CHAD- Choroba Afektywna Dwubiegunowa cz.III

[Heledore]

22 godziny temu, Morvena napisał(a):

Rodzice do mnie wcześniej, że jestem strasznie pobudzona i agresywna. A ja sobie myślę - okej, zaraz okres, więc przez to. Ale chyba jest inny powód Lit spadł mi do 0,43. Jak wychodziłam że szpitala zaczęłam brać tabletkę więcej, bo miałam0,6. No i kurde spadła. Może dlatego się tak wściekam. Nie mogłam się dodzwonić do lekarki, ale w on. n pewno będzie. Zwiększamy o jedną tabletkę i zobaczymy, co dalej.

A nie pijesz więcej? Lit się bardzo łatwo wypłukuje. Też miałam problemy z utrzymaniem jego poziomu, bo ciągle chciało mi się pić. Wszystkie napoje moczopędne (kawa!) też powodują jego wypłukiwanie.

[Gość]

27 minut temu, Heledore napisał(a):

A nie pijesz więcej? Lit się bardzo łatwo wypłukuje. Też miałam problemy z utrzymaniem jego poziomu, bo ciągle chciało mi się pić. Wszystkie napoje moczopędne (kawa!) też powodują jego wypłukiwanie.

No właśnie też dzisiaj na to wpadłam, bo w szpitalu nic prawie nie piłam, bo pamiętam, że minimalne ilości. A teraz? Ja ciągle piję. I co tu zrobić. Ograniczyć wodę? W poniedziałek zadzwonię do lekarki. 

[Heledore]

27 minut temu, Morvena napisał(a):

No właśnie też dzisiaj na to wpadłam, bo w szpitalu nic prawie nie piłam, bo pamiętam, że minimalne ilości. A teraz? Ja ciągle piję. I co tu zrobić. Ograniczyć wodę? W poniedziałek zadzwonię do lekarki. 

No właśnie trzeba się z tym bardzo pilnować.

[Rambo123]

Witam wszystkich cierpiących na chad. Ja chorowałem od 15-tego roku życia nie wiedząc że to ta choroba. Od 16-tu lat objawy całkowicie ustąpiły, a mam już 75 lat. .Za mną próby samobójcze i 4 pobyty w szpitalu. Udało mi się skończyć studia pomimo objawów jakie znacie. Pobyty w szpitalu zaliczyłem dopiero po pięćdziesiątce. Muzyka gdy miałem 15 lat.

 

[Dalila_]

Godzinę temu, Rambo123 napisał(a):

Witam wszystkich cierpiących na chad. Ja chorowałem od 15-tego roku życia nie wiedząc że to ta choroba. Od 16-tu lat objawy całkowicie ustąpiły, a mam już 75 lat. .Za mną próby samobójcze i 4 pobyty w szpitalu. Udało mi się skończyć studia pomimo objawów jakie znacie. Pobyty w szpitalu zaliczyłem dopiero po pięćdziesiątce. Muzyka gdy miałem 15 lat.

 

To z Ciebie prawdziwy rambo twardziel. Opowieść pozytywna

[shadow_no]

1 godzinę temu, Rambo123 napisał(a):

Witam wszystkich cierpiących na chad. Ja chorowałem od 15-tego roku życia nie wiedząc że to ta choroba. Od 16-tu lat objawy całkowicie ustąpiły, a mam już 75 lat. .Za mną próby samobójcze i 4 pobyty w szpitalu. Udało mi się skończyć studia pomimo objawów jakie znacie. Pobyty w szpitalu zaliczyłem dopiero po pięćdziesiątce. Muzyka gdy miałem 15 lat.

 

Przykro, że w tamtych czasach pewnie niewiele jeszcze wiedziano o tym z czym mamy do czynienia. Ale szacunek za poradzenie sobie z tym wszystkim mimo braku dostępu do takich metod jak obecnie. Tak samo ciężej pewnie było znaleźć bratnią dusze

[Rambo123]

Dziękuję. Pobyty w szpitalu zaliczyłem dopiero jak przeszedłem na emeryturę górniczą. Później mając emeryturę zacząłem pracować w firmie górniczej, miałem wtedy dwie pensje i dzięki temu mam wysoką emeryturę.

 

 

[Rambo123]

shadow_no niestety nie wiedziałem że jestem chory, dziwiła mnie jedna rzecz a mianowicie wypicie alkoholu powodowało że czułem się o wiele lepiej. To tak jakbym zażył jakieś lekarstwo likwidujące moje dolegliwości. 

 

[shadow_no]

12 minut temu, Rambo123 napisał(a):

shadow_no niestety nie wiedziałem że jestem chory, dziwiła mnie jedna rzecz a mianowicie wypicie alkoholu powodowało że czułem się o wiele lepiej. To tak jakbym zażył jakieś lekarstwo likwidujące moje dolegliwości. 

