Zaburzenia osobowości (cz.I)

[Helvetti]

milano3, obwiniam się za wszystko co mi się w życiu przydarzyło, czuję niszczącą mnie nienawiść do samej siebie.

[*Monika*]

Radziu, podoba mi się to.....za czym tęsknisz.

Ale juz nie podoba mi się to,że zaczynasz robić swoje wkrętki i dopisywać scenariusz, snuć domysly.

Może się kąpie, moze je kolację, moze rozmawia z kimś przez telefon, moze sie uczy, może położył się i marzy o Tobie?

NIe możesz go ubezwłasnowolnić. Musisz chcieć nauczyć się kochać, ale dając tez woność tej drugiej osobie. Rozumiesz?

 

[Dodane po edycji:]

 

*wolność

[milano3]

Monika1974, tak Moniczko. Rozumiem ... Ale co jeśli on już się nie odezwie ? Jeśli stwierdził, że to co zrobiliśmy dzisiaj bylo błędem ? Bożeee jak ja sie boje.

Chcialbym spedzić z nim cała noc, pogadać, ale tak szczerze, w ciszy i spokoju.

[*Monika*]

Radku?, a nie mozesz do niego zadzwonic i zapytać jak się czuje? I powiedzieć mu o swoich obawach?

Wstydzisz się?

POwiedz mu,ze jest dla Ciebie ważny,że boisz się,ze on Ciebie odtrąci.

A może on obawia się o to samo , o co Ty się obawiasz?

[milano3]

Monika1974, że jednak mu sie nie podobało. Chociaż gdzieś tam w mózgu mi sie kluje ze jeżeli by mu sie nie podobało to nie zrobił by tego po raz kolejny i kolejny. Ale jednak.

Poza tym może z kimś rozmawial ? Zadzwonić ? Wstydze się. Mówie ci to szczerze . Nie chce wyjść na desperata chociaż kiedyś tak na pewno sie stanie, że bede go błagał o powrót do mnie albo coś.

[*Monika*]

Radku, Mi sie wydaje,ze zamykasz sie w sobie. Masz ciągłe konflikty bo żyjesz w niepewności. Wiem, łatwo się mówi. I jednak.........wstydzisz się. To normalne...bo to są trudne i delikatne tematy.Alekiedyś musisz zacząć przełamywać się w kontaktach....słownie i w czynach.

Nie wiem.........ja bymchyba zadzwoniła na Twoim miejscu.

 

Ja też zamykam sie w sobie, ale wynika to z tego,że nie wiem co czuję tak naprawdę. Jestem skołowana. Poniekąd Cię rozumiem.

[milano3]

Monika1974, wiesz ja sam dokładnie nie wiem co czuje, w zasadzie często zastanawiam sie nawet kim właściwie do cholery jestem ? Szybko utożsamiam sie z innymi ludźmi, przejmując od nich nawyki itp.

Chcialbym się Ciebie Moniko zapytać. Czy to mozliwe że w moim zaburzeniu robie pewne rzeczy wiedząc że poniose za to konsekwencje. Np. wracam do domu pijany, choc wiem że będzie przysłowiowy przypał. Czy to może wynikać z zaburzeń czy raczej z debilizmu ?

[Helvetti]

A może musisz dać mu czas? Na ochłonięcie, i tak dalej.

[milano3]

Helvetti, nie wiem. Być może. Ale wiesz jak to z nami jest. Boimy się cały czas a jeszcze takie sytuacje ? Zupełne nas wytrącają.

[Helvetti]

Tak wiem.

Ale często tak jest. Człowiek musi ochłonąć, przemyśleć to, zrozumieć. I może wcale nie w zły sposób

[*Monika*]

Radku, chodzi Tobie o to,że kusisz los? Że pijesz, chociaż wiesz,że to neina miejscu,że będziesz miał z tego powodu przerąbane u rodziców, a jednak to robisz?

Jesli o to Ci chodzi....to ja to widzę tak:

Radku, ja też tak robiłam.

I mi się wydaje,ze jest to najzwylklejszy bunt. Bunt dorastającego chłopaka. Robić coś na przekór,żeby też podkreślić swoja decyzyjność, ale i szaleć. Tak to widzę.

Nie będe Tobie opowiadała co ja robiłam w Twoim wieku....no moze dwa lata później. I nie załuję niczego. Mimo krzyków matki, ciągłych awantur, zakazów, nakazów...i tak to wciąż robiłam Fajnie było!

 

Ty moze starasz się te zachowanie podciagnąć pod swoje zaburzenie. Pewnie masz na myśli ryzyko.

Ale popatrz........wielu chłopaków w Twoim wieku robi gorsze rzeczy. I nie traktuje tego w ten sposób. A Ty się nad tym zacząłeś zastanawiać.Chyba to wielki krok w przód co?

[Helvetti]

Życzę spokojnej nocy.

[*Monika*]

Idę się kąpać

[milano3]

Monika1974, może i masz racje. Opowiem o tym chyba terapeutce

[Gość]

rozpaczliwie chcę do M. ...

[chojrakowa]

Rozmawiałam z K.

Krwa, rozmawiałam to zdecydowanie za dużo powiedziane. Płakałam w słuchawkę.

I nadal płaczę.

Boże, powiedz mi tylko za co....

[Gość]

chojrakowa, stało się coś konkretnego?

[chojrakowa]

boję się

boję się, że mnie nie kocha, boję się że mnie odrzuci, boję się, i sama nie weim czego jeszcze się boję ale mogę tylko płakać

[Gość]

chojrakowa, Aniu, to płacz. Popłaczę z Tobą, bo mi się zebrało dziś.....

[chojrakowa]

paradoksy, tak strasznie się boję!

Taki bałagan w okół mnie, nic nie ma wiesz? Nic!

Bez sensu, robię coś i wiem, że to bezcelowe... Nie mogę

[Gość]

chojrakowa, nie robisz bałaganu. Robisz zamieszanie. Kochanie, nie mów, że tam nic nie ma. Jesteś Ty. Jest K. Jesteście razem.

[Gość]

Basiu, a ja do ukochanej, chociaz nie wiem czy ja kocham czy to tylko emocje po śnie... Lost in translation.

Aniu, kochana jest ok. Pamietaj co napisalas kílka minut temu.. Co on powiedział? Moze skrocísz czas z wtorku do teraz ?

[chojrakowa]

paradoksy, jesteś dla mnie kochana dzisiaj.

A ja nie mam sił, już kompletnie.

Chciałabym być dobrą córką, dobrą dziewczyną, dobrym człowiekiem... Nie potrafię.

Histerie, lęki, obawy... Nie wiem dlaczego, nie wiem.

[Gość]

chojrakowa, każdy z nas chciałby być dobrym człowiekiem. I na swój sposób na pewno jesteś. Ja bynajmniej, tutaj na forum, bardzo to odczuwam. Z resztą nawet w środku nocy mogę na Ciebie liczyć :)

[Gość]

chojrakowa, słońce, masz jakieś benzo pod ręką? albo inny uspokajacz?