Z czego się utrzymujecie?

[Catriona]

4 minuty temu, bei napisał(a):

Kiedyś chyba słyszałam w poczekalni, że komuś wyrwała zęba do połowy, bo więcej nie dała rady i ten ktoś musiał na pogotowie jechać w nocy.

A to mi kiedyś stomatolog usuwał zęba, już znieczulił, po czym się rozmyślił i odesłał jednak do chirurga szczękowego uznając, że jednak się nie podejmie. W sumie finalnie dobrze zrobiła bo nawet chirurg godzinę się męczył z jego usunięciem i klął przy tym  równo xD 

[sailorka]

@You know nothing, Jon Snow ja najpierw pracowałam w ramach wolontariatu jako ratowniczka wodna. Później roznosiłam ulotki po klatkach schodowych. Potem pracowałam w sklepie z ciuchami. Później 5 lat jako dziennikarka w dwóch gazetach i portalu internetowym. Następnie jako spedytorka i jednocześnie współwłaścicielka firmy transportowej. Później jako pomoc księgowej. Potem chyba z 10 lat robiłam gry komputerowe, głównie jako level designer i grafik 2D. Raz napisałam powieść sci fi, która nie została wydana. Teraz piszę kryminał.

Edytowane 27 Lipca 2025 przez mienta

[You know nothing, Jon Snow]

To też różnorodnie ; ) 

 

Ja ostatecznie pracuję nad płytą, ale w Turcji chciałabym mieć pracę przy tkaninie. Lubię tkać najbardziej, chociaż może mi się kariera muzyczna tam bardziej rozwinie. 

 

 

Edytowane 27 Lipca 2025 przez You know nothing, Jon Snow

[Fuji]

Pracuję na trzy etaty nieomal. 

Bez tego bym nie wytrzymał.

 

[Fuji]

50 minut temu, Maat napisał(a):

wszystko jest do czasu.

Organizm się o siebie upomni.

Inteligentny facet,a nie umie o siebie zadbać

Boję się trochę przestać.  

Czy jestem inteligentny ? Dziękuję za komplement.

Organizm sobie świetnie radzi. 

A wiesz co... różnicy w kondycji nie widzę od czasów szkolnych. W sumie bym powiedział, że teraz jest o wiele lepiej nóż kiedyś. 

Naprawdę czuję się jak nastolatek i nie zamierzam się zmieniać w tej materii.

Dorośli z kijem w tyłku.... a idź pan panie z takim tym xd.

Coś trzeba robić. 

 

[Kataklizm]

10 godzin temu, Fuji napisał(a):

Pracuję na trzy etaty nieomal. 

Bez tego bym nie wytrzymał.

 

 

To ile godzin tygodniowo robisz?

[Fuji]

38 minut temu, Maat napisał(a):

Ale odzipnąć też trzeba

Wynająłem pół domu. Siedzę niby na urlopie nie wiem po co. Wyjechałem żeby się odciąć i nie wiem czy to był dobry pomysł. 

Chodzę po lasach i nie wiem co ze sobą zrobić.

32 minuty temu, Raccoon napisał(a):

 

To ile godzin tygodniowo robisz

To nie do określenia. 

Etat etatem a robimy takie szkolenia gdzie ten czas nie jest w żaden sposób normowany. Przygotowuję się przed i po tak samo muszę poodarniać wszystko. 

Odprawy trwają, zebrania, dojazdy, załatwienia poboczne. Ostatnio wyjazd trwał łącznie 14 godzin na pełnej... Nie było litości. 

No a po tym jeszcze robię u siebie pewne techniczne rzeczy na warsztacie zaopatrując wielką fabrykę w takie tam duperele.

No cały dzień od rana do wieczora coś robię.

Mi by pasowała gospodarka i pole po horyzont xd.

 

[Fuji]

Ja właśnie idę. Ledwo zasięg łapie. Od 30 km nikogo nie widziałem. Jestem tu sam. 

