Co na dzisiaj? - czyli dziennik psychoterapii

[cynthia]

Teraz, MicMic napisał(a):

Może terapeutka Ci nie podpasowała. Można od bieżących problemach etc.

No właśnie terapeutka była spoko, później miałam inną - też spoko, ale było to samo. Nudy.

[cynthia]

3 godziny temu, MicMic napisał(a):

Lol. Przecież to nie jest rozrywka xd

A czy ja powiedziałam gdzieś, że to rozrywka? Mówię co odczuwałam na terapii i na dłuższą metę dla mnie jest to bez sensu bo tracę tematy, które mogłabym poruszyć.

[cynthia]

2 minuty temu, MicMic napisał(a):

Sorka, tak troszkę zabrzmiało jak napisałaś że nuda

Nie wiem, mam, wrażenie, że bieżące tematy się nigdy nie konczą

 

Ale ja nie mam bieżących tematów, bo moje życie ogranicza się do wyjścia do osiedlowego sklepu. Nic się u mnie nie dzieje.

[cynthia]

1 minutę temu, MicMic napisał(a):

Nie musi się dziać na zewnątrz, by działo się wewnątrz. Z resztą chyba nie zawsze tak było.

No właśnie było xD 15 lat choruję i w tej chwili moje interakcje społeczne zaczynają się i kończą w internecie. Ja serio jestem bardzo nudną osobą pomimo bujnego wnętrza. Ale ile można opracowywać te moje wnętrze? Wszystko wiem i dalsza terapia by mnie męczyła. Dlatego zrezygnowałam. 

[cynthia]

Teraz, MicMic napisał(a):

To raczej sprzeczne 

No dobra, prowadzę bujne życie wewnętrzne co mi trochę zastępuje te zewnętrzne. To znaczy ja już dawno przestałam czuć potrzebę integracji z innymi ludźmi. 

[Catriona]

4 godziny temu, cynthia napisał(a):

Po pół roku się wypaliłam i stanęłam w miejscu bo nie wiedziałam, co miałabym jeszcze przerobić. Zastanawiam się o czym ludzie rozmawiają z terapeutami, która ciągnie się latami.

Jakbym miała kończyć terapię za każdym razem gdzie pozornie tematy mi się kończyły, a przynajmniej te, które ja uznawałam za ważne i o których chciałam mówić, to moja terapia musiałaby się w ogóle nie zacząć, bo po wyjściu z Kliniki moja terapeutka wiedziała już o mnie wszystko co najistotniejsze i część rzeczy przerobiła się w Klinice. Etapy stagnacji w terapii są i są potrzebne dla "oddechu" od ciężkich rzeczy, ale to rzadko jest oznaka, że przerobiło się wszystko, tym bardziej po półrocznej terapii.

[cynthia]

3 minuty temu, Catriona napisał(a):

Etapy stagnacji w terapii są i są potrzebne dla "oddechu" od ciężkich rzeczy, ale to rzadko jest oznaka, że przerobiło się wszystko, tym bardziej po półrocznej terapii.

może masz rację, ale ja po prostu nie potrafiłam dalej się angażować. A te długie milczenie na terapii nie jest dla mnie wymowne, a jedynie mnie stresuje i nuży.

4 minuty temu, Catriona napisał(a):

Etapy stagnacji w terapii są i są potrzebne dla "oddechu" od ciężkich rzeczy, ale to rzadko jest oznaka, że przerobiło się wszystko, tym bardziej po półrocznej terapii.

może masz rację, ale ja po prostu nie potrafiłam dalej się angażować. A te długie milczenie na terapii nie jest dla mnie wymowne, a jedynie mnie stresuje i nuży.

 

w ogóle miał ktoś do czynienia z indywidualną terapią, na której terapeuta nagrywał całe spotkanie? pamiętam jak chcieli to zrobić na Szpitalnej, Catriona,a ja się nie zgodziłam bo powiedziałam, że chcą mnie nagrać, a potem ze mnie śmiać xd

[Catriona]

1 minutę temu, cynthia napisał(a):

może masz rację, ale ja po prostu nie potrafiłam dalej się angażować. A te długie milczenie na terapii nie jest dla mnie wymowne, a jedynie mnie stresuje i nuży.

