Ku lepszemu

[Cynthia]

7 minut temu, Melodiaa napisał(a):

Pewnie...trzeba zawojować ten świat

 

Tak sztuczna inteligencja stworzyła mnie na podobieństwo Meridy Walecznej  

Zawsze chciałam strzelać z łuku. 

[Melodiaa]

5 minut temu, Cynthia napisał(a):

Tak sztuczna inteligencja stworzyła mnie na podobieństwo Meridy Walecznej  

Zawsze chciałam strzelać z łuku. 

Spoko...masz myśli jak stal i słowa jak strzała

 

[Cynthia]

8 minut temu, Melodiaa napisał(a):

Spoko...masz myśli jak stal i słowa jak strzała

 

Cóż czytasz, Mości Książę? Słowa, słowa, słowa! 

[Cynthia]

Mam problem. Nie wiem co mam zrobić i czy w ogóle powinnam reagować. No ale raczej tak?

No bo ogólnie to jest dobrze, tylko wczoraj jakąś dziwną jazdę miałam, bo sobie siedziałam i straciłam kontakt z rzeczywistością, miałam drgawki, coś podobnego do zrywów mięśniowych (drgawki miokloniczne). Zdarza mi się to często ale nie pierwszy raz z takimi zaburzeniami pamięci.

No i nie wiem, czy to psychoza, bo jakieś głosy się pojawiły, czy to padaczka i nie wiem co mam zrobić, bo za dwa tygodnie mam psychiatrę i nie wiem czy to mam mówić?

Kurczaczki, zwracam się do was bo może mi coś doradzicie?

Bo tak jak wczoraj nigdy nie miałam, ocknęłam się dopiero jak mama mi relanium dawała a ja cała zapłakana byłam.

No cóż... remisja długo nie trwała  

[Melodiaa]

42 minuty temu, Cynthia napisał(a):

No i nie wiem, czy to psychoza, bo jakieś głosy się pojawiły, czy to padaczka i nie wiem co mam zrobić, bo za dwa tygodnie mam psychiatrę i nie wiem czy to mam mówić?

Nie ma się tutaj nad czym zastanawiać. Skoro stwierdzasz, ze koniec remisji to trzeba reagować 

[Cynthia]

3 minuty temu, Melodiaa napisał(a):

Nie ma się tutaj nad czym zastanawiać. Skoro stwierdzasz, ze koniec remisji to trzeba reagować 

no ale prócz tego wczorajszego incydentu nic się nie dzieje. Nie mam głosów, urojeń ani nic. Wczoraj taki kryzys mnie naszedł nawet nie wiem kiedy bo mam dziury w pamięci. Boję się że to był jakiś napad padaczkowy. Ponoć mama mówiła do mnie, ja siedziałam prawie dwie godziny, nawet papierosa nie zapaliłam miałam totalny odlot. Ale psychicznie czuję się dobrze. Nie mam pojęcia co się stało wczoraj... martwi mnie to, bo już magiczny tekst został rzucony "szpital?"

 

no wayyyyyy ja się nigdzie nie wybieram, ja mam misję do spełnienia na tym świecie.  

[Melodiaa]

Teraz, Cynthia napisał(a):

no ale prócz tego wczorajszego incydentu nic się nie dzieje. Nie mam głosów, urojeń ani nic. Wczoraj taki kryzys mnie naszedł nawet nie wiem kiedy bo mam dziury w pamięci. Boję się że to był jakiś napad padaczkowy. Ponoć mama mówiła do mnie, ja siedziałam prawie dwie godziny, nawet papierosa nie zapaliłam miałam totalny odlot. Ale psychicznie czuję się dobrze. Nie mam pojęcia co się stało wczoraj... martwi mnie to, bo już magiczny tekst został rzucony "szpital?"

Dlaczego chcesz ukrywać przed lekarzem? Bo boisz się wizji kolejnego szpitala? 

[Cynthia]

Teraz, Melodiaa napisał(a):

Dlaczego chcesz ukrywać przed lekarzem? Bo boisz się wizji kolejnego szpitala? 