Może nie powinienem wracać? I tak nikomu nie jestem potrzebny

[minou]

Witaj

Ja od dziecka miałam nerwicę lękową, najpierw bardziej pod postacią fobii, a potem przeszło to w bardzo wyczerpujący lęk wolnopłynący. Pierwszy epizod depresji miałam w wieku ok 19-20 lat, a potem jeszcze dwa.

Bardzo to wszystko wpływało na moja egzystencję, ale było kilka przełomów:

1. Silny epizod hipochondrii na studiach licencjackich - czułam się tragicznie, straciłam znajomych, dwie prace, prawie zawaliłam studia i narzeczony o mało co ze mną nie zerwał. Wtedy stwierdziłam, że moje życie nie ma absolutnie żadnej wartości, jego jakość jest denna i nie mam co się bać chorób. Po co? Doszłam do stanu, kiedy myśl o śmiertelnej chorobie wydawała się wybawieniem od cierpień psychicznych i hipochondria zniknęła, przecież nie miała już się czym karmić. Zostały mi różne fobie, ale postanowiłam, że to ja panuję nad moim umysłem, a nie na odwrót. Że fobie mnie nie powstrzymają przed spełnianiem marzeń i planów. Więc wsiadałam np w samolot, cały lot odczuwając psychiczne tortury i objawy somatyczne, ale leciałam na wakacje. 
2. Drugi bardzo ważny przełom to były narodziny dzieci. Wtedy lęk wolnopłynący wrócił z całą mocą i ciągle się o nie bałam. Albo o siebie, że one zostaną np sierotami i będą miały traumę. Ale zrozumiałam, że nie mogę tak żyć, że znów muszę przejąć kontrolę nad swoim umysłem i zadbać, żeby dzieci nie przejęły wzorców lękowych. Stosowałam normalne zdroworozsądkowe zasady bezpieczeństwa i np jak moja 6-latka miała jechać na wycieczkę z noclegiem z zerówką, to oczywiście ją puściłam, mówiłam jak będzie fajnie - a potem cały jej wyjazd byłam chora ze strachu. Ale nie mogłam tego okazać, bo w domu był jej młodszy brat, który nie powinien widzieć matki w takiej rozsypce.

3. Poprawna diagnoza. W wieku 37 lat dostałam diagnozę ciężkiego ADHD o typie mieszanym. Mam też autyzm, ale tego nie badałam dokładnie. Dostałam leki na ADHD i na wyciszenie układu nerwowego i nastąpiło coś, czego się nie spodziewałam - lęk zniknął! Całkowicie, trwale i już 4 lata bez nawrotu. Wcześniej były po prostu lepsze i gorsze okresy, w lepszych lęk pojawiał się np raz w tygodniu wieczorem z wyczerpania, przemęczenia. W gorszych lęk był ciągły i uporczywy. A teraz go nie ma. 
 

Długo wstęp, teraz przejdę do mojej sytuacji. Zawsze miałam lęki i problemy w kontaktach społecznych, chodziłam też ciągle z głową w chmurach, gubiłam rzeczy, zapominałam oddać zadania domowe itd. Ale w tamtych czasach podejście było krótkie „nie wiem, co jest z Tobą nie tak, ale lepiej się ogarnij”. To okrutne, ale zdałam sobie szybko sprawę, że jeśli chcę mieć jako tako normalne, satysfakcjonujące życie, to w zasadzie innego wyboru nie mam. Muszę się ogarnąć, dać radę, w końcu chodzi o moje życie, mój komfort, a możliwości pomocy są znikome.