Ale ja pod słowem stagnacja nie mam na myśli milczenia, mam na myśli luźne i nudne czasami sesje na tematy o niczym. 
Ja mam teraz większość spotkań o niczym, ale ja już kończę terapię i rzadko się zdarza, żebym miała coś istotnego, mimo spotkań max 2 razy w miesiącu. Ostatnio np. całą praktycznie sesję przegadałyśmy z terapeutką o książkach  i w sumie zaraz się jej przypomnę bo miała mi wysłać tytuł jednej książki i tego nie zrobiła 

[bei]

4 minuty temu, cynthia napisał(a):

w ogóle miał ktoś do czynienia z indywidualną terapią, na której terapeuta nagrywał całe spotkanie? pamiętam jak chcieli to zrobić na Szpitalnej, Catriona,a ja się nie zgodziłam bo powiedziałam, że chcą mnie nagrać, a potem ze mnie śmiać xd

Mnie nigdy nie nagrywano, przynajmniej nie pamietam żeby tak było. Nie zastanawiałam sie nad tym czy bym się zgodziła choć mysle że to albo w celach nauki innych psychoterapi, albo podzielenia sie z superwiziorem.

 

Ja też czasami nie wiedziałam o czym mówić, choć nie do końca dlatego ze nie mia,łam tematu, tylko bardziej dlatego że nie byłam gotowa na poruszenie jakiegoś.

[cynthia]

Teraz, Catriona napisał(a):

w sumie zaraz się jej przypomnę bo miała mi wysłać tytuł jednej książki i tego nie zrobiła 

ojjj no tak to nie można

 

nie wiem, czy jest sens zaczynać znów terapię, skoro mam takie podejście,  takie a nie inne emocje wywołuje u mnie terapia. Nie mówię, że nei może mi pomóc, ale ze swoim podejściem raczej więcej nie wyciągnę

[Heledore]

Ja miałam terapię z 5? lat. I było różnie- tak, jak @Catriona pisze. Raz ciężkie tematy, raz sesje o niczym. I to też było ok. Aktualnie terapię mam już za sobą  

[bei]

9 minut temu, Catriona napisał(a):

Ale ja pod słowem stagnacja nie mam na myśli milczenia, mam na myśli luźne i nudne czasami sesje na tematy o niczym. 

Ja nie wiem czy przez ostatnie pótora roku miałam taką sesję. Może faktycznie sie zdayrzło, że wyszłam z poczuciem mało produktywnej sesji, ale widocznie na taką byłam gotowa. Jakoś tak źle bym sie czuła z tym że juz dostałam sie na NFZ na terapię i jej nie wykorzystuje na tyle na ile mogę. Jak kiedyś powiedziałam terapeucie, że nie chce mówić o sprawach które wydają mni sie błache to on jakby potwierdziła, po co mówic dla samego mówienia i, że wtedy to miałoby charakter spotkania towarzyskiego, a nie terapii.

 

Za to na terapi prywatnej uczucie "zmarnowanej sesji/zmarnowanych pieniedzy" miałam częściej.

Edytowane 24 Stycznia przez bei

[bei]

Dzisiaj terapię zaczełam od tego, że wczoraj wieczorem wpadłam w panike, bo nic nie zrobiłam z tym ze ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania z ubezpieczenia sprawcy za skasowany samochód. Nie wiedziałam ile czasu mam na odwołanie się od decyzji czy 30 dni, kóre miną jutro czy 3 lata. Zapytałam terapeuty co on by zrobił, a on odpowiedział że by to olał. Poczułam się źle z tym jak odpowiedział i milczałam pewnie przez pół godziny. Potem zapytalam czy po skończeniu terapi moge zapisać sie w kolejkę na kolejną. Powiedziałam, że przez cały czas gdy milczałam to myślałam o jego odpowiedzi. On powiedział, że patrzy przez swój pzyzmat.  odpowiedziałam że domyślam się, że dla niego kilka tysięcy znaczy coś innego niż dla mnie. Powiedziałam mu, że na terapiach prywatnych nie chciałabym milczeć, bo bym myślała że marnuje kasę i że źle się na nich czułam z tym, że mam płacić za to żeby cierpieć. Powiedziałam, że choć wiekszość sesji przemilczałam to dobrze mi z tym, a on odpowiedział coś w stylu " i super". 

