i fobie.

 

I teraz teoria która broni ludzi. Ludzie są kierowani tymi mechanizmami zachowań, wolna wola to mit, część cech mamy od urodzenia, część nabywamy nie zależnie od nas, mamy też inne dobre cechy, jest ich całe mnóstwo, jesteśmy po prostu ludźmi. Więc nie może tu być mowy o czyjejś winie.

 

Ja chyba jestem najbliższy tej ostatniej teorii, gdzie nie można nikogo obwiniać, tak już po prostu jest Choć śmiało można jeszcze inne teorie snuć.

[Dark Knight]

A co myslicie o tym.ze skoro leki juznnie pomagaja probowac np dopalaczy typu 2 fa

[sensual]

ze to idiotyczne ? jakis cwaniak zrobil dopalacze...za grosze - bez atestów, bez badań itd, a Ty chcesz mu za to bulić...

 

to tylko moje zdanie :)

[malwi222]

Dopalacze w takim stanie to jak taniec po cienkim lodzie. Można utonąć.

[beata123]

Witam wszystkich , ja tez cierpie na te fobie, no moze nie tak ze z domu nie wychodze, ale mam jakies elementy fobi spolecznej np:nie lubie jak ktos na mnie patrzy jak jem, ale tylko ktos z kim umowilam sie pierwszy raz, nigdy wczesniej tego nie mialam, bylam bardzo towrzystka , teraz mniej xhce mi sie rozmawisc z ludzmi, stresem okropnym byloby dla mne isc np na randke, mam tez hippchondrie I nerwicw lekowa I wierzcie mi chipochondria jest gorsza od fobii, no I oczywiscie facet tez moj nie wytrzymal ze mna I tak zostalam sama., a wzystko sie zaczelo 2006 roku pierwszym atakiem lekowym, oczywiscie myslalm ze umieram, jesli ktos by mi kiedys powiedzial ze mozna miec fobie nerwice itp to bym go wysmiala, ale teraz wiem dlaczego nikt z rodzinny mnie nie rozumie, tylko ktos kto tez to ma zrozumiem.Dlatego uwazam ze ludzie ktorzy nie wychodza z domow powinni sie umwaic z ludzmi ze swoich miast z tymi samymi dolegliwosciami , zaprzyjaznic spotykac, jesc w knajpach, wychodzic razem a nie siedziec przed komputerem.pozdrawiam wszystkich, , ja chetnie bym pomogla komus z mojego miasta, zeby wyszedl z domu , do resteuracij itd, szkoda zycia marnowac , kazdy by wiedzial co mu jest to wtedy byloby po fobii nikt by sie nie przejmowal jakims durnym ocenianiem.

[malwi222]

Beata, a co było przyczyna tego ataku?

[err]

FS można w większości przypadków wyleczyć (z pomocą pacjenta, a właściwie tylko jego) - chodzi tylko i wyłącznie o częste spotykania się z ludźmi, nawet mała grupa tych samych osób do której ma się zaufanie jest dużym krokiem do zniesienia problemów psychosomatycznych FS/Nerwicy. Są osoby, które "odżyją" z 10% do 50%, a są i takie, które z 10% dochodzą do 90% (rzadko, ale...), % tutaj w uproszczeniu ukazują poprawę. Główną podstawą fobii społecznej, jest tak naprawdę nieśmiałość. Główną, ponieważ ciężko zdefiniować to do jednego terminu.

[ryska]

err, poznałam wiele osób z fobią społeczną i żadnej z nich nie pomagały spotkania z ludźmi, nawet tymi zaufanymi. Objawy nie ustępowały, często nawet się nasilały albo zmieniały. Albo znikają, ale tylko przy tych osobach, ale już w tłumie, w różnych sytuacjach społecznych (sam na sam, w grupie, bez znaczenia) dalej występują i nie zmniejszają się.

[Gość]

Dzisiaj nastał w końcu ten dzień. Po kilku dobrych miesiącach przyjmowania leku o nazwie Sulpiryd w dawce 200 mg dziennie postanowiłem, że go odstawiam. Lek po jakimś czasie zadziałał rewelacyjnie i mam z nim bardzo dobre wspomnienia. Przede wszystkim wszelakie objawy fobii społecznej, nerwicy, depresji czy zaburzeń schizofrenicznych jakie posiadałem uległy rozpadowi i po prostu przestały istnieć. Dodam, że wcześniej było ze mną fatalnie. Dzięki temu lekowi stałem się w końcu normalnym gościem, a nie przestraszoną i dziwną postacią. Poza tym lek świetnie mixował się z przeróżnymi używkami. Alkohol, marihuana, acodin, kodeina itp. z czym to ja go nie mixowałem... i nigdy nie było żadnych problemów. Kolejny plus jest taki, że mam go wydawanego w aptece bezpłatnie. Pewnie się zastanawiacie dlaczego go w takim razie odstawiam. A no są tutaj 2 poważne powody mojej decyzji. Pierwszy to taki, że ten lek BARDZO obniżył moje libido. Straciłem pociąg seksualny, konia praktycznie w ogóle nie chce mi się walić (no może raz na tydzień na siłę, a przed braniem leku to kilka razy dziennie, widać różnice). Uważam, że palce w to mieszała prolaktyna, której poziom został wystrzelony w kosmos, chociaż nawet jego nie mierzyłem ale z tego co czytałem to ten lek właśnie znacznie podnosi poziom prolaktyny. Dlatego tutaj pojawia się moje pytanie czy po odstawieniu leku poziom prolaktyny po pewnym czasie wróci do normalności czy będę zmuszony zbijać go jakimiś innymi lekami? I jak uważacie czy po odstawieniu leku moje libido powróci do dawnej sprawności czy już zawsze będę czuł się jak osoba w połowie wykastrowana chemicznie (oby nie)? Drugi powód dla którego odstawiam ten lek to taki, że wyczytałem, iż przy dłuższym stosowaniu tego preparatu narażamy się z czasem na objawy układu pozapiramidowego podobne jak w chorobie Parkinsona. Jestem młodym chłopakiem i chciałbym tego uniknąć. Bardzo obawiam się tylko powrotu do dawnego stanu zdrowia sprzed rozpoczęcia leczenia, czy jest to w ogóle możliwe? Nie wiem czy wtedy bym podołał bo było ze mną na prawdę FATALNIE. Nie chodzi tu nawet o samą fobie społeczną ale również o szereg innych objawów, które można podpiąć pod inne zaburzenia, nawet te schizofreniczne. Tyle miesięcy się leczę więc powinienem być już wyleczony, zresztą czuję się wyleczony, wszystkie objawy ustąpiły, przecież nie będę łykał tego do końca życia.... Lekarz oczywiście jak to lekarz na ostatniej wizycie mówił abym absolutnie niczego nie odstawiał na własną rękę ale taka jego rola, rozumiem go. Ja nie jestem głupi, nie odstawiam na hura tylko powolutku. Od dnia dzisiejszego zmniejszyłem dawkę z 200 mg na 100 mg czyli przeskoczyłem na 1 tabletkę dziennie. Zamierzam ten cały tydzień spędzić na tej niższej dawce, a od przyszłego tygodnia już schodzę na 0 czyli nie biorę nic. Będzie co będzie. Poinformuję Was oczywiście o tym co się ze mną dzieje. :) O tym wszystkim napisałem akurat w tym wątku ponieważ fobia społeczna była głównym czynnikiem moich zmagań chorobowych.