Więc dawałam radę. Dawałam radę jako studentka, pracownica, matka. Całe szczęście, że w końcu dostałam diagnozę, bo mam zajechany system nerwowy. Zmuszałam się i popychałam ponad wszelkie granice. 
Mój lekarz rodzinny i psychiatra uważają, że być może powinnam iść na rentę, ale ja się z tym nie zgadzam. Moim źródłem dopaminy przy ADHD od zawsze były wyzwania. Szkoła, kartkówka, studia, egzamin, kursy, projekty. Ludzie z ADHD w różny sposób podbijają sobie dopaminę, typowy jest hazard, sporty ekstremalne, narkomania, ale pracoholizm też jest wysoko na liście. Mój psychiatra uważa, że mam szczęście, bo z różnych metod regulacji dopaminy ta jest równie zła, ale ma niezaprzeczalną zaletę - stać Cię na leczenie i nie masz ekonomicznych trosk.

Mam 40+ lat, utrzymuję się sama, ale z przerwami. Na studiach pomagali mi rodzice, ale miałam też pracę. Potem byłam przez jakiś czas na utrzymaniu męża, kiedy dzieci były całkiem małe. Potem moja droga zawodowa była przerywana okresami L4, ale zawsze staram się zabezpieczyć jakimś prywatnym ubezpieczeniem wypłaty na przykład. Teraz wróciłam do aktywności zawodowej po prawie 1,5 roku. Najpierw L4, potem szukanie pracy, w międzyczasie jakieś małe projekty na własny rachunek.

Pracuję jako specjalista. Mam bardzo dobre wykształcenie, magistra, podyplomowki, kursy, znam biegle kilka języków. Szybko dotarło do mnie, że z moimi problemami, jeśli chcę przeżyć na rynku pracy, muszę mieć bardzo wysokie kwalifikacje i możliwość wyboru. Musi być tak, że to pracodawca zabiega o mnie i idzie mi na rękę, a nie na odwrót. Bo inaczej czeka mnie załamanie nerwowe, depresja, nerwica i w konsekwencji renta. 
Moja praca jest związana z IT i administrowaniem danych (ale nie jestem informatykiem ani programistą). Zarabiam bardzo dobrze i mogę pracować z domu. Mam dość ograniczony bezpośredni kontakt z ludźmi, a koledzy z działu są takimi samymi nerdami jak ja cześć ma też diagnozy. Mam dużą nadzieję, że uda mi się tą nową pracę utrzymać na minimum 2 lata, a idealnie choć 5 lat, więcej nie wymagam. Jeśli nie, jeśli znów skończy się to L4, to pewnie już będzie prosta droga do renty, a boję się, że siedzenie w domu i brak zajęć wpędzi mnie w depresję i nałogi. 

W dniu 27.07.2025 o 17:19, sailorka napisał(a):

@You know nothing, Jon Snow ja najpierw pracowałam w ramach wolontariatu jako ratowniczka wodna. Później roznosiłam ulotki po klatkach schodowych. Potem pracowałam w sklepie z ciuchami. Później 5 lat jako dziennikarka w dwóch gazetach i portalu internetowym. Następnie jako spedytorka i jednocześnie współwłaścicielka firmy transportowej. Później jako pomoc księgowej. Potem chyba z 10 lat robiłam gry komputerowe, głównie jako level designer i grafik 2D. Raz napisałam powieść sci fi, która nie została wydana. Teraz piszę kryminał.

Brzmi super! Też pracowałam przy ulotkach w liceum, potem w sklepach odzieżowych w Galerii. Potem przerzuciłam się na szeroko pojętą administrację, trochę pracowałam z graphic design, a potem przerzuciłam się na wdrażanie systemów IT i administrowanie bazami danych. I przy tym na razie zostanę, potrzeb jest dużo, a praca dla mnie łatwa i przyjemna, bo zgodna z moimi możliwościami.

[minou]

16 godzin temu, Fuji napisał(a):

Pracuję na trzy etaty nieomal. 

Bez tego bym nie wytrzymał.