[Daimo]

2 godziny temu, bei napisał(a):

Dzisiaj terapię zaczełam od tego, że wczoraj wieczorem wpadłam w panike, bo nic nie zrobiłam z tym ze ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania z ubezpieczenia sprawcy za skasowany samochód. Nie wiedziałam ile czasu mam na odwołanie się od decyzji czy 30 dni, kóre miną jutro czy 3 lata. Zapytałam terapeuty co on by zrobił, a on odpowiedział że by to olał. Poczułam się źle z tym jak odpowiedział i milczałam pewnie przez pół godziny. Potem zapytalam czy po skończeniu terapi moge zapisać sie w kolejkę na kolejną. Powiedziałam, że przez cały czas gdy milczałam to myślałam o jego odpowiedzi. On powiedział, że patrzy przez swój pzyzmat.  odpowiedziałam że domyślam się, że dla niego kilka tysięcy znaczy coś innego niż dla mnie. Powiedziałam mu, że na terapiach prywatnych nie chciałabym milczeć, bo bym myślała że marnuje kasę i że źle się na nich czułam z tym, że mam płacić za to żeby cierpieć. Powiedziałam, że choć wiekszość sesji przemilczałam to dobrze mi z tym, a on odpowiedział coś w stylu " i super". 

daje Ci coś taka terapia?

[bei]

9 minut temu, Daimo napisał(a):

daje Ci coś taka terapia?

 Co  masz ma myśli pisząc "taka"?

[Daimo]

Teraz, bei napisał(a):

 Co  masz ma myśli pisząc "taka"?

No piszesz, że głównie tam milczałaś. Dodatkowo temat, który omawialiście, czyli odszkodowanie nie wydaje mi się zbytnio istotny w procesie terapeutycznym. Chyba, że wszystko już macie przegadane. Po prostu odniosłem wrażenie, że taka terapia jest raczej bezproduktywna. Wszystkie sesje tak wyglądały?  

[bei]

6 minut temu, Daimo napisał(a):

No piszesz, że głównie tam milczałaś. Dodatkowo temat, który omawialiście, czyli odszkodowanie nie wydaje mi się zbytnio istotny w procesie terapeutycznym. Chyba, że wszystko już macie przegadane. Po prostu odniosłem wrażenie, że taka terapia jest raczej bezproduktywna. Wszystkie sesje tak wyglądały?  

Na półtora roku terapi na palcach jednej ręki pewnie policze te na ktorych milczałam przez dluzszy czas. O tym odszkodowaniu to wspomniałam pewnie na trzech sesjach, a sesje wyglądały różnie.

Edytowane 28 Stycznia przez bei

[Daimo]

14 godzin temu, bei napisał(a):

Na półtora roku terapi na palcach jednej ręki pewnie policze te na ktorych milczałam przez dluzszy czas. O tym odszkodowaniu to wspomniałam pewnie na trzech sesjach, a sesje wyglądały różnie.

rozumiem 

[bei]

Wczoraj miałam przedostatnią sesje.

[bei]

Jutro kończę terapię.

[bei]

Ostatnia sesja wyglądała jak inne. Opowiedziałam o ostatnim tygodniu. Terapeuta jak go zapytalam czy on coś mówi na ostatniej sesji szczególnego odpowiedział, że nie robi podsumowania, bo pacient sam najlepiej wie, co mu się udało osiągnąć. Na koniec powiedział "dziękuję za współpracę", ja odpowiedziałam "dziekuję" i wyszłam.

Edytowane 1 godzinę temu przez bei