Wytłumaczcie mi strach przed śmiercią

[shadow_no]

Ale żem narobił z tym Poczobutem.

A rozgadaliście się w ogóle nie wczytując się w to co ja napisałem. Nie ja zacząłem porównywać go do ludzi z nerwicą xd To po pierwsze. Ja go wymieniłem w kontekście MOTYWACJI I CELÓW W ŻYCIU

To są moje dokładne wypowiedzi:

W dniu 29.04.2026 o 21:23, shadow_no napisał(a):

z drugiej strony mamy też ludzi takich jak chociażby świeża sprawa - Andrzej Poczobut. Ten to dopiero był w beznadziejnej sytuacji. I to przez tyle lat. A teraz pierwsze o czym pomyślał to wrócić i walczyć dalej. Lubisz historię to znasz pewnie nie jeden podobny przykład z czasów holocaustu, wojen itp. cel, cel, cel, motywacja, motywacja, motywacja

W dniu 29.04.2026 o 21:32, shadow_no napisał(a):

Jakich spraw nie mieszać? Rozmawialiśmy o motywacji do życia. Jedni poświęcają swoje dla innych a niektórzy nawet dla siebie nie chcą się starać, gdy im nie wychodzi. A taka walka o sprawy beznadziejne to nie jest dobra analogia?

 

@Dalila_ jak się odnosisz do tego co napisałem to przeczytaj to w całości xdd bo nawet napisałaś póxniej że nie przeczytałaś co ja napisałem tylko komentowałas już inne wypowiedzi i to nie moje nie ładnie tak

22 godziny temu, Dalila_ napisał(a):

A czemu liczba mnoga no shad tam chyba coś pisał ale mi się odechciało gadać to nie przeczytałam wybacz shad

 

wybaczam

[Dalila_]

Godzinę temu, shadow_no napisał(a):

Ale żem narobił z tym Poczobutem.

A rozgadaliście się w ogóle nie wczytując się w to co ja napisałem. Nie ja zacząłem porównywać go do ludzi z nerwicą xd To po pierwsze. Ja go wymieniłem w kontekście MOTYWACJI I CELÓW W ŻYCIU

To są moje dokładne wypowiedzi:

 

@Dalila_ jak się odnosisz do tego co napisałem to przeczytaj to w całości xdd bo nawet napisałaś póxniej że nie przeczytałaś co ja napisałem tylko komentowałas już inne wypowiedzi i to nie moje nie ładnie tak

 

wybaczam

No jak ci odpisałam po kilku godzinach to przecież już przeczytałam i odpowiedzialam

[shadow_no]

W dniu 30.04.2026 o 13:31, selenaciowy napisał(a):

Z wiekiem tak jest, że ma się bardziej wywalone i ceni się drobnostki, właśnie spokój, a za młodu trzeba zdobywać osiągnięcia i robić milion rzeczy, żeby udowodnić sobie i światu, że jest się kimś. Ja z każdym wyborem szkoły, studiów, pracy przeżywałem kryzys egzystencjonalny, bo musiałem na siłę się gdzieś dopasować, a teraz dobrze mi z tym, że nie mam konkretnej ulubionej czynności, tylko próbuję po trochu wszystkiego, nic mnie nie określa i jest mi z tym dobrze. Na młodych ludziach ciąży wielka presja wyboru ścieżki życiowej, nie ma tam czasu na błąkanie się, nic dziwnego, że czują się często załamani, znerwicowani itd. To może wywołać uczucie pustki i bezsensu, bycia kimś gorszym czy nawet nikim.

Najważniejsza jest presja którą narzucamy sobie sami. Ta zewnętrzna faktycznie bywa destrukcyjna.

 

"Tym, czego człowiek naprawdę potrzebuje, nie jest stan wewnętrznej równowagi, lecz raczej wewnętrzna walka, dążenie do osiągnięcia wartościowego dlań celu czy realizacji swobodnie wybranego zadania" (c) Viktor E. Frankl