 

Ja podobnie funkcjonowałam, zwykle łącząc cały etat z np dziennymi studiami i wychowaniem dwójki dzieci z niepełnosprawnością. 
Hardcore. 
Dopiero mój psychiatra mnie zastopował. Powiedział, ze wszystko do czasu. I fakt, czasem czuję się jak staruszka. Mój układ nerwowy jest totalnie zajechany, mam tylko nadzieję, że to nie jest trwały uszczerbek na zdrowiu. Widzę też pogorszenie funkcji kognitywnych. Moje IQ spadło z czasem ze 140+ na 120+, teraz nie mam odwagi się zbadać, bo mam nadzieję, że wróciłam do swojej normy ok 140, ale boję się że spadłam jeszcze niżej niż 120. Wszystko ma swoją cenę.

Aha, dodam tylko, że w kwestii pracy musiałam pójść na kompromis.

Z moimi kompetencjami i wykształceniem mogłabym szukać stanowisk na wyższych szczeblach kierowniczych i twardo negocjować pensję, ale to nie przejdzie. Dlatego zwykle szukam pracy trochę poniżej moich kompetencji, gdzie być może w dobrych okresach będę się nudzić, ale w złych okresach dam radę nadążyć. Poza tym najważniejsze kryterium to kultura i środowisko pracy, a nie pensja czy stanowisko. Toksyczne otoczenie, gierki i manipulacje to dla mnie prosta droga do renty. Więc wybieram miejsca, gdzie atmosfera jest super, nawet jeśli wiem, że mogłabym zarobić więcej, mieć lepszy tytuł itd. 

[bei]

Godzinę temu, minou napisał(a):

Poza tym najważniejsze kryterium to kultura i środowisko pracy, a nie pensja czy stanowisko. Toksyczne otoczenie, gierki i manipulacje to dla mnie prosta droga do renty. Więc wybieram miejsca, gdzie atmosfera jest super, nawet jeśli wiem, że mogłabym zarobić więcej, mieć lepszy tytuł itd. 

Dokładnie dla mnie też atmosfera w pracy ma bardzo duże znaczenie + do tego możliwość rozwoju. Wiadomo, że człowiek chce dobrze zarabiać, ale ja chcę  przede wszystkim czuć się w pracy dobrze. Dlatego odrzuciłam 3 oferty (w dwóch przypadkach firma nie wzbudziła mojego zaufania, a w trzecim po prostu przeczucie i ogólne warunki).

Edytowane 9 Sierpnia 2025 przez bei

[Fuji]

2 godziny temu, Mic43 napisał(a):

/cenzura/ ZAZDRO. Mam odwrotnie, przeraża mnie to, że muszę MUSIEĆ coś robić. Dlatego nie wyobrażam sobie powrotu do pracy na etacie.

Nie ma czego. Samotnie spędzam ten czas nie robiąc nic. Nie chcę tak

[Kataklizm]

W dniu 10.08.2025 o 11:44, Mic43 napisał(a):

cenzura/ ZAZDRO. Mam odwrotnie, przeraża mnie to, że muszę MUSIEĆ coś robić. Dlatego nie wyobrażam sobie powrotu do pracy na etacie.

 

No ja też sobie nie wyobrażam więcej pracy na etacie i robienia czegoś na czas. Do tego 15 minut przerwy na 8h pracy to jest nieśmieszny żart. Coś z elastycznymi godzinami pracy bym chciał, ale jestem po ogólniaku więc jest ciężko.

 

Edytowane 11 Sierpnia 2025 przez Raccoon

[Catriona]

Do mnie się dzisiaj znowu jedna z uczelni wyższych odezwała czy we wrześniu im nie ogarnę jednej rzeczy (współpracowaliśmy już 3x). Nie chce mi się, ale zrobię, bo to jest najbardziej lajtowa robota jaka istnieje i mogę ją wykonywać w trakcie swojej pracy  zajmie mi to 5h max, a zapłacą jakbym pracowała 40h 

[Catriona]

1 godzinę temu, Maat napisał(a):

Taki to pożyje....