 

Ja co prawda nie na ChAD lecz na nerwice lękową głównie się leczyłem, ale też alkohol mi bardzo "pomagał". Oczywiście chwilowo i później dawało to mocno po tyłku, gdy na kacu lęki były jeszcze grosze. Ale dla tych chwil spokoju się w to brnęło. Ale na dłuższą metę to destrukcja totalna

[Rambo123]

Masz rację, trzeźwienie po alkoholu to była masakra, dlatego teraz nie piję alkoholu od wielu lat.

 

[Heledore]

@Rambo123 cześć. Miło Cię widzieć.

Ja też choruję od nastoletniości, ale leczę się dopiero od 10 lat. Ostatnio znów ciężko...

[Cokolwiek]

Cześć, mam pytanie do Was chorujących na chad, jak to jest z górkami? Mam diagnozę chad ale przez to, że nie miewam ostrych i rzucających się w oczy manii czy hipomanii nie do końca wierzę w tę diagnozę. 

[Heledore]

35 minut temu, Cokolwiek napisał(a):

Cześć, mam pytanie do Was chorujących na chad, jak to jest z górkami? Mam diagnozę chad ale przez to, że nie miewam ostrych i rzucających się w oczy manii czy hipomanii nie do końca wierzę w tę diagnozę. 

Ja mam dość widoczne hipomanie. Takie z jaskrawymi kolorami, "jasnością" w głowie, muzyką na przyśpieszeniu, natłokiem myśli i paroma innymi rzeczami. Zależy co chcesz wiedzieć. Ale typowej manii nigdy nie miałam. Przynajmniej nie świadomie.

[Gość Patryssia Noctis]

No to pewnie ChAD typu 2. Brak manii, lekkie hipomanie i często długie depresje - tak to wygląda od strony nauki. Nie wiem jak tam jest u Was dokładnie. Ja jestem z pewnością typ 1. Mocne manie i częste hipomanie - zwłaszcza wczesną wiosną. W tym roku pierwszy raz, podczas hospitalizacji nie miałam mocnej manii, ani psychozy. U mnie właśnie te manie lubią przeistaczać się w psychozy, więc serio na to zwracam uwagę, bo psychoza to nbajgorsze ścerwo mojej choroby  

 

Typ II jest lżejszy od typu I. I nie, nie licytuję się. Tak jest. Hipomania jest znacznie mniej poważna od manii, a w typie I często dochodzi do hospitalizacji. W hipomanii nie jest to konieczne.  Jedyne, co może być trudniejsze w przypadku typu II, to długie i głębokie depresje, które mogą być nawet cięższe niż w przypadku typu I. No są plusy, i minusy. Plusem jest to, że nie bywacie w szpitalach często, bo nie dochodzi u Was do kryzysów w postaci manii, nie mówiąc o przerażających psychozach. U mnie depresje też bywają, najdłuższa trwała rok, ale było to po ciężko przebytej manii, a potem psychozy i wyjście z tego kosztowało mnie wiele.

 

 

[Heledore]

W dniu 12.05.2026 o 03:59, Patryssia Noctis napisał(a):

Typ II jest lżejszy od typu I.

Nie zgodzę się z tym. Między innymi dlatego:

W dniu 12.05.2026 o 03:59, Patryssia Noctis napisał(a):

Jedyne, co może być trudniejsze w przypadku typu II, to długie i głębokie depresje, które mogą być nawet cięższe niż w przypadku typu I.

Ja przez swoje ciężkie depresje właśnie często i raczej na długo ląduję w szpitalu. I niestety u mnie też kłania się lekooporność

[Gość Patryssia Noctis]

34 minuty temu, Heledore napisał(a):

Nie zgodzę się z tym. Między innymi dlatego:

Ja przez swoje ciężkie depresje właśnie często i raczej na długo ląduję w szpitalu. I niestety u mnie też kłania się lekooporność

Okej, to wybacz. Depresje bywają okrutne, zwłaszcza, gdy są długie i częste. U mnie problem częściej z hipomanią)manią. Niedługo idę na badanie litu i mam obawy, że może być za niski. Mama mówi że mam "mętne" oczy, jakieś chore. Wkurzyła mnie, bo zapytała, czy chce iść do szpitala. Prawie wyszłam z siebie. Tak mnie to dobiło. Nie mam zamiaru znowu siedzieć w klatce.

[Heledore]

36 minut temu, Patryssia Noctis napisał(a):

Niedługo idę na badanie litu i mam obawy, że może być za niski.

Nie martw się zbytnio. Jak będziesz miała za niski, to Ci lekarka zapewne zwiększy dawkę. To wszystko kwestia kontroli.

