Cześć

[ak88]

Nie wiem, co mogę tu napisać. Wiem jedynie, że jestem już sobą zmęczona i czuję, że zabrnęłam w kozi róg. Chciałabym w końcu odzyskać wiarę w siebie. Czy przy totalnie skopanej samoocenie psychoterapia lub cokolwiek innego przyniesie jakieś efekty? Ludzie określają mnie mianem pesymistki, ale ja jestem prawie pewna, że mam dystymię. Czytając wypowiedzi osób, które na to cierpią, tracę nadzieję, że cokolwiek można z tym zrobić. Czy ktoś naprawdę uważa, że to łagodniejsza postać depresji? Ciągłe dołowanie się i życie w przeświadczeniu, że właściwie nic nie ma większego sensu, serio?

Nie chciałabym jednak konczyć posta tak pesymistycznym akcentem, dlatego dodam, że cieszę się, iż tutaj trafiłam:)

[amelia83]

ak88, witaj i bardzo dobrze trafiłas, i rozgośc się

[ak88]

Dzięki:)

[Gość]

ak88, cześć.