No tak nie do końca, bo w średnim okresie ze względu na moją podstawową prace, bo będzie to gorący okres dość i dużo zamieszania będę musiała część rzeczy porobić w domu przez to, ale ogarnie się 

[bei]

8 godzin temu, Raccoon napisał(a):

 

No ja też sobie nie wyobrażam więcej pracy na etacie i robienia czegoś na czas. Do tego 15 minut przerwy na 8h pracy to jest nieśmieszny żart. Coś z elastycznymi godzinami pracy bym chciał, ale jestem po ogólniaku więc jest ciężko.

 

Nie myślałeś o budowie, jako taki kopacz rowów. Jak się widzi, jak czasami robią przy drogach, to jeden robi, a reszta stoi i się patrzy?

6 godzin temu, Catriona napisał(a):

Nie chce mi się, ale zrobię, bo to jest najbardziej lajtowa robota jaka istnieje i mogę ją wykonywać w trakcie swojej pracy  zajmie mi to 5h max, a zapłacą jakbym pracowała 40h 

Cool 

Edytowane 11 Sierpnia 2025 przez bei

[Kataklizm]

Godzinę temu, bei napisał(a):

Nie myślałeś o budowie, jako taki kopacz rowów. Jak się widzi, jak czasami robią przy drogach, to jeden robi, a reszta stoi i się patrzy?

 

Odpada wszelka praca gdzie są pyły bo astmę mam. Pracowałem kiedyś na magazynie i dostałem ataku duszności, potem jeszcze szef był niezadowolony przez to że się nie przyznałem na medycynie pracy. (Wiem, głupota, ale potrzebowałem pieniędzy) Na szczęście skończyło się tylko na porozumieniu stron.

[Bratek91]

14 minut temu, Raccoon napisał(a):

 

Odpada wszelka praca gdzie są pyły bo astmę mam. Pracowałem kiedyś na magazynie i dostałem ataku duszności, potem jeszcze szef był niezadowolony przez to że się nie przyznałem na medycynie pracy. (Wiem, głupota, ale potrzebowałem pieniędzy) Na szczęście skończyło się tylko na porozumieniu stron.

Mnie raz zwolniono z pracy w 2019r w marcu bo zobaczył pracodawca, że zemdlałem. Popracowałem ze 3 miesiące niecałe. Nie poinformowałem na rozmowie o prace, że mam nerwicę czy tam padaczkę, bo tak mi radziła rodzina. W sumie i tak po moim zachowaniu ludzie zauważyli, że coś mi było. Teraz wyzdrowiałem przez wzmocnienie leków. Wpisane mam padaczka ale to nerwica lękowa była. Szpital mi źle wpisał od 2014r aż do dziś.Niech sobie jest wpisane jak jest.. Ja stale zmieniałem i zmieniam pracę, albo miałem luki w CV. Obecnie pracuje ale na zleceniu po 12h w ochronie, do kiedy tego nie wiem, niech będzie ta praca bo już miałem dość szukania. 

Edytowane 11 Sierpnia 2025 przez Bratek91

[Kataklizm]

46 minut temu, Bratek91 napisał(a):

Mnie raz zwolniono z pracy w 2019r w marcu bo zobaczył pracodawca, że zemdlałem. Popracowałem ze 3 miesiące niecałe. Nie poinformowałem na rozmowie o prace, że mam nerwicę czy tam padaczkę, bo tak mi radziła rodzina. W sumie i tak po moim zachowaniu ludzie zauważyli, że coś mi było. Teraz wyzdrowiałem przez wzmocnienie leków. Wpisane mam padaczka ale to nerwica lękowa była. Szpital mi źle wpisał od 2014r aż do dziś.Niech sobie jest wpisane jak jest.. Ja stale zmieniałem i zmieniam pracę, albo miałem luki w CV. Obecnie pracuje ale na zleceniu po 12h w ochronie, do kiedy tego nie wiem, niech będzie ta praca bo już miałem dość szukania. 