[Heledore]

No takich wywiadów czy dokumentów jest w necie dużo i mam wrażenie, że coraz więcej. Wydaje mi się, że ostatnio panuje jakaś "moda" na ChAD.

[Cynthia]

3 godziny temu, Heledore napisał(a):

No takich wywiadów czy dokumentów jest w necie dużo i mam wrażenie, że coraz więcej. Wydaje mi się, że ostatnio panuje jakaś "moda" na ChAD.

Tak samo jak kiedyś było z borderem. Masowe diagnozy każdej osoby z wahaniami nastroju i autoagresją. Są to jedne z osiowych objawów jednak nie ma co wrzucać wszystko do borderline i chadu. Wahania to ja też mam i czasami bardzo intensywne a mam schizo

[Heledore]

17 minut temu, Cynthia napisał(a):

Tak samo jak kiedyś było z borderem. Masowe diagnozy każdej osoby z wahaniami nastroju i autoagresją. Są to jedne z osiowych objawów jednak nie ma co wrzucać wszystko do borderline i chadu. Wahania to ja też mam i czasami bardzo intensywne a mam schizo

No właśnie. Sama na fali bordera zyskałam tę diagnozę tylko dlatego, że pokłóciłam się dość poważnie ze znajomym, a że mieliśmy wspólnego lekarza to tak wyszło xd. No ale- w szpitalu obalili tę tezę.

[Cynthia]

30 minut temu, Heledore napisał(a):

No właśnie. Sama na fali bordera zyskałam tę diagnozę tylko dlatego, że pokłóciłam się dość poważnie ze znajomym, a że mieliśmy wspólnego lekarza to tak wyszło xd. No ale- w szpitalu obalili tę tezę.

Mi też bordera podejrzewali właśnie te 15 lat temu co było na to boom. Miałam wtedy wahania, stany depresyjne no i się okaleczam. Nie zgodzę się jednak z tym że mam takie intensywne zmiany emocji, z czasem to też się uspokoiło, jednak też trudno u mnie mówić że mam i kiedykolwiek miałam stany maniakalne. Biorę neuroleptyki które wyciszają emocje powodując apatię i anhedonie. Leki na schizo a na inne zaburzenia emocjonalne działają uspokajająco a nie pobudzająco. W depresji i w schizo czy chadzie mają inne sposoby działania i jest inna reakcja organizmu i inny efekt działania. Dlatego u mnie zawsze jest chujowo ale stabilnie.

[Heledore]

Godzinę temu, Cynthia napisał(a):

Mi też bordera podejrzewali właśnie te 15 lat temu co było na to boom. Miałam wtedy wahania, stany depresyjne no i się okaleczam. Nie zgodzę się jednak z tym że mam takie intensywne zmiany emocji, z czasem to też się uspokoiło, jednak też trudno u mnie mówić że mam i kiedykolwiek miałam stany maniakalne. Biorę neuroleptyki które wyciszają emocje powodując apatię i anhedonie. Leki na schizo a na inne zaburzenia emocjonalne działają uspokajająco a nie pobudzająco. W depresji i w schizo czy chadzie mają inne sposoby działania i jest inna reakcja organizmu i inny efekt działania. Dlatego u mnie zawsze jest chujowo ale stabilnie.

No właśnie oprócz ChADowych wahań, w depresji się okaleczałam (jak byłam młoda i głupia, to zaczęłam i zamiast szukać pomocy, to okazało się, że to przynosi chwilową ulgę. No i jakoś tak to do mnie przylgnęło). 

 

No właśnie w zależności od zaburzenia nawet dawki stosuje się inne. Inne kombinacje, tak, żeby uzyskać remisję objawów. A i tak, jak piszesz- organizm na to inaczej reaguje. Jakby zdrowemu dać niektóre mieszanki leków, to podejrzewam, że by go to "poskładało".

 

A u mnie chujowo, ale za to niestabilnie.

[Cynthia]

1 minutę temu, Heledore napisał(a):

No właśnie oprócz ChADowych wahań, w depresji się okaleczałam (jak byłam młoda i głupia, to zaczęłam i zamiast szukać pomocy, to okazało się, że to przynosi chwilową ulgę. No i jakoś tak to do mnie przylgnęło). 

 

No właśnie w zależności od zaburzenia nawet dawki stosuje się inne. Inne kombinacje, tak, żeby uzyskać remisję objawów. A i tak, jak piszesz- organizm na to inaczej reaguje. Jakby zdrowemu dać niektóre mieszanki leków, to podejrzewam, że by go to "poskładało".

 

A u mnie chujowo, ale za to niestabilnie.

