deprywacja snu

chcę się poczuć inaczej, pozbyć choć na chwilę "waty" z mózgu, wiecznej senności i zmęczenia. Nic nie biorę od pół roku, nie mam teraz regularnej depresji a "jedynie" stałą dokuczliwą dystymię. Da się z tym żyć ale walka z sobą na tyle męczy, że perspektywa śmierci dodaje otuchy "odpoczynku" wiecznego.

W sierpniu wybieram się na urlop, pociągiem więc mogę spokojnie pociągnąć bez snu około 36h. Wystarczy?

To naprawdę działa, u mnie to zaskoczyło, niestety ciężko tak na dłuższą metę, efekt utrzymuje się do 12h po zarwaniu rytmu, dobre dla desperatów - warto spróbować.

deprywacja snu?rodzice mnie straszyli że załatwia mi zakład zamknięty za spanie.zajebisty niebezpieczny objaw upośledzenia umyslowego-spanie...w nocy się pracuje a nie śpi.

Nie rozumiem tematu. Przecież po przespanej nocy samopoczucie jest dobre. Po co sobie tego odmawiać?

nieboszczyk, możesz wyjaśnić,co mialeś na myśli,bo mam wrażenie,że niezbyt to się ma do deprywacji snu...

jednak ma.jak mam megadoła to długo śpię i niemam siły nawet obrócić się na bok a rodzinka uwielbiała mnie zwalać raniutko z łóżka.bywało że musiałem zarwać kilka nocy w robocie.z każdego mojego zachowania,kroku,ruchu,gestu robiła niebezpieczne objawy niedorozwoju umysłowego.

Deprywacja snu w wymiarze 24-48h skutkuje wzmożonym wyrzutem neuroprzekaźników- serotoniny, norepinefryny i dopaminy- a co za tym idzie polepszeniem nastroju. Deprywacja snu 2-3 w tygodniu jest zalecana pacjentom w ciężkiej depresji.

Ja się zdecydowanie lepiej czuję bo jednej nieprzespanej dobie.

uważasz że czujesz sie lepiej po zarwanej nocy?ja bym miał tachykardię

Moje spanie to 3-4 godziny zdarza mi sie spac dłuzej rzadko ale jakos wtedy nie czuje się bardziej wyspana.

No jak jest to jedna zarwana nocka,to samopoczucie lepsze.Tylko pogarsza się pamięć,koncentracja,spowalniają reakcje...

kiedy miałem 16 lat mogłem zarwać noc na dyskotece a potem rano normalnie iść do szkoły i nic nie czułem żadnego zmęczenia.teraz to już nie ten wiek.

Ja znowu mogę spać 12 godzin i dalej czuć się niewyspaną... Jestem zamulona cały czas. Nie wiem, co to deprywacja snu, ale może macie jakieś porady, jak sobie poradzić z sennością?

Ktoś jeszcze próbował ? Jakieś efekty?

Rozpoczynam projekt zombie. Jak to powinno przebiegać? 24-48h bez snu, odespać, kilka dni w normalnym rytmie dobowym (tylko ile? ) i znowu ?

Może warto wrzucić temat o tym w dziale o depresji? Chyba że po prostu nie umiałem znaleźć.

Ok ok. Jak narazie 18h i jest w porządku, chociaż tyle to często zdarzało mi się nie spać. Samopoczucie neutralne, z lekką nutą optymizmu ^^ Cel: 40h

bywalo czesto ze nie spalem 30 h i wiele, czulem sie tragicznie i tyle, zdziwiony jestem, ze ktos sie po tym lepiej czuje.

Pewnie wiele zależy od nastawienia. Ale zgodzę się że to metoda dla desperatów ^^ mimo wszystko, u niektórych może to dać efekty (bezsenność, mniej niż 4h snu dziennie albo jeżeli ktoś podświadomie celowo odmawia sobie snu). Mi pomogło przetrwać dzień w sytuacji gdzie normalnie złapałbym potężnego doła i się nie rozsypać. Po 30h nie czuję większego zmęczenia, ale niedługo kończę maraton - przetrwałem! :)

Kiedyś często mi się to zdarzało, na początku czułem się dobrze, lepszy humor, więcej energii do działania i przede wszystkim motywacja, dlatego często specjalnie nie spałem. Ale jak wpadłem w bezsenność przez używanie stymulantów (i to się tyczy także zwykłej kawy w dużych ilościach) to po którejś tam dobie bez snu czułem się maksymalnie odrealniony, jak w półśnie.

Ja dzisiaj to testuje. W sumie to już kiedyś zauważyłem że jak nie spałem w nocy to później jakby lepiej się czułem ale nie łączyłem tego z nie spaniem tylko z czystym zbiegiem okoliczności, dopiero jak przeczytałem o tym tutaj na forum to zrozumiałem że coś w tym jest.

Oo to ciekawe, ja tak właśnie mam. Nie wiedziałam, że to jest jakoś udowodnione i posiada nazwę. Chyba zacznę to częściej stosować, byle nie za często.. dzisiaj trochę przesadziłam, bo drugą noc pod rząd zarwałam, więc nie czułam się dobrze, ale jednorazowo to na mnie działa.

Ja po nieprzespanej nocy wpadłam w euforię, ciągle się uśmiechałam, nawet mi to mówiono, a zazwyczaj jestem ponurakiem.

Niestety czułam się nierealnie i mało kilka razy nie zemdlałam.

Chciałabym to powtórzyć, ale senna jestem za bardzo i nie dam rady nie spać w nocy.

Deprywację snu zalecał mi ongiś mój psychiatra. Pamiętam, że nie spałem ponad 24 godziny. Czułem się lepiej, nie nacieszyłem się tym długo, bo zwyczajnie zwaliło mnie z nóg i spałem w dzień.

Ostatnio zdarzyły mi się dwie noce, w trakcie których spałem nie więcej niż 5 godzin i sen był płytki. Nie dosypiałem w ciągu dnia. Nastąpiła duża poprawa nastroju i napędu chociaż z poczuciem niewyspania. Kolejnej nocy odespałem - ok. 11 godz. i nastrój wrócił do chorej normy.

Ciekawa metoda, wymagająca dużo samozaparcia i szkoda, ze nie dająca trwałych efektów.

Nie wiedziałam że jest takie zalecenie na poprawę nastroju. Kiedyś intuicyjnie tak żyłam, sen co 2 noc. Nie wiem czy czułam się lepiej, czułam się jak na haju, weselsza fakt, ale bardzo słaba fizycznie. Btw. problemy ze snem mam chyba w genach, już jako niemowlak spałam 'na opak' tyko za dnia

co ma dać ta metoda poza chwilowym orzeźwieniem? Nie lepiej kawy wypić,albo kreche wciągnąć?

buka, Gdy się jest w naprawdę czarnej dupie, to nawet jeden dzień poza nią jest nieoceniony.

Kawa nie przynosi podobnego efektu wcale. A krecha jest nielegalna . Nigdy nie wciągałem i nie chcę bo wszystko co paca zamienia się u mnie w nałóg.

Ostatnio zdarzyły mi się dwie noce, w trakcie których spałem nie więcej niż 5 godzin i sen był płytki.

ja tak sypiam od 5 lat ... chociaz wolalabym sie porzadnie wyspac.

Candy14, I chyba czujesz się nie najgorzej? W tym szaleństwie jest metoda.

ogolnie czuje sie dobrze chociaz permamentnie niewyspana,,, jednak moj organizm w jakis sposob przyzwyczail sie do tej dawki snu jaka dostaje i funkcjonuje ok