 

No ja wtedy nie przyznałem się u orzecznika że mam astmę. Wyciągać mojej dokumentacji z systemu przecież nie będą, więc na pytanie o choroby przewlekle odpowiedziałem po prostu "nie mam" i tyle. No to wpisali zdolny do pracy, pieczątka jest i elo. W pracy często używałem po kryjomu inhalatora kiedy nikt nie widział. Potem po tych ciężkich dusznościach szef się spytał jakim cudem dostałem tą pracę z takimi problemami, ja powiedziałem że się nie przyznałem na med. pracy bo bardzo potrzebowałem pieniędzy. Nie był zadowolony, ale zrozumiał i jak pisałem wyżej zakończyło się tylko porozumieniem stron. Tak, wiem, głupota, bo mogło się to skończyć konsekwencjami prawnymi czy zdrowotnymi, ale no cóż, było minęło. 

[Kataklizm]

2 godziny temu, Bratek91 napisał(a):

Obecnie pracuje ale na zleceniu po 12h w ochronie, do kiedy tego nie wiem, niech będzie ta praca bo już miałem dość szukania. 

 

Do ochrony wysyłałem 47 razy cv ale bez odpowiedzi. W sumie to moja wymarzona praca, tylko te 12h przeraża. Ale w takiej spokojnej pracy bez pośpiechu to może bym wytrzymał tak długo.

[bei]

10 minut temu, Raccoon napisał(a):

 

Do ochrony wysyłałem 47 razy cv ale bez odpowiedzi. W sumie to moja wymarzona praca, tylko te 12h przeraża. Ale w takiej spokojnej pracy bez pośpiechu to może bym wytrzymał tak długo.

W ochronie są  też zmiany 24h.  Wszedzie dobrze gdzie nas nie ma. Ja dostalam się do ochrony w markecie na umowę zlecenie. Wcześniej już miałam doświadczenie m.in wykładania towaru w tym markecie. Czasami na zmianę 11h miałam 15 min przerwy, a przez resztę czasu miałam chodzić w te i wewte wzdluz lini kas.

Jak wysłałeś 47 cv to zmnieniasz cos w nich? Może twoje cv nie jest brane pod uwagę, bo nie ma w nim nic, czym mógłbyś przyciągnąć pracodawcę. Ja ci powiem,  że u mnie w życiu nie zmieniło sie aż tak dużo, ale poprawilam cv I odzew mam zdecydowanie lepszy niz kiedyś. Ogólnie dużo czasu poświęciłam temu cv, bo albo jestes super osobą pasującą do jakiejś pracy (najlepiej jedną z niewielu), albo musisz się czymś wyróżnić. Jakie inne zawody chciałbyś wykonywać? 

 

Edytowane 11 Sierpnia 2025 przez bei

[Gość Purpurowy]

Z dorywczych robótek, nie zawsze etycznych. Na etat nie mogę sobie pozwolić, ze względu na opiekę nad niepełnosprawnym rodzeństwem.

[Bratek91]

Godzinę temu, Raccoon napisał(a):

 

Do ochrony wysyłałem 47 razy cv ale bez odpowiedzi. W sumie to moja wymarzona praca, tylko te 12h przeraża. Ale w takiej spokojnej pracy bez pośpiechu to może bym wytrzymał tak długo.

Może nie poddawaj się. U mnie w mieście raz zwalniają pracowników, raz odchodzą sami i są wolne miejsca. Zależy jaka firma.., jak nie to szukaj innej pracy. Dawniej 12h nie mógłbym pracować źle się czułem nie wyrobiłbym i lek by chyba zabronił. To dużo fakt. To tak jak z prawem jazdy był zakaz. Teraz się czuje ok więc chodzę. Już się przyzwyczaiłem do tylu godz.. Mnie kiedyś proponowano chyba 24h, nie zgodziłem się.