No ja zawsze się śmieje że jakby siostra wzięła raz leki które ja biorę to by spala cały tydzień

[Heledore]

Teraz, Cynthia napisał(a):

No ja zawsze się śmieje że jakby siostra wzięła raz leki które ja biorę to by spala cały tydzień

O to to  

[Pablo18k2]

Kochani pomóżcie bo już ledwo wyrabiam a nawet więcej od dłuższego czasu już nie wyrabiam. 

Powiem coś więcej żeby był punkt zaczepienie mam powiedzmy około 40 lat. 

Od około 2016 roku leczony na depresję nawracającą z nerwicą (lękami) było z 5 epizodów z czego z 4 bardzo dobrze wyciągał mnie praktycznie sam escitalopram (stety lub niestety nie mi oceniać jak się poprawiało samopoczucie odstawiałem leki) Niestety przedostatni epizod dwa lata temu leki przestały pomagać od escitalopramu przez dokładanie tritoco, kwatepiny, pregabalinie, mirtazapiny, zmiana na wenlafaksyne i dopiero po długich 8 miesiącach zmiana wenlafaksyne na britelix wraz z mirtazapiną i nagła poprawa już od pierwszych dni . (Nie będę opisywał tutaj jakie mailem objawy,skutki uboczne itd bo było ich milion dopóki nie zaczęło się poprawiać)

 

Teraz niestety powtórka z rozrywki i od września zeszłego roku jestem w czarnej dupie. Leczenie rozpoczęte od britelixie i kontynuowane do grudnia - niestety brak poprawy w między czasie dołożona preganalina, mirtazapiną - cały okres było tylko gorzej i gorzej. Odstawienie powolne britelixie potem odstawienie powolne mirtazapiną ale to były małe dawki na sen. I zmiana na agomaletyne z pregabaliną - zero poprawy pprzez 4 miesiące. Agomalatyna odstawiona. 

 

W tej chwili jest po konsultacji u 3 lekarzy - lekarza który prowadził mnie kiedyś przez kilka epizodów i wróciłem ,lekarza który prowadził mnie przy ostatnim epizodzie i kolejny lekarz do którego trafiłem w maju tego roku.

 

Napiszę co się dzieje i działo w tym i poprzednim epizodzie (czy to jest od leków , czy nie nie wiem ale przed rozpoczęciem leczenia tak źle nie było ) 

Podkresle przyjmuje w tej chwili tylko 75 mg pregabalinie na wieczór .

 

Najgorsze co mnie dosłownie zabija całkowity brak sił psychicznie i fizycznie,mgła mózgowa, życie jakby w połśnie jakbym się wybudził zaspany i taki jestem przez cały dzień, zburzenia koncentracji, myślenia, spowolnienie, lęki, problemy ze spaniem - rozwalony rytm dobowy, zaburzenia widzenia (dziwne ciężko je opisać - wg okulisty i optometrusty moja wada wzroku się nie zmieniała) l, ataki jakbym miał umrzeć na zawał, udar - kilka razy w miesiącu ale nie widzę związku z lękiem, miałem ataki paniki ale teraz jakby trochę mniejsze. 

 

 

Dopowiem że zawsze byłem osoba z tych ambitnych, ukończone studia wyższe, 2 podyplomowki itd .

Zawsze byłem dość energiczny l, wygadany, ekspresyjny- nawet jak to miało znajomi mógłbym zagadać na śmierć itd  przy tym niestety dość nerwowy, choleryczny i przejmowałem się zawsze wszystkim mocno.

 

Ostatnio podało i dwóch lekarzy ze moze to spectrum chad i żeby spróbować dolozyc do pregabaliny lamotrygine, niestety już od dłuższego czasu pojwił się lęk do leków a w dodatku jestem alergikiem i astmatykiem (mówione lekarzom) i boje się już tak bardzo skutków ubocznych itd.  

P.S. pojawiały się też myśli s - i któregoś razu padło też że może to jest stan mieszany i lekarza i którego leczyłem się od początku .. inny lekarz wykluczył stan mieszany...

 

Pomóżcie, pogadajmy bo chyba tego potrzebuje - wszyscy w około już przestali rozumieć mojego zachowania a ja dosłownie umieram każdego dnia zero działania w domu, pracę to już prawie rozpieprzylem itd... 

Najgorsze to te ogłupienie, mgła mózgowa, oszołomienie, życie jakkbym nie mógł się dobudzić (nie wiem może to derealizacja) w ostatnim epizodzie też tak było te dwa lata temu.

 

Sorry za błędy itd ale mój stan koncentracji jest jaki jest czyli żaden.

 

Jeszcze raz proszę odezwijcie się bo nie wiem co robić i co czynić ... a zacząłem od kilku miesięcy zawalać wszystko partnerkę, córeczkę, dom, pracę ... I mam już dość takiego nie życia ...