W sumie tylko ja i mama o tym wiemy, nie chcę dymu robić na rodzinę, ja się dobrze czuję, ale chyba powiem lekarzowi o tym, może coś doradzi innego niż szpital.

Nie tyle co się go boję, ale jestem znużona, zmęczona i zirytowana. Dopiero co wyszłam. 

[Melodiaa]

1 minutę temu, Cynthia napisał(a):

W sumie tylko ja i mama o tym wiemy, nie chcę dymu robić na rodzinę, ja się dobrze czuję, ale chyba powiem lekarzowi o tym, może coś doradzi innego niż szpital.

Nie tyle co się go boję, ale jestem znużona, zmęczona i zirytowana. Dopiero co wyszłam. 

Rozumiem, że wizja szpitala nie zachwyca. Hmmm a co ma rodzina do tego? Ważne, że mama czuwa jak dla mnie a lekarz powinien wiedzieć niezależnie od wszystkiego. Rodzina nie musi na ten moment. 

[Cynthia]

Teraz, Melodiaa napisał(a):

Rozumiem, że wizja szpitala nie zachwyca. Hmmm a co ma rodzina do tego? Ważne, że mama czuwa jak dla mnie a lekarz powinien wiedzieć niezależnie od wszystkiego. Rodzina nie musi na ten moment. 

w sensie najbliżsi, o siostry mi chodziło. No zawsze wszystko wiedzą, ale co ja mam im powiedzieć? To trochę taka sytuacja której  nie można logicznie wytłumaczyć jakbym źle się czuła to rozumiem ale ja normalnie logicznie z tobą rozmawiam, wiem z opowieści mamy jak się zachowywałam, ale jest dobrze. I nie zamkną mnie za nawrót psychotyczny bo go nie mam xd 

[Melodiaa]

Teraz, Cynthia napisał(a):

w sensie najbliżsi, o siostry mi chodziło. No zawsze wszystko wiedzą, ale co ja mam im powiedzieć? To trochę taka sytuacja której  nie można logicznie wytłumaczyć jakbym źle się czuła to rozumiem ale ja normalnie logicznie z tobą rozmawiam, wiem z opowieści mamy jak się zachowywałam, ale jest dobrze. I nie zamkną mnie za nawrót psychotyczny bo go nie mam xd 

Nie ufają Twoim słowom? Widzę sporo Twojej mądrości w chorobie zwłaszcza tutaj. Pewnie się martwią ale straszenie od razu szpitalem widzę, że ci nie pomaga. Niech mama ma oko na Ciebie jak zawsze i obserwacja.

[Cynthia]

1 minutę temu, Melodiaa napisał(a):

Nie ufają Twoim słowom? Widzę sporo Twojej mądrości w chorobie zwłaszcza tutaj. Pewnie się martwią ale straszenie od razu szpitalem widzę, że ci nie pomaga. Niech mama ma oko na Ciebie jak zawsze i obserwacja.

Echh mama ma na mnie ciągle oko. Ciągle mam poczucie, że jej tylko dopierdalam problemów. Jestem jednym wielkim problemem.

2 minuty temu, Melodiaa napisał(a):

Nie ufają Twoim słowom? Widzę sporo Twojej mądrości w chorobie zwłaszcza tutaj.

no ja jestem bardzo świadoma siebie, nie jeden terapeuta mi to powiedział. Mi nie ufa rodzina, nawet jak na spacer idę to co 20 minut muszę się meldować... no ale cóż, nie dziwię im się.

[Melodiaa]

2 minuty temu, Cynthia napisał(a):

Echh mama ma na mnie ciągle oko. Ciągle mam poczucie, że jej tylko dopierdalam problemów. Jestem jednym wielkim problemem.

Cóż rodzicem się jest do końca życia. To nie Twoja wina, że chorujesz i nie myśl o sobie jak o problemie. Rodzice zawsze się troszczą o dzieci nawet jak mają 30,40,50 lat  Sytuacja wiem, że jest trudna ale trzeba dawać radę. Masz szczęście, że masz tak wspaniałą mamę. Ona już na pewno przywykła.