Edytowane 11 Sierpnia 2025 przez Bratek91

[Kataklizm]

2 godziny temu, Purpurowy napisał(a):

Z dorywczych robótek, nie zawsze etycznych. Na etat nie mogę sobie pozwolić, ze względu na opiekę nad niepełnosprawnym rodzeństwem.

 

Jesteś najstarszy?

2 godziny temu, bei napisał(a):

Jakie inne zawody chciałbyś wykonywać? 

 

 

Sam już nie wiem. Pracowałem jako kierowca-dostawca, w korporacji, na magazynie, na kasie, na inwentaryzacjach, w restauracji (jako kelner), na słuchawce. I wiele innych drobnych prac typu roznoszenie ulotek. Kiedyś około zajmowałem się starszym sąsiadem ode mnie z bloku jak jeszcze żył. Jego córka przychodziła do niego wieczorem po pracy a ja po prostu mu robiłem śniadanie, obiad, podawałem leki, sprzątałem, pomagałem mu pójść do łazienki, robiłem z nim krzyżówki itd. To mi się najbardziej podobało, bo nie czułem nad sobą presji, żadnej umowy. W razie czego jak się źle poczułem to wystarczyło że zejdę na dół do siebie, ale nawet nie miałem wtedy takiej potrzeby, bo to nie było dla mnie stresujące. Schodziłem tylko na chwilę do siebie do łazienki a potem siedziałem u sąsiada.

[Dalila_]

5 godzin temu, Raccoon napisał(a):

 

Do ochrony wysyłałem 47 razy cv ale bez odpowiedzi. W sumie to moja wymarzona praca, tylko te 12h przeraża. Ale w takiej spokojnej pracy bez pośpiechu to może bym wytrzymał tak długo.

A wyślij fałszywe cv, nie pisz każdej pracy wybierz z 3 które były na zleceniu żebyś nie musiał mieć świadectwa xd i wpisz tam ze robiłeś na ochronie też 

2 godziny temu, Raccoon napisał(a):

 

Jesteś najstarszy?

 

Sam już nie wiem. Pracowałem jako kierowca-dostawca, w korporacji, na magazynie, na kasie, na inwentaryzacjach, w restauracji (jako kelner), na słuchawce. I wiele innych drobnych prac typu roznoszenie ulotek. Kiedyś około zajmowałem się starszym sąsiadem ode mnie z bloku jak jeszcze żył. Jego córka przychodziła do niego wieczorem po pracy a ja po prostu mu robiłem śniadanie, obiad, podawałem leki, sprzątałem, pomagałem mu pójść do łazienki, robiłem z nim krzyżówki itd. To mi się najbardziej podobało, bo nie czułem nad sobą presji, żadnej umowy. W razie czego jak się źle poczułem to wystarczyło że zejdę na dół do siebie, ale nawet nie miałem wtedy takiej potrzeby, bo to nie było dla mnie stresujące. Schodziłem tylko na chwilę do siebie do łazienki a potem siedziałem u sąsiada.

A taki kierowca kurier co jeździ z pączkami do paczkomatow ? Nie ma ludzi zbyt patrzacych, pracujesz chyba tyle czasu ile ci zajmie te paczki dostarczyć, w razie co w sumie na stację zjechać. Albo dostawca pizzy. Ale to pewnje spieszyć się. Mógłbyś spróbować może pracy na roli jak masz wsie koło miasta Twojego. W naturze się robi, pośpiechu nie ma bo każdy robi swoje, są tacy co płacą ci ZUS czy tam krus, placa od czasu pracy, ale nie masz stałego grafiku zwykle, tylko jedziesz kiedy wołają. Nooo tylko załatwiać się trzeba w zbozu:DD albo gdzieś schowanym za przyczepami xd myślę że praca bez presji to jest uzdrowienie by było, ja mam to samo nasila mi objawy i potem muszę dziękować