Edytowane 17 Lipca przez Melodiaa

[Cynthia]

Teraz, Melodiaa napisał(a):

Cóż rodzicem się jest do końca życia. To nie Twoja wina, że chorujesz i nie myśl o sobie jak o problemie. rodzice zawsze się troszczą o dzieci nawet jak mają 30,40,50 lat  

Wierzę, dzieckiem dla rodzica jest się całe życie no ale wiesz... mama ma tyle problemów swoich, a ja czuję że jej nie wspieram.

[Melodiaa]

1 minutę temu, Cynthia napisał(a):

Wierzę, dzieckiem dla rodzica jest się całe życie no ale wiesz... mama ma tyle problemów swoich, a ja czuję że jej nie wspieram.

Nie wiem na ile to obiektywne, że jej nie wspierasz. Myślę, że się starasz na tyle ile możesz  To wystarczy...

Edytowane 17 Lipca przez Melodiaa

[Cynthia]

Teraz, Melodiaa napisał(a):

Nie wiem na ile to obiektywne, że jej nie wspierasz. Myślę, że się starasz na tyle ile możesz  To wystarczy...

No tak, staram się na ile mogę, ale widzę w jej oczach, że cierpi. Chyba muszę podwoić obroty   

 

Miałam w poniedziałek terapię, kurczę, w poniędziałek kolejna, a ja mam pracę domową do napisanina.  

Mam  się zastanowić kiedy i w jakich okolicznościach byłam w remisji. Problem w tym, że ja pierwszy raz jestem w takiej "większej" remisji właśnie teraz. Wcześniej nie pamiętam xddd

[Cynthia]

Nie chcę cię częstować śmiercią
życie piękniejsze jest niż śmierć
każdą swoją żywą częścią
wybieram życie 

[Cynthia]

Najlepsze, co mógłby mi przyjaciel bliski ofiarować, to strzał jeden celny z rewolweru, a w łeb prosto.  

[Cynthia]

Każdej nocy głowę zadzieram ku górze
widząc tylko monotonny ruch gwiazd na niebie

kolejny świt zwiastuje nadchodzący dzień
a ja szukam gdzieś ponad głową
tego, co było, jest i będzie
gdzie znaleźć odpowiedź

chociaż nie ma nic nowego pod słońcem

 

tak myślałam, gdy codziennie umierałam
na oczach nadchodzącego mroku
ale to nie problem jest w niebie
słońcu czy wodzie
tylko we mnie

 

gdy umieram żegnając się z dniem i witając ciemność
to nie ponad chmurami jest ona
tylko we mnie

 

Serce okute złotem mieć wolę
niż wasze złote zęby
które jedynie pod wpływem promieni słonecznych
błyszczą nienaturalnym blaskiem

zgniłego uśmiechu 

 

to nie problem w świecie jest
ale we mnie
gdzie znaleźć miejsca swego nie potrafię
bo przecież nic nowego pod słońcem

 

z prochu powstałeś i w proch się obrócisz

Tak mówi Pan

 

taki sam los spotka mędrca i głupca
a ja głupia dalej gnam za wiatrem odprawiając święte modły

 

zbaw mnie, Boże, ode złego
ostatnią modlitwę ku tobie wznoszę 
szukając sensu w tej marności
Czy sensem ty nim jesteś, czy jedynie wskazówką? 
Powiedz mi, o Boże, proszę cię ostatnią modlitwą
Pozwól ogień utrzymać przy życiu
bo tylko on w swej ulotności daje nadzieję

 

na lepsze jutro

 

[Cynthia]

Jakieś marne nawiązanie do ks. Koheleta. Próbowałam.  

[Cynthia]

Moje wiersze są manifestem mojej nienawiści do katopatologii. 

Jeszcze ktoś by pomyślał, że ja tak na serio.

 

 

The rest is silence.

[Cynthia]

10 minut temu, Verinia napisał(a):

"Ktokolwiek wymyślił tę grę, wymyśli prawdziwy majstersztyk, załóżmy, że to Bóg - od dawna zasługiwał na strzał między oczy; tylko że ten drań nigdy się nie pokazuje i trudno go zdybać i wziąć na muszkę". ~ Bukowski 

 

Do Boga nic nie mam, absolutnie. Tylko do tej sekty co ma siedzibę w